Masuk“Why him?”Nanlambot ang mga tuhod ko sa napagtanto ko. Hindi si Aelice ang main target. Sa una, mapagkakamalan talagang siya ang target kasi siya ang nasa gitna. Pero kung pag-aaralang mabuti, decoy lang siya sa main target talaga.They’re planning to attack him. They wanted him dead. Alexus is in danger.Tama pala talaga ang sinabi ni Aelice sa sulat niya. Hindi ligtas si Alexus sa sarili niyang kumpanya. Kaya kailangan niya ng mapagkakatiwalaang tao. At si Aelice iyon.Pero dahil missing-in-action si Aelice. Ako na lang ang maaasahan ni Alexus sa ngayon. “Kailangan ko siyang balaan sa lalong madaling panahon!”Nagmadali akong lumabas ng room. Patakbo kong tinahak ang madilim na pasilyo. Hindi ako tumigil hangga’t hindi ko narating ang dulo nito.Any minute now, posibleng nasa panganib na siya. Hindi ko dapat siya hinayaang mag-isa na umuwi sa mansion.Ngayon ko nakita ang plano. Kaya may posibilidad na ngayon nila iyon gawin.Nakaalis kaagad ako ng room. Ni-lock ko na ito at pata
Maririnig sa apat na sulok ng room ang tunog ng keyboard na ginagamit ko. It's getting late. But here I am sitting in front of my computer doing something unrelated to work. Ngayon lang ako naging atat sa paghahanap ng gusto kong malaman.I'm searching for the clues.Pagkatapos ng birthday celebration ni Aelice kahapon, nagduda ako sa pagkatao ko at sa kaniya. I know it's crazy that I am thinking Aelice and I have connections. Pero pinapamukha sa akin ng mga naiisip ko na may hindi ako nalalaman, at masasagot lang iyon kapag hinukay ko ang mga nakabaon na.Hindi ko sinasabing baka nagkapalit kami ng identity. Ang ipinagtataka ko lang ay kung bakit pamilyar sa akin ang karamihan sa mga memories na mayroon si Aelice. Minsan naiisip ko na baka magkakilala na kami noon pa at nakasama ko siya sa mga alaala na iyon, kaya pareho kami ng memories.Walang kaalam-alam si Alexus sa ginagawa ko. Sinadya ko talaga dahil gusto kong sarilinin ang bumabagabag sa isipan ko. Pakiramdam ko kasi hindi ko
Hindi ko alam kung bakit parang may kaba sa dibdib ko habang papasok kami ni Alexus sa loob ng resto. Sabi niya, dinner lang ang puputahan namin dito. Simple, walang masyadong tao. Pero pagpasok namin sa loob, biglang bumukas ang ilaw, may sumabog na confetti, at sabay-sabay na sumigaw ang mga tao.“Surprise!”Napahinto ako. Ilang segundo bago ko na-realize na lahat ng mata ay nakatingin sa amin—o sa akin, technically. May malaking banner sa likod. Nakalagay doon ang ‘Happy Birthday, Aelice!’Napatingin ako kay Alexus, pero siya, nakangiti lang, parang alam na alam niya ang mangyayari.“Surprise daw,” sabi niya. Medyo nagulat din. Pero hindi ako kumbinsido. Batid kong may alam siya rito. Siya ang nagdala sa akin dito, eh.
The honeymoon was supposed to be the happiest part after the wedding. Pero sa akin, it felt like punishment. Ngayong nag-e-expect ang lahat na mag-ha-honeymoon kami ni Alexus, lalo lang bumigat ang pakiramdam ko.We arrived at the resort, greeted by staff with flowers and champagne. Everyone smiled, congratulated us, called us ‘Mr. and Mrs. Reale.’ And I smiled back, kahit sa loob ko, parang nadudurog na ako nang sobra-sobra.Alexus held my hand, firm and steady, like he was proud. Pero ramdam ko, hindi ako ang iniisip niya. Sa bawat tingin niya, sa bawat ngiti, sa bawat ‘thank you’ na binibigay niya sa mga tao, I knew. He was imagining her.Aelice.Not me.Pagpasok namin sa suite, sobrang ganda. White
The officiant turned to Alexus and nodded. “You may now give her the ring.”My breath caught. Biglang bumigat ang hangin, parang lumiit ang mundo sa paligid ko.Alexus reached into his pocket, mabagal, maingat, parang bawat galaw niya may kahulugan. The guests leaned forward, naghihintay sa susunod na mangyayari. I tried to smile, pero ramdam ko ang panginginig ng kamay ko.This is it. Alexus and Aelice will now officially be Mr. & Mrs. Reale.He opened the small velvet box. Inside was a ring; simple, elegant, shining under the light.Pero alam ko. Hindi ito totoong heirloom ng mga Reale. It was a replica. A copy of Aelice’s ring.At doon, parang may tumusok
The hall glowed under the soft afternoon light, and for a moment, I forgot how to breathe. Everything looked unreal—the glass walls catching the sun, the white roses lining the aisle, the faint piano music that seemed to echo inside my chest.Tahimik ang paligid. I could hear the soft rustle of my gown as I took my first step. My heart was pounding so hard I thought everyone could hear it.I looked up—and there he was. Alexus.He stood at the altar, tall and composed. But I could see it: the way his eyes softened when he saw me. That look made every fear disappear.But deep inside, I knew. Ang tingin na iyon ay hindi para sa akin. Kun’di para sa kaniya.The music swelled, and I walked slowly, each step heavier than the last. Not because of the gown, but because of the truth I carried. That in his eyes, I wasn’t Elize. I was Aelice.Paglapit ko, ngumiti siya. Ang ngiting iyon ay palaging nagpaparamdam sa akin na I feel safe, iyong sinasabi nilang ‘You’re home.Ngumiti ako pabalik. Sinu
“Tatahimik ka o bubusalan ko ‘yang bibig mo?”Mabilis kong tinakpan ang bibig ko at sinamaan siya ng tingin. Ang harsh naman niya sa’kin. Parang nagtatanong lang eh. Ba’t siya nagagalit? Eh ‘di totoo nga. Dini-deny pa niya sa’kin.“Alam mo Alexus, bakit hindi mo puntahan si Sofia at itanong kung si
Tatlong araw na ang lumipas nang mangyari ang hindi pagkakaunawaan sa pagitan namin ni Alexus. Hindi niya pa rin ako kinakausap. Or, should I say, hindi pa rin kami nagkakausap. Hindi naman ako nagtaka sa nangyayari sa’min ngayon dahil malinaw sa’kin kung ano ang dahilan. Pero ang ipinagtataka ko l
“AG, na-send ko na pala sa email mo ‘yong file na hinihingi mo sa’kin kahapon,” sabi ni Monique, nginitian ko lang siya at binalik ang tingin sa monitor.Ni-log in ko ang account ko sa Gmail at hinanap ang sinend ni Monique. Akmang iki-click ko na sana iyon nang biglang mag-pop up ang isa pang emai
That kiss was nothing.Kahit paulit-ulit na mangyari iyon ay walang ibang meaning ang halik na iyon. He did it on purpose to get everyone’s attention. Malakas ang kutob ko na nandito rin ang mga taong gusto siyang pabagsakin. Kaya iyon ginawa ni Alexus. To piss them off and to show them that he f*c







