Kabanata 6

Kanina pa tinatawagan ni Megan ang Ate Mariel niya pero ring lang nang ring ang cellphone nito.

“Sagutin mo naman ate.” Kinakagat na ni Megan ang kuko niya habang naghihintay na sagutin ng Ate niya ang tawag niya. Inis niya itong ibinaba nang hindi pa rin nito sinasagot ang tawag niya. Isang buwan na lang ang natitira bago ang pasukan. Kailangan niyang makauwi sa Manila bago matapos ang buwan dahil mag-eenroll pa siya.

Wala siyang nagawa kundi ang magmessage na lang sa ate niya para tanungin kung nakagawa na ba ito ng paraan para hindi matuloy ang kasal.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan niya saka siya sumandal sa sofa. Nasa pool area naman siya ngayon kung saan nakaharap siya sa kwarto niya.

Maganda ang buhay niya dati, noong nabubuhay pa ang kaniyang ama pero nang mamatay naman ito. Unti-unti nang lumabas ang tunay na ugali ng stepmother niya. Mabait naman sa kaniya noon ang stepmother niya pero sa tuwing nandyan lang ang kaniyang ama.

Namimiss niya na ang dati niyang buhay. Pantay ang pagmamahal ng kaniyang ama sa kanila ng Ate Mariel niya pero naglaho ang lahat ng magandang buhay niya nang iwan sila ng kaniyang ama.

Bago siya magkaroon ng pera ay kailangan niyang pagtrabahuan muna iyun. Nag-aaral naman siya pero hindi katulad sa school na pinapasukan ng Ate Mariel niya. Sa isang magandang school nag-aaral ang Ate Mariel niya habang siya ay sa isang public school. Okay lang naman yun sa kaniya dahil ang mahalaga ay nakakapag-aral pa rin siya.

Bago siya bigyan ng baon at pangbili ng mga kailangan niya sa school ay kailangan niya munang maglinis sa malaking bahay nila. Kailangan niyang gumising ng maaga para magluto ng kakainin at pagdating naman sa hapon ay magluluto pa rin at maghuhugas ng mga pinggan kahit na may mga katulong naman sila. Gustong-gusto lang siyang pahirapan ng stepmother niya.

Naiintindihan niya naman ito dahil anak siya sa labas ng kaniyang ama.

“Hindi ka ba talaga pupunta? Akala ko ba ayaw mo na rito sa bahay niyo pero bakit biglang nagbago ang isip mo?” Rinig ni Megan sa boses ng ilang mga kalalakihan. Hinanap niya kung saan nagmumula ang mga ito at nakita niya naman ang apat na kalalakihan kasama na dun si Akira.

“Wala lang ako sa mood. I want to rest.” Walang ganang sagot ni Akira saka sila naglakad patungong pool area. Napatigil sila sa paglalakad ng makita nila si Megan.

Napasipol naman si Geyvin ng makita nila ang isang magandang babae.

“Sino siya bro?” bulong na tanong ni Geyvin. Nananatili namang seryoso ang mukha ni Akira habang nakatingin siya kay Megan. Nakasuot lang ito ng maiksing short at hindi niya alam kung bakit biglang uminit ang mukha niya. Nandito ang mga kaibigan niya at nakikita ng mga ito ang maputing mga hita ni Megan.

Hindi sinagot ni Akira ang kaibigan niya at nilapitan niya si Megan.

“What are you doing here? Pumasok ka nga sa loob.” Inis niyang sambit kay Megan. Nagsalubong naman ang mga kilay ni Megan dahil wala naman siyang ginagawa para magalit sa kaniya si Akira.

“Pati ba naman dito sa pool ay pagbabawalan mo pa rin ako? Hindi naman sinabi sa akin ni lola na may bawal akong puntahan na lugar. Ang sabi niya ay pwede kong puntahan ang gusto ko kaya hindi mo ako pwedeng paalisin lalo na kung ako ang nauna rito.” Umigting ang panga ni Akira.

“I said, get inside.” May diing wika ni Akira. Nagbabanta na ang tinig niya. Tiningnan niya ang mga hita ni Megan. Gusto niyang takpan ang mga iyun pero wala siyang suot na jacket at wala rin siyang makitang tela sa paligid.

“Pareho lang tayong nakikitira, Akira. Si lola na ang nagsabi sa akin na hindi dapat kita katakutan. You spoiled brat. Umalis ako sa dagat kanina dahil nandun ka. Ngayong nananahimik naman ako dito sa pool, paaalisin mo rin ako? Ano bang gusto mo, magkulong na lang ako sa kwarto?” Nagngitngit ang mga ngipin ni Akira sa inis.

Nagtatawanan at nagbibiruan naman ang mga kaibigan ni Akira.

“Who is she? She’s interesting.” Nakangiting sambit ni Damon. Lahat sila ay nakatingin kay Megan at Akira. Hinihintay kung sino ang mananalo sa pagtatalo nilang dalawa.

“I said, pasok sa loob! Huwag mo ng hayaang ulitin ko pa dahil ilalaglag kita sa tubig na yan.” May diing sigaw ni Akira. Masamang tiningnan ni Megan si Akira dahil sa sama ng ugali nito. Ngayon napapaisip na siya, kaya siguro ayaw magpakasal ng Ate Mariel niya dahil sa masamang ugali nito.

Hindi na sumagot si Megan. Nilampasan niya na lang si Akira ganun din ang mga kaibigan nito.

“Hi, Miss, what’s your name?” tanong ni Geyvin pero hindi sumagot si Megan. Dire-direto itong umalis hanggang sa makapasok sa mansion.

“Bakit mo naman siya sinigawan? Tama naman siya. Siya ang nauna rito. Pwede namang maghanap na lang tayo ng ibang pwesto. Napakalawak ng lupain niya, Akira. Marami tayong pwedeng pagtambayan. Hindi mo na sana siya sinigawan at pinaalis. Ang sama talaga ng ugali mo.” Napapailing na sambit ni Sandro.

Naupo naman na si Akira. Mabibigat ang paghinga niya. Hindi niya rin maintindihan ang sarili niya kung bakit bigla siyang nagalit kay Mariel. Hindi siya nagagalit dahil nasa pool si Mariel, nagagalit siya dahil maiksi ang suot nitong short at nakikita iyun ng mga kaibigan niya.

“Sino nga pala siya? Pinsan mo ba? Ipakilala mo naman ako.” Pagbibiro ni Geyvin nang maupo siya sa tabi ni Akira. Masama naman siyang tiningnan ni Akira.

“Hindi ba at ang sabi mo ay nandito na ang babaeng ipinagkasundo sayo? Siya ba yun?” tanong ni Damon. Napabuntong hininga lang naman si Akira. Hindi niya sinagot ang mga kaibigan niya. Tinawag niya ang mga katulong para magbigay ng makakain nila.

“She’s beautiful, Akira. Mukha rin siyang mabait. Kung ayaw mo sa kaniya, gumawa ka ng paraan para hindi matuloy ang kasal niyo. Kawawa talaga siya kapag ikaw ang napangasawa niya. Hayaan mong ibigay sa kaniya ang kalayaan.” Pag-aadvice ni Sandro. Hindi nila nagustuhan ang paninigaw ni Akira kay Megan lalo na at wala naman itong ginagawa sa kanila.

Napakawalak ng pool, pwede naman silang magshare.

Narealize din ni Akira ang pagkakamali niya. Nabigla lang din siya sa ginawa niya.

“Mariel, are you okay?” napaangat ng tingin si Megan sa hagdanan ng marinig niya ang boses ng senyora.

“Opo, lola. I’m fine po.” Tipid niyang sagot.

“Namimiss mo na ba ang mommy mo?” hindi sumagot si Megan. Bata pa lang siya ay hindi niya na nakita ang kaniyang ina dahil namatay ito sa panganganak. Malamang ang stepmother niya ang tinutukoy dahil ang alam nilang lahat ay siya si Mariel Sinclair.

“Hindi naman po.” Sagot niya. Naupo na ang senyora sa kabilang sofa at tiningnan si Megan.

“Inaway ka na naman ba ni Akira? Sabihin mo lang sa akin kapag sinasaktan ka niya at ako na ang bahala sa batang yun. Hindi pwedeng kagustuhan niya ang masunod.”

“Bakit niyo po gustong maikasal kaming dalawa? Lalo na po at hindi naman sang-ayon si Akira saka masyado pa po kaming mga bata. Marami pa po kaming pwedeng gawin sa buhay namin.” Lakas loob niyang tanong.