Chapter 6 - Planned

Ayaw niyang maging libangan ng lalaking ito. Hindi siya pumunta rito para makipagbiruan o makipaglandian. Ang kailangan lang niyang gawin ay magpanggap bilang si Vivian at hintaying matapos ang engagement na hindi naman talaga kanya.

She had a plan to follow, and she wasn't about to let this arrogant man ruin it.

She was about to say something, pero hindi niya naituloy nang biglang magsalita si Zayn habang nakangisi.

“I hate this arrangement, but yeah. There's nothing wrong with trying it,” bigla nitong sambit.

Umawang ang labi ni Kiera.

Ano raw?

“Mr. Alistair—”

“My room is the third door upstairs. We're not in high school anymore, Vivian. We don't need separate rooms. What do you think I am? A saint?” sabi nito bago ipasok ang isang kamay sa bulsa ng shorts niya.

Napatitig si Kiera sa lalaki.

Sandaling hindi siya nakapagsalita habang pilit na inuunawa ang sinabi nito.

Wait.

Did he just say they were going to share a room?

“Excuse me?” muntik na niyang masambit, pero pinigilan niya ang sarili bago pa siya tuluyang makapagsalita.

Hindi siya maaaring basta na lang magwala. Kailangan niyang tandaan na nagpapanggap siya bilang si Vivian, at ang babaeng iyon ang dapat niyang gampanan.

Pero kahit anong pilit niyang kontrolin ang sarili, hindi niya maiwasang mainis.

Paano naman siya makakatulog nang maayos kung ang lalaking ito ang makakasama niya sa iisang kuwarto?

“May gagawin lang ako sa planta,” dagdag ni Zayn bago tuluyang maglakad palayo.

Nalaglag ang panga ni Kiera.

Planta?

May planta pala ito?

Hindi na niya nagawang magtanong dahil mabilis na itong naglakad patungo sa pintuan. Ni hindi man lang nito hinintay na makapagsalita siya tungkol sa kuwartong pagsasaluhan nila.

Para bang tapos na ang usapan.

Para bang wala itong pakialam kung sang-ayon ba siya o hindi.

“Wait, Mr. Alistair!” tawag niya.

Huminto si Zayn sa may pintuan at bahagyang lumingon.

“What?”

Napalunok si Kiera.

At bago pa siya makasagot, tuluyan na itong lumabas ng bahay.

Nalaglag ang panga ni Kiera.

She wanted to stop him and say something, pero hindi na niya nagawa nang tuluyan itong makalabas.

Napatulala siya sandali bago napasinghap.

“Anong gagawin ko?” bulong niya sa sarili.

Napahawak siya sa noo habang pilit na pinoproseso ang nangyari.

Ano ba ang pinasok niya?

Akala niya, ang pinakamahirap na bahagi ng pagpapanggap ay ang pagsasaulo sa lahat ng detalye tungkol kay Vivian. Hindi niya inakalang kailangan din pala niyang tiisin ang ugali ng isang lalaking tila walang pakialam sa opinyon niya.

At ngayon, kailangan pa niyang makitulog sa iisang kuwarto kasama nito?

No way.

Hindi iyon kasama sa usapan nila ni Vivian!

Natataranta niyang kinuha ang cellphone niya at agad na minessage si Vivian.

Kiera:

Magsasama raw kami sa iisang kuwarto! Wala sa usapan 'to!

Kinagat niya ang labi habang hinihintay ang sagot ni Vivian.

Ilang segundo ang lumipas, pero wala pa ring reply.

Lalo siyang kinabahan.

Paano kung alam na pala ni Vivian ang tungkol dito at nakalimutan lamang nitong sabihin sa kanya? O baka naman hindi rin nito alam na ganoon ang balak ni Zayn?

She didn't know what to expect anymore.

Maya-maya, umilaw ang screen ng cellphone niya.

Agad niya itong binuksan.

Vivian:

Just do everything you can para hindi ka niya magustuhan. Stick to the plan. Let him end the engagement, and if he does, I promise I'll protect you. I'm sorry for dragging you into this situation, but please, do everything you can. I'm counting on you.

Matagal na tinitigan ni Kiera ang mensahe.

Paulit-ulit niyang binasa ang mga salita, na para bang umaasa siyang magbabago ang mga iyon kapag muli niyang tiningnan.

Pero hindi.

Ganoon pa rin ang nakasulat.

Kailangan niyang gawin ang lahat para hindi siya magustuhan ni Zayn.

Kailangan niyang sundin ang plano.

At kailangan niyang hintaying ang lalaki mismo ang sumuko sa engagement.

Napabuntong-hininga siya.

Madaling sabihin ang lahat ng iyon, pero paano niya gagawin kung sa unang pagkikita pa lamang nila ay pakiramdam niya ay sinusubukan na ni Zayn ang pasensiya niya?

And what if he started asking questions she couldn't answer?

Hindi niya alam kung paano niya haharapin ang mga posibilidad na iyon. Ang alam lamang niya ay kailangan niyang maging maingat sa bawat kilos at salitang bibitawan niya.

Napatingin siya sa hagdan bago muling ibinalik ang tingin sa cellphone niya.

Wala na siyang ibang pagpipilian.

Kailangan niyang magpanggap bilang si Vivian, kahit pa nangangahulugan iyon na kailangan niyang tiisin ang ugali ng lalaking iyon araw-araw.

“Fine,” bulong niya sa sarili habang mahigpit na hawak ang cellphone. “Kung iisang kwarto ang gusto niya, sige! But I’ll make sure you’ll hate me and end this engagement quickly,” bulong pa niya at naalala niya ang pangako ni Vivian sa kanya.

Nasabi niya kay Vivian ang nangyare sa kanya. She needs to say it para pagkatiwalaan siya nito at ang pangako nitong tutulungan siya nito at poprotektahan ay isa sa mga gusto niyang makuha.

Inilagay niya ang cellphone sa bag bago huminga nang malalim.

Kailangan niyang maging maingat.

Kailangan niyang tandaan ang lahat ng itinuro sa kanya ni Vivian.

At higit sa lahat, kailangan niyang tiyaking hindi malalaman ni Zayn Alistair ang tunay niyang pagkatao.

Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa hagdan, umaasang makapagpapahinga siya kahit sandali sa kuwarto.

Ngunit bago pa siya tuluyang makaakyat, narinig niya ang tunog ng isang sasakyang umaandar sa labas.

Nagkibit-balikat na lamang si Kiera bago tuluyang pumasok sa kuwarto.

Pagkabukas pa lang niya ng p***o ay agad nang tumambad sa kanya ang isang napakalaking silid. Saglit siyang natigilan sa may entrada habang dahan-dahang iginala ang paningin sa buong paligid.

It was too big, spacious, and undeniably masculine.

Halos doble ang laki nito kumpara sa kuwartong nakasanayan niya. Malawak ang espasyo, matataas ang kisame, at halos puro kulay itim, abo, at puti ang makikita sa loob. May malaking kama sa gitna, isang malawak na kabinet sa gilid, at isang sofa malapit sa bintana. Mayroon ding maliit na mesa sa isang sulok na may ilang dokumento at laptop sa ibabaw.

Malinis naman ang buong paligid. Walang kalat na makikita, maayos ang pagkakalagay ng mga gamit, at halatang may taong regular na nag-aasikaso sa kuwarto. Ni hindi mo aakalaing kwarto ng lalake sa subrang linis.

You've got to be kidding me.

Muli niyang tiningnan ang kahon.

Hindi siya nagkamali.

Condom talaga iyon.

Does this man have no shame?

Hindi pa nga sila nagkakakilala nang maayos, pero ganoon na agad ang bubungad sa kanya? Ni hindi man lang ba nito naisip na maaaring makita niya ang bagay na iyon?

At higit sa lahat, bakit nasa ibabaw pa talaga ng kama?

Hindi ba puwedeng ilagay iyon sa drawer o sa kung saang lugar na hindi agad makikita?

Napahawak si Kiera sa noo.

“Is he a pervert?” Nanginig si Kiera nang maisip niya yun.