Se connecterDon't forget to rate a star, diamonds, share your comments, too, and gifts. God bless everyone.
EPILOGUE—PART TWO—DESTINED WITH YOU TAON 2025, MAY—PHILIPPINES Maganda ang mga ngiti ni Iñigo habang papalapit sa kanya ang babaeng minahal niya na simula pa noong una. Mayamaya, ang magandang ngiti ay napalitan ng luha; luha ng kagalakan. "You destined with me," mahinang sambit ni Iñigo. Naki
EPILOGUE—PART ONE; THE PLOT TWIST TAON 2010, PHILIPPINES TWENTY-ONE YEARS OLD, IÑIGO ALCANTARA—FOURTH YEAR COLLEGE "Benjo, let's go to the café! You're leaving tomorrow—you can treat us to a free meal." "You guys can go—I'm leaving." "Hoy! Sandali naman! Wala man lang despedida diyan? Grab
APRIL 2025 PHILIPPINES "Case number 2025-PH-9090. I'll deliver the sentence. Despite the cruel nature of the crimes... and the clear evidence, the defendant made excuses that were imposible to believe, refuse to show remorse. The defendant, Lucio Salazar is sentenced to life in prison." Samo't sar
Gabi, at nasa St. Miguel Chapel inilamay ang abo ng ina ni Marie. Walang kamag-anak na pumunta—tanging sina Iñigo at ang pamilya niya ang pumunta para bigyan ng dasal. "Bukas na ihahatid ang ina mo, qala ka babg sasabihin?" Wika ni Iñigo. Umiling si Marie. "Wala." Saka siya naupo sa gilid at nak
Nakatayo sa harapan ng pintuan; nagdadalawang isip kung papasok ba si Iñigo sa loob o hindi upang hikayatin ang asawang si Marie na dalawin ang inang si Ester. Mayamaya ay napalingon siya sa kanyang likuran nang may pumatong na kamay sa kanyang balikat—ang amang si Alfonso. Kauuwi lang galing ng osp
MANILA, PHILIPPINES—ALCANTARA RESIDENCE "Dahan-dahan—ang mga bata ipasok na ninyo sa kanilang kwarto. Naneng, tabihan mo muna si Amber, ha? Pasensya, masyado lang abala. Magoahinha ka na rin. Joan—Jolan, kung naguguyom kayo—idamay niyo na si Lili. Ako na bahala kina Tita Ana at Mommy. Ihahatid ko
NEW YORK U.S.A 2024 "Joan? What happen?" "Sir Iñigo, isinugod po ulit si Ma'am Marie sa ospital. Nagbleeding po kasi, e." "What?! Why? What happen?" "Iyan po ang hindi namin alam Sir Iñigo. Sumisigaw sa subrang sakit ng tiyan—baka po manganganak na?" "Fuck!" "Sir Iñigo—hello?" Kumalipa
"Kumusta pakiramdam mo? Kunting tiis na lang at makalalabas ka na rito sa mga susunod na araw." "Namimis ko na ang bahay Iñigo. Isang linggo na kmi ni baby rito sa ospital. At sa tingin ko, wala na kayo dapat na alalahanin." "Yeah! Wala na nga, ngunit mas maigi na rin 'yung sigurado tayo. Next m
Maaga nagising si Marie upang ihanda ang mga gamit ng magiging anak nila ni Iñigo. Iyong kwarto na ginagamit niya noon, ngayon ay ang magiging anak na nila ang gagamit. Dahil maagang umalis ng bahay si Iñigo, hindi nasamahan ng asawa si Marie na maglakad-lakad sa labas. Kaya naman naisipan na lang
Kumunot ang noo ni Iñigo. Ngayon niya lang nalaman na pwede pala lagyan ng kalabasa ang sinigang na bangus o dahil iyan ang gusto ng buntis. "Maraming salamat Joan. Dito na muna kami." Hinalikan muna ni Iñigo si Marie sa noo at saka humalik din sa malubong tiyan ng asawa. "Daddy's here my little







