Chapter 3

MADISON:

"Go, boss!”

“Go, Niks!”

NAPANGISI kami ni Nikaela habang magharap dito sa loob ng cage at napapalibutan kami ng mga bodyguard ko. My fist shot forward. Nikaela immediately blocked the strike and countered with a spinning kick aimed at my ribs.

I stepped back just in time. The kick sliced through the air inches from my body. Napangisi ako dito na muli akong sinugod ng suntok pero naiilagan ko at nakapuntos dito na nasuntok siya sa pisngi kaya napaatras ito at naghiyawan ang audience namin.

"You're getting slower, Niks," pang-aasar ko.

Nikaela rolled her eyes that makes me laugh.

"O baka masyado ka lang magaling, boss."

Natawa ako sa tinuran nito. Naghihiyawan naman ang lahat sa amin dahil ang mga loko, nagpustahan pa sila tsk. Kahit nga si Yanna na kapatid ko sumali din at syempre sa akin ito pumusta. Unlike most heiresses, I didn't spend my days shopping or attending social events.

Mas naisin ko pang maligo ng pawis, mag-training sa martial arts man o sa barilan. People saw Madison Madrigal as a beautiful billionaire heiress. But what they didn't know was that I was also, the mysterious. . . Queen M.

The woman feared throughout the underworld. And a Mafia Queen couldn't afford to be weak. Especially not with the enemies constantly waiting for a chance to strike. Lumaki ako na na-trained para dito. Dito na talaga ang mundo ko.

Nang magpakasal na ang dalawang nakatatandang kapatid namin na dating namumuno sa mafia namin, si Ate Mackenzie at Messy, ako ang sumunod na umupo sa trono. Well, hindi naman alam ng mga tauhan at kalaban namin ang totoong mukha ni Queen M dahil palagi itong nagsusuot ng maskara kaya wala silang ideya kung sino talaga ito.

"Come on, ate!" Yanna cheered from the sidelines. "Kick her ass!"

Nikaela gasped dramatically. "Traitor! I am also your friend!"

Yanna laughed. "Sorry, Niks. You're my friend, but she's my sister."

Nagtawanan kami sa tinuran ng dalawa. I wiped the sweat from my forehead before settling back into my fighting stance.

Across from me, Nikaela cracked her neck. Ngumisi pa ito na sinenyasan akong sumugod sa kanya.

She was one of my strongest assassins. A martial arts expert. My right hand too. One of the few people capable of lasting more than ten minutes against me. Unfortunately for her. . . today wasn't her lucky day. Ayoko namang makantyawan ako ng mga tauhan namin na mahina. Kaya kahit laro at pagpapawis lang ang sparing namin, pinapanalo ko bawat laban ko.

The next several minutes became a blur of punches, kicks, blocks, and counters. Neither of us held back. The spectators cheered every successful strike. Every near miss. Every takedown attempt. Naliligo na kami sa pawis ni Nikaela. Parehong hinihingal at nangangalay na ang katawan. Pero wala sa amin ang gustong sumuko.

Nikaela lunged forward for another attack. I saw the opening immediately. Before she could react, I slipped behind her. My arm wrapped around her neck. Locking her in place. A perfect neck armlock. Napangisi ako na iniyapos ang mga binti sa baywang nito at mas hinigpitan ang pagkaka-lock ko dito.

Nikaela struggled. Three seconds. Five seconds. Then she tapped my arm three times. Natawa ako na kaagad itong pinakawalan. Nanghihina naman siyang napahiga sa sahig na naghahabol hininga.

"Ang brutal mo, boss. I'm retiring." Pagdadrama nito.

Everyone laughed. Ako man ay natawa sa tinuran nito. Tumayo na ako na napakindat sa kapatid kong ngiting-ngiti bago ako bumaling kay Nikaela. I offered her a hand. She accepted it before standing.

"Ang galing mo talaga, boss," she said while catching her breath. "None of us can beat you."

I smirked. "Keep practicing."

"That's easy for you to say, boss. Wala kasi kaming panama sa'yo," naiiling sagot nito habang magkaakbay kami na lumabas ng cage. “You're like a monster, do you know that?”

Natawa ako at pabirong sinikmuraan itong napadaing at natawa. Damn. Being feared wasn't always a bad thing.

*****

A few minutes later, Yanna and I exited the gym. Both of us were drenched in sweat. Nag-workout din kasi ito para magpapawis dahil tumambay na muna kami ngayon dito sa mansion.

"You're showing off again," Yanna complained.

I raised an eyebrow. "I won fairly."

"You humiliated Nikaela."

"It's not my fault if they can't defeat me, sis."

Natawa ito. “Ako nga walang panama sa'yo e. Sila pa kaya? Lugi talaga ‘yong laban niyo e. Alam na alam na namin kung sino ang mananalo,” saad pa nito na ikinatawa ko.

“Dapat ba ikaw na lang ang ka-sparing ko sa susunod, hmm?” tudyo kong ikinamilog ng mga mata nito.

“Hell no! Ano, babasagin mo ang magandang mukha ko?”

The two of us continued teasing each other as we entered the mansion. Then we stopped. Both of us froze. Napalis ang ngiti namin na mapasulyap sa binatang nakaupo sa sofa habang nakadekwatro pa ang binti. The moment my eyes landed on him, my breath caught.

He's tall. Broad-shouldered. Handsome. Fvcking handsome. His dark hair was neatly styled, and despite sitting casually on the sofa, there was something powerful about his presence. Something intimidating. Something commanding. Like a king sitting on his throne. Or a prince who knew the entire world belonged to him.

Natulala ako na napahagod sa kabuoan nito. Then he looked up. Our eyes met. And for some reason. . . my heartbeat skipped. The world around me seemed to disappear for a brief moment. I couldn't explain it. I couldn't understand it. But something about him felt. . . familiar.

As if I had seen him before. Somewhere. A long time ago. Hindi ko alam. Basta sigurado ako. . . nakita ko na siya dati pa.

"Madison, Yanna, come over here," pagtawag ng daddy sa amin.

Nagkatingan muna kami ni Yanna. Katulad ko, kitang walang ideya kung sino ang bisita. The two of us walked forward. I could still feel the stranger's gaze on me. Which only made my heart beat faster.

“What was wrong with me? I didn't even know him.” I murmured on my mind.

“Who is he, sis?” Yanna asked me.

Nagkibit balikat ako. “No idea, sis.”

Lumapit kami sa mga ito. I sat beside my sister while continuing to steal glances at the handsome stranger. Nakaupo lang naman ito sa pwesto niya, walang ngiti, walang galaw, basta nakamata lang sa amin ni Yanna.

Ngumiti ang daddy saka nagsalita. "Mga anak, this is Caleb Cabrera."

The name sounded unfamiliar. Naipilig ko ang ulo na napaisip. Damn. Matalino naman ako a. Pero bakit hindi ko maalala kung saan at kailan ko narinig ang pangalan niya?

“Who is he, Dad? Hindi namin siya kilala,” ani Yanna.

Ngumiti itong tumango sa amin. "He is the son of one of my college friends, sweetie. Kaya marahil hindi siya pamilyar sa inyo."

We nodded politely. Napanguso ako na walang imik habang si Yanna ay panay ang pasimpleng pagsiko sa akin. Tss. Kinikilig ba siya? Sapakin ko ito e.

Caleb remained silent. His expression was calm. Serious. Emotionless. Yet somehow. . . that only made him more attractive. Ang lakas ng dating niya kahit naka-pokerface lang ito. Ni hindi namin mabakasan ng kinang o emosyon sa kanyang mga mata na nasa harapan niya kami ni Yanna.

Hindi manlang ba siya nagagandahan sa amin? O baka dahil naliligo kami sa pawis ng kapatid ko. Nandidiri ba ito sa amin? What the hell, Madison?! Kung ano-ano na tuloy ang pumapasok sa isipan ko!

"He'll be staying in the country for a while," daddy continued.

Bumaling ito sa akin na ikinakurap-kurap ko. Literal kasing sa akin siya tumitig kaya nakurot ako ni Yanna sa tagiliran at impit na napapairit. Nasiko ko naman ito.

"And he volunteered to become your personal bodyguard, sweetie."

My eyes widened. Napanganga ako at namutla sa narinig! "What? Bodyguard? E baka siya pa ang bantayan ko, Dad. Mas astig pa nga ako tignan kaysa sa kanya e,” apila ko. “No, ayoko.”

Napabuntong hininga ng malalim ang daddy. "Madison." Madiing sambit nito sa pangalan ko

"I already have bodyguards, Dad. Hindi ko kailangan ng maraming bodyguard. Nagsasayang lang kayo ng pera e alam niyo namang kaya ko ang sarili ko,” saad ko pa.

Aba, alangan namang pumayag kaagad ako. Ano ‘to? Porket gwapo, matangkad, makisig at ang hot niya. . . tanggapin ko na kaagad siya na bubuntot-buntot sa akin? Hell no.

"Ako ang magpapasweldo sa kanya, sweetie. Kaya ako ang masusunod, hmm?” ani daddy na ikinaikot ng mga mata ko.

“Ayoko nga kasi.”

"Caleb needs temporary work and a place to stay while he's here, sweetie." Saad pa ng daddy.

I crossed my arms and raised my eyebrow. "I can give him a place to stay without making him follow me around, Dad."

A corner of Yanna's mouth twitched as if she was trying not to laugh. Nasiko ko ito na napahagikhik at sumubsob sa likuran ko.

“Tumahimik ka,” pabulong asik ko ditong napatikhim at tumuwid ng upo pero nagpipigil pa ring matawa.

Napahingang malalim ang daddy na nangungusap ang mga matang tumitig sa akin. Napabusangot ako.

“Please, hija. Nakakahiya naman sa kumpare ko e nakiusap siyang kunin ko muna si Caleb dito. Ayaw naman ni Caleb na basta tumira lang sa atin. Kaya sa ngayon, hayaan mo siyang bantayan ka sa mga lakad mo, hmm?” pakiusap pa ng daddy.

I stared at him. Then at Caleb. The man remained calm despite being discussed as if he weren't sitting right there. Tahimik lang din ito na hindi manlang nagsalita. Tss. Pipi ba siya? Gwapo nga pero–mukha siyang arogante at hindi marunong ngumiti. Ano ‘to, mas ma-attitude pa ang bodyguard ko kaysa sa akin na amo? The hell.

"Fine." Sumusukong pagsang-ayon ko na nakabusangot pa rin.

Napangiti ang daddy na tinapik pa sa hita si Caleb. Yanna immediately smirked. I glared at her. She looked away innocently. Nakurot ko itong napahagikhik at napadaing.

“Tigilan mo ako, I know you,” banta ko dito.

“Ate naman. Wala pa nga akong sinasabi e,” reklamo niya pa.

“Mabuti naman kung gano'n, sweetie. Sige, maligo na muna kayo at amoy paksiw kayo,” ani daddy.

“Daddy naman e. Pinapahiya mo kami,” reklamo ni Yanna na naunang tumayo saka nakipagkilala sa lalake.

Ang gaga. Matamis pang ngumiti at halatang kinikilig sa kaharap tss. Tumayo din si Caleb at inabot ang kamay ni Yanna na nakalahad.

“Hi, Kuya Caleb, I'm Yanna nga pala. Saka si ate, siya si Madison,” malambing at pabebeng pagpapakilala ni Yanna dito.

“Hi, I'm Caleb. Nice to meet you, Yanna, Madison.” Saad nito na napakalalim ng baritonong boses.

Tumayo ako na nanatiling nakabusangot. Nakamata ba naman ang mga ito sa akin habang si Yanna ay nanunudyo ang ngisi at tingin. Napaikot ako ng mga mata.

"Whatever." Ismid ko.

Then I turned around and headed toward the stairs before anyone noticed the warmth creeping into my cheeks. Dinig ko pang natawa ang daddy at si Yanna na kinausap si Caleb tss.