로그인ZACCHAEUSSobrang saya ko dahil hinayaan na ako ni Heidi na pumunta sa bahay niya. Doon pa nga ako kumain. Balak ko sanang doon matulog, pero nagbago ang isip ko. Masyado naman yata akong umaabuso.Ayokong magalit sa akin si Heidi. Mas okay ang ganito. Paunti-unti, makukuha ko rin ang loob niya. Kailangan ko ng mahabang pasensya. Kasalanan ko naman ang lahat, kaya ganito ang trato niya sa akin.Hindi ako nagtiwala o naniwala sa kanya noon. Mas pinaniwalaan ko ang nakita ko. Hindi ko inalam kung totoo ang inaakusa ni Mommy sa kanya. Dapat alam kong hindi niya magagawa yun kung hindi siya binantaan ni Mommy.“Mukha yatang masaya ka.” Napalingon ako nang magsalita si Mommy.“What do you want, Mom?” Tanong ko, imbes na sagutin ang sinabi niya.“Ganyan na ba ang pagbati mo sa sarili mong ina?” Napairap ako nang lihim. Nagsisimula na naman si Mommy. Lumapit ako para bigyan siya ng halik sa pisngi at bumalik sa pagkakaupo.“Are you here to convince me again to get back to her life?” It’s be
HEIDINagulat ako nang paglabas ng bakeshop ko ay nabungaran ko ang kinasusuklaman kong tao sa balat ng lupa. Nilagay ko ang magkabilang kamay sa magkabilang tagiliran at saka ko siya tinaasan ng kilay.“Ano’ng ginagawa mo dito, Chinsansu?” Tanong ko sa lalaking nasa harapan ko. Natawa siya nang mahina. Sinamaan ko siya ng tingin. Tumikhim siya at umayos nang tayo.“Nandito ako para sunduin ka. Pwede ba?” Magalang na sabi nito. Tumaas ang isang kilay ko.“Huwag mo na akong ihatid dahil kaya kong umuwi nang mag-isa. Sanay naman akong nagko-commute. Ginagawa ko na ito nang matagal na panahon, kaya sanay na ako.” Pagtanggi ko sa alok niya. Ano’ng akala niya, mapapayag niya ako nang ganoon na lang? In his dream.“Ngayon lang tayo nagkita, Heidi. Sana naman pagbigyan mo naman ako. Gusto kong makabawi sa mga nagawa kong kasalanan sa iyo. Kaya kahit sa maliit na bagay kagaya nito, mapagbayaran ko ang lahat ng yun,” sinsero niyang sabi. Hindi mabubura niyon ang ginawa niya sa akin. Napailing
HEIDIKahit ang sakit sa didbdib, mas mabuti na itong ginawa ko. Ang sama lang ng loob ko sa ginawa ni Zacchaeus dahil naniwala siya sa nakita niya. Hindi niya talaga ako kilala kahit na nagsinungaling ako.Pinahid ko ang luha sa pisngi ko. Magsisimula ako ng panibagong buhay. Kakalimutan na kita, Zacchaeus. Iniligpit ko ang mga gamit ko.Tatlong buwan mula nang makagraduate kami, nakahanap kami ni Penelope ng trabaho. Natanggap kaming pareho sa iisang kompanya. Lumipat na rin kami sa bagong tirahan dahil kaya na namin umupa ng mahal.“Pene, okay ka lang ba? Kanina ka pa nagsusuka. Pareho lang naman ang kinain natin kagabi, ’di ba?” sabi ko. Napapansin ko rin ang pangangayayat ni Pene at ang palaging inaantok sa trabaho. Maaga naman kaming natutulog. Minsan nga ako pa ang nahuhuli sa pagtulog, pero hindi naman ako inaantok sa trabaho.“H-hindi ko alam, eh? Baka nalamigan lang itong tiyan ko. Mauna ka na munang kumain,” sabi niya. Ayokong mag-isip ng hindi maganda, pero mukhang may dap
HEIDINapalingon ako nang mapansing may sumusunod sa likuran ko. Napahigpit ang hawak ko sa backpack ko. Papunta ako ngayon sa school dahil kukunin ko ang transcript ko. Balak kong maghanap ng trabaho. Isa sa requirements sa in-apply-an namin ni Penelope ay ang transcript record. Nakompleto na namin ang iba pa; diploma na lang ang problema.Minadali ko ang lakad para makarating sa school. Napahinga ako nang maluwag nang makapasok sa loob ng school.Nagkita kami sa loob ng school ni Penelope. Napansin kong parang matamlay siya. Gusto ko sanang tanungin , ngunit may pupuntahan pa daw siya. Magpapaalam lang daw siya sa amo niya.Nag-aabang na ako ng jeep. May van na kulay itim ang huminto sa harapan ko. May mga lalaking bumaba at sapilitan akong ipinasok sa loob. Nagpumiglas ako at nagsisigaw.“Sino kayo? Pakawalan niyo ako! Hindi ako mayaman para kidnapin niyo ako! Mahirap lang ako,” sigaw ko. Ibinalibag nila ako sa loob ng van. Napasubsob ako sa upuan.“Manahimik ka kung hindi ipapasok
HEIDINakatulugan ko na ang pag-iyak dahil sa ginawang pananamantala sa akin ni Zacchaeus. Nasusuklam ako sa kanya. Bakit kailangan niyang gawin iyon sa akin? Wala naman siyang magagawa kung gusto ng magulang niyang ipakasal siya sa babaeng iyon. Mas lalo lang niyang pinapalala ang sitwasyon. Ayokong maging kabit niya.Nagulat ako nang may makapa ako. Napatingin ako sa katabi ko. Bakit dito natulog ang lalaking ito? Napatitig ako sa maamong mukha ni Zacchaeus. Mahimbing itong nakatulog sa tabi ko. Nakapulupot pa ang bisig nito sa beywang ko.Napatingin ako sa cellphone na nasa ibabaw ng lamesita ko. Sinilip ko ito dahil lumiwanag. Nakita ko ang pangalan ng babaeng Chinsansu. Walang tunog, malamang naka-silent. Bakit naman tinatawag ang babaeng yun?Niyugyog ko si Zaccheaus upang gisingin.“Zacch!” sigaw ko sa pangalan niya. Nagmulat siya ng mata. Itinulak ko siya kaya napalayo siya sa akin.“Tumatawag ang fiancée mo!” Inis na sabi ko.Hindi pa siya gumalaw, nakatitig lang sa akin. Ak
ZACCHAEUS“Hindi totoo ito!” Galit na sabi ko. Sinabi ni Kim na buntis siya at ako ang ama. Paanong nangyari na ako ang ama? Wala akong matandaang ginalaw ko siya.“Do you remember noong party two months ago? Lasing na lasing ka dahil nag-away kayo ni Tita. Pinuntahan mo ako sa suite ko. Ilang beses na may nangyari sa atin. It’s possible na mabubuntis ako. Bakit naman ako gagawa ng kasinungalingan? Pamilya ko ang mapapahiya kapag ginawa ko yun.” Napasabunot ako sa buhok ko. I remember already. Nag-away kami ni Mommy dahil nga palagi niya akong pinakikialaman sa lahat. Punong-puno na ako at that time. Opening noon ng new condo na pagmamay-ari ng pamilya namin. Sa sobrang inis ko, nag-inom lang ako. Hindi ko na matandaan kung ano’ng nangyari. Nagising na lang akong walang saplot sa katawan, pero wala naman akong katabi. Kaya naisip kong baka sa sobrang kalasingan ay naghubad ako.“You planned all of this. I knew it!” sabi ko. Napahagod ako ng buhok. Alam kong plano nila ito. Gusto kong







