Kabanata 7

Bahagyang ngumiti si Estrella dahil sa tanong ni Megan. Nagbabakasakali si Megan na macancel ang wedding nila kung siya ang gagawa ng paraan pero paano kung magalit naman sa kaniya ang stepmother niya kapag nalaman nito ang lahat ng ginawa niya?

“Mga bata pa lang kayo ni Akira, ipinagkasundo na namin kayo. Ang lolo mong si Arnaldo ang nakausap ko. He’s a good friend to me. We are business partners, iha, kung hindi pa nasasabi sayo ng daddy mo. Kapitbahay din namin kayo before bago kami makabili ng malawak na lupa at makapagpatayo ng bahay. Hindi na namin kayo nakita nang ilipat kayo ni Bernard sa Manila. Napagkasunduan namin ng lolo mo na kayo ni Akira ang ikakasal pagsapit niyo sa tamang edad para ipagpatuloy niyo ang business namin.” Paliwanag ni Estrella.

Naalala ni Megan ang Lolo Arnaldo niya pero simula nang lumipat ito sa Germany, hindi na ito umuwi ng Pilipinas. Hindi niya alam kung buhay pa ba ito o hindi na. Hindi rin kasi ito umuwi sa Pilipinas nang mamatay ang kaniyang ama.

“Pero paano kung ayaw po namin ni Akira? Kailangan bang matuloy pa rin ang kasal?” magalang niyang tanong.

“Alam kong hindi kayo sang-ayon sa kasal na ‘to pero kailangang matuloy, iha. Kayong dalawa lang ni Akira ang magpapatuloy ng business namin. Kapag nakapangasawa ng ibang babae si Akira, siguradong magkakaroon lang ng gulo. Babagsak lang ang kompanya dahil hindi kayo magkakasundong dalawa. Alam kong matututunan niyo rin ang isa’t isa na mahalin pagdating ng panahon.” Napabuntong hininga na lang si Megan dahil mukhang mahihirapan sila ng Ate Mariel niya na i-cancel ang kasal.

Kung hindi man niya magawan ng paraan para itigil ang kasal, sana makagawa ang Ate niya. Sana pumayag ang stepmother niya na huwag ng ikasal si Mariel kay Akira.

“Ready yourself, bukas na ang measurement niyo ni Akira para sa isusuot niyo sa kasal at sa engagement party niyo, okay?” Tumango na lang si Megan.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan niya nang tumambay na siya sa balcony ng kwarto niya. Nakatulala lang siya na nakatingin sa kawalan.

Kinakabahan siya dahil sa susunod na linggo na ang engagement party nila ni Akira at ang birthday nito. Bago matapos ang buwan na ‘to ay ikakasal na sila.

“Do you hate her or do you like her? Mamili ka sa dalawa.” Tanong ni Damon habang nakatingin si Akira kay Megan. Wala na sila sa pool area kaya hindi sila nakikita ni Megan. Nasa cottage sila at kitang-kita nila si Megan na nakatulala sa kawalan.

“Tsss,” iyun lang ang sagot ni Akira kaya nagtawanan ang mga kaibigan niya.

“Sabihin mo nga pre, siya ba ang dahilan kung bakit ayaw mong sumama sa amin mamaya sa bar? Ayaw mo siyang iwan?” Pang-aasar pa ni Sandro.

“Manahimik na nga kayo. Kung hindi kayo mananahimik, mabuti pang magsiuwi na kayo.” Inis niyang sagot sa mga ito. Nagsimula naman nang magpustahan ang mga kaibigan niya.

“Pustahan tayo, hindi mo na ititigil ang kasal dahil gusto mo na siya.” Nang-aasar na wika ni Geyvin. Tahimik na lang si Akira habang nakatingin siya kay Megan na mukhang problemado. Hindi niya na lang pinapakinggan ang mga kaibigan niya dahil puro kalokohan lang naman ang alam gawin ng mga ito.

“Ang ganda niya kaya. I’m sure, unang mahuhulog sa kanila si Akira.” Nagpatuloy ang tawanan ng tatlo habang walang pakialam si Akira. Nakokonsensya pa rin siya hanggang ngayon dahil sa ginawa niyang paninigaw kay Megan at alam niyang napahiya niya ito lalo na at nakaharap ang mga kaibigan niya.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Akira. Nag-iisip ng paraan kung paano ba siya makakabawi kay Megan.

Inis na tiningnan ni Akira ang mga kaibigan niya nang hindi pa rin tumigil ang mga ito sa pagtatawanan at siya pa rin ang pulutan ng mga ito. Inis siyang tumayo kaya napatigil ang mga kaibigan niya.

“Umuwi na nga kayo. Nakakabwisit na kayo.” Sambit niya sa mga ito saka siya lumabas ng cottage at umalis na.

Napatingin naman siya kay Megan na nakatingin na rin sa kaniya. Nang marealize ni Megan na nasa pool area pa pala sila Akira ay pumasok na siya sa kwarto niya. Muling bumuntong hininga si Akira. Masyado niya bang nasaktan si Mariel?

Pagsapit ng hapon ay palakad-lakad lang sa bakuran si Megan. Tinitingnan ang mga magagandang halaman sa Del Valle Compound. Gusto niya nang bumalik sa Manila. Gusto niya ng makasama ang mga kaibigan niya dahil alam niya naman na ang mga ito lang ang may pakialam sa kaniya.

Muli niyang sinubukang tawagan ang Ate niya pero hindi pa rin ito sumasagot. Nang makita niyang may isang message ay binuksan niya ito at binasa.

[I’m sorry, Megan. Nasa outing pa rin kami ni Jason kaya hindi ko pa nakakausap si mommy. Don’t worry, susubukan kong gumawa ng paraan para makauwi ka na. Kapag nakakuha ako ng malaking allowance mula kay mommy, dadagdagan ko na lang ang ibinigay ko sayo. Enjoy your stay there. Muaps!]

Napabuntong hininga na lang si Megan. Napakadali lang sa Ate Mariel niya ang magkaroon ng pera pero siya, hirap na hirap pa.

“Paano ko naman i-eenjoy ang buhay ko rito kung may asungot na napakasungit.” Usal niya sa sarili niya.

“Ako ba ang asungot na sinasabi mo?”

“Waaah! Kabayo!” gulat na sigaw ni Megan nang biglang lumitaw sa gilid ng mukha niya si Akira. “Ikaw na naman?! Huwag mong sabihing kailangan ko na namang umalis dito?! Napakalawak na nito kaya baka naman pwedeng magshare na lang tayo.” Inis na sambit ni Megan.

Itinago ni Akira ang mga kamay niya sa likod niya saka niya tiningnan ang mga bulaklak na pinagmamasdan ni Megan kanina.

“Hindi naman. Mahilig ka ba sa kabayo?” Napataas ang kilay ni Megan saka niya iniwas ang paningin niya kay Akira.

“Hindi.” Sagot niya.

“I’m sorry for what I did to you earlier. Balak ko sanang pumuntang rancho ngayon. Gusto mo bang sumama? Para naman hindi ka lang nakakulong dito sa mansion. Gusto ko ring bumawi sayo.” Hindi naman naniniwala ang mukha ni Megan. Wala siyang tiwala kay Akira.

“Hindi na, baka iligaw mo pa ako rito.” Sagot niya.

“Sa tingin mo gagawin ko yun? Edi pinatay na ako ng lola ko kapag ginawa ko yun.” sagot niya naman saka niya hinarap si Megan. “So, let’s go? Ipapasyal lang kita para naman hindi ka maboring.”

Hinarap na ni Megan si Akira. Nakatingin siya sa mukha nito na para bang pinag-aaralan pa niya. Hindi niya alam kung maniniwala ba siya at sasama o huwag na lang.

“Ayaw mo ba? Minsan lang ako mag-akit. I’m sure magrerefresh din ang utak mo sa rancho. Malawak ang lupain namin dun. You will enjoy the view.” Dagdag pa ni Akira. Pinag-iisipan pa namang mabuti ni Megan kung sasama ba siya pero curious din siya kung ano bang itsura ng rancho. Alam niya naman na puro mga kabayo ang nandun at malawak na luparin pero gusto niyang makita sa personal.

“Okay,” sagot niya. Bahagya namang ngumiti si Akira saka siya naunang naglakad at sumunod naman si Megan.