LOGINHindi siya ngumiti nang binuksan ni Lia ang kahon.
Ang liwanag mula sa monitor ang tanging gumagalaw sa madilim niyang opisina—repleksyon ng studio ni Lia sa kanyang mga mata. Muted ang interior, malamlam ang kulay ng dingding, malinis ang anggulo ng kuha. Presisyonado ang pagkaka-install ng camera. Bahagi iyon ng isang building-wide security upgrade.
Legal. Diskreto. Hindi agaw-pansin.
Isang sistemang siya mismo ang nagpatupad.
Gaya ng gusto niya.
Gay
Parang tinutusok ng libo-libong karayom ang puso niya sa sobrang sakit.Ang babaeng noon ay buong-puso siyang minahal nang walang kapalit, ngayon ay malapit nang maging maybahay ng ibang lalaki.Magsasama sila sa iisang bubong, bubuo ng sariling pamilya, magkakaroon ng sariling mga anak. At pagdating ng araw na iyon, mawawalan na ng puwang si Adrian sa buhay nito. Magiging ina na lang ito ng dalawa niyang anak.Wala na itong natitirang nararamdaman para sa kanya. Kahit katiting.Nang mapagtanto iyon, hindi namalayang napadiin ang kapit ni Adrian sa hawak niyang baso. Sa isang iglap, tuluyan iyong nadurog sa palad niya. Bumaon nang malalim ang matatalas at transparent na bubog sa kanyang balat. Agad na dumanak ang malapot at pulang dugo, na dahan-dahang pumatak pababa sa kanyang pulso.Pero wala siyang naramdamang sakit. Manhid na ang buong katawan niya."Mr. Serano! Ano pong nangy
Biglang nag-flashback kay Lia ang nangyari noon, kung paano siya nahulog sa bitag ni Adrian noon. Ang sakit na idinudulot ng lalaking iyon sa buhay niya, ay tila walang katapusan.Nilunok ni Lia ang pait at pilit na pinanindigan ang pagiging kalmado. "Sinasadya ninyong sirain ang pangalan ko. Ipa-paimbestiga ko ito sa abogado ko para lumabas ang katotohanan. Pero isa lang ang sasabihin ko ngayon, guro at magulang lang ang ugnayan namin ni Adrian. Wala akong balak makipag-ugnayan sa kanya nang higit pa roon. Kung itutuloy ninyo ang paninirang-puring ito, idadaan ko kayo sa batas."Pagkatapos magsalita, tumalikod siya para lisanin ang entablado, pero isang malakas na tulak ang tumama sa likod niya. Kasabay nito ang muling pag-ulan ng mga masasakit na salita sa magkabilang tenga niya."Kapag hindi ka nagpaliwanag nang maayos, ibig sabihin guilty ka! Kung hindi mo inaakit si President Serano, bakit ayaw mong pakasalan 'yung
Biglang nagdilim ang paligid bago muling umilaw ang dambuhalang LED screen sa harapan.Isang litrato ang sumambulat doon. Walang may alam kung sino ang may gawa, pero sapat na iyon para magbago ang ihip ng hangin sa buong bulwagan.Sa screen, kitang-kita ang matitinding titigan nina Adrian at Lia. Isang mapanganib na lapit. Doon pa lang, nagsimula nang magbulungan ang mga tao. Ang kaninang palakpakan, napalitan ng nakatutuling bulung-bulungan.Isang matalas na boses ang bumasag sa ingay. Isang babae ang lantarang nagturo kay Lia sabay panghuhusga."Teacher pa naman, tapos ganyan ang pinapakita niyang ehemplo? Kabit! Ang galing mong magturo, pero mas magaling ka palang pumatol sa lalaki!"Sumabay agad ang iba pa. "Oo nga! Ang balita ko, dalawang beses iniligtas ni Miss Imperial ang buhay ni President Serano. Ikakasal na nga sila sa susunod na buwan, tapos umeepal pa ang gurong 'ya
Nang marinig ang sunod-sunod na beeping sound, tuluyan nang nanghina si Wendy at napasandal sa sofa, humihinga nang malalim. Isang malamig na pawis ang gumapang sa kanyang likod.Kailangan niyang kumilos. Kailangan niyang mahanap ang totoong babaeng nagbigay ng dugo kay Adrian noon, at kailangan niya itong patahimikin habambuhay. Dahil sa oras na maunahan siya ni Adrian sa pagtuklas ng sekretong iyon, titiyakin nitong mas gugustuhin pa niyang mamatay kaysa mabuhay.-Dalawang linggo ang mabilis na lumipas. Opisyal nang inilabas ang mga opisyal na resulta para sa National Olympiad.Ang buong paaralan ay niyanig ng isang napakalaking balita: lahat ng dalawampung estudyante sa klase na hinahawakan ni Lia ay nakakuha ng parangal at matataas na marka.Hindi lang iyon. Dalawa sa kanyang mga estudyante ang opisyal na napili para sa National Team na kakatawan sa buong bansa para sa Inter
Sa pumasok na hinalang iyon, pakiramdam ni Adrian ay hinawakan ang kanyang puso ng isang malamig na kamay at mariin itong piniga. Naikuyom niya ang kanyang kamao sa loob ng kanyang bulsa, halos mabaon ang kanyang mga kuko sa sarili niyang palad.Matagal na niyang pinagdududahan si Wendy. Hindi niya maisip na ang isang taong may busilak na pusong itaya ang buhay para sa iba ay gagamitin ang insidenteng iyon para gapusin siya sa konsensya at pilitin siyang magpakasal. Ang wagas na pag-ibig ay hindi ganoon karumi.At bakit ang sinasabing kaarawan ni Lia, ayon kay Leonard, ay tumutugma sa nakasulat sa pendant na iyon?Bukod doon, alam niyang nakapagbigay na rin ng dugo si Lia noon.Napakaimposible ng ganitong uri ng pagkakataon. May kung anong puwersa sa kanyang dibdib na biglang sumabog, dahilan para maging garalgal ang bawat hininga niya.Hindi na siya nag-atubili. Humakba
Nabalot ng matinding lamig ang kapaligiran nang maramdaman ni Lia ang marahang haplos ni Adrian sa kanyang buhok. Awtomatiko at, marahas siyang lumayo at napaatras.Ang mga matang kanina lang ay may bakas ng tuwa habang kausap ang anak ay agad na naging kasingtalim ng yelo. "Adrian, pakiusap, umakto ka nang tama. Huwag mong lagpasan pa ulit ang limitasyon ko."Napatigil sa hangin ang kamay ni Adrian, nanigas ang kanyang mga daliri. Lumipas ang ilang segundo bago siya tuluyang natauhan mula sa pagkakatulala.Doon lang tuluyang bumaon sa kanya ang katotohanan, na ang babaeng nasa harap niya ngayon ay hindi na ang dating Lia na natutunaw sa bawat hawak niya noon.Hindi na ito ang kanyang asawa na ang mga mata ay nag-uumapaw sa pag-ibig para sa kanya.Habang nakatitig si Adrian kay Lia na may namumuong luha sa sarili niyang mga mata, isang pamilyar, malambing, at kalmadong boses ang
Nang marinig ang mga salitang iyon, pagod na napahilot si Adrian sa kanyang noo. "Kahit anong mangyari, hindi na matutuloy ang kasal namin ni Wendy. Magpadala ka ng tao para imbestigahan kung may naging ugnayan ba siya sa mga sindikato noong nasa ibang bansa pa siya.""Pinagd
Dahil sa salitang “Daddy,” pakiramdam ni Lia ay biglang nanlambot ang kanyang mga tuhod sa tindi ng kaba.Mabilis siyang lumapit at marahas na hinila si Bunbun para yakapin nang mahigpit. "Uncle mo 'yan, baby, hindi mo siya Daddy. Ang Daddy mo ay nasa bahay pa ni
Hindi na napigilan ni Adrian ang mapahawak sa sarili niyang dibdib. Ang tindi ng sakit na tila sumusuntok sa puso niya ay nagdulot ng bara sa kanyang lalamunan, halos hindi siya makahinga.Sobrang sikip sa dibdib na isiping ang bunso niyang si Bunbun ay kailangang magtiis at
Nang marinig ang binitawang pangako ng anak, sa wakas ay nakahinga nang maluwag si Madam Serano.Dahan-dahan itong sumandal sa unan, hinayaan ang doktor na ibalik ang oxygen tube sa kanyang ilong at muling ibalik ang IV drip sa kanyang kamay.Dahil sa sob







