Chapter 03: She’s a Dirt

Kumalma na ang tibok ng puso ni Celestine, pero ang awkwardness? Hindi niya alam kung paano haharapin ang asawa niya pagkatapos ng beast mode nito kagabi.

"Ma'am, mainit na po ang breakfast. Kain na po kayo," bati ng isang katulong habang nakangiti.

"Ah... sige. Thank you," pilit na sagot ni Celestine. No choice siya kundi dumeretso sa dining area.

Nandoon si Sebastian Riego, bihis na bihis in his suit and leather shoes. He looked perfect. Ang bawat detalye ng mukha niya, mula sa panga hanggang sa ayos ng buhok, parang gawa ng Diyos. Sino’ng mag-aakalang ang demonyong nanggulo sa kanya kagabi at ang prenteng lalaking ito ay iisang tao?

Sa totoo lang, kaya naman niyang tiisin ang kasal na 'to dahil sa mukhang 'yan. Akala niya, eventually, magkakagustuhan din sila. Pero two years later, Sebastian still looks at her like she’s dirt.

Umupo si Celestine at tahimik na kumain ng lugaw. Parang pusa siya sa sobrang tahimik, pero sa loob-loob niya, divorce pa rin ang nasa isip niya. I’m dead serious, she thought. Para na rin ito sa kapakanan nina Zara at Isabelle. Ayaw niyang lumaki ang mga anak niya sa isang pamilyang parang naglalakad sa manipis na yelo.

"About what I said last night... think about it," panimula ni Celestine habang nakatingin sa asawa. "Wala akong kukunin sa property mo. Kahit ang mga bata, hindi ko ilalayo. I just want out."

Akala niya, sapat na 'yung proof na wala siyang habol sa pera. Pero si Sebastian, na kanina ay prenteng nagbabasa ng magazine, biglang napatigil. His gaze turned ice-cold.

"Si Lolo ay isinugod sa ospital kaninang umaga. Complicated ang condition niya," sabi ni Sebastian sa boses na nakakapanginig. "Ngayon mo pa talaga gustong makipag-divorce? Gusto mo bang mapabilis ang pagpanaw ng matanda?"

"Ano?" Halos mabitawan ni Celestine ang kutsara niya. "Ano’ng nangyari kay Lolo? Akala ko ba okay naman siya?"

"I don't know. Let's just go," maikling sagot ni Sebastian.

Dahil kailangan niyang mag-breastfeed, pinilit ni Celestine na ubusin ang pagkain niya bago sila umalis. Nagmadali siyang sumakay sa sasakyan, katabi si Sebastian sa backseat. Halatang bad trip ang lalaki dahil sa sunod-sunod na business calls.

"Sebastian... successful naman 'yung last surgery ni Lolo, 'di ba? The doctors said he’d be fine for at least five years. He’ll get through this," pagpapalakas-loob ni Celestine.

Hindi sumagot si Sebastian. Pero maya-maya, tumunog ang phone niya. Nang makita ang caller ID, biglang lumambot ang expression niya.

"Hey, Kristine..."

Mula sa kabilang linya, narinig ni Celestine ang malambing na boses ng babae. "Seb, I heard about Grandpa. Is he okay?"

"Nasa daan pa lang ako; I’m not sure yet," sagot ni Sebastian. Sobrang gentle ng boses niya—yung tone na never niyang ginamit kay Celestine.

"Pupunta ako riyan. Adrian is away on business, but I’ll go ahead. Don’t worry, Grandpa is a fighter," sabi ni Kristine.

"Don't bother. Let him bring you if you really want to come. Maulan pa naman, tell him to drive slowly," paalala pa ni Sebastian.

Napangiti na lang nang mapait si Celestine sa sarili. Look at that. He can be caring and considerate... but only to someone else’s wife.

Nang matapos ang call, tiningnan ni Sebastian si Celestine. Akala niya ay magpapaliwanag ito, pero nanatiling tahimik ang lalaki. In his mind, Celestine only married him for the Riego name and wealth anyway, so why would she care who he talks to?

Pagdating sa ward, sinalubong sila ni Victoria Riego, ang mother-in-law ni Celestine. Galit agad ang bungad nito. "Ngayon lang kayo? Kanina pa kita tine-text, Sebastian!"

Maraming kamag-anak ang nandoon—uncles, aunts, cousins. 

"May inasikaso lang ako sa bahay," sagot ni Sebastian bago pumasok sa loob para kausapin ang doktor.

Naiwan si Celestine sa labas. Delayed? Naisip niya. Bakit siya na-delay? Dahil ba hinintay niya akong matapos kumain? Pero agad niyang binura ang isiping 'yun. Sebastian wouldn't do that for her.

"Mom," bati ni Celestine sa biyenan.

Victoria glared at her. "Taking care of the kids is your job. Marami tayong yaya sa bahay. Don’t use them as an excuse para ma-delay ang asawa mo. Work is important for a Riego."

Huminga nang malalim si Celestine. "Gusto ko lang pong makita si Lolo."

"And do what? Tulog ang matanda. Hindi mo ba nakikita na lahat kami rito, sa labas lang naghihintay?" pigil sa kanya ng biyenan.