Novels by Almaxx

Paano at kailan?Minsan may mga karanasan talaga tayong hindi natin inaasahan na mangyari. Sabi nila tadhana naraw ang gumagawa non, pero sabi naman ng iba tayo ang gagawa ng tadhana.Well isa naku sa naniniwala sa pangyayaring iyon."Mj,prutas oh makaka tulong ito sayo." Turan ng kaibigan kung si karen. Masaya ako dahil may mga kaibigan akong maasahan ko sa ano mang pangyayari. Masasabi ko talagang parti na sila ng pamilya namin. Kasi nariyan sila para tulungan ako sa problema ko."Thank you nag abala kapa." Tsaka nya ko niyakap na sobrang higpit. "Hindi naman ako napuruhan kaya wag kana mag-ala-la. Tsaka sabi ng doctor makaka labas nadaw ako." Hinimas himas kupa ang likod nya."Eh. Akala ko kasi na baril kana ng bruhang chelseng yun! Gravi kaya yung pag alala ko sayo." Habang pinupunasan ang luha nya."Kung kailan doon na kami naka layo ni felix doon naman kami naka rinig ng putok ng baril buti nalang kay chelsea tumama yung balang yun!" Busangot na turan nya."MJ! Kamusta ka!" Siga

Mabubulok ka sa kulunganSana talaga maayos tong planong inihanda namin. Nasa loob kami ng sasakyan ng mga kaibigan ko at pasimple naming sinusundan ang kotse ng asawa ko. So kung hindi ko talaga maririnig ang usapan nila ng babaeng yon wala syang balak na ipaalam na kahit na sino. Mag isa nya lang haharapin ang Chelseang baliw nayon. No over may dead budy."Wala nabang ibibilis yan karen?" Reklamong tanong ni Andrew."Wow, ah, hiyang hiya naman ako sayo, sana ikaw nalang nag drive!" Simangot na sagot ni karen kay Andrew."Jay kinakabahan ako sa planong ginawa natin baka mamaya hindi mag worth," si Felix. Nasa back seat kami."Relax, felix the plan can be done well as long as we follow plan A. Now when plan A fails we go to B." Si Karen ang sumagot sa kanya."Sana bago sumapit ang pasko mamaya maiuwi na natin ang isa sa kambal mo Mj, and I'm sure his uncle and aunt will be happy" Andrew said. Sana nga pero in our current situation, we didn't even realize that Christmas is later becaus

"Tita sa tingin ko stress na si J, sa mga ngyayari sa buhay nya? Nakakalungkot lang ang bata bata pa ng anak nya para sapitin ang ganung bagay." "Sssshh, wag ka ngang maingay dyan mamaya magising yan, maslalo mulang papalalain ang sitwasyon." "E,bakit totoo naman ah, na-aawa na nga ako sa kanya, kakagaling nya lang sa panganganak tapos hindi nya pa nakaka sama yung anak nya tapos makikibnap lang," nagising ako sa boses ng mga kaibigan ko. Si Andrew at si Karen nag- uusap."Alam nyo kayong dalawa, bumaba muna kayo doon at kumuha ng pagkain para kay J, kesa sa nagtatalo kayo dyan." suway naman ni Felix. "Pati si tita kinukunsimi nyo," habol nyang sabi."Thank you guys kasi merong mga katulad ninyong kaibigan ng anak ko kahit papano malilibang sya," my mom said."Alam nyo po tita ang sama ng Chelsea nayun pati bata kikibnapin nya makuha nya lang ang atensyon ni sir Daniel," si karen na may gigil sa babaeng iyun."Oo nga po, nong nag bubuntis pa nga po si J, gustong gusto nyang saktan s

"Tit-." isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Edric ng pumasok ito sa loob ng mansyon namin nagulat sina Jasmine at Daniel sa ginawa ng momy nila. Hindi naman bago sa paningin ng pamilya ko ang ngyari inaasahan nilang mangyayari ito. Napa iling nalang si dady. Dad's of my husband.Napahawak ako sa dibdib ko habang nakatayo at napa pikit sa sakit na nararamdaman ko. Unti unti naring dumadaloy ang luhang kanina kupa nais ilabas ngunit ngayon kusa ng pumapatak. I wanted to shout and slap Edric but I couldn't. Maybe because we have been through a lot, it has nothing to do with it, right? Pero kung makikipag tulungan sya samin na mahanap si Eisha siguro yung pananaw kung iyon tungkol sa kanya mawala at tuluyan ng bumalik.Tila namanhid yata ang pisngi nya sa lakas ba naman ng sampal na iyon talagang magigising ang diwa mo. Tumingin itong nag tatanong sa amin. At sa pag titig nyang iyun sa akin para syang humihingi ng sagot. I should also be angry with him because his mom is the o

Nagising ako ng may tumawag sa cellphone ko si Momy. Momy ni daniel."Hello mom." inaantok kung bungad.Nabitawan ko ang cellphone ko sa sinabi ni momy. At biglang napabangon at eksaktong nagising rin ang asawa ko."Why," kalmado nyang tanong."Babe kailangan na nating bumalik ng pilipinas si Eisha n-nakibnap," umiiyak kung turan. "What?!" Dali dali kaming nag si pag ayos ng gamit mabuti nalang at hindi masyadong nakakalat ang gamit namin.Nang maayos na lahat agad kaming bumaba ng building mabuti nalang at may taxi na sa harap kaya nagpa hatid kami sa airport. Hindi talaga ako mapakali ng bumaba ang eroplano namin sa pilipinas nong nasa eroplano palang ako parang gusto kuna lang maglaho sana talaga walang masamang mangyari sa anak ko kung sino man ang kumuha sa kanya. Dahil hindi ko mapapa tawad ang mga taong may kinalaman sa pagka wala nya ngayon. "Babe calm down.""Paano ako hihinahon yung anak natin nakibnap! Sa tingin mo makaka pag pa hinahon pako sa lagay nato! Hindi dahil yung

Hindi ko alam kung saan ko ilalagay ang saya ko ngayon paano ba naman itong si Daniel kung makapag bakod sakin akala mo teeneger pa. Ayaw nya daw na may tumitingin sa leegs ko dapat sya lang daw."Babe, Sayaw lang naman ang hinihingi nya.bawal bayun?" Protesta ko. Ayaw nya kasi akong ipahiram sa iba. Kaya ito nandito kami magdamag sa gitna. "Kahit na ayuko. Nag seselos ako pag may ibang humahawak sayo," hindi nalang ako sumagot pinag bigyan kuna lang sya sa gusto nyang mangyari baka kung saan pa ito mapunta."Babe do you want some other baby?" Haplos nya sa ulo ko. Tsaka ako hinalikan sa labi."what? Hay naku! Kambal na nga yung mga anak mo gusto mopa dagdagan," tsaka ko inilibot ang paningin ko sa buong venue andaming bisita. Gusto kung makipag chicka sa iba pero itong asawa ko wala yatang balak makipag kwentuhan manlang gusto talaga akong bakuran."Eh. Ano naman ngayon kasal namn tayo tsaka yun talaga ang plano ko.magparami ng lahi kasama ka," bigla tuloy nag init yung pisngi ko sa si

Proved.Saturday ngayon at papunta ako sa mansyon. Tumawag kasi si Daddy kagabi at halos utusan na akong umuwi."Dito ka na ulit tumira, Princess. Hindi na bagay na mag-isa ka sa bahay mo," sabi niya.Sinabayan pa iyon ng dalawang kuya ko na halos pareho ang sinasabi."Oo nga. Para saan pa't napakalaki ng mansyon kung hindi ka rin naman dito uuwi?" reklamo ni Kuya Thunder."At least dito may mag-aalaga sa'yo. Baka mamaya puro instant noodles na naman kinakain mo," dagdag ni Kuya Daniel na ikinairap ko lang. Sa cellphone ko, panay text kasi.Pero syempre tumanggi ako. Gusto ko pa ring mamuhay nang mag-isa kaysa manatili rito at masanay na lahat ng gusto ko ay ibinibigay agad. Alam kong spoiled na ako noon pa man, pero gusto kong matutunan kung paano tumayo sa sarili kong mga paa.Kaya ito, pagbibigyan ko na lang sila. Tuwing day off ko, uuwi ako rito sa mansyon para makasama sila.Tatlong araw na rin ang lumipas mula nang mag-stay si Sir Rafael sa bahay ko. Tatlong araw na ring puro wo

FeastedBakit kaya ganito?Bakit sa tuwing gusto kong maging kalmado, may dumarating namang bagyo? At bakit kapag may bagyo... siya rin ang nandito?Sabi nila, kapag malakas daw ang ulan, may pinapaalala ang tadhana. Na may mga bagay na hindi mo kayang takasan. Na may mga taong kahit ayaw mong makita... biglang nasa harapan mo na lang. At hindi mo alam kung blessing ba 'yon, o warning.Pero bakit parang mas warning siya?Malakas ang ulan sa labas. Parang sinasampal ng mundo ang bintana ko. At sa mismong sala ko? Nandoon si Rafael-naglalakad, bagong gising, naka-white shirt lang at basa pa ang buhok dahil naghilamos.Ang sama ng timing.Ang sama ng loob ko.At ang sama rin ng tibok ng puso ko."Tinititigan mo 'ko?" tanong niya habang nag-i-stretch."Ay hindi!" mabilis kong sagot, tumalikod agad. Oo. Tinititigan ko nga. Pero hindi ko naman sasabihin 'yon. Humalakhak siya. "Relax, Ayesha. Hindi pa tayo nag-uumpisa magtrabaho."Nag vibrate ang phone ko.Si Ms. Smith ang pangalawang sectre

SorryMonday ngayon at balak kung hindi pumasok. Sinadya korin na mag bisibisihan para hindi ko maalala ang ginawa sa akin ni sir rafael. Na bagay na hindi pa kayang tanggapin ng sarili ko. Pero inaamin ko, na m-miss ko sya. Isa na yata akong dakilang tanga, matapos ng ginawa nya ito parin sinasabing patawarin kuna lang sya.Kaya ko lang naman ito ginagawa dahil totoong gusto kuna sya. Kaya galit ako sa kanya. Kanina pa tumutunog ang cellphone ko. Wala talaga akong balak sagutin ito. Matapos ko kasing magpunta ng office ni Mr. Tan kahapon at gawin lahat ng mga ipinag uutos nya. Hindi ako nagawang kausapin ng maayos nila shine, pati narin ni Mark kahapon. Talagang todo effort ako sa trabaho. At dahil sa hindi magandang kundisyon ko nagawa kung tapusin ang novelang kamakailan kulang nasimulan. At ipinasa ko kaagad sa editor ko. Kaya ngayong lunes na ang release ng panibagong libro kung isinulat, ang El Momento Prestado. Isang historical fiction.Sila Dady at Sila kuya hindi korin nakaus

PleasureSa loob ng kotse naramdaman ko ang pag iinit ng temperatura kahit naka onn naman ang aircon. O, umiinit lang talaga ang katawan ko dahil sa halik na hatid ni sir rafael sa akin. Habang palalim ng palalim ang mga halik nya unti unti korin nararamdaman ang paru paru sa tyan ko. Tumitigas rin ang tyan ko dahil sa mga haplos nya.Isusuko kuna ba ang bataan? Itutulak kuna sana sya ng bigla nyang huliin ang mga kamay ko at inilagay sa likod ko."Please kahit ngayon lang." Mapupungay na turan nito sa akin. "P-pero sir." Hindi kuna natapos ang sasabihin ko ng bigla nalang nya ulet akong halikan. Naka ka lasing ang halik na dulot nya hindi ko namalayan kung paano kami nakarating sa isang mamahaling hotel.Basta ang alam kulang pareho kaming nasa ibabaw ng kama at pinag sasaluhan ang init ng halik ng isat isa."I want to take this opportunity, sha, i love you." Patuloy na halik nito sa akin. Napa hinto ako sa sinabi nya. Totoo ba yung sinabi nya mahal nya ako. Napaiwas ako ng tingin at

ComfortKanina pa ako paikot ikot dito sa loob ng mansyon ng kwarto ko. Sabado kasi ngayon at naisipan kung umuwi? Umuwi ba ako o inuwi? Hay! Bahala na nga. Kinakabahan akong humarap sa dalawang kambal na kuya ko. May ginawa raw kasi akong kalukuhan gabi sa bar at nagkataon na napadpad din raw sila doon. Sabi sakin ni shine, sila kasi ni Mark ang kasama kung nag bar! Pambawi raw sa hindi namin pagkikita.Kasalanan kasi ito ng lintik na alak nayun eh!Ano bang mga ginawa ko? May ginawa bakong isang kahihiyan sa sarili ko at bakit galit na galit sakin ang dalawang kambal na iyun?Sa malalim na pag iisip ko, muntik nakung atakihin sa puso dahil sa isang mahinang katok."B-bukas yan!" Sigaw ko.Tumambad sa akin ang dalawang seryosong mga mata ng kuya ko. "How's your sleep naka tulog kaba?" Tsaka sya dumiritso sa loob ng kwarto ko. Inilibot nya ang paningin nya sa buong kabuoan ng kwarto. Tsk! Kuya Thunder hindi ka parin nagbabago hanggang ngayon."O-oo naman, bakit naman hindi." Napa iwa

Damay damayFRIDAY ngayon at iniisip kung umuwi ng mansyon mamaya. Para makita ang dalawang twin brother ko. At tamang tama, off ko ng sabado at linggo need ko magpunta ng office tsaka para personal ng makausap si Mr. Tan. Dahil paniguradong kating kati na syang sabunin ako dahil sa hindi ko pagpasok.Palakad ako ng hallway ng makita ko si Ms. Smith kakausapin ko sana sya pero hindi ako pinansin dahil abala syang umiiyak. Problema non? Takang tanong ng huminto ako. Napatingin naman ako sa ibang empleyado at halos lahat sila hindi maipinta ang mukha. Problema ng mga tao sa office natu. Pinaglihi yata sa sibuyas at nagsi iiyakan."Hi-." Hindi ko naituloy ang sasabihin ko ng halos lahat ng tao sa office problemado."Lyka mabuti nalang dumating kana." Naiiyak at bulong ni Claire parang sinasabing ako ang sagot sa problemang kinahaharap ng companya."Napano ba?" Bigla naman nya akong sinuway sa pagkaka sabi ko non. Nag silapitan narin ang iba para makipag chismissan hindi kupa lahat sila