LOGINMay isa na akong lead sa kanya. Isa pala si Vienn sa pinakamataas na nakaluklok sa kapulisan pero hindi alam ng nakakarami.Kulang na lang ay ang mukha niya. Need ko talagang mabigyan ng mukha ang Vienn Anderson na iyon sa lalong madaling panahon para di ako mawalan ng trabaho."Shut up." Kuway sita niya sa kasama."Sorry, boss."Hindi ko mapigilan ang mangunuot ang nuo. Ang lakas naman ng loob niya na sitahin at pagtaasan ng boses ang kasama niya gayong nakikita naman sa suot nilang uniform na mas mataas ang ranggo nito kaysa sa kanya. P01 lang siya gayong yong sinigawan niya ay SPO2.Ano yon? Baliktad na ba ang panahon ngayon? Ewan ko na lang kung hindi siya mapatalsik sa kabastusan niya sa nakakataas sa kanya."PO1 Dan, baka nakakalimutan mo kung ano ang ranggo mo?" Kuway sabi ng pinapatahimik niya kanina pero nandoon ang talim ng tingin na ipinukol niya dito."Pasensya na SPO2 George." Pero sa paghingi niya ng paumanhin ay parang wala naman sa loob niya. Saka niya ako binalingan.
"Ano ba? Bitawan mo ako?" Gigil na talaga ako sa mamang pulis na ito. Akala mo naman kung sino makaasta. Kaya ko namang maglakad mag isa pero para naman akong batang hinahawakan ang kwelyuhan ng damit ko at binibitin talaga ako.Akala mo naman matangkad siya.Hmmp!Titinangala lang naman ako. Aba, matangkad na ako sa height kong 5’4”, kaya huwag niya akong mamaliitin. Oo, nga at mas matangkad talaga siya. Pero hindi naman ako papahuli.Pang-Dalagang Pilipina lang talaga ang tangkad ko. Hindi ako pandak at hindi din katangkaran. Tama lang. Kumbaga saktong sakto lang.At ngayon, iniinis yata ako ng mamang pulis na ito at kung makaasta talaga.Grrrr! Nakakagigil. Makikita niya. Oras na bitawan niya ako humanda talaga siya sa akin."Bitawan mo ako. Ano ba!" Pang uulit ko ng hindi niya ako pinakinggan. Binigwasan ko pa talaga siya pero hindi umabot ang mga kamay ko sa kanya dahil agad siyang nakalayo kahit hawak pa rin niya ang damit ko."Ang ingay mo! Baka gusto mong mas makulong sa kakat
"Magandang umaga boss." Nandoon ang tabinging ngiti ko ng tapunan ako nito ng tingin.Isa siyang bakla pero laging inis sa akin dahil di hamak na mas maganda ako.Hindi naman sa nanlalait ako huh! Isasalaysay ko lang kung ano ang itsura ng boss ko.Mmmm, paano nga ba? Ganito, nakawig siya. Kasi alam niyo na. Tumatanda na at medyo napapanot na ang ulo. Pandak siya. Mas matangkad ako ng 5 pulgada dito. Well, 5'4" ang height ko. Alam niyo na siguro. Tapos ang boss ko, mmmm. Ano pa nga ba? Ah! Malaki kaunti ang tiyan niya. At iyon kung paano ko i describe ang itsura ng boss ko kaya alam niyo na siguro ang salitang insecure."Walang maganda sa umaga kung mas maganda ka sa akin." Galit na sagot nito sa akin, kung hindi siguro ako nakailag at tumama sa akin ang ibihagis nitong dyaryo."Boss naman, umagang umaga ang init agad ng ulo niyo, kaya siguro naglalagas ang buhok niyo." Hindi ko paigilang biro dito na lalong nakapag painit yata ng timpla ng mood nito."Gusto mo na yatang mawalan ng tr
TITLE: HELLO, MR. POLICE DIRECTOR GENERALSYNOPSIS:STATUS: COMPLETEDWARNING- matured content... R-18... SPG🔞Police Director General. Iyon ang titulo ni Vienn sa kapulisan. Pero mailap siya sa mga balita dahil isa parin siyang Anderson at ayaw niyang makita ng iba kung sino at saan siya talaga nabibilang.Pero paano kung sa pagtatago niya sa kanyang katauhan bilang isang Heirs ng Anderson ay makasalamuha niya ang isa sa pinaka makulit na reporter sa balat ng lupa at naging dahilan para makilala siya sa publiko.Umiiwas na siya, pero hindi niya alam kung ano ang magiging reaksyon niya kapag bigla na lang susulpot sa harapan niya ang nasabing reporter na sobra pa sa sobrang kulit.Paano ba niya patatahimikin ang isang katulad nito.Igapos, ikulong lagyan ng plaster ang bibig at tanggalan ng lesensya bilang isang reporter?O patatahimikin niya ito gamit ng isang mainit na halik. Ano ang mangyayari kapag iyon ang ginawa niya?°°°°°001:Kilay.. Check.Eyeliner.. Check.Foundation Cream
Mabilis na lang ang paglipas ng mga araw. Natapos ang bagong taon, bumalik ulit sa pagpasok sa paaralan. Paulit ulit na takbo ng aming buhay sa araw araw. Hanggang sa dumating na ang araw ng pagtatapos ko ng senior high. "Nakahanda ka na ba?" tanong sa akin ni Kianu. "Ikaw ba ang maghahatid at sasama sa akin sa harap?" tanong ko sa kanya. "Gusto mo ba? Pero baka magtampo ang papa mo kapag ako ang sumama sa iyo sa harap." Hindi agad ako nakaimik. Oo nga naman pala. "Kung hindi man ako ang maghahatid sayo sa harap ay manunuod na lang ako sayo. Tapos kukuha na lang ng larawan pagkatapos." magiliw naman niyang sabi sa akin at masuyong humaplos sa buhok ko. Tumango ako. Tinawagan ko si papa at tinanong kung nakahanda na ito para sa pagsama sa akin sa graduation ko. "Nandyan naman na ang asawa mo. At masaya ako na mapanuod ka na lang habang paakyat sa intablado." sabi naman ni papa sa akin. Napatingin ako kay Kianu na narinig ang sinabi ni papa. "Kung iyon naman ang sinabi ni papa
Tumigil ako sa harap niya na suot ang lingerie.Kumikinang sa pagnanasa ang kislap ng kanyang mga mata.Nanatili ako sa harap niya kung saan siya nakaupo sa gilid ng kama.Umangat ang kamay niya, humawak sa baywang ko ang isa at sa kamay ko.Ang kamay niyang nakahawak sa braso ko ay gumapang pataas hanggang sa may balikat ko."Baby, ito na ang pinakamagandang regalong natanggap ko ngayong pasko." mahina niyang usal na pumipisil pa ang kamay niya sa braso at baywang ko. Hanggang sa humawak na siya sa batok ko at hinila ako saka niya siniil ng halik sa labi."Uhm," napansinghap na lang ko.Habang magkaugpong ang mga labi namin ay gumapan na ang kamay niyang nasa baywang ko hanggang sa dibdib ko. Pumipisil at humihimas na."Baby, I like your breast," sabi pa niya na hinihimas nga ang suso ko habang padampi niya akong hinahalikan. Hanggang sa nasa tapat na ng dibdib ko ang mukha niya.Suot ang lingerie ay wala na halos takip ang katawan ko kaya malinaw sa harap niya ang hubog ng dibdib ko
"What?" Pagbaling ko pa sa dalawa kong kapatid kasama ang kanilang mga dalaga na isinama pa talaga sa pakikinig nila sa labas ng kwarto ko kanina. Tahimik man sila at hindi na naisipang magsalita ay alam ko na may galit din sila sa akin sa bigla kong pagpapakasal. Dahil oras na magpakasal ako ay
"Mr. Hidalgo." Narinig kong pagtawag sa akin ng direktor ngunit hindi ko agad iyon pinansin dahil hinintay ko pa na makababa si Avery. Awtomatiko pang umangat ang isa kong kamay para protektahan ang ulo niya para hindi siya mauntog pagbaba niya. At ang kilos kong iyon ay hindi maipagkakaila ang
"Tsk! Ngayon mo sabihin na gwapo ka. Ni hindi mo makumbinsi na iuwi dito ang mamanugangin ko." Pambubuska sa akin ni mama ng sabihin kong hindi ko pa nga nakukumbinsi si Avery na pakasalan ako. "Mama, hindi naman iyon ganun kadali." "Anong hindi ganun kadali. Sadyang hindi uubra ang kagwapuhan m
Pakiramdam ko tuloy ay napakababa ng sarili ko sa harap niya na handang ilantad ang kagandahan sa harap niya. Naimagine ko na ipapakita ang malulusog kong dibdib, ngunit sa halip na init na hinahanap-hanap ko, ang malamig niyang kilos at titig ang bumalot sa akin, nilulunod ang ningas ng aking pag







