Kabanata 5

Salitang tinitingnan ni Estrella ang dalawa. Napapakagat labi na lang si Megan dahil baka ito na ang huling araw niya sa mansion ng mga Del Valle. Sa unang kita pa lang niya sa Senyorito ng mansion ay masungit na ito at tila mainitin ang ulo. Siguradong mapapalayas na siya sa mansion at siguradong magagalit sa kaniya ang ate niya.

“Nagkita na ba kayong dalawa? Kilala niyo na ang isa’t isa?” hindi na mapigilang tanong ni Estrella. Hindi makatingin si Megan kay Akira pero si Akira mariing nakatitig ka Megan.

“Who is she?” diretsong tanong ni Akira. Kung kamag-anak nila ang kaharap nila ngayon, paanong hindi niya kilala ito?

“Hindi ko pa naipapakilala sayo dahil palagi kang umaalis ng bahay. Siya ang babaeng mapapangasawa mo, Akira. Kahapon ka pa hindi nagpapakita sa kaniya kaya nakakahiya na ang ginagawa mo.” Sagot ng lola niya. Napatingin si Akira sa lola niya bago niya ulit tiningnan si Megan na nakayuko pa rin. Napapangisi na lang si Akira.

“So, ikaw pala yung pinagkamalan kong nagsosolicite sa labas ng bahay namin?”

“Akira!” Nagbabanta ang tinig ni Estrella. Sumandal si Akira sa upuan niya at pinagcross ang mga kamay niya.

“Nakita ko na siya noong araw na nagpunta siya rito, lola. Siya yung paharang-harang sa labas ng gate na parang naliligaw at nanlilimos.”

“Akira, ang bibig mo. Huling warning ko na sayo ‘to.” Maawtoridad na sambit ni Estrella. Napapabuntong hininga naman si Akira.

“Lola, kilala mo ba talaga ang ugali ng babaeng yan?” Hindi pa rin tumitigil si Akira.

“She’s kind, Akira. Marunong makinig sa mga magulang. She’s fragile too kaya ayusin mo ang pakikitungo sa kaniya.” Bahagyang natawa si Akira.

“Ano ba siya, bote na mabilis mabasag? Nasa loob siya ng pamamahay ko, lola. Gagawin ko kung anong gusto ko at siguro naman, hindi siya bawal lapitan dahil siya namana ng mapapangasawa ko hindi ba? Pwede ko naman sigurong kilalanin ang babaeng pakakasalan ko na pinili niyo para sa akin.” Napatitig si Estrella sa apo niya. Hindi niya inaasahan ang sasabihin nito.

Una pa lamang ay hindi na gusto ni Akira ang arrange marriage na ito pero mukhang tanggap na nito ang mapapangasawa niya.

“Hindi mo siya pwedeng utos-utusan kung kailan mo gusto. Hindi mo siya personal maid, Akira. Kapag may ginawa ka kay Mariel at pinahirapan siya sa loob ng pamamahay ko, puputulin ko ang lahat ng allowance mo.” Pagbabanta ni Estrella pero walang bakas ng takot sa mukha ni Akira. Walang reklamo na narinig.

“So, Mariel pala ang pangalan niya. Hmm.” Ani ni Akira.

Inangat ni Megan ang ulo niya para tingnan si Akira pero nang magsalubong ang mga mata nila, mabilis niya rin itong iniwas.

“Siya si Mariel Sinclair. Anak siya ni Evelyn Sinclair, dati natin silang kapitbahay dito noon. Nakakalaro mo siya noong bata pa kayo pero hindi mo na siguro tanda yun dahil mga bata pa kayo. Sa Metro Manila na sila nakatira ngayon at umuwi siya rito para pakasalan ka.” Wika ni Estrella. Napapatitig lang naman si Akira kay Megan pero si Megan, hindi na komportable sa paraan ng pagtitig ni Akira sa kaniya.

Hindi na sumagot si Akira. Nanguha na siya ng pinggan niya at naghain ng pagkain niya.

“Iha, kumain ka na rin.” Saad ni Estrella.

“Opo,” magalang niyang sagot at naghain na rin siya ng mga pagkain niya.

“Bukas ay pupunta na rito ang mga designer, planner, organizer para pag-usapan ang tungkol sa kasal niyo. Bago ang pasukan dapat maikasal na kayong dalawa. At sa araw ng birthday mo, Akira, isasabay na ang engagement party niyo.”

“So, anong plano niyo after our wedding? Dito niyo na ba siya patitirahin at dito na rin ba siya mag-aaral?” tanong ni Akira.

“Of course, kapag napangasawa mo na siya. Responsibilidad na natin siya.” Sumilay ang nakapanglolokong ngisi sa mga labi ni Akira saka niya muling tiningnan si Megan na tahimik lang.

“So, after our wedding. I can do what I want to her, right? She’s my wife.”

“Akira!” sigaw na naman ni Estrella. Natatawa naman si Akira. “Kung ano man ang iniisip mo, itigil mo yan. Mag-aaral pa kayong dalawa ng college.”

Kumakain si Megan pero hindi niya na nalalasahan ang mga masasarap na pagkain sa harapan niya. Hindi niya naisip ang posibleng mangyari pagkatapos ng kasal. Paano kung hindi makagawa ng paraan ang Ate Mariel niya para hindi matuloy ang kasal?

Napapaisip na lang siya, hindi naman ang tunay niyang pangalan ang ginagamit niya ngayon kaya maikasal man siya, hindi naman ang pangalan niya ang pinirmahan niya. Sana lang ay makaalis na siya kaagad bago pa man matapos ang bakasyon. Gusto niya nang makabalik ng Manila.

Nang matapos silang kumain ay lumabas na si Megan. Tumambay siya sa ilalim ng naraa na malapit sa dalampasigan. Dahil malapit lang sa dagat ang mansion ng mga Del Valle, may sarili na silang private resort dahil sa lawak ng sakop nila.

“Are you really sure about this wedding? Hindi ka ba aatras?” napatingin si Megan sa likod niya nang magsalita si Akira.

“Wala akong magagawa sa kasal na ‘to na sila ang nagkasundo. Kung gusto mong huwag ituloy ang kasal na ‘to, okay lang naman sa akin dahil ayaw ko rin namang maikasal sayo. Kausapin mo na lang ulit si Lola Estrella para hindi na ituloy ang kasal na ‘to. We’re still young at marami pa rin akong pangarap sa buhay ko. Ayaw kong itali ang sarili ko sa taong hindi ko naman kilala at hindi ko mahal.” Prangkang sagot ni Megan. Sa narinig ni Akira biglang umigting ang panga niya.

Hindi niya alam pero tila ba nagpantig ang tainga niya.

Ngumisi na lang siya, kunwaring hindi naapektuhan sa sinabi ni Megan na wala naman itong gusto sa kaniya.

“Akala ko pa naman may gusto ka sa akin kaya hindi ka umaangal sa kasal na ‘to.” Hindi makapaniwalang tiningnan ni Megan si Akira. Diretso namang nakatingin si Akira sa dagat.

“Wala, katulad mo biktima rin ako ng kasunduang ito. Sa totoo lang, kung hindi lang ako pinagbantaan ng mom ko na puputulin niya ang mga allowance ko, tatakas na lang ako.” Sagot pa niya. Alam niya naman na walang gusto ang Ate Mariel niya kay Akira kaya nga siya ang nandito ngayon eh.

Ngumisi si Akira, hindi niya na nagugustuhan ang mga sinasabi ni Megan. Bakit ba siya naaapektuhan?

“Maraming beses ko nang kinumbinsi si lola na huwag nang ituloy ang kasal na ito pero masyado siyang matigas. Ngayon kung ayaw mo sa ako at ayaw mong matali sa katulad ko, ikaw ang kumausap sa kaniya. Huwag mo akong utusan dahil hindi mo ako katulong. Tandaan mo, nandito ka sa pamamahay ko.” Muling nilingon ni Megan si Akira pero mabilis nang tumalikod ito.

Napapakunot na lang ng noo si Megan.

“Ano bang problema niya? Ang sungit-sungit.” Usal ni Megan habang nakasunod ang paningin niya kay Akira. Napapailing na lang siya at napapabuntong hininga. Pakiramdam niya ay ang tagal lumipas ng araw.

Gusto niya nang umuwi dahil hindi niya pagtitiisan na makasama sa iisang bahay ang isang tigre.