Chapter 4

Nangatog ang kanyang mga tuhod. Hindi niya kaya ito. Gusto niyang tumakbo pabalik sa sasakyan. 

Ngunit bago pa man siya makahakbang paatras, isang malaki at mainit na kamay ang humawak sa kanyang baywang. Amoy mamahaling pabango at tabako. 

Lumingon siya at nakita si Damien. Nakasuot ito ng isang napakakisig na black tuxedo. Sa harap ng mga camera, may suot itong banayad at tila mapagmahal na ngiti—isang ekspresyon na kabaligtaran ng totoong lamig ng kanyang pagkatao. 

"Itaas mo ang noo mo, Ariana," bulong ni Damien sa kanyang tainga, sapat lang para siya ang makarinig. Ang kanyang hawak sa baywang ng dalaga ay humigpit, tila nagbibigay ng babala at lakas nang sabay. 

"Mula sa segundong ito, ikaw ang mapapangasawa ko. Huwag kang gagawa ng kahit anong pagkakamali na makakasira sa pangalan ko." 

Tumingin si Ariana sa mga naglalakihang lente ng camera, huminga nang malalim, at pilit na ngumiti. Ang laro ng pagpapanggap ay opisyal nang nagsimula. 

Sa loob ng Charity Gala

Pagpasok pa lang nila, tila tumahimik ang buong ballroom. 

Dose-dosenang mga kilalang negosyante, artista, at socialite ang napalingon. 

"Si Damien Monteverde... may kasamang babae?" 

"Sino siya? Bakit hindi natin kilala?" 

"Emerald green dress... galing kay Pierre 'yan. Million 'yan." 

Napipigil ang hininga ni Ariana. Ang hawak ni Damien sa baywang niya ay hindi bumibitaw, parang tanikala na nagpapalutang sa kanya. 

Lumapit sa kanila ang isang matandang babae na may hikaw na kasing laki ng bato. Si Doña Estrella Monteverde. Lola ni Damien. 

"Damien," malamig na bati nito. Tumingin mula ulo hanggang paa kay Ariana. "Ito na ba ang pinagkakalat nilang fiancée mo?" 

"Yes, Lola," sagot ni Damien. Ngumiti siya, pero ang mga mata niya ay walang lambot. "Meet Ariana Castillo. Ang magiging asawa ko next month." 

Napaawang ang labi ng matanda. "Castillo? Wala akong narinig na ganyang apelyido sa business circle." 

Umigting ang panga ni Ariana. Ramdam niya ang paghigpit ng hawak ni Damien sa baywang niya. Babala. 

Ngumiti si Ariana kahit nanginginig. "Magandang gabi po, Doña. Hindi po ako galing sa mayaman. Pero nangako po ako kay Sir Damien na hindi ko siya bibiguin." 

Tumahimik si Doña Estrella. Sinusuri siya. Pagkatapos ng ilang segundo, tumawa ito ng mahina. 

"Well. At least matapang ka. Tingnan natin kung tatagal ka sa pamilya namin, iha." 

Tumalikod ang matanda. 

Pag-alis nito, bumuntong hininga si Ariana. Pero bago pa siya makarecover, ibinulong ni Damien sa tenga niya: 

"Magaling. Pero 'wag mong isipin na ligtas ka na. Ang pinakadelikado dito nagsisimula pa lang." 

At sa kabilang dulo ng ballroom, may isang babaeng nakatingin sa kanila. Naka itim na gown. Mataray ang ngiti. 

Si Isabella Madridano . Ex ni Damien. Anak ng isang board member na gustong makialam sa merger. 

Itinaas ni Isabella ang champagne glass niya at diretsong nag-toast... kay Ariana. 

Naramdaman ni Ariana na biglang bumigat ang hangin. 

Itinaas din ni Ariana ang hawak niyang champagne glass, kahit nanginginig ang mga daliri niya. Ngumiti siya pabalik kay Isabella. Maliit. Pilit. Pero hindi umatras.

"Cheers," sabi niya nang halos pabulong lang, pero narinig pa rin sa tahimik na sandali sa pagitan nila.

Humigpit lalo ang hawak ni Damien sa baywang niya. Naramdaman ni Ariana ang init ng palad niya kahit sa ibabaw ng tela ng emerald dress. 

"Ngumiti ka," bulong ulit ni Damien, ang boses mababa at matigas. "At huwag kang titingin sa kanya nang may takot."

Bago pa makasagot si Ariana, lumapit na si Isabella. Dahan-dahan. Parang naglalakad sa runway. Ang itim na gown niya kumikislap sa ilalim ng chandelier, matalas ang hiwa sa tagiliran, at ang ngiti niya... Diyos ko, ang ngiti niya ay parang kutsilyo na binalot sa seda.

"Damien," bati ni Isabella. Matamis. Pamilyar. Tapos lumipat ang mga mata niya kay Ariana at sinukat siya mula ulo hanggang paa. "So ikaw pala ang bagong fiancée."

Umiling si Isabella at tumawa ng mahina. "Million na damit, pero mukhang manghihina ka pa rin sa harap ng camera. Kawawa naman. Wala sa bukabolaryo mo ang maging Asawa ni Damien mas maganda parin ang orihinal." Ngising sabi nito sa harap nila Damien at Ariana

Napalunok si Ariana. Ramdam niya ang lahat ng mga mata sa ballroom na nakatutok sa kanila ngayon. Ang mga bulungan nagsimula na naman. 

"Isabella," malamig na putol ni Damien. Hindi siya lumingon. Nakatingin lang siya diretso sa harap, pero ang tono niya sapat na para tumahimik ang paligid. "Kung nandito ka para manggulo, sayang lang ang gown mo."

Tumawa si Isabella at humigop sa champagne. "Nanggugulo? Ako pa? Nag-toast lang ako sa future Mrs. Monteverde." Pinatitig niya si Ariana. "Next month na pala ang kasal. Ang bilis. Hindi man lang binigyan ng panahon para magpaalam ang iba."

Doon kumirot ang dibdib ni Ariana. Hindi dahil sa sinabi ni Isabella. Kundi dahil totoo. Peke lahat 'to. Isang kontrata. Isang palabas.

Pero hindi siya pwedeng magpakita ng kahinaan ngayon.

Itinaas ni Ariana ang baba niya. Ang mga tuhod niya nanginginig pa rin, pero pinilit niyang tumayo nang tuwid. 

"Mas mabuti na rin pong mabilis, Ms. Madridano," sagot niya, matatag ang boses kahit sa loob niya ay gusto nang sumigaw. "Para wala nang nasasaktan."

Tumahimik si Isabella. Nawala saglit ang ngiti niya. Tumingin siya kay Damien, naghahanap ng reaksyon. Pero wala. Blanko lang ang mukha ng lalaki. Malamig.

Sa wakas, ngumisi si Isabella at umiling. "Matapang. Gusto ko 'yan." Lumapit siya at bumulong, sapat lang para marinig nina Ariana at Damien. "Ingat ka, iha. Sa pamilyang 'to, hindi lahat ng nakangiti ay kaibigan. At hindi lahat ng humahawak sa baywang mo... ay sa'yo talaga." Tsaka ito napatingin sa mga kamay ni Damien bago ito tumalikod paalis.

Tinalikuran siya ni Isabella at naglakad palayo, iniwan ang amoy ng mamahaling pabango at tensyon.

Pagkalayo nito, saka lang binitiwan ni Damien ang baywang ni Ariana. Pero bago pa makahinga nang maluwag si Ariana, hinawakan siya ni Damien sa siko at inakay papunta sa gitna ng ballroom.

"Nakita mo?" bulong niya habang nakangiti sila para sa mga camera. "Ganyan magsimula ang gera rito. Isang toast. Isang ngiti. Tapos kinabukasan, nasa headline ka na."

Lumingon si Ariana sa kanya. "At ano ngayon ang gagawin natin?"

Huminto sila sa gitna, sa ilalim ng pinakamalaking chandelier. Ang mga camera kumikislap. Ang buong Monteverde family nakatingin.

Ngumiti si Damien. Pero sa pagkakataong 'to, hindi sa camera. Diretso kay Ariana. At sa unang pagkakataon, hindi malamig ang mga mata niya.

"Gagawin natin ang hindi nila inaasahan," sabi niya. "Ipapakita natin sa lahat na hindi ka basta babaeng binayaran para tumayo sa tabi ko."

Hinawakan niya ang kamay ni Ariana at dinala sa labi niya. Isang halik. Mabagal. Sa harap ng lahat.

At sa isang iglap, sumabog ang mga bulungan. Flash ng camera. At sa kabilang dulo ng ballroom, nabasag ang hawak ni Isabella sa champagne glass niya.