Chapter 3

Hindi ko na namalayan na nakatulog ako habang nagbabasa. Naramdaman ko na lang ang dumadampi sa pisngi ko kaya nagising ang diwa ko.

Nagmulat ako ng mata at nakita si Patrick na nakayuko kapantay ng aking mukha habang hinahawi ang hibla ng buhok na nasa aking pisngi. Una ay hindi ako nakapag salita dahil napakalapit ng mukha niya.

Bigla ako natauhan at mabilis na napabalikwas. “A-andyan ka pala…” nauutal kong sabi.

Tumikhim siya at umayos ng tayo bago mag salita. “Dinalhan kita ng makakain at yung kape na itinimpla ni manang.” Hindi siya sa akin makatingin ng diretso at gayundin ako.

“T-thank you.”

Ilang sandaling katahimikan pa ang lumipas, nanatili lang siyang nakatayo at hindi kumikibo.

“M-May sasabihin ka pa ba?” tanong ko.

“Yung ano ko…yung inuupuan mo…pwede bang kunin yung nandyan?” Pansin ko ang pamumula ng pisngi niya.

Kaya naman sa halip na sundin siya, tumayo ako at tiningnan kung ano nga ba iyon. Hindi ko alam ang magiging reaksiyon ko nang makita ang tatlong condom na nakalagay sa office chair. Hindi ko man lang iyon napansin kanina. Pakiramdam ko ay pati ako namumula. Paarang ako pa ang nahiya.

Mabilis niyang kinuha ito mula sa upuan at inilagay sa drawer ng table. “Kumain ka na dahil lalamig na yung kape.”

“Hindi mo ba ako sasaluhan sa pagkain?”

“No. I’m done.”

“Boring kumain mag isa. Sayang kung hindi ko mauubos ‘yan.”

“Okay…just a bit.”

Kinuha niya ang half part ng burger. At sa akin naman ang kalahati. Marami itong laman lalo na ang cheese kaya naman hindi ko napigilan ang pagtulo nito sa gilid ng labi at sa dibdib. Hinayaan ko lang tutal maliligo na rin naman ako mamaya.

“Para kang bata kumain,” puna niya.

Tumawa lang ako at pinunasan ang nasa dibdib. “Ay sus, ikaw nga may kalat pa sa gilid ng labi,” sabi ko pabaalik bago punasan ang kalat na nasa gilid ng labi niya.

Napansin ko naman ang malagkit niyang mga tingin sa akin. “Bakit ganyan ka makatingin?” Hinaluan ko na lang ito ng tawa para hindi awkward kahit na kanina pa pakiramdam ko nanginginit ang katawan ko sa hindi malamang dahilan.

Hindi siya nagsalita. Pinunasan niya lang ang dumi sa mukha ko. Nang dumampi ang daliri niya sa labi ko, tinitigan niya ito ng napaka lagkit na para bang gusto niya itong angkinin. Hanggang sa hindi siya nakatiis, muli niya itong dinampi at siniil ng halik.

Hindi ko magawang itulak siya palayo dahil gusto rin ng katawan ko. Naayon ang labi ko sa galaw ng labi niya. Naglalakbay ang kamay ko sa katawan niya gaya ng paglalakbay ng mga kamay niya sa katawan ko.

Hindi ko na lang namalayan na nakahiga na pala ako sa table. Tinanggal niya ang lahat ng nasa ibabaw nito.

Unti-unti niya akong tinanggalan ng saplot. Walang nagsalita kahit isa sa amin at hinayaan na lang na gawin ang katawan ang gusto nito.

Lumuhod siya sa harapan ko habang nakaupo ako sa mesa. Ibinuka niya ang mga hita ko at gutom na tiningnan ang gitna nito. Walang sabi-sabi, isinubsob niya ang sariling mukha sa pagkababae ko at ginawa ang gusto. Sa sobrang pagkahumaling, hinawakan ko nang mahigpit ang kaniyang ulo at lalo pa itong isinubsob.

Ilang sandali pa, nagsalita siya. “Tuwad.”

Nagising ako na walang saplot at naka balot sa kumot. Nasa loob ako ng hindi pamilyar na silid. Hanggang sa maalala ko ang nangyari.

Kaya naman madali kong hinanap kung nasaan si Patrick. Lumabas ako para itanong sa mga kasama sa bahay at kay manang pero ang sabi nila ay umalis daw.

“Umalis po siya. Siguro ay isang ora sna rin ang nakalipas,” saad ni manang.

“Ganon po ba? Saan po kaya ang punta niya?”

“Hindi po namin alam. Pero siguro ay pabalik na rin iyon.”

“Salamat po.”

Pilit na lang ako ngumiti kahit na medyo disappointed ako. Akalain mo ‘yon, nilayasan ako matapos may mangyari sa amin. sino di ma turn off doon?

Dismayado akong pumasok ng mansion at nagpunta s akusina. Nagbuklat ako ng ref para maghanap ng makakain. May nakita akong mga ingredients kaya nag imbento na lang ako ng pwede lutuin.

Ganito ba kapag nakipag-sex ka na? Kumakapal pala ang mukha. Pero di bale na. Gutom na rin naman ako.

Masaya kong ine-enjoy ang niluto ko nang maamoy ko ang matapang na pabango mula sa likuran. Pabango ng lalaki iyon. Siguro siya ito.

Bumunton ako ng hininga. "Kung balak mo mag-spy, kahit man lang sana maglagay ka ng hindi matapang na pabango.”

“I’m not spying.” Naupo siya sa tabi ko. “So, where’s mine?” Sabay tingin sa pagkain ko.

“Edi magluto ka mag-isa mo.”

Napabuga siya sa hangin na may di makapaniwalang ekspresyon. “Really? You literally cooked in my kitchen, woman.”

“Kasalanan ko ba na iniwan mo ako? At nagutom ako? Wala ka man lang kahit kaunting pagiging gentleman sa katawan. Pagkatapos mo—”

“I bought you stuffs, woman. That is why umalis ako.”

“Tss. Bakit hindi mo ako isinama?”

“Kapag nakita ako ng mga tao na may kasamang babae, magiging malaking issue ‘yan. Remember, I’m just doing this because I owe you something. That’s all.”

“O-owe?” Halos hindi ako makapaniwala sa narinig kaya pinaulit ko ito kahit narinig ko naman talaga.

Tumango lang siya. “And about what happened…I know na ako dapat ang nagpigil. Mali ko ‘yon. That is also why I’m doing my best para masabi ko na nakabawi na ako sayo. But I don’t know kung may gusto ka pa o kulang pa—”

Hindi ko na siya pinatapos. Hindi ko na rin tinapos ang pagkain ko. Tumayo ako kaagad at umalis. Nagderetso ako sa library at ini-lock and p***o.

Hindi ko alam kung dapat ko bang maramdaman ito. Dahil ginusto ko rin naman ang pangyayari. Alam ko rin na wala lang ‘yon. Pero bilang babae…pakiramdam ko ay parang inapakan niya ang dangal ko sa lahat ng posibleng paraan.

Dahil bawiin man niya ang nangyari, hindi naman magbabago na ginusto ko rin at pumayag ako. Hindi ko alam pero bawat salita na sinabi niya…para akong sinasadyang insultuhin bilang babae.

Tahimik akong nahiga sa sofa. Narinig ko ang pagbukas ng pintuan kaya naman agad akong napatayo. Nabuksan ni Patrick ang p***o.

“Paanong…”

“Nakalimutan mo yata na ako ang may ari. So I have the keys.” Mayabang pa niyang ipinakita ito sa akin na parang nang-aasar.

“Pwede bang layuan mo muna ako?”

“Layuan? Did you just asked me to stay away? Right here? In my own house?” Biglang nanlamig ang reaksiyon niya na may halong pagka inis.

Itinaas ko ang dalawang kamay bilang pagsuko. “Okay! Fine! This is your house. So, what if ako na lang ang umalis? Mas maganda yon, tama? Okay.” Nilagpasan ko siya at akmang lalabas na ako ng silid, hinila niya ang braso ko pabalik sa kanya.

“Bitawan mo ako. Kailangan ko na umalis.”

“What the hell is your problem?”

“Hindi ko alam, e. Siguro dahil masyadong pasmado ‘yang bibig mo kaya mga walang kwenta at nakakabwisit na bagay ang pinagsasasabi mo.”

Binitawan na niya ako sa wakas. Lalabas na sana ako pero hinila niya ulit ako.

“Pwede bang tigilan mo kakahila sa akin? At paki bitawan rin ako.”

“Not until you promise na hindi ka mag wa-walk out.”

Inirapan ko siya. “Pakawalan mo muna ako.”

“Promise me first.”

“Pakawalan mo na—”

Bigla niya ako hinalikan sa labi saglit.

“Quotang quota ka na, ha. Namumuro ka na,” sikla ko, habang dinuduro-duro ko pa siya.

Sa halip, ngumiti lang siya. “Admit it. Nag-e-enjoy ka rin naman. You enjoy every second of it,” tukso niya.

“Asa ka—”

At inulit niya ang paghalik.Pero ngayon ay mas malalim pa. Akala ko ay tutuloy ito kaya hindi ko naman sinasadya na habulin ang labi niya nang bawiin niya ito.

May pilyong ngiti na gumuhit sa kanyang labi at wala naman akong nagawa kundi ang mapayuko. Para kong kinain ang sinabi ko. Bakit ba naman kasi kailangan niya ako tuksuhin ng ganoon?

“Hindi mo pa rin gusto?”

“T-tigilan mo na. Bitawan mo na nga kasi ako.”

“Are you sure? Fine.”

Binitawan niya ang braso ko pero mabilis naman niya akong binuhat papunta sa kwarto habang madiing hinahalikan kaya hindi na ako makapalag pa. Hindi ko rin naman magawang iwasan ang mga mapanuksong halik niya gayundin ang paghawak niya sa bawat parte ng katawan ko.