Chapter 3: A Call for Help

Hindi alam ni Maxine kung kanino siya hihingi ng tulong para sa kalahating milyong piso na kailangan niya. Hanggang sa alas-nwebe ng gabi, wala na syang ibang paraan kaya tumawag muli sya kay Mikael.

Sa kabilang linya, sumagot ang isang lalaki. Malalim at kalmado ang boses niya, may bad boy vibe pero halata ang pagiging kalmado sa telepono.

“Hello?”

“Uh… hi… um… pwede ko po bang makausap si Mikael? Please…” Halatang nanginginig ang boses niya sa bawat salita, puno ng kaba at pag-aalinlangan, na para bang umaasang sasagutin siya ng maayos,at inaasahang si Mikael na ang sasagot

“I’m Mikael! and you are?”

“I’m ma… ano nga ulit?” pabulong nyang sinabi at tila hindi maalala ang kanyang pangalan “Maxine.. I’m Maxine!” siya’y napangiti habang kausap sa telepono si Mikael

Bigla na lamang kumabog ang dibdib ng lalaki sa pagkagulat na si Maxine na ang kanyang kausap

“Hello, Mikael…do you know me? Binigay kasi ni.. sino nga ulit yon?”biglang napatigil dahil hindi niya maalala ang pangalan ni Anthony “ni Anthony,binigay sakin ni Anthony ang number mo at..sabi din pala nya ikaw.. ikaw daw ang boyfriend ko,tama ba?” Halos nahihiya ang nararamdaman nya nang tanungin nya si Mikael

At bigla na lamang tinanong ni Mikael “anong kailangan mo?”

“pasensya na wala kasi akong matandaan ,pwede mo ba akong tulungan? Nasa ospital ako ngayon, at hindi ko mabayaran. …”

Bigla na lamang naputol ang sinasabi ni Maxine dahil

“What’s your bank account number?”

“A-ako?… h-hahanapin ko po…” mabilis niyang kinuha ang bag na nasa tabi, at nagmamadaling hanapin ang bank card.

Sa paghahanap nya ay puro make-up ang laman ng bag “ano to?.. san naba yun!” Hanggang sa pagkapa nya sa ilalim ay nahanap niya ang bank card at naibigay ang account number

Hindi pa lumilipas ang isang minuto, narinig niya ang tunog mula sa kanyang telepono at tila ito ay galing sa perang pumasok sa kanyang account.

“Ha! bakit labis naman dito ang hinihingi ko?…” wika ni Maxine at ramdam ang pagkalito

“Nasaktan ka ba ?” Halata sa boses ang labis na pag alala nya kay Maxine.

Tumingin siya sa paligid, huminga ng malalim, at pilit na ngumiti. “Ha?.. ako po? okay…okay nako ngayon sir, salamat po pala sir Mikael… babayaran ko po yan kapag nakalabas nako” ramdam sa kanya ang pagkahiya dahil sa ginawa ni Mikael

“Teka!.. sino ka nga ba?” Halos sumakit ang ulo nya sa mga nangyayari at biglang napahawak sa ulo “ totoo bang.. ikaw ang boyfriend ko?” wika ni Maxine at ramdam ang pagkagulat

“Maxine… hanggang kailan mo akong balak lokohin?” at bigla na lamang pinatay ang telepono.

Biglang kinabahan si Maxine matapos marinig ang sinabi ni Mikael ,lalo syang nalito at hindi alam kung ano nga ba ang gagawin

Kinaumagahan ,kinausap nya ang nurse upang magbayad at sa paglabas nya ng hospital dala-dala niya ang kanyang bag na puro make-up ang laman. Siya ay halos malito dahil hindi niya alam kung saang dereksyon siya pupunta at kung saan siya uuwi

Kinuha niya ang kanyang cellphone at tiningnan kung makikita nya nga ba kung saang address sya nakatira. Nakita ni Maxine ang address ng Forbes Park kung saan sya nakatira at sakto namang may tumigil na taxi sa kanyang harapan at binigay ang kanyang address. Pagkatapos ng dalawang oras na byahe ibinababa sya ng taxi driver sa isang magandang villa ,may magandang garden at malaking bahay.

Habang nagbabayad, napansin niya ang paparating na mamahaling kotse. Bumaba si Anthony, kasama si Amanda.

“Ate Maxine, bakit ka nandidito?!” tanong ni Amanda, halatang nag-aalala ngunit kita sa mukha ang pagtawa

Bago siya makasagot, bumaba ang isang lalaki sa driver’s seat,ang kapatid ni Maxine ngunit agad namang napansin si Elvira , ang ina ni Maxine. Agad siyang naglakad papalapit, galit na galit.

Sa isang iglap, hinampas niya si Maxine sa pisngi.

“Paulit-ulit mo na namang iniistorbo si Amanda! Hindi ba sapat ang lahat ng hirap niya? Maxine, ano ba ang gusto mo? Gusto mo ba tayong lahat ay magdusa dahil sa iyo?! Simula nang maibalik si Amanda, araw-araw mo siyang ginugulo. Bakit hindi pa ikaw ang na-kidnap? Alam mo ba kung gaano siya naghirap?! Hindi ka ba nakakaintindi?!”

Huminto si Maxine, nanginginig, ramdam ang sakit sa pisngi at kanyang puso.

Tanging soot nya lamang ng panahon na iyon ay ang suot nya sa hospital.

Matapos marinig ang mga salita galing sa kanyang ina halos hindi na niya mapigilan ang sarili na umiyak.

Tumingin siya sa kanyang paligid at walang nagtangkang lumapit sa kanya sa mga oras na iyon, maliban kay Amanda.

“Ate, ito ang card ko. Gamitin mo na lang.” dahan dahang inabot ni Amanda ang card kay Maxine, pero sa ilalim ng matamis na tono nya ay may nakatagong pangit na intensyon.

Pinilit itinago ang sarili niyang pride, at kinuha ang card. Ang mga kamay niya’y nanginginig, ramdam ang bigat ng sitwasyon, at hindi alam kung ano nga ba talaga ang nagyayari