Kabanata 4

Hindi alam ni Akira kung bakit mabilis na nakuha ng babae ang atensyon niya. Kanina pa siya paikot-ikot sa mansion pero hindi niya makita si Megan. Hindi niya naman alam ang pangalan nito kaya hindi niya matanong ang mga katulong nila.

Kalahating oras na siyang naglalakad para mahanap si Megan pero hindi niya pa rin ito nakikita.

Ayaw niyang pumunta ng pool dahil alam niyang dun nakaharap ang kwarto ng babaeng mapapangasawa niya. Ayaw niya itong makita at makaharap. Kailangan niyang pigilan ang kasal nila lalo na at sa susunod na buwan na iyun.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan niya bago siya nagtanong sa isang katulong.

“Napansin mo ba yung isang babae na maputi, matangkad at m-maganda. Basta bago siya rito. Alam mo ba kung nasaan siya?” Napaisip naman ang katulong kung sino ba ang tinutukoy ng senyorito nila.

“Isang babae lang naman ang napansin ko na maputi sir. Tingnan niyo na lang po sa pool area, dun ko siya napansin na pumunta kanina pa.” sagot ng katulong. Napatango si Akira saka ito nagtungo sa pool area. Wala siyang pakialam sa babaeng nakatadhana sa kaniya, makita man siya nito o hindi.

Nagtungo na siya sa pool area at nakita niya naman si Megan. Nakatayo ito sa gilid ng swimming pool. Nakatulala itong nakatitig sa tubig. Dahan-dahan siyang lumapit kaya hidni siya naramdaman ni Megan.

Tumikhim si Akira at dahil sa gulat ay napatid ang isang paa ni Megan para sana lingunin ang nasa likod niya. Nanlaki ang mga mata ni Megan dahil pabagsak na siya sa tubig ng pool. Sinubukan pang hawakan ni Akira ang kamay ni Megan pero hindi niya naabot kaya tuluyang bumagsak sa tubig si Megan.

“H-Hel—hindi ako marunong—” hindi magawang sabihin ni Megan ang gusto niyang sabihin dahil lumulubog siya.

“Damn it.” Usal ni Akira ng mapansin niyang hindi marunong lumangoy si Megan. Mabilis siyang tumalon sa pool at inalalayan si Megan para makaahon ito sa tubig. Malalim ang paghinga ni Megan nang makalanghap siya ng hangin.

Hawak-hawak ni Akira si Megan habang lumalangoy sila papalapit sa hagdan ng pool. Napapaubo na lang si Megan nang makaupo na siya sa gilid. Marami siyang nainom na tubig at may nasinghot pa ang ilong niya.

“I’m sorry, are you okay?” tanong ni Akira nang makaahon na ito. Inis namang tiningnan ni Megan si Akira.

“Bakit ka ba nanggugulat?!” sigaw ni Megan saka siya tumayo.

Nang makita ni Akira na see through ang damit ni Megan ay napalunok siya. Kita niya ang malulusog na suso ni Megan. Nang napansin ni Megan kung saan nakatingin si Akira ay mabilis niyang tiningnan ang sarili niya at niyakap.

“Bastos! Tumalikod ka nga!” inis na saad ni Megan habang yakap-yakap ang sarili. Iniwas naman ni Akira ang paningin niya.

“I’m sorry—”

Mabilis naman nang tumalikod si Megan para makapasok ng kwarto niya at makapagbihis.

“Miss, sandali lang!” sigaw ni Akira saka hinabol si Megan.

“Ano pa bang kailangan mo? Kahapon ka pa eh!” nagsalubong ang mga kilay ni Akira. Hindi niya maalalang nakita niya na kahapon si Megan.

“Gusto ko lang ibalik ang ponytail mo na naiwan mo sa swing. Bakit ka ba nagagalit sa akin?”

“Anong gusto mo? Matuwa ako pagkatapos mo akong gulatin at mahulog sa pool? Balak mo ba akong patayin?”

“No, it’s not like that. Hindi ko naman alam na magugulat ka sa simpleng tikhim ko lang. I’m sorry okay? Nagsosorry na nga ako eh. Sino ka ba? What are you doing here? Bakit parang ikaw pa ang boss sa ating dalawa? Hindi ka ba nasabihan sa mga boss mo rito?” Masama lang na tiningnan ni Megan si Akira saka siya nagmamadaling pumasok ng mansion.

Sinundan na lang ni Akira ng tingin si Megan at hilaw na natawa.

“Sino ba siya? Kung umasta siya para bang siya pa ang boss sa aming dalawa. Bago nakakapasok ang katulong sa mansion, sinisigurado ng mayordoma na naipakilala niya kaming lahat.” Aniya pa saka muling napapailing.

“Senyorito okay ka lang ba?” tanong ng katulong na nakakita sa kaniya na basang-basa siya. Pumasok naman na ng mansion si Akira para makapagbihis.

“Ang aga mo namang maligo.” Salubong ng lola niya sa kaniya. “Magbihis ka na, bilisan mong bumaba dahil hihintayin ka namin ni Mariel sa kusina. Sumabay ka sa amin, isang beses mo pa akong hindi sundin. Wala kang allowance buong college mo, Akira.” Pagbabanta na naman sa kaniya ng lola niya.

Hindi na lang sumagot si Akira at umakyat na ng hagdan para makapasok ng kwarto niya.

Nang matapos magbihis ni Megan ay dumiretso na siya sa kusina nang tawagin siya ni Issa. Hinihingal pa rin siya dahil sa pag-akyat baba niya ng hagdan. Sumasakit na rin ang mga binti niya sa kakalakad niya sa napakalaking mansion at bakuran nito.

“Good morning po lola.” Magalang na bati ni Megan nang makita niyang nasa hapag kainan na ang senyora.

“Good morning din iha. How’s your first night here?”

“Okay lang naman po. Nakatulog naman po ako kaagad ng maayos. Thank you po sa magandang kwarto ko.” Nahihiyang sagot ni Megan. Natutuwa naman ang senyora dahil nagustuhan ni Megan ang mansion nila.

“Kumain ka ng marami, okay?” tumango at ngumiti si Megan saka siya naghain ng pagkain niya. “Hindi pa ba nakakababa si Akira?” tanong nito kay Issa.

Sumilip si Issa sa pintuan ng kusina at nakita niya naman si Akira.

“Nandyan na po Senyora.” Sagot ni Issa.

Salubong na naman ang mga kilay ni Akira na naupo. Diretso siyang naghain ng pagkain niya at hindi tiningnan si Megan na nasa harapan niya.

“Ganiyan ba kita tinuruan ng tamang asal, Akira? Your fiance is in front of you, hindi mo man lang babatiin?” inis na saad ni Estrella. Napabuntong hininga si Akira pero patuloy pa rin siyang naghahain ng pagkain niya.

Kunot noo namang nakatingin si Megan kay Akira. Napapalunok siya at para bang gusto niya nang lumubog sa lupa.

‘Patay na, siya pala si Akira?’ anas niya sa sarili niya. Napapapikit na lang siya kapag naaalala niya ang pagtataray niya rito kanina.

“Sinunod ko na ang gusto niyong sumabay sa inyo, ano pa bang gusto mo lola?” bakas ang inis na wika ni Akira.

“Akira!” sigaw ni Estrella. Inis na ibinaba ni Akira ang mga kubyertos niya saka niya tiningnan si Megan. Nagsalubong ang mga mata nila. Ang kaninang galit na mukha ni Akira ay mabilis na lumambot ang expression nito.

Bahagyang ngumiti si Megan, namumula na ang mga pisngi niya. Gusto niya na lang tumakbo palabas ng mansion at umuwi ng Manila.

“G-Good morning po, Senyorito.” Malumanay na saad ni Megan. Nahihiya sa ipinakita niyang ugali kanina.

Napalunok si Akira, hindi niya akalain na ang magandang babae sa loob ng mansion nila ay ang babaeng ipinagkasundo sa kaniya.

“Ikaw?” mahinang saad ni Akira. Dahan-dahan namang tumango si Megan.

“I’m sorry,” nakayukong saad ni Megan. Wala na siyang mukhang ihaharap pa. Hindi niya naman alam na ang Senyorito pala ng mansion ay ang lalaking sinungitan niya.