ANMELDENKAIA CLEMENTE POINT OF VIEW
“W-Wala! Ano bang s-sinasabi mo? K-Kasabwat? Anong kasabwat?” Mabilis niyang tanggi.Ngumisi ako pero walang bahid ng saya ang ngising iyon.Hanggang ngayon, niloloko niya pa rin ako.“Huwag mo akong gawing tanga,Tres,” malamig kong sabi. “Narinig kita kanina. Sino ang kausap mo, ha? Sino ang tumutulong sa ‘yo para gawin ang lahat ng ‘to?”Natahimik siya.Hindi siya sumagot. Sa halip, matiim niya lamang akong tKAIA CLEMENTE POINT OF VIEW“Hindi ko alam kung paano ko aayusin ang lahat ng ito, Kaia. Hindi ako puwedeng makulong—”“You hurt me, Tres. You have to be held accountable for it,” mariing pagputol ko sa kung ano mang dapat ay sasabihin niya. “You shouldn’t have done all of this in the first place.”Napayuko siya at mariing inihilamos ang dalawang kamay sa kaniyang mukha. Halatang hind niya alam kung saan siya lulugar.“Nagpanic lang din ako,” paos niyang sabi. “S-Saka hindi ko naman ideya na kidnap-in ka. Dadalhin lang sana kita sa hospital tapos… t-tapos babalik din naman tayo kaagad. P-Pero kasi…”My brows drew in a straight line. “But what? What made you change your mind?” Nag-atubili siya bago muling nagsalita. “‘Yung Tita mo ang may kagagawan ng lahat ng ‘to!” Napapikit siya na parang nag-aalangang aminin ang bagay na iyon. “Tinawagan niya ako at sabi niya ay itakas kita sa hospital! Bahay niya raw ‘to at di
KAIA CLEMENTE POINT OF VIEW“W-Wala! Ano bang s-sinasabi mo? K-Kasabwat? Anong kasabwat?” Mabilis niyang tanggi.Ngumisi ako pero walang bahid ng saya ang ngising iyon. Hanggang ngayon, niloloko niya pa rin ako.“Huwag mo akong gawing tanga,Tres,” malamig kong sabi. “Narinig kita kanina. Sino ang kausap mo, ha? Sino ang tumutulong sa ‘yo para gawin ang lahat ng ‘to?”Natahimik siya.Hindi siya sumagot. Sa halip, matiim niya lamang akong tinitigan, na para bang may hinahanap siyang sagot mula sa mukha ko. Hindi ako nag-iwas ng tingin sa kaniya. Sa halip ay nakipagsukatan ako ng titig sa kaniya habang hinihintay na tuluyan nang mabasag ang katahimikang namamagitan sa amin.Ilang segundo ang lumipas bago siya malakas na bumuntong hininga at marahang umiling.“Alam mo, epekto lang ‘yan ng gamot mo. Baka ano… Baka nagha-hallucinate ka na–”Hindi ko na siya pinatapos. Mabilis kong inilabas ang gunt
KAIA CLEMENTE POINT OF VIEW“Magpapaliwanag ako…”Kita sa mga mata ni Tres na kahit sinabi niya sa aking magpapaliwanag siya, hindi niya alam kung paano ito sisimulan. Tila marami siyang gustong sabihin sa akin pero wala siyang mahanap na tamang paraan para sabihin ang mga iyon. Sinubukan kong magsalita, ngunit nang ibukan ko ang mga labi ko, wala ring lumabas mula iyon. Hindi ko pa kayang magsalita mula. Pakiramdam ko ay hinang-hina ako, na kahit ang simpleng pagsasalita ay hindi ko na magawa. Napangiwi na lamang ako nang muling kumirot ang ulo ko. Mas matindi iyon kaysa kanina. Agad namang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Tres. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig nang mapansin ang pag-ngiwi ko. Dali-dali siyang umayos ng upo at muling hinawakan ang kamay ko. Gusto ko sanang bawiin iyon, gusto kong ilayo ang sarili ko sa sinungaling at manlolokong tulad niya, pero wala pa rin akong sapat na lakas para gawin iyon. Tumikhim siya
KAIA CLEMENTE POINT OF VIEW.Masakit ang ulo ko. Parang may kung sino mang tao na pilit gumigising sa akin. May naririnig akong mga boses pero hindi ko maintindihan kung sino sila o kung ano man ang sinasabi nila. Malabo. Parang ang layo nila sa akin.Mainit. Napangiwi ako nnag maramdaman ang matinding pagpintig sa ulo ko. It hurts so much I feel like I am on the verge of dying. Parang bawat pagpintig ng puso ko, mas lalo namang sumasakit ang ulo ko. Napapapikit ako nang mariin kahit na hindi ko naman talaga maimulat ang mga mata ko. Gusto kong magising. Gusto kong imulat ang mga mata ko at alamin kung ano ang nangyayari sa paligid ko. Pero kahit na ano mang pilit ko, hindi ko magawa. Parang sobrang bigat ng buong katawan ko. Para bang may kung anong pumipigil sa akin na magising nang tuluyan. Parang paulit-ulit na hinahampas ang ulo ko sa sakit nito. Pakiramdam ko ay sasabog na ito anumang oras. Para akong mitsa na unti-unti
DYLAN FONTANILLA “So… she’s really Kaia? Thalia is Kaia?” I questioned and looked towards Brielle. Brielle nodded her head slowly and stared back at me with eyes full of sorrow. The confirmation felt like a physical blow to my chest. “There’s no way that’s possible,” a sharp voice interjected. Napunta ang atensyon namin sa Tita ni Kaia. She stood near Senator Clemente. Her presence made a sour note in the air. She was so against coming here yet she still trailed behind him like a shadow. She gripped her designer bag so hard her knuckles turned white. “Maybe you’re just mistaken, hija. Isa pa, that couple has been bothering us since day one! I mean, yes, she really has a resemblance to Kaia, but no, she’s not my niece. We just held a birthday party for my niece. Hindi si Kaia ang babaeng ‘yun,” she added and her voice clearly dripped with artificial concern. “She is Kaia. I'm a hundred percent sure!” Brie
DYLAN FONTANILLA“Aziel!”Brielle stopped pacing back and forth when she saw us enter the house. This wasn’t their house. Nasa bahay sila kung saan nagtatrabaho si Tres.My brows furrowed as I scanned the entirety of the house. I saw how Aziel cupped Brielle’s face and looked at her with worry clearly evident in his eyes. My breathing hitched. Brielle is here. Paige is also here.The where the fuck is Thalia?“Are you all right? What happened? May nasaktan ba sa ‘yo? Sinaktan ka rin ba ng lalaking iyon, ha? Did he lay his hands on you?!” Aziel asked in panic.Right there and then, Brielle started crying. Hindi nakatakas sa mga mata ko ang panginginig ng kamay niya habang umiiyak. She looks traumatized. Mas lalong uminit ang ulo ko. If this is Brielle’s condition right now, ano na lamang ang lagay ni Thalia?“S-Si Thalia…” She cried louder as she hugged Aziel tightly, like she’s trying to fi
“Lola, babalik muna po ako ng Maynila para kumuha ng pera. Babalik po ako rito kapag puwede nap o kayong i-discharge,” mahinahong pagpapaalam ko kay Lola habang hawak ko ang kaniyang mga kamay. Nag-angat siya ng tingin sa akin ngunit tipid ko lamang siyang nginitian.“Si Ate Belle po mun
“W-What about Lola? M-May nangyari bang masama?” Kinakabahang tanong ko sa kaniya, my lips were quivering in fear. “’Yong Lola mo kasi, Kaia, a-ano. . . inatake sa p-puso.”Tila tumigil ako sa paghinga nang marinig ang sinabi niya. Para akong tinakasan ng bait dahil hindi
WARNING: Mature Content AheadKAIA CLEMENTE POINT OF VIEW.“This is your room?” I turned on the lights before looking towards Lieutenant Fontanilla. He was standing still while his hands were on his pockets. “This isn’t mine. Sa pinsan ng kaibigan ko pero rito ako tumutuloy nitong mga nakaraang araw,”
“Y-You’re not Kuya Dylan’s girlfriend?”I shot a brow up before lifting my shoulder in a half shrug. “Do I look like I am his girlfriend?” pamimilosopo ko pa. I saw how her face darkened because of what I said but I just shrugged it off. “Danielle naman kasi, sinabi ko naman sa ‘yo na hindi ‘yan s







