Chapter 6: A Servant

Pagkatapos kumain ni Maxine, naglakad siya palabas, at halatang nahihiya

“Uh… pwede mo ba akong mapahiram muna kahit maliit lang?” mahina niyang tanong na halos hindi makatingin kay Claudine.

"Hmmm..." Napabuntong-hininga si Claudine

’Yung cufflinks na binigay mo kay Anthony last week? Thats twenty thousand!! Tapos ngayon sasabihin mong wala kang pera?”

Napakamot sa ulo si Maxine

"By the way, about my hospital bill yesterday… someone paid for it. But I’ll pay it back once I have money.”

Hindi na nakapagsalita si Claudine. Binuksan niya ang kanyang bank account at nag-transfer ng 10,000 pesos kay Maxine. Pagkatapos ay tinapik niya ang balikat nito.

“Matagal nang nililimitahan ng family mo yung gastos mo. Lahat ng ipon mo napupunta sa lahat ng regalo mo para kay Anthony .Pati relatives mo sa other side, pinipilit mo pang pasayahin" napakamot ng ulo si Claudine

“Pero sige na. Wag mo ng bayaran ‘yan. At kung wala kang matutulugan mamaya, bumalik ka lang dito.”

Napayuko si Maxine, bahagyang naantig sa sinabi ni Claudine. Kahit anong mangyari, si Claudine pa rin ang palagi niyang sandigan. Pero ngayong desidido na siyang magtrabaho sa kompanya ng mga Villamin.

Napaisip si Maxine kung ano ang mga kailangan nya para makapasok sa kompanya ng mga Villamin. Dahil wala syang choice pumunta ulit sya sa bahay nya para kunin ang ID at ibang requirements.

Pagdating niya sa bahay, biglang nanikip ang dibdib niya.

Noon pa man, kahit hindi pa siya nakakapasok, nakakaramdam na siya na parang may humihila sa kanya palabas.

Nang makalapit siya sa pinto, dahan-dahan niyang pinindot ang doorbell.

Maya-maya, narinig niya ang boses ng isang binata mula sa loob. “Sino ‘yan?”

Pagbukas niya ng pinto, bumungad sa kanya si Clifford, ang nakababata niyang kapatid, matangkad, at halatang spoiled.

Nang makita siya, agad nagbago ang mukha nito—galit, inis, at walang pasasalamat.

“Ano’ng ginagawa mo? Hindi ba sinabi ko nang gumawa ka ng breakfast ko? Bakit ngayon ka lang bumalik?” reklamo ni Clifford “Bilisan mo na, gutom na ‘ko.”

Tinitigan lang ni Maxine ang kapatid niyang halos one meter eighty-three, nakayuko habang dahan-dahang nag-aalis ng sapatos.

"Wala ba tayong kasambahay?” mahinahon niyang tanong.

“Hindi masarap magluto si yaya. Ikaw ang gusto ko. Ano bang problema mo? Ang tagal mo nang gumagawa niyan, tapos bigla ka na lang magrereklamo? Cooking for the family is your responsibility. Dati nga kahit may high fever ka, nagluluto ka pa rin. Sabi pa nga ni Mom, isang araw ka lang pwedeng magpahinga.”

Parang tinusok ang dibdib ni Maxine. Napatingin siya sa sala.

Doon, nakaupo ang tatlong taong dapat ay nagmamahal sa kanya- ang kanyang mother,father,at si Amanda

Nang makita siyang dumating, unang nagsalita ang ina niyang si Mrs. Elvira Santiago. “Akala ko hindi ka na uuwi para magluto ngayong umaga. Hindi mo talaga maiwasang magpaka-dramatic, ano?

Biglang napatigil si Mrs. Elvira

"Ano pang hinihintay mo?pumunta kana sa kusina. Gutom na ang kapatid mo. Wala kang kwentang ate kung hindi mo kayang gawin ‘yon.”

Bahagyang nakangiti si Claudine at umupo sa sofa

“Ate,” mahinhing sabi ni Clifford, “gusto ko nga pala ng broccoli with fried shrimp. Wag masyadong maalat ha! Ayoko magka UTI tsaka nga pala magpa-picture nga pala ako kay kuya Anthony mamaya for art photos"

Tumango lang si Maxine at tumingin sa kanyang magulang habang nakangiti “Mom, Dad, ano pong gusto n’yong kainin?”

Nagliwanag ang mukha ng ina. “Ay, si Yaya talaga! Ikaw talaga ang pinakamagaling magtanong"

Tila napangiti si Maxine sa bitter na paraan. Nakakatawa pala kung paano nagliliwanag ang mundo kapag hindi siya ang bida.

Nakita sya ng yaya at iniabot sa kanya ang apron. “Mam, dati alas-singko pa lang gising ka na para magluto. Bakit ngayon ka lang dumating? Gutom na silang lahat. Next time, kung male-late ka, magpaalam ka naman.”

Lahat sila… Lahat sila ay turing siya na parang kasambahay si Maxine. Hindi anak. Hindi kapatid. Hindi tao.

Hindi niya kinuha ang apron.

Tumalikod siya at dumeretso sa hagdanan.

Napatigil ang lahat at tumahimik ang paligid.

Tumayo kaagad si Clifford “Ate! Anong ginagawa mo? Gutom na nga ako! Mag-sorry ka muna kay ate Amanda, birthday niya kahapon tapos wala ka!"

Pati ina niya, hindi nagpatalo. “Maxine! Laging gusto ng mga kapatid mo ang niluluto mo. Diba nga't nakasanayan mo na ‘yan. Ngayon ka pa nag-iinarte?”