Kabanata 3

Salubong ang mga kilay ni Akira habang hawak-hawak niya ang wineglass na pinapaikot-ikot niya.

“Balita ko nasa bahay niyo na ang babaeng mapapangasawa mo. Congrats, ikakasal ka na.” Pang-aasar ni Geyvin saka ito uminom ng alak sa baso niya. Malamig pa rin ang mukha ni Akira. Maraming beses niya nang kinausap ang kaniyang lola para huwag ng ituloy ang kasal pero hindi pa rin ito pumapayag. Ngayon nasa bahay na nila ang babaeng napili para maging asawa niya.

“Mahirap yan, maaga kang itinatali ng lola mo sa babae. Wala ka pang nagiging girlfriend, hindi mo pa nararanasan manligaw pero matatali ka na sa babaeng hindi mo kilala.” Naiiling na wika ni Sandro.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Akira. Problemado pa rin kung paano niya pipigilan ang kasal. Gusto niya na lang tumakas at pumunta sa mga magulang niya sa France pero sigurado siyang ihahatid din siya ng mga ito pabalik sa lola niya.

“So, what’s your plan?” seryosong tanong ni Damon.

“I don’t know.” Sagot ni Akira saka ito muling uminom ng alak.

“Hindi ba at dinner niyo ngayon kasama ang magiging fiance mo? Hindi ka ba uuwi?” tanong pa ni Damon.

“No, walang dahilan para umuwi ako sa bahay. I don’t want that woman. I saw her lately, hindi ko lang makita ng malinaw ang mukha niya dahil nasa balcony siya. Pinapanuod yata akong maligo.” Bakas pa rin ang inis sa tinig ni Akira. Kanina pa ring nang ring ang cellphone niya pero hindi niya iyun sinasagot dahil alam niya kung sino ang tumatawag sa kaniya. Walang iba kundi ang lola niya.

“Bakit hindi mo subukang i-meet ang bride to be mo, malay lang natin maganda pala siya. Baka pagsisihan mo sa huli na ayaw mo sa kasal kapag nakilala mo na siya.” Pang-aasar ni Geyvin. Ayaw naman ni Akira na makita ang babaeng gusto sa kaniya ng lola niya. Estudyante pa lang sila at magka-college pa lang sila ngayong pasukan pero hindi siya makapaniwala na magkakaroon na siya ng asawa.

Muling bumuga ng hangin si Akira at uminom ng alak. Sinasamahan na lang siya ng mga kaibigan niya sa problema niya.

Pagsapit ng alas dyes ay umuwi na siya sa bahay nila. Nahihilo na siya dahil naparami ang alak na nainom nila ng mga kaibigan niya. Pagpasok niya ng sala ay nagulat pa siya ng makita niyang gising pa ang lola niya. Seryoso itong nakatingin sa kaniya. Inayos niya ang tindig niya para harapina ng lola niya.

“La, bakit gising ka pa?” tanong niya saka siya napapahilamos sa mukha niya. Nilapitan niya ang lola niya pero isang sampal ang sumalubong sa kaniya na para bang nagising ang buong pagkatao niya.

“Sinabi ko sayo na umuwi ka ng maaga para makasabay natin sa dinner si Mariel pero hindi ka sumunod! Akira Del Valle, ano bang gusto mong mangyari?!” Galit na galit na sigaw ni Senyora Estrella. Malaki ang respeto ni Akira sa lola niya pero hindi niya gusto ang kasal na ipinagkasundo lang.

“Lola, pag-aawayan pa ba ulit natin ito? I don’t want this marriage. College pa lang ako lola at nag-aaral pa, bakit ba gustong gusto niyo na akong ipakasal? Hindi pa naman nauubusan ng babae sa mundo kaya hayaan niyo akong pumili ng babaeng gusto kong pakasalan.” Malumanay niyang sambit. Pinipigilan niya ang sarili niya na hindi mapataas ang boses niya.

“Whether you like it or not, pakakasalan mo si Mariel! Bakit hindi mo muna siya harapin saka mo sabihin sa akin na ayaw mong magpakasal. Ano na lang bang gagawin ko sayong bata ka para sumunod ka sa akin, ha?! I am doing this for you!”

“I want to cancel this wedding, lola! Susundin ko ang mga gusto mo just cancel this wedding at pauwiin mo na ang babaeng yun kung saan man siya nanggaling!” Napa/daing si Akira nang tapukin siya sa ulo ng lola niya. Napapakamot na lang siya sa bandang tinapok ng lola niya.

“Huwag kang aalis bukas, haharapin mo si Mariel dahil nakakahiya na sa kaniya. Subukan mong hindi sumunod sa akin, wala kang allowance hanggang sa makapagtapos ka ng college.” May diing saad ni Senyora Estrella saka ito tumalikod.

Napapamura na lang sa hangin si Akira dahil talagang iipitin siya ng lola niya para pumayag sa kasal na ayaw niya naman.

“Malas na buhay oh,” aniya pa, biglang nawala ang epekto ng alak sa katawan niya dahil sa pagtatalo nila ng lola niya.

Pumasok na siya sa kwarto niya at pabagsak na inihiga ang sarili sa kama.

Kinabukasan, maaga pa lang ay gising na si Megan. Namamasyal siya sa bakuran ng mga Del Valle at hindi na natatapos ang pagkamangha niya. May taniman ng mangga sa loob ng mansion, maraming magagandang halaman na halatang imported pa. At ang pinakapaborito niya sa lahat ay ang malaking narra, at may malinis na bermuda grass sa ilalim nito. May duyan din na pwede niyang tambayan.

“Ang sarap-sarap namang tumira rito.” Anas niya, pangalawang araw pa lang niya pero nagugustuhan niya na sa mansion ng mga Del Valle. Napakabait ng Senyora sa kaniya.

Naupo sa swing si Megan habang hawak-hawak ang isang libro. Malaki ang swing kaya sumandal siya sa gilid habang nakadiretso rin ang mga paa niya sa upuan.

Hindi pa sumisikat ang araw kaya gusto niya munang magpalipas ng oras sa pagbabasa ng libro.

“Good morning po sir,” bati ng mga katulong kay Akira. Naglakad-lakad si Akira para tumambay sa paborito niyang tambayan. Malayo pa lang siya pero kita niya nang may babaeng nakaupo sa swing niya.

“Sino namang naglakas loob na maupo sa swing ko?” inis niyang sambit saka siya naglakad papuntang swing. Nakatitig siya sa babaeng ito at habang papalapit siya nang papalapit ay tila ba unti-unti siyang nagagayuma. Kita niya ang isang maladyosang babae na abalang nagbabasa ng libro.

“Who is she? Bagong katulong ba siya rito?” mahinang sambit niya sa sarili niya. Nakatayo lang siya hindi kalayuan habang nakatingin kay Megan. Wala siyang masabi, napakaamo ng mukha nito at napakaganda.

Hindi niya namamalayang napapangiti rin siya nang makita niyang tumatawa si Megan habang nagbabasa.

“Damn it!” usal niya sa sarili niya ng marealize niyang kanina pa siya nakatitig kay Megan.

“Sino ba siya at anong ginagawa niya sa tambayan ko?” ani ni Akira saka niya nilapitan si Megan.

“Who told you to come here and who give you permission to seat in my swing?” Napaangat ng tingin si Megan at ng makita niya ang lalaki sa harapan niya ay mabilis niyang isinarado ang book niya at tumayo.

“I’m sorry po sir.” Wika niya habang bahagyang nakaupo. Nang hindi magsalita si Akira ay inangat ni Megan ang paningin niya.

“Kung hindi ako pwede rito, pasensya na po. Aalis na lang ako. Ang ganda at ang komportable kasing tumambay dito. I’m sorry po, hindi ko sinasadyang pakialamanan ang gamit mo. Excuse me.” magalang na saad ni Megan saka ito umalis. Pati ang boses niya tila ba boses ng isang anghel.

Natulala si Akira habang nakasunod ang paningin niya kay Megan.

“Isa na naman ba siya sa mga scholar ni lola? Sa ganda niyang yun, magiging katulong lang sa bahay?” wika ni Akira habang hindi maalis ang paningin kay Megan. Tiningnan niya ang swing niya at nakita niya naman ang isang ponytail na naiwan ni Megan. Kinuha niya iyun saka muling tiningnan si Megan pero nawala na ito.