INICIAR SESIÓNKasabay ng kaniyang pagtataka, napansin niya rin ang napakalapit na distansya sa pagitan ni Mark at Celestine, at doon ay tila ba may kung anong pumasok sa kaniyang isip.Don’t tell me... may gusto ang batang ’to kay Celestine?Medyo nagduda si Tricia, subalit hindi niya ito ipinakita sa kaniyang mukha.Nang mapansin ni Mark ang pagpasok ni Tricia, agad niyang iniayos ang kaniyang tayo nang hindi halata at bahagyang lumayo kay Celestine habang nagsasalita, “May appointment kasi ako sa mga kaibigan ko mamayang hapon para sa isang street shoot, kaya pumasok ako nang maaga para ma-turn over ko na ang mga natapos kong trabaho.”Ibinaba ni Tricia ang kaniyang bag at tumango bilang pagsang-ayon: “Sige, basta’t tapos mo na ang mga dapat gawin, maaari mo nang asikasuhin ang mga personal mong lakad.”Hindi naman maramot na boss si Tricia; mas pinapahalagahan niya ang kalidad at efficiency ng trabaho. Hangga’t hindi naapektuhan ang mga deadlines, pwedeng-pwede ang flexible work schedule.Ipinas
“...” Hindi na nag-abala pang sumagot si Celestine. Inirapan niya lang ito nang may halong inis at pilit na lumingon sa ibang direksyon.Pero hindi pa rin binitawan ni Sebastian ang kaniyang mukha. Nanatiling nakahawak ang mga daliri nito sa kaniyang baba, dahan-dahang hinaplos ang kaniyang malalambot na labi, habang ang kaniyang malalalim na mata ay nananatiling nakatitig nang seryoso. “We’ve already lived like this—para saan pa at ipipilit mo ang divorce? Does it really matter?”“Of course it matters! Gusto ko ng personal freedom.”“You are already free, Celestine.”“Hindi! Hangga’t dala ko ang titulo bilang ikatlong munting maybahay ng pamilya Riego, magagawa mo pa rin akong gipitin gamit ang pangalang ’yan kahit kailan mo gusto.” Para pilitin siyang gawin ang mga bagay na hinding-hindi niya naman nanaisin.Bahagyang ngumiti si Sebastian, “Noong Laba Festival nga lang nakaraang araw, did I force you to come back to the old house with me? Hindi, ’di ba?”“...” Nanatiling tahimik si
Habang nasa gitna sila ng matinding tensyon, biglang bumasag sa katahimikan ang malakas na iyak ng isang sanggol mula sa itaas.Gising na ang mga bata mula sa kanilang tanghaling tapat na tulog.Mabilis na tumayo si Celestine at umakyat patungo sa loft. Gaya ng kaniyang inaasahan, ang kaniyang munting anak na babae ay iwinawagayway ang kaniyang maliliit na kamay habang ang mukha ay lukot na lukot sa pag-iyak.Agad niyang binuhat ang kaniyang anak at buong lambing na inaliw ito.Subalit paglipas ng ilang segundo, nagising na rin ang kaniyang kakambal na lalaki at nagsimula na ring umiyak.Hindi kayang asikasuhin ni Celestine ang dalawang sanggol nang sabay. Habang nahihirapan siyang buhatin ang kaniyang anak na lalaki gamit ang kaniyang isang kamay mula sa kumot, biglang umakyat si Sebastian.Napakataas at napakalaki ng kaniyang pangangatawan, kaya naman sa loob ng loft na may taas lang na dalawang metro, mukha siyang isang higante na sumakop sa buong espasyo.“Akin na si baby girl.” B
Biglang humakbang pabalik si Celestine mula sa kuryente ng kaniyang emosyon. Parang may kung anong init na gumapang sa puso niya nang marinig ang mga salita ni Sebastian. Tiningnan niya ito—kalmado ang mukha, pero may kakaibang lambot sa mga mata nito na nagpahinto sa mundo niya kahit saglit lang.Akala niya kasi talaga, gagamitin ng lalaki ang pagkakataon para ipitin siya. Pero ang totoo, gumagawa lang pala ito ng dahilan para mapilit siyang tanggapin ang pamanang iyon.Doon lang talaga na-realize ni Celestine—he really changed. Hindi sa masamang paraan, kundi papunta sa kung anong mas mabuti.But sadly, timing is everything. At lumipas na ang tamang panahon para sa kanila.Nang mapansing hindi siya sumasagot, bahagyang naitaas ni Sebastian ang kaniyang kilay, na tila naghihintay ng kumpirmasyon.Umayos ng upo si Celestine at pilit na nagpaliwanag, “Kasi... hindi naman sa nagpapakapremyo o nagmamalaki ako, Sebastian. Kaya lang, ang laking pera nun. Sobrang bigat tanggapin, parang hin
Matapos kumain ay ibinaba ni Celestine ang kaniyang kubyertos, kumuha ng tissue at pinunasan ang kaniyang labi, “Hindi. Ang divorce ay isang bagay na final na at hinding-hindi na magbabago. Kaya ko kayo kinontak ay para pag-usapan kung maaari ba nating magkatuwang na palakihin ang mga bata? Ibig kong sabihin, pagkatapos ng divorce, basta’t may oras ako, maaari ko ba silang bisitahin at makasama kahit kailan, nang hindi sinusunod ang nakasaad na limitadong oras sa kasunduan?” Isinalalay ni Sebastian ang kaniyang katawan pabalik sa likod ng sofa. Ang kaniyang relaxed at komportableng posisyon sa pag-upo ay nagpakita ng isang matatag at dominanteng aura, na instant na nagdulot ng kaba kay Celestine. Matapos titigan ang babae sa loob ng ilang sandali, bahagyang nagkunot-noo ang lalaki, “Bakit bigbigla na namang nagbago ang isip mo? Plano mo bang makipag-agawan sa akin para sa custody sa hinaharap?” Sa katotohanan, gusto talaga ni Sebastian na magkaroon ito ng mas maraming ugnayan sa
Napakunot-noo si Sebastian sa tindi ng gulat, “Ikaw ba ang nagluto nito?” Tiningnan niya ang hitsura ng lalagyan, mukhang inorder lang talaga ito sa labas at ipinadala rito. Napakaliit ng espasyo ng buong kwarto. Kahit pa hindi sila magkatabi sa iisang pwesto, hindi naman nito naaapektuhan ang normal na lakas ng kanilang boses para magkaunawaan. Binuksan ni Celestine ang refrigerator para maghanap ng mga sangkap, naghahandang magluto ng isang mangkok ng noodles para sa kaniyang sarili. Kasabay nito ay sumagot siya: “Inorder po ’yan ni Tricia kanina. Buong umaga ko pong kalaro ang mga bata kaya hindi na ako nakapagluto.” Nang mabanggit ang mga anak, agad na nagtanong si Sebastian, “Natutulog ba sila?” “Opo, nasa itaas po ng loft.” “Malilikot na ang mga ’yan at natututong umikot. May inilagay ka bang harang sa gilid?” “Ang kama po na ’yan... diretso pong nakalatag sa sahig ang mattress kaya hindi sila mahuhulog.” Dahil limitado ang espasyo ng apartment, napakasimple lang
Normal naman sa mga baby ang mag-lungad, at sanay na si Yaya Belen doon, pero iba ang nangyayari ngayon. Sabay na nagsusuka at nagtatae ang kambal, kaya talagang nakaka-worry. Agad na lumapit si Celestine para i-check ang mga bata. Habang nagkakagulo sila, bumaba na rin si Sebastian mula sa second
"Sebastian... bitawan mo ako! Sabi nang bitawan mo ako eh!" Buong lakas na nanlaban si Celestine, pero kahit anong pilit niya, hindi siya nakipagtulungan sa mga halik nito.Pero sadyang walang awa ang lalaki. Ang kaniyang mahahaba at makapangyarihang mga daliri ay parang bakal na naka-lock sa batok
Ang mukha ni Sebastian Riego, na kanina pa madilim, ay lalong nag-ulap at naging kasing-lamig ng yelo matapos marinig ang mga salita ng asawa."Kung gusto mong makipag-divorce para lang makalipad kasama ang kung sinong 'wild man,' bakit sa akin mo ibinibintang ang lahat?" asik ni Sebastian. "Nagkit
Ibinuhos ni Kristine Ramos ang lahat ng emosyong itinago niya sa loob ng maraming taon. Kahit hindi man direkta ang kaniyang pagkakasabi, naintindihan ni Sebastian Riego ang lahat. Sa madaling salita: ang mabilis makuha, hindi pinapahalagahan; pero ang hindi makuha, iyon ang laging inaasam. Pero







