LOGIN
WARNING: ANG STORYA PO NA ITO AY HINDI ANGKOP SA MGA BATANG MAMBABASA. It contains matured and explicit contents. Please read at your risks.
ANASTASIA Akala ko ay nakaayon na sa plano ko ang lahat. Akala ko ay magagawa ko nang magsimula ng panibagong buhay na kung saan ay hindi ko na kailangan pang magtrabaho para sa mga taong ginagamit lang ang kahinaan ko. Akala ko ay malaya na ako. Pero mukhang, hanggang pangarap na lang ang kalayaan na 'yon. Nanunuot sa ilong ko ang amoy ng dagat na nakapalibot sa akin. Nanginginig ang mga daliri kong nakahawak sa malamig at bakal na railing ng yateng kinalalagyan ko. Parang sumasabay pa sa kabadong paglunok ko ang bawat hampas ng alon sa yate. Kaya mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Ramdam ko ang titig niya—no, kitang-kita ko kung sa paanong paraan niya ako tignan. Pakiramdam ko'y hinahagod ng tingin niya ang bawat parte ng katawan ko. Parang ang kabuuan ko ngayon na nasa harapan niya ay nagbibigay ng kaligayahan sa buong sistema niya. Marahil dahil nasa harap niya na ang babaeng pinaikot siya't ninakawan pa? Tingin pa lang ay nakakapanindig balahibo na. Idagdag pa ang pagtawa niyang nanunuot na sa tenga ko. He felt like a different person, ibang-iba sa lalaking nakasalo ko sa kama. He's Kirill Yevgenyevich Ivanov, my latest target. Desperada na akong makatakas mula sa mga loan shark. Sa loob ng tatlong taon, nagtrabaho ako bilang miyembro ng isang malakihang pagnanakaw, ngunit hindi ko pa rin nababayaran ang halos isang milyong utang na iniwan ng aking ex. Dahil dito, nagdesisyon akong mag-take ng risk sa isang solo misyon, at si Kirill ang naging target ko. Pero mukhang walang kalayaan na magaganap. Dahil andito siya ngayon sa harapan ko. Hindi pa siya nagsasalita simula kanina nang magising ako. Hindi niya na kailangan pa. Dahil ang simpleng tunog ng paghagod lang ng long-sleeve polo niya sa deck ay sapat na para para maukit ang buong pagkatao niya sa buto ko. I thought I'd get away even if I steal a billionaire's wallet and ring that night. Akala ko'y ang mga taong katulad niya ay wala nang pakialam kahit pa mawalan sila ng wallet. Nakakatawa, dahil ang dapat ay huling pagnanakaw na ginawa ko ay siya rin pa lang magpapahamak pa sa akin. Mukhang hindi lang ang pera at alahas niya ang ninakaw ko. Siguradong ang atensyon niya rin. Siguro ay kasalanan ko rin? Hinukay ko ang sarili kong libingan sa oras na hindi ko inalam ang buong pagkatao niya. All I know is that he's a billionaire who's hobbies are bar hopping and frequently changing his woman. Hinayaan ko pang kunin niya ang virginity ko para lang sa plano. Kagat-labi akong nagbaba ng tingin. Pero wala pang limang segundo pa ay nagsalita siya. “Look at me,” maawtoridad niyang utos. His tone are different compared to that night. He's not gentle anymore. His playfulness and sly tone are gone. Ginawa ko ang sinabi niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Hinahangin pa ang buhok ko't humaharang sa mukha ko pero hindi ko 'yon hinawi. Hinayaan kong ang mga mata ko lang ang makita niya. Takot? Oo. Pero hindi niya malalaman 'yun. Looking at him now—ang kanyang hitsurang parang hinugot pa mula sa Greek mythology. Ang piercing niyang itim na diamante sa ibabang labi ay kumikinang na parang talim ng yelo, sumasalamin sa bawat kibot ng ngiti niyang pilyo. Ipinagkaloob din sa kanya ang gintong buhok na tila ba'y sinag ng araw sa gitna ng Russian winter, at ang mga matang bughaw na nangangako ng kalaliman—isang karagataang kayang lunurin ang sinumang magnasang sumisid. Oo, marami siyang naaakit na babae. Pero hindi dahil sa kanyang mukha. Ang totoo, ang mga mata niya’y may lamang lason: isang halimaw na nakatayo sa katauhan ng prinsipe. Bawat kislap ng piercing niya’y parang kutsilyong nakatihaya sa balat mo, at ang tinig niya’y bulong ng sirena sa dagat ng Siberia—nakakalunod, nakamamatay, pero walang takas. Nakatayo lang si Kirill at tumatama pa sa kaniya ang papalubog na sikat ng araw. Wala siyang tie na suot, tanging white long sleeve polo lang na nakarolyo hanggang siko niya, at hindi pa nakasara ang tatlong butones—nagbubunyag ng mala-diyos na linya ng kanyang balikat. “You’re wondering why I haven’t thrown you to the sharks,” saad niya. Lakas loob naman akong ngumisi. “Naghihintay ka mag-low tide. Less blood to clean.” Magpapanggap na lang akong matapang para hindi ako mukhang kawawa. Kumislap ang kulay asul at malamig niyang mga mata. Mukhang na-amazed siya sa sinabi ko. “Clever girl,” bulong niya, bago siya dahan-dahang naglakad papalapit sa akin. Nang makalapit na siya ay halos lamunin ako ng mabango at panlalaking pabango niya. Amoy pa lang, siguradong mamahalin na. “But wrong. I want you awake when I break you.” Huminto ang yate matapos niyang magsalita. Nawalan ako ng balanse at napahawak sa dibdib niya. Ramdam ko ang tibok ng puso niya sa palad ko. Normal lang, hindi tulad ng akin na halos lumabas na sa ribcage ko. Parang normal lang sa kaniya na may kinidnap siyang babae. Walang kaba, kalmado lang. Tama nga ang hinala ko. Wala siyang plano na patayin ako, pero wala rin siyang plano na pakawalan ako. He sees me as a plaything. Ginalaw ko ang kamay ko't hindi sinasadyang masagi ang nipple niya. Bumuga siya ng mabigat na hininga't hinawakan ang baba ko gamit ang hinlalaki niya. “You’ll work for me,” pinal na sabi niya, and it wasn’t a request. “Bilang ano??” anas ko. “Your whore?” Dahan-dahang umangat ang isang sulok ng labi niya. “Masyadong madali. Hmm... I want you on your knees begging to be my whore.” Ginalaw niya ang hinlalaki niya't mas umangat pa, idinampi niya ito sa ibabang labi ko. “Starting tomorrow, you’ll be my secretary. My shadow. You’ll fetch my coffee and file the receipts for the men I bury. And every night, you’ll sit across from me at dinner, wearing the dresses I choose, eating the food I allow… and wondering when I’ll finally snap.” Hindi makapaniwalang natawa ako't kumawala sa kaniya. “Go to hell, Kirill.” Dinuraan ko ang paa niya. Kirill didn’t flinch. Hinuli niya ang pulsuhan ko. Nanlaban pa ako pero masyadong mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin. “Careful, love. You’ll make me fall in love.”AELLO'S POV It's been an hour simula nang dumating si Sir Psikh. Nagusap sila ni Marimar tungkol sa kung paano ako napadpad dito. Pinaguusapan din nila ngayon ang tungkol sa gastusin—sa tingin ko ay balak bayaran ni Sir Psikh ang ginastos ni Marimar. "N-nako, 'wag na po Sir... maliit na halaga lang naman ang ginastos ko dahil nga sa public na hospital naman at nailabas ko naman agad si Aello." pagtanggi ni Marimar sa alok ni Sir Psikh. "No, you should take it. It'll help you and... your son." sagot ni Sir Psikh habang matiim din ang tingin sa anak ni Marimar na kababalik lang at may hawak-hawak na... kotseng maliit. Lumamlam ang eskpresyon sa mukha ni Marimar habang nakatingin kay Sir Psikh, kitang-kita ko na marami itong gustong sabihin at itanong pero pinipigilan lang nito ang sarili dahil sa takot. Paano ko nasabi? Nakikita ko kasi ang sarili ko sa kaniya noong mga panahon na marami pa a
AELLO'S POV "Opo! Si daddy ko po ay nagt-trabaho sa Romania, car racer po siya 'ron hehe. Kaya kami lang po ni mommy ang andito sa house namin!" "D-daddy? Anong pangalan ng daddy mo?" tanong ko sa batang lalaki. I was confused right now. Nagk-kwento kasi siya sa akin tungkol sa kanila ng mommy niya. At ngayon lang ay sinabi niya na nasa Romania ang daddy niya. Does that means na mali ang hinala ko? Could it be that coincidence lang na kamukha ng bata na ito si Sebastian? "Owen Knight po! Ang ganda po ng pangalan ni daddy 'no? Siya po kasi ng knight in shining armor namin ni mommy." Matiim ko siyang tinitigan. Hindi man bughaw ang mga mata ng bata ito, ay hawig na hawig pa rin talaga siya ni Sebastian. Mula kilay, mata, ilong at labi—pati ang hugis ng mukha ay sigurado akong magiging katulad din ng kay Sebastian pag-laki nito. "Nako, pasensya na natagalan ako. Bumili pa kasi
WARNING: This chapter contains disturbing scenes that's not suitable for sensitive readers. Please read at your own risks. AELLO'S POV "Sige! Sugod! Natatakot kayo sa isang babae LANG?!" Malakas na sinipa ko ang hawak ng lalaki sumugod sa akin. Tumilapon ang bagay na iyon dahil sa malakas na pwersang ibinagay ko, pero ramdam ko rin ang sakit 'non. Hindi ko na binigyan pa ng pagkakataon na makabawi ang lalaking asa harap ko't malakas kong sinuntok ang mukha nito. I quickly run towards the others and gave them a taste of my strong legs. I kicked them one by one and in different parts of their body. Tumatalsik pa sa akin ang dugo na inuubo nila pero wala akong pakialam. I am desperate to survive, I don't want to trouble Sir Psikh. "Tangina! Babae ba talaga 'to?!" sigaw nang lalaking may hawak nang baril at tila nagaalangan na barilin ako. I set my attention on hi
THIRD PERSON'S POV"Fix it immediately or I will fucking set your laboratory in a fucking big explosion." Ang ma-awtoridad at mariing boses ni Psikh ang lumukob sa buong silid. Madilim ang aura ng binata habang mahigpit ang hawak sa tobacco na mukhang nakalimutan na nitong hithitin.Matapos ipa-admit sa hospital si Nay Jackie, ay agad silang lumuwas pauwi sa Russia dahil tila wala ng pasensya si Psikh. Nadurog kasi sa kamay niya ang gadget sa pag-monitor ng kalagayan ng katawan ni Aello. Sa sobrang higpit ng hawak niya nang tanggalin niya 'yon mula sa pagkakasuot at kulang nalang ay magkapira-piraso. "Woah, look at this freak. Telling me to fix this shit within a short time? For fuck's sake! Halos dalawang linggo ang ginugol ko para tapusin 'yan, gago!" kunot ang noong sagot naman ni Senku—ang may likha ng mga advance technology gadgets na mayroon ang pamilyang Romanov."Then show me your best skill, motherfucker. Fix that fucking thing
AELLO'S POVNatuod ako sa kinatatayuan ko ng ilang minuto, pinagmamasdan ko kung paanong dumami ang mga taong nasa likod ng lalaki na may hawak kay Nay Jackie.Pa-sekreto at unti-unti ko pa ng inaanot ang gamit sa pagkain na matalim—iyong tinidor ang tawag. Magagamit ko kasi ito bilang armas para labanan ang mga tao na lapastangang pumasok sa bahay na ito. "Jusko po! Tumakbo ka A-Aello!" garalgal ang tinig at nanginginig na sabi ng matanda. Lumamlam ang ekspresyon ko sa mukha dahil sa narinig kong sinabi niya. Hindi ko lang lubos maisip na mas inaalala niya ako ngayon kaysa sa buhay niya gayong siya ang nasa mas delikadong kalagayan. "Huwag kang kikilos kung ayaw mong bumaon ang bala ng baril na hawak ko sa ulo ng matandang ito!" pananakot ng lalaking may hawak kay Nay Jackie. Natigil ako nang makita ko rin ang patalim na nakatutok sa tagiliran ng matanda. Mukhang napansin naman ng mga ito ang pag-aalangan ko kaya agad na lum
AELLO'S POVI enjoyed the three days vacation that we had. We bond, we laughed and share stories to one another as if everything is ok between us. Pakiramdam ko ay unti-unti ko na ring nakikilala si Sir Psikh, pakiramdam ko ay sa wakas, unti-unti na akong nakakapasok sa puso niya o kahit sa buhay niya man lang. That thought alone is making me happy, lalo na kapag naiisip ko kung paano niya ako i-trato sa tatlong araw na nanatili kami sa lugar na iyon. Sabi ni Sebastian, beach resort daw ang tawag sa lugar na pinuntahan namin na matatagpuan daw sa Zambales. Marami akong na-experience kasama si Sir Psikh, Sebastian at Nay Jackie. Naranasan kong sumakay sa tinatawag na bangka na misteryosong lumulutang at naglalayag sa dagat. Sumakay din kami ng jet ski at gumawa kami ng mga bagay gamit ang puting buhangin, sabi ni Sebastian ay sand castles daw ang tawag sa mga ginawa namin.Naranasan ko ring makipagisa ng katawan kay Sir Psikh sa gitna







