Chapter 7

Naramdaman ni Ariana ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Ang init ng kamay ni Damien at ang lambing ng boses nito ay tila totoong-totoo. Inakbayan siya nito habang naglalakad sila papasok, marahang hinahaplos ang kanyang balikat habang bumubulong ng mga bagay na tila ba may sarili silang mundo.“Tumingin ka sa akin at ngumiti ka,” pabulong na dugtong ni Damien habang nakalapat ang labi sa malapit sa kanyang tainga, ngunit ang boses nito ay wala nang emosyon isang utos na naman. “Nasa likod natin ang mga board members ng Monteverde Holdings. Ipakita mo sa kanila kung gaano mo ako kamahal.”

Napilitan si Ariana na sumandal sa dibdib nito, tumitingala na may tamis sa kanyang mga mata. Para sa mga taong nakapaligid sa kanila, sila ang ehemplo ng isang perpektong magkasintahan. Ngunit para kay Ariana, ang bawat haplos at bawat matatamis na salita ay paalala lang ng isang malupit na katotohanan.Pagkatapos ng tatlong oras na tawanan, pagpanggap, at pakikipag-plastikan sa mga kliyente, sa wakas ay natapos din ang dinner.

Sumakay sila sa backseat ng sasakyan. Oras na sumara ang p***o ng kotse at umandar ito palayo, agad na binitawan ni Damien ang kamay ni Ariana. Ang mapagmahal na ngiti sa kanyang mukha ay biglang naglaho, napalitan ng seryosong ekspresyon ng isang seryosong negosyante.Kinuha ni Damien ang kanyang iPad mula sa bag, binuksan ang mga dokumento sa trabaho, at nagsimulang mag-type. Hindi niya binalingan ng tingin si Ariana. Wala siyang tinanong. Parang pader na naman ang katabi ni Ariana.Tumingin si Ariana sa kanyang sariling mga kamay na kanina lang ay mahigpit na hawak ng lalaki. Malamig na naman ito. Ang mabilis na pagpapalit ng ugali ni Damien mula sa pagiging mapagmahal na kasintahan patungo sa pagiging estranghero ay unti-unting dumudurog sa kanyang sistema. Mas madali sanang tiisin kung palagi itong galit, pero ang ganitong laro ang pagpapanggap na mahal siya kapag may nakakakita tapos ay babalewalain kapag silang dalawa na lang ang mas matinding parusa.

"Damien..." mahinang tawag ni Ariana, hindi napigilan ang sarili.Hindi nag-angat ng tingin si Damien mula sa kanyang screen. "What?" tipid at walang pakialam nitong sagot.

"What?" tipid at walang pakialam na tanong ni Damien habang nananatili ang mga mata sa screen ng kanyang iPad."Bakit mo kailangang umasta na parang... totoo ang lahat kapag may ibang tao?" hindi na napigilan ni Ariana na ituloy ang sasabihin, habang ang dibdib niya ay kabang-kaba sa sariling tapang. "Kailangan bang pati sa paghawak ng kamay, pati sa mga bulong mo, kailangan ganoon ka-intense? Pwede naman tayong magpanggap nang hindi mo na ako hinahawakan nang ganoon."Nagbaba ng tingin si Damien sa gilid ng kanyang mata, tiningnan siya nito na parang isa siyang insekto na nangahas na kumalabit sa isang leon. Ibinalik nito ang atensyon sa tablet at marahas na pinatay ang screen."Kasi ang mga taong nakapaligid sa atin ay mga buwaya, Ariana," malamig at may diin nitong bulong, masakit at pormal ang tono. "Ang tingin nila sa bawat galaw ko ay kahinaan. Kung hindi kita hahawakan nang parang pagmamay-ari ko, magdududa sila. At kapag nagdududa sila, masisira ang Monteverde Holdings. Kaya huwag kang umarte na para bang sinasaktan kita dahil lang sa ilang segundo ng pag-arte ko. Kasunduan ito. Ginagawa mo ang trabaho mo, ginagawa ko ang sa akin."

Nanatili si Ariana na tahimik pagkatapos niyon. Hindi na siya umimik hanggang sa makarating sila sa penthouse. Makalipas ang ilang araw, pinili ni Ariana na bumalik sa kanyang trabaho bilang barista sa isang tanyag na cafe malapit sa Ortigas. Ayaw niyang makulong sa gintong hawla nang walang ginagawa; kailangan niyang maramdaman na may sarili pa rin siyang buhay.Habang nagpupunas siya ng counter, lumapit ang kanyang matalik na kaibigan at kasamahan ding barista na si Nina. May hawak itong cellphone at nanlalaki ang mga mata habang nakatingin kay Ariana.

"Uy, Ariana! Totoo ba ito?" tanong ni Nina, may halong biro at inggit sa boses. Hinaharap nito ang screen ng phone kung saan lumalabas ang balita tungkol sa engagement ni Damien Monteverde at ng isang misteryosong babae. "Ikaw 'to, diba? Dyusko, Ariana! Pakakasal ka sa isang bilyonaryo? Sikat na sikat ka na sa social media! Inggit na inggit na talaga ako sa'yo, ha. May pa-prince charming ka pang nahanap na nagtatanggol sa'yo sa gala!" Napabuntong-hininga si Ariana at pilit na ngumiti. "Hindi mo alam ang pinapasok mo, Nina. Hindi ito ganun kadali."

"Naku, naku! Wag mo akong dramahan dyan," sabat naman ng isa pang kasamahan nila habang nagtitimpla. "Dapat dyan magpainom ka naman! Isang bilyonaryo na ang boyfriend mo, tapos nagtatrabaho ka pa dito? Libre mo kami mamaya!"Napansin ni Ariana sa gilid ang tahimik na si Jolo, ang isa sa mga male barista na matagal nang nagkaka-interes sa kanya. Madilim ang mukha nito, halatang nagseselos at pikon na pikon sa narinig. Hindi na umimik si Jolo at padabog na ibinaba ang pitsel sa lababo.

Dahil sa pilitan at sa hiyawan ng mga katrabaho, at sa pagnanais na kahit sandali ay makatakas sa suffocating na realidad ng kanyang buhay, pumayag si Ariana. Isang maliit na inuman lang naman na, akala niya. Nagtungo sila sa isang malapit na bar malapit sa BGC, hindi ito masyadong sikat o dinaragsa ng alta-sosyedad, ngunit kilala sa mga malalaking tao o underground crowd. Naging masaya naman ang kwentuhan. Medyo nakaligtaan ni Ariana ang oras. Nakalimutan din niyang itext o tawagan ang personal na driver ni Damien na nakaabang pala sa ibaba ng kanyang condo para sa kanyang supposedly na maagang pag-uwi. Tumunog ang kanyang cellphone ng ilang beses sa loob ng bag, ngunit hindi niya ito pinansin dahil sa ingay ng musika at tawanan ng mga kasama, lalo na nang pilit siyang kinakausap ni Jolo na sinusubukang umakbay sa kanya.Alas-tres na ng madaling araw nang marating ni Ariana ang penthouse. Tahimik ang buong paligid, ngunit sa pagbukas niya ng p***o sa sala, sinalubong siya ng nakabukas na malakas na ilaw.

Nakatayo si Damien sa harap ng malaking salamin na nakatalikod. Suot pa rin nito ang itim na long sleeves na nakatupi ang manggas hanggang siko, ngunit ang awra nito ay kasing lamig ng yelo. Dahan-dahan itong lumingon. Ang mga mata nito ay nagliliyab sa galit."Saan ka galing?" malamig nitong tanong, pero may diing halos magpakurot sa balat ni Ariana."Ako... nagpunta lang ako kina..." nauutal na simula ni Ariana, pero agad siyang pinutol ni Damien habang hinagis nito ang iPad sa ibabaw ng mamahaling glass table.Lumitaw sa screen ang isang video na kumakalat sa internet kuha sa underground bar sa BGC. Nakikita roon si Ariana na tumatawa, hawak ang baso, at si Jolo na nakasandal malapit sa kanyang balikat habang sinusubukang hawakan ang kanyang kamay."Nagpapakasaya ka habang may mga kasama kang ibang lalaki?!" sigaw ni Damien, tuluyang nawalan ng kalmado. Humakbang ito nang mabilis palapit sa kanya, hinawakan nang mahigpit ang magkabilang braso ni Ariana na halos umabot na sa pisikal na sakit ang higpit.