LOGINGayunpaman, nanatiling kalmado si Sebastian at sinabi, "Ipinanganak mo lang ako, pero hindi mo ako pinalaki. At ipinanganak mo ako nang hindi man lang nagtatanong sa 'kin. Hindi ko naman hiniling na ipanganak mo ako."Gusto pa sana niyang idagdag—‘Kasalanan mo rin 'yan, huwag kang manisi ng iba.’ Pero naisip niyang sobrang sakit na niyon, kaya pinigilan siya ng kaniyang konsensya.Nawalan na ng lakas makipaglaban si Victoria at tuluyang naiyak sa matinding galit: "Bastos kang bata ka... Ina mo ako, tapos sasabihan mo ako ng ganyan... Lahat ng ginagawa ko, para sa kabutihan mo rin naman... Napakawala mong kwenta! Ang dami-daming babae diyan na mas higit sa kaniya... Parang kinulam ka, itinapon mo na ang dignidad mo para lang maghabol sa kaniya... Tapos hindi ka pa rin pinapansin..."Bumuntong-hininga si Sebastian habang pinapakinggan ang umiiyak na sumbat ng kaniyang ina. Masama ang loob niya at hindi rin niya alam kung paano magpapaliwanag o magpapakalma rito."Kailangan ko nang alaga
Tanghali na nang maghalian sina Sebastian at Celestine sa loob ng kwarto sa ospital—kahit na wala naman talagang pakialam si Celestine sa pakikipagkapwa-tao sa kaniya.Kagigit-git lang nila sa pagkain nang biglang tumunog ang telepono ni Sebastian.Kinuha niya ito at nilingon ang screen. Ang kanina'y kalmadong mukha, instant na napalitan ng namumuo at kumukulog na bagyo."Hello, Ma."Nang marinig iyon, instinctively na napatingin si Celestine sa lalaki sa tapat niya. Agad niyang naramdaman sa aura nito na may hindi magandang mangyayari.Sa kabilang linya, nang marinig ni Victoria ang napakadilim na boses ng anak, alam niyang magkakasagutan na naman silang mag-ina."Maaga ka palang nakauwi ng bansa?" Sadyang pinalambot ni Victoria ang tono ng boses niya, na parang isang maunawaing ibu-ibu."Oo, kaninang..." sagot ni Sebastian, pero bago pa man niya matapos ang sasabihin, gumatol ang pangangati sa lalamunan niya. Bigla siyang inubo nang matindi—"Ahem, ahem, ahem!"Tumayo siya para lumay
Matagal nang alam ni Celestine na may nakakabit na CCTV sa tapat ng pintuan ng kapitbahay niya, pero wala siyang pinagsabihan—kahit ang pulis o si Floriece.Obvious naman kung bakit hindi niya sinabi sa pulis.At kaya rin hindi niya sinabi kay Floriece, ayaw niyang isipin ng matalik niyang kaibigan na sinasadya niyang 'i-frame up' o pagplanuhan nang masama si Atty. Leandro Guevarra.Totoo at taos-puso ang pakikipagkaibigan niya kay Floriece, pero mahirap basahin ang takbo ng isip ng tao. Kahit kailan, hindi mo pa rin masasabi. Kailangan pa rin niyang mag-iwan ng kaunting distansya para sa sarili niya.At kung hindi pa siya paulit-ulit na pinagtaasan ng boses at pinagalitan ni Sebastian Riego, wala rin siyang balak sabihin ito rito.Nang tumahimik na silang dalawa, unti-unting kumalma si Sebastian. Naramdaman niyang wala na ring puntong makipagtalo pa sa puntong iyon.Sa ugali at matigas na ulo ni Celestine, kahit alam nitong nagkamali ito, hinding-hindi 'yan aamin ngayon.Kaya ayaw na
Ang malalim at perpektong hulma ng mukha nito ay kasing-tikas at kasing-tibay ng mga kabundukan. Kaya kahit natutulog ito, natural pa rin itong naglalabas ng matinding awtoridad, na nagbibigay ng pakiramdam na dapat itong respetuhin at hangaan.Pero hanggang diyan na nga lang siguro sa itsura ito babagay. Natulala si Celestine habang pinagmamasdan ito. At nang ma-realize niyang masyado at matagal na pala siyang nakatitig sa lalaki, biglang bumilis ang tibok ng puso niya at agad na nakaramdam ng inis sa sarili.Mahimbing pa ring natutulog ang bunsong anak sa tabi niya. Dahil hindi na rin siya komportableng manatiling nakahiga nang patagilid nang matagal, dahan-dahan at maingat siyang bumangon para sana tahimik na umalis ng kama.Pero hindi niya inaasahang dahil sa mahinang paggalaw at ingay ng hospital bed, mabilis na kumunot ang noo at napangiwi ang bibig ng sensitibo nilang anak.Sa sobrang gulat ni Celestine, mabilis siyang lumingon at marahang tinapik at hinaplos ang bata para paka
Para makabawi sa mga naging pagkakamali niya, naging sobrang episyente ni Kenji. Bago pa man magtanghali, dumating siya sa ospital bitbit ang buong detalye ng kaso at agad na nag-report sa kanyang boss.Alam ni Sebastian na paparating ito, kaya inabisuhan niya itong sa WeChat na lang mag-report. Sa takot na magising ang mag-ina na mahimbing pang natutulog, naka-silent ang phone niya at nanatiling bukas ang screen sa WeChat.Nang makita ang mensahe ni Kenji, kinuha niya ang kanyang phone at tumayo, maingat na binuksan ang pinto, at tahimik na lumabas. Pagkarating niya sa bintana ng pasilyo na medyo malayo sa ward, huminto siya at lumingon, "Nalinaw niyo na ba ang lahat?""Malinaw na po." Binuksan ni Kenji ang file bag, kinuha ang mga impormasyon sa loob, at iniabot ang mga ito. "Naging pabaya po ako n'yong araw na 'yon. Pagkakita ko pong pumasok si Ma'am Celestine sa lobby ng hotel, umalis na po ako. Akala ko po nag-check in na siya, pero sa ground floor lang po pala siya kumain, at hi
Hindi niya inasahan na ganun pala kabilis at kataranta ang naging byahe ni Sebastian buong gabi.Kaya pala napakasama at sobrang haggard ng hitsura nito kanina, at ang lalim at itim ng eyebags niya na parang binugbog din siya!"Tatay siya ng bata. Ngayong nalaman niyang may sakit ang anak niya, sadyang tama lang naman talaga na umuwi at bumalik agad siya kahit madaling-araw," matigas at pilit na walang pakialam na sagot ni Celestine, kahit paunti-unti na siyang nakokonsensya."Totoo po 'yon, pero sigurado rin akong sobrang namiss po kayo ni Sir Sebastian. Kaya sana naman po... mag-usap kayo nang maayos at wag na po kayong mag-away..."Sa totoo lang, bilang isang kasambahay, mas nag-aalala at nagmamalasakit pa si Yaya Belen kay Sebastian kaysa sa sarili nitong inang si Victoria!Hindi na muling sumagot si Celestine. Tinulak niya na lang pabukas ang pinto ng ward, karga-karga ang kanyang anak.Hindi niya sinadyang hanapin o tingnan agad ang lalaki sa loob, pero nahagip agad ng gilid ng
Para kay Gabriel Domingo, ang lalakeng ito ay hindi itinuturing na tao ang sariling asawa. Isa siyang hayop—isang diktador na ginagamit ang kaniyang kapangyarihan para sa sariling libog. Alam ni Gabriel na kaya lang nagagawa ni Sebastian Riego ang ganitong kalapastangan ay dahil alam nitong ulila n
"Magkaiba 'yun! Ilang dekada ang itatagal mo sa mundong ito, tapos makakasama mo ang taong hindi mo naman mahal? Irresponsible 'yan sa sarili mo!" mabilis na hirit ni Gabriel Domingo. Nawala ang malumanay niyang boses; halatang hindi niya nagustuhan ang convenience mindset ni Celestine."Isa pa...
"Sige, thank you." Mahinang pasasalamat ni Celestine bago dahan-dahang humigop ng mainit na tsaa."Sabi ni Yaya Belen, makakatulong din daw 'to," dagdag ng lalaki sabay abot ng isang malambot at mabalahibong hot water bottle.Kinuha ito ni Celestine nang dahan-dahan. "Salamat uli.""You don't have
Punung-puno ng kaba si Celestine sa kaniyang interview. Pagdating niya sa kumpanya, lula siya dahil mahigit sampung aplikante ang kasabayan niya para sa dalawang slots lang. Biglang bumalik sa isip niya ang pangmamaliit ni Sebastian Riego—na dahil wala siyang work experience, no company would want







