Chapter 6: Rescue

Alas onse ng gabi sa malayo at liblib na bukid....

Kasalukuyang naghuhugas si Carcel ng kamay dahil katatapos lang nilang magpaanak ng mga baka. Halos siya na lang ang naiwan dahil kailangan pa niyang tiyakin na nasa maayos na lagay ang mga hayop bago siya umalis.

Maya-maya ay narinig ng binata ang humahangos na boses ni Mang Celso papunta sa may kubo. Namumutla ang mukha nito na para bang nakakita ng multo.

"Bakit po, Mang Celso? May problema po ba?" mahinahon na tanong ni Carcel. Gusto na niyang magpahinga ngunit hindi pa siya pwedeng umuwi kung meron pang problema.

"Carcel, hijo! M-Meron akong nakitang babaeng sugatan malapit sa may ilog! Hindi ko alam kung buhay pa!" hilakbot na wika ng matanda.

Natigilan naman si Carcel at tiningnan ang direksyon kung nasaan ang ilog. Nasa dulo na iyon ng kagubatan at walang makakapunta doon kung hindi muna dadaan dito sa bukid.

Maliban na lang kung...nahulog ito sa bangin.

Marahas na hinablot ni Carcel ang flashlight at nagbilin sa matanda. "Ako na ang bahala, Mang Celso. Pakiready na lang ang pickup truck," aniya at madaling tinungo ang direksyon na ibinigay ng matanda.

At doon nga, sa mabatong tabi ng ilog ay nakita ni Carcel ang babae. Duguan, maraming galos sa katawan at....halos hubad na. Bigla siyang napamura nang mapasadahan ang katawan nito.

Umigting ang panga ng binata at tiningnan kung may pulso pa ito. Malakas pero halatang hindi maganda ang sinapit nito. Tinanggal niya ang suot na damit at itinakip sa h ubad nitong katawan bago binuhat pabalik sa kubo. Madaming katanungan

ang tumatakbo sa kanyang ngunit isinantabi na muna niya ang mga iyon.

"Mang Celso, atin-atin po muna sana ang tungkol dito. Masama ang kutob ko lalo na at mukhang dayo ang babae," aniya sa matanda habang pauwi sila. Tahimik lang din ito at halatang nababagabag sa nakita.

"Oo naman,hijo. Makakaasa kang hindi ko ito ipagsasabi sa kahit na sino. Ayaw ko ring madamay sa kung ano man ang ginawa nila sa kanya," may bahid na takot nitong wika.

Napabuntong hininga si Carcel nang mailapag ang walang malay na babae sa ibabaw ng kanyang kama. Duguan ito at madumi pero doon pa niya talaga ito inihiga. Gusto niyang matawa sa sarili.

Kumuha siya ng basang bimpo upang linisan ito. At habang ginagawa iyon ay hindi niya mapigilan ang sarili na pagmasdan ang mukha nito. Parang nakita na niya ito ngunit hindi lang niya matandaan. Dumausdos ang hawak niyang bimpo sa may dibdib ng babae. Muli siyang napahugot ng hininga nang maalalang halos mapunit na ang suot nitong bra kanina kaya tinanggal na niya upang malinisan ito.

He couldn't help but to scan her gorgeous breasts while cleaning her. They were in perfect size, round, soft yet firm na parang wala pang nakakahawak at pisil doon. Then his eyes settled on her pink nipples...

"Fuck...." mahina niyang mura at nag-iwas ng tingin. Bakit ba nagiging bastos ang utak niya? Hindi naman siya tigang.

What is happening to him? Hindi naman ito ang unang beses na makakita siya ng katawan ng babae. Marami na siyang hinubaran na babae, dapat ay wala na sa kanya ito ngunit bakit ganito ang reaksyon ng katawan niya?

He wanted to suck those nipples so damn bad, play with them and pushed her panties down.. and—

Sa sobrang inis sa sarili ay ibinato ni Carcel ang bimpo sa kung saan at marahas na huminga. Matalim niyang tinitigan ang babae na parang sinisisi kung bakit siya nagkakaganun. Itinalukbong niya ang kumot dito upang wala na siyang makita pa.

He can't do this, alright. Kailangan niya ng tulong. Lumabas siya sa silid at ibinalibag ang pintuan pasara. Sunod niyang tinawagan si Allison. Paniguradong naghihilik na ito ngunit wala siyang pakialam kung maistorbo niya ang masarap nitong tulog.

"I need your help. May emergency dito sa bahay. Magdala ka na rin ng panlinis ng sugat. And get some extra clothes too. Pambabae." Hindi na niya binigyan pa ito ng pagkakataon na makapagreklamo at pinatay na agad ang tawag.

Pasalampak siyang umupo sa sofa at hinilot ang sintido. Hindi siya pwedeng magpaapekto sa nararamdaman ng kanyang katawan. Hindi na pwede pang maulit ang mga nangyari noon.

• • • •

Isang mahinang ungol ang kumawala sa labi ni Zarayah pagkagising. The room is extremely unfamiliar to her sight. Ang pader, kisame at sahig ay gawa lahat sa makintab na kahoy. What the heck is she doing in this kind of place? Nasaan siya?

Nasapo niya ang noo at nang maramdaman ang benda doon ay mabilis siyang napabalingkwas ng bangon. Naalala na niya ang lahat ng nangyari! Ang mga sasakyan na sumusunod sa kanya.... ang pagkahulog niya sa bangin.

Pinakiramdaman niya ang sarili kung meron bang kakaiba doon. Nakahinga siya nang maluwag nang mapagtantong walang lumapastangan sa kanya. Pero nasaan siya? Kaninong bahay ito? Ligtas na ba siya sa mga gustong manakit sa kanya?

She needs a phone. Kailangan niyang tumawag sa kanila at ipaalam ang nangyari sa kanya.

Tatayo na sana siya nang biglang bumukas ang pintuan ng kwarto. Nanlaki ang mga mata ni Zarayah nang mapagmasdan ang lalaking nakatayo sa may pintuan. Ang buong akala niya ay si Ethan na ang pinakagwapong lalaki na nakita niya... ngunit sino itong Adonis na ito?! Biglang sumikdo ang puso niya sa di malamang dahilan.

"Mabuti at gising ka na. May agahan sa baba in case na nagugutom ka," anito sa bagot na boses sabay talikod paalis.

"S-Sandali!" tawag niya ngunit nakaalis na ito.

Halos walang itinulog si Carcel sa buong magdamag nang malaman kay Allison ang buong pagkatao ng babae.

Zarayah Del Valle. The daughter of the businessman slash politician Gregory Del Valle. A spoiled brat and most of all... a married woman. Hindi ito pwedeng magtagal dito. Ipagtutulakan niya talaga ito pauwi kapag nakapagpalakas na. He doesn't want to get involved with her nor her problems.

Samantala, halos pumutok na ang ugat sa leeg ni Sofia nang malamang pumalpak ang mga inutusan niya.

"Mga inutil! Paanong natakasan kayo eh ang dami-dami niyo! Iisang babae naisahan kayo?!" sigaw niya sa matinding galit, wala na ang mahinahon at mahinhin na mukha.

"Eh ma'am, mabilis nakatakbo eh. At nahulog sa bangin kaya hindi na namin sinundan. Nasisiguro naming hindi na iyon makakaligtas pa."

"Nakita niyo ba ang bangkay niya?" aniya sa naniningkit na mga mata.

Nagkamot ng ulo si Kaloy bago sumagot. "H-Hindi po eh. Madilim na kasi at—"

"Mga bobo!" singhal ni Sofia na kulang na lang ay magawala. "Hanapin niyo! Hannga't wala kayong naipapakita sa akin na katawan ay wala kayong makukuha ni isang kusing sa akin!"

Pinatay niya ang tawag at inihagis ang cellphone sa pader sa matinding inis.