The Arrogant OB-GYN is the Billionaire Who Slept with Me

Sa loob ng Presidential Suite ay nagkalat sa sahig ang mga damit babae at lalaki, maging ang kanilang mga underwear ay tila magkabuhol pa. Bakas sa buong silid ang mapusok at mainit na pangyayari.

Sa ibabaw ng kama, dalawang katawan ang magkadikit, tila ayaw nang maghiwalay. 

Makinis at maputi ang balat ng babae, mistulang malambot na krema at napakabango. Habang ang lalaki naman ay maganda ang pangangatawan, kayumanggi ang balat, may matitigas na muscle, at nag-uumapaw sa kakisigan. Ang mga bisig nitong nakatukod sa magkabilang gilid ng babae ay naglalakihan ang mga ugat, nagpapakita ng pambihirang lakas.

Namumula ang mukha ng babae at labis na habol ang hininga dahil sa bawat haplos at galaw ng lalaki sa kaniyang ibabaw.

"No, that's enough!" pagsusumamo ng babae sa mahinang boses. "Please..."

Pero hindi pinakinggan ng lalaki ang kaniyang mga pakiusap kahit umiiyak siya. 

Sa halip na kaawaan at pakawalan, mas lalo pa nitong ginalingan at pinatindi ang pag-angkin sa kaniya.

Dapat ay kaarawan lang ng matalik niyang kaibigan ngayon. 

Naimbitahan si Evie sa hotel para sa party nito. Dahil naparami ang nainom ni Evie, naging mabait ang kaibigan niya dahil ikinuha siya ng sariling kwarto.

Hindi niya akalain na magkakamali siya ng pinasukang kwarto, mapupunta sa maling kama, at mapapabilang sa ganitong sitwasyon kasama ang lalaking nasa harap niya ngayon. 

Pakiramdam niya ay paulit-ulit siyang namamatay at nabubuhay muli sa bawat sandaling magkasama sila.

Nang magsimula nang magliwanag ang kalangitan, doon pa lamang tuluyang kumalma ang lahat.

…

Hindi akalain ni Thiago na magiging ganoon kasarap ang babaeng nasa ilalim niya. 

Paulit-ulit siyang nawalan ng kontrol, na para bang naadik na sa isang ipinagbabawal na gamot.

May business dinner si Thiago nang gabing iyon. 

Matapos mapainom nang husto kasama ang mga kasosyo sa negosyo, nag-check-in siya sa presidential suite ng hotel. 

Saglit lang siyang pumasok sa banyo para maligo, pero paglabas niya ay may babae na palang nakahiga sa kama niya.

Ang babae ay nakasuot ng pulang damit at nakahiga sa gitna ng kama. Para itong isang mapang-akit na bulaklak na namumukadkad. 

Kunot-noong napaisip si Thiago kung sinong kasosyo sa negosyo na naman kaya ang nagpasok ng babae sa kama niya. Hindi ba nila alam na wala siyang interes sa mga babae? Dati, lahat ng babaeng pilit na inilalagay sa kama niya ay malupit niyang pinalalayas. At hindi maiiba ang babaeng nasa harap niya ngayon.

Subalit laking gulat niya nang mapansing lasing na lasing at walang malay ang babae. Kahit anong tawag niya, hindi ito gumigising. Garapalan nitong inagaw ang higaan niya.

Gusto sana siyang sipain ni Thiago palabas ng kama, pero dahil lumaki siyang may magandang asal, hinding-hindi niya gagawin ang ganoong kawalang-galang at hindi pagiging maginoo. Kaya naman, isiniksik na lang niya ang babae sa sulok at nahiga na rin siya sa kama para magtiis na lang muna ngayong gabi.

Ang hindi niya inaasahan ay napakalikot pala nitong matulog.

Ipinikit ni Thiago ang para matulog nang bigla siyang may maramdamang mabigat sa katawan niya. Isang paa ang biglang pumatong sa baywang niya. Hindi lang 'yon, isinabit din ng babae ang mga braso nito sa leeg niya. 

Bahagya ang paghinga ng babae, na may amoy ng alak na humalo sa isang mapang-akit na bango. Ramdam ni Thiago ang paglapat ng malambot nitong dibdib sa kanya. Makinis ang balat nito at namumula ang mga pisngi.

Habang nakatitig ang malalim niyang mga mata sa babae, pumasok sa isip ni Thiago ang salitang mabango at masarap. 

Sa sandaling ito, inosente at walang kamalay-malay na natutulog ang babae na parang isang banal na anghel. Pero sa hindi malamang dahilan, nakaramdam si Thiago ng matinding pagnanasa na hawakan at pagsamantalahan ito.

Nagulat si Thiago sa sarili niyang iniisip kaya mabilis niyang itinulak ang babaeng nakapulupot sa kanya. Pero hindi niya ito maiwalay dahil sobrang higpit ng yakap nito.

"Be good, don't move," bulong ng babae gamit ang malambing at mapang-akit nitong tinig bago biglang kinagat si Thiago sa kanyang leeg, na tila parusa sa paggalaw ng lalaki.

Doon na naputol ang natitirang pagtitimpi ni Thiago. Nag-apoy ang kanyang mga mata. Hindi na niya napigilang hawakan ang balingkinitang baywang ng babae gamit ang kanyang malalaking kamay, at sa isang pikit-mata, binaligtad niya ito at dinaluhong sa ilalim niya.

"Ikaw ang nag-umpisa nito," seryosong saad ni Thiago bago walang pag-aalinlangang sinakop ang malambot na labi ng babae.

Napakatamis ng lasa nito at nakakaadik. Maraming taon siyang namuhay nang walang babae at kailanman ay hindi nagkainteres sa kanila. Akala niya ay mananatili siyang ganoon habambuhay, ngunit hindi niya akalain na mananabik siya sa lasing na babaeng ito.

Hindi niya alam kung sinasadya ba ng babae o hindi ang panunukso, basta ang tiyak, malaking problema ang kakaharapin nito ngayong gabi dahil pagbabayaran nito nang mahal ang pagiging malikot.

Buong magdamag, hindi niya ito tinigilan hanggang sa mawalan na ito ng malay sa ilalim niya. Pumatak na ang liwanag ng umaga nang sa wakas ay pakawalan niya ito, bagamat bitin pa rin siya.

Tinitigan niya ang babaeng natutulog sa kanyang mga bisig, na may mapulang mukha dahil sa nangyari. Isang pambihirang lambing ang naramdaman ni Thiago sa kanyang puso. 

Anuman ang mangyari bukas, niyakap niya ito nang mahigpit at nakatulog na rin siya nang malalim.

Pagod siya at naisip na lang na pag-uusapan ang lahat paggising. Ngunit laking gulat niya nang muling magising dahil wala na ang babaeng kayakap niya kanina.

…

Kinahapunan na nagising si Evie. Pagdilat ng kanyang mga mata, hindi lang basta masakit ang buong katawan niya, kundi nakakulong pa siya sa mahigpit na yakap ng isang lalaki.

Napakagwapo ng lalaki, higit sa sinumang nakita niya noon at hindi kayang ilarawan ng mga salita. 

Mas gwapo ito nang sandaan o sanlibong beses kaysa sa mga sikat na artista sa telebisyon. 

Para itong isang maharlikang prinsipe na lumabas mula sa isang comic book dahil sa swabe nitong tindig at perpektong mukha na tila gawa ng isang diyos. 

Kahit tulog, bumabalot pa rin dito ang isang awra ng pagiging suplado at marangal na hindi basta-basta pwedeng lapastanganin.

Napatigil sa paghinga si Evie. Hindi niya akalain na ang lalaking walang awa na nagpahirap sa kanya buong magdamag ay may ganoon pala kagandang mukha. 

Hindi niya alam na ang lalaking ito ay isang lobong nagbabalat-kayo na determinadong angkinin siya.

Bagamat galit na galit si Evie, wala siyang magawa. 

Kasalanan niya rin dahil nalasing siya, nagkamali ng pinasukang kwarto, at nahiga sa maling kama, kaya naman nabigyan ng pagkakataon ang lalaki na samantalahin siya.

Buti na lang at hindi ito pangit. Kung pagdilat kasi ng mga mata niya ay isang nakakatakot na halimaw ang kumuha ng kanyang puri, baka naiyak na siya hanggang sa mamatay. 

Gusto man niyang umiyak ngayon, alam niyang hindi ito ang tamang oras para doon. Kailangan na niyang tumakas agad. 

Kung magising ang lalaki at tatanungin siya kung bakit siya pumasok sa maling kwarto, tiyak na mas lalong magkakagulo.

Dahan-dahang kumawala si Evie sa yakap ng lalaki, tahimik na bumaba sa kama, at pinulot ang kanyang damit at panloob mula sa sahig. 

Mabuti na lang at hindi napunit ang kanyang kasuotan kaya pwede pa itong isuot. 

Maingat niyang ibinalik ang damit sa kanyang katawan, lumingon saglit sa gwapong lalaki na mahimbing pa ring natutulog, nagngitngit ang mga ngipin, at tuluyang umalis nang hindi na muling lumingon pa.

Ituturing na lang niya itong isang masamang panaginip. 

Nanginginig ang mga binti ni Evie nang lumabas siya ng hotel at sumakay ng taxi para umuwi sa inuupahan niyang kwarto. Habang nasa biyahe, doon pa lang nagkaroon ng oras si Evie na tingnan ang kanyang bag at cellphone. Nakita niyang may ilang missed calls doon mula sa kanyang matalik na kaibigan. Sa takot na mag-alala ito, nag-isip siya saglit at nagpasyang tawagan ito pabalik.

"Evie, anong nangyari? Ilang beses kitang tinawagan, bakit hindi mo sinasagot?" nagmamadaling tanong ng kanyang kaibigang si Serena sa kabilang linya nang mag-connect ang tawag.

"Pasensya ka na, lasing na lasing ako kagabi kaya hindi ko narinig na tumutunog ang cellphone ko," pagkagat-labing sagot ni Evie.

"Wala 'yon, wala 'yon. Pero saan ka natulog kagabi? Pumunta ako sa hotel room mo pero wala ka roon!" pag-aalala ni Serena bago nagpatuloy, "Nagtanong ako sa reception ng hotel, at ang sabi nila ay wala namang natulog doon. Hindi ka ba pumasok sa loob kagabi?"

Nag-isip muna si Evie bago nagsinungaling nang kaunti sa kanyang kaibigan. 

"Ahm... kumuha ako ng hiwalay na kwarto para sa sarili ko kagabi, kaya sa ibang kwarto ako natulog. Pasensya na, sobrang lasing ko kaya hindi kita nabalitaan agad."

Gulong-gulo ang kanyang isip at sobrang nahihiya siyang aminin sa kanyang matalik na kaibigan na dahil sa kalasingan ay nagkamali siya ng kwarto at may nangyari sa kanila ng isang estranghero. 

Gusto niyang magpanggap na walang nangyari, kaya mas pinili niyang maglihim.

"Ah, ganoon ba. Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib," buntong-hininga ni Serena tanda ng pasasalamat. "Akala ko kung saang kalsada ka na natulog kagabi, sobrang nag-alala ako sa iyo. Kasalanan ko rin. Kung hindi ko lang kailangang asikasuhin ang mga ibang kaibigan ko na nag-celebrate ng birthday ko, ako na sana ang mismong maghahatid sa iyo sa kwarto mo."

"Wala 'yon. Ayaw ko lang din maging pabigat sa iyo, kaya hindi na ako nagpahatid," pag-iling ni Evie kahit hindi siya nakikita nito. Huminto siya saglit bago nagpalusot, "Pa-lowbat na ang cellphone ko, ibababa ko muna ito at mag-usap na lang tayo mamaya."

"Sige," maikling sagot ni Serena bago natapos ang tawag.

Pagkababa ng cellphone, tila may napagtanto si Evie. 

Paulit-ulit silang may nangyari ng lalaki kagabi nang walang proteksyon. 

Posible kayang mabuntis siya?

Napatigil siya sa paghinga dahil sa kaba.

"Kuya, paki-hinto lang po sa tapat ng botika," mabilis na pakiusap ni Evie sa driver.

Ihininto naman ng drayber ang sasakyan sa tapat ng isang botika. 

Nagmamadaling bumaba si Evie at pumasok sa loob.

Nang mapansin ng tindera ang kabado at palingon-lingong pagpasok ni Evie, lumapit ito at magalang na nagtanong.

"Miss, anong kailangan mong bilhin?" tanong ng tindera.

Nangangatog na dinalos ni Evie ang kanyang palda.

"Mayroon... mayroon ba kayong emergency contraception o morning-after pill?" mahiyaing tanong niya.

Unang beses niyang bumili ng ganoong gamot at wala siyang kaalam-alam, kaya naman labis siyang nahihiya. 

Takot na takot siyang husgahan o tingnan nang masama ng ibang tao.

Mabuti na lang at sanay na ang tindera sa mga ganitong sitwasyon.

"Meron po, sandali lang po," nakangiting sagot ng tindera.

Kumuha ito ng isang kahon ng emergency contraceptive pill, iniabot kay Evie, at maingat na nagpaalala.

"Unang beses mo ba itong iinumin, Miss? Ang birth control pills ay mabisa sa loob ng 72 hours. Isang tableta lang bawat inuman at hindi mo kailangang sumobra," paalala ng tindera.

Tinanggap ni Evie ang gamot na may halong pasasalamat.

"Salamat po, magkano po lahat?" tanong ni Evie.

"200 pesos po," sagot ng tindera.

Nagbayad si Evie ng gamit ang QR bat nagmamadali nang lumabas ng botika.

Habang pinapanood ang nagmamadaling pag-alis ni Evie, hindi napigilan ng tindera ang umiling.

"Sa panahon ngayon, marami talagang babae ang hindi marunong magpahalaga sa sarili," bulong ng tindera sa sarili.

Si Evie na ang ikalimang babaeng pumunta roon ngayong araw para lang bumili ng birth control pills. At araw-araw, palaging may ilang tao ang pumupunta sa botika para bumili nito at kadalasan ay mga kabataang babae.