Chapter 6

Pagbukas niya ng p***o ng silid niya, napahinto siya. Ang kwarto ay kasing laki na ng buong pinapaupahan nilang bahay noon.

Isang dambuhalang kama na may kulay abong mga sapin, malambot na carpet, at isa na namang malawak na glass window na nakaharap sa mga ilaw ng lungsod. May nakahandang mamahaling satin na pantulog sa ibabaw ng kama.Humiga siya doon, bitbit ang mabigat na dibdib. Sa unang gabi niya sa gintong hawla, nakatulog siya sa pagod.

Maagang nagising si Ariana dahil sa sunod-sunod na pag-vibrate ng kanyang luma at may gasgas na cellphone. Nang buksan niya ito, muntik na niyang mabitiwan ang telepono sa gulat. Dose-dosenang missed calls at daan-daang mensahe mula sa kanyang mga katrabaho sa logistics company, mga kaibigan sa café, at maging sa mga malayong kamag-anak ang bumungad sa kanya. Halos sabay-sabay silang nagtatanong ng iisang bagay.

Agad niyang binuksan ang kanyang social media. Doon, ang mukha niya na nakasuot ng emerald green dress habang hawak sa baywang ni Damien ay ang nangungunang balita sa bansa.

"MISTERGONG FIANCÉE NI DAMIEN MONTEVERDE, IPINAKILALA NA! SINO NGA BA SI ARIANA CASTILLO?"

Ang mga komento sa internet ay halo-halo. May mga humahanga sa kanyang ganda, ngunit mas marami ang nag-uusisa kung saang mayamang pamilya siya nagmula. Walang sinuman ang nakakaalam na ilang araw lang ang nakakalipas ay muntik na siyang mapalayas sa kanyang inuupahang kwarto dahil sa utang. Nanginginig ang mga kamay ni Ariana habang Palabas ng kanyang silid. Sa malawak na sala, nakita niya si Damien na nakaupo na sa sofa habang nagkakape. Nakasuot na ito ng kanyang pang-isport na kasuotan, tila katatapos lang mag-gym sa loob ng penthouse. Sa harap nito ay may dalawang mamahaling tablet na nagpapakita ng mga stock market graphics.

"Gising ka na pala," malamig na bati ni Damien nang hindi man lang ito tumitingin sa kanya. "Huwag mong intindihin ang mga balitang iyan. Inaasahan ko na ang reaksyon ng media. Ang mahalaga, nakuha natin ang atensyon ng board of directors."

"P-Pero paano ang trabaho ko? At ang mga tao sa paligid ko?" kabadong tanong ni Ariana. "Malalaman at malalaman nila ang totoo kung mag-iimbestiga sila."

Ibinaba ni Damien ang kanyang tasa at tumingin kay Ariana nang may seryosong ekspresyon. "Inayos na ng PR team ko ang background mo. Sa harap ng publiko, ikaw ay isang independent woman na nagmula sa isang simpleng pamilya ngunit nakapagtapos nang may parangal, at nakatagpo ko sa isang business event. Hindi nila malalaman ang tungkol sa mga utang mo... maliban na lang kung ikaw mismo ang magkakalat nito." Tumayo si Damien at lumapit sa kanya. "Magbihis ka. Pupunta tayo sa Saint Augustine Medical Center."

Pagkalipas ng isang oras, ang itim na Rolls-Royce ni Damien ay pumarada sa tapat ng ospital. Sa pagkakataong ito, hindi na ulan ang sumalubong sa kanila kundi ang ilang mga bodyguard na agad humarang sa mga posibleng reporter na nag-aabang sa labas.

Dire-diretsong naglakad si Damien kasabay si Ariana patungo sa ICU. Doon, sinalubong sila ni Dr. Alcantara na may malawak na ngiti sa mukha.

"Ms. Castillo! Ang bilis ng mga pangyayari," masayang saad ng doktor. "Pumasok na ang buong deposito kaninang umaga mula sa Monteverde Foundation. Naka-schedule na ang bypass surgery ng nanay mo bukas ng umaga. Lahat ng pinakamahusay na siruhano ay inihanda na natin."

Naiyak si Ariana sa sobrang galak. Napatingin siya kay Damien na nakatayo lang sa kanyang likuran, pormal at walang emosyong nakikinig. "Maraming salamat po, Doc. Maraming salamat."

Nang umalis ang doktor, dahan-dahang pumasok si Ariana sa kwarto ng kanyang ina. Nakahiga pa rin ito, maputla, ngunit maayos na ang mga swero at mas maganda na ang pribadong silid na ibinigay sa kanila.

Naupo si Ariana sa gilid ng kama at hinawakan ang kamay ng ina. Sa sandaling iyon, tila nakalimutan niya ang marangyang penthouse, ang mga mamahaling damit, at ang lalaking bilyonaryo na kasama niya. Siya ay naging isang simpleng anak na nag-aalala sa kaligtasan ng kanyang magulang.

"Ma... okay na tayo. Hindi na tayo palalayasin. Makakapagpagaling ka na," bulong ni Ariana habang dahan-dahang tumutulo ang kanyang mga luha. Hinalikan niya ang kamay ng ina nang may buong pagmamahal.

Sa may pintuan, tahimik na nakasandal si Damien habang pinapanood ang tagpong iyon.

Sa buong buhay ni Damien, napapaligiran siya ng mga taong pera at kapangyarihan lang ang interes. Sanay siya sa mga transaksyon at plastik na ngiti sa mundo ng negosyo. Ngunit ang makita ang totoong emosyon ni Ariana—ang purong pagmamahal nito sa kanyang ina sa kabila ng pagbebenta ng sariling kalayaan—ay nagdulot ng isang hindi pamilyar na pakiramdam sa kanyang dibdib. Hindi niya mapigilang mapatitig sa mukha ng dalaga. Walang makeup, walang mamahaling gown, ngunit may isang uri ng lakas at ganda na hindi kayang bilhin ng bilyong salapi niya.

Nang lumingon si Ariana upang pahiran ang kanyang mga luha, agad na ibinaling ni Damien ang kanyang tingin sa labas ng bintana, pilit na ibinabalik ang kanyang malamig na pader.

"Tapos ka na ba?" pormal nitong tanong. "Kailangan na nating bumalik. May darating na abogado sa penthouse para sa iba pang detalye ng kasunduan." Tumango si Ariana at tumayo, pilit na nagpapakapit-bisig muli sa kanyang bagong katotohanan. Ngunit bago sila makalabas ng pintuan, ang kamay ng kanyang ina ay bahagyang gumalaw, tila pahiwatig na naririnig nito ang bawat sakripisyong ginagawa ng kanyang anak.

Kinaumagahan, maagang nagising si Ariana dahil sa nakasanayan niyang oras. Ngunit paglabas niya ng kwarto, wala na si Damien. Ang tanging naroon ay isang kasambahay na nag-iwan ng almusal at isang maikling paalala: “Umalis na po si Sir Damien ma'am Arina." 

Sa buong sumunod na dalawang linggo, naging ganoon ang takbo ng kanilang buhay. Sa loob ng penthouse, si Damien ay parang isang multo bihira niyang makita, at kung mag-abot man sila, tanging tango o malamig na utos lang ang natatanggap niya. Wala itong pakialam sa kanya. Hindi ito nagtatanong kung kumain na siya, kung maayos ba ang tulog niya, o kung ano ang ginagawa niya sa buong araw. Para kay Damien, si Ariana ay isang gamit lang sa loob ng bahay na hihiramin kapag kailangan.

Isang hapon, nakatanggap si Ariana ng tawag mula sa sekretarya ni Damien. May gaganapin na namang exclusive business dinner sa isang marangyang restaurant sa Bonifacio Global City.Nang makarating ang kotse sa tapat ng restaurant, naghihintay na si Damien sa labas. Suot nito ang kanyang pormal na suit, mukhang pagod mula sa buong araw na trabaho sa opisina, at blangko ang tingin. Ngunit sa sandaling bumukas ang p***o ng sasakyan at lumabas si Ariana, biglang nagbago ang ihip ng hangin.Lumapit si Damien, at sa isang kurap ng mata, nawala ang malamig na bilyonaryo. Isang mapagmahal na gabi ang pumalit sa kanyang mga mata.Inabot niya ang kamay ni Ariana, pinasok ang kanyang mga daliri sa pagitan ng mga daliri nito, at hinila siya palapit. "You look beautiful, sweetheart," malakas na saad ni Damien, sapat lang para marinig ng mga bodyguard at ilang business partners na naglalakad sa tabi nila.