Se connecterAlas-singko na ng hapon nang makabalik si Celestine sa lungsod.Pagkababa na pagkababa pa lang niya sa eroplano, tumunog ang kaniyang telepono.Inakala niyang si Sebastian Riego ang tumatawag dahil saktong oras na ito, pero nang tingnan niyang mabuti, isang tawag pala ito mula kay Rigor Hernandez.Pagkasagot sa telepono, lumabas na dumarating na pala si Rigor Hernandez sa airport nang mas maaga para maghintay sa kaniya.Iniisip na sa kabila ng napakabusy na estado ni Sebastian, nagawa pa rin nitong mag-isip na magpadala ng tao para sunduin siya—ang ganitong klaseng napaka-meticulous na pag-aalaga at atensyon ay muling nagpayanig sa kaniyang puso."Ma'am Celestine, babalik po ba tayo sa Azure Bay? Sabi po ni Yaya Belen ay nami-miss na raw po kayo ng mga bata," tanong ni Rigor Hernandez.Siyempre, sobrang nami-miss na rin ni Celestine ang kaniyang mga anak, pero may kailangan pa siyang asikasuhing trabaho ngayong araw at kailangan niyang bumalik sa kaniyang sariling condo."Ihatid mo na
Napasimangot si Celestine, "Ilang hakbang lang 'to, kailangan mo pa talagang ihatid..."Bago pa man siya makapagtapos magsalita, kusa nang lumapit ang lalaki, hinawakan ang kaniyang kamay, at hinila siya patungo sa pintuan.Ayaw na siyang makipagtalo ni Celestine, kaya napilitan na lang siyang sumunod nang may buong pasensya.Nang makarating sila sa pinto, akala niya ay bibitawan na siya nito. Sino bang mag-aakalang bigla siyang isinandal ng lalaking ito sa mismong door panel!"Sebastian, ikaw...""Sabihin mo sa 'kin, anong problema? Simula nung magising ako, halatang hindi na maganda ang mood mo."Isinandal siya ni Sebastian sa likod ng pinto habang inangat ng isang kamay ang kaniyang baba—sa ganitong posisyon, halatang hindi ito titigil kapag hindi siya nagsalita nang malinaw.Tinitigan siya ni Celestine nang may kaunting gulat, tsaka napuno ng napakaraming emosyon ang kaniyang mukha.Noong araw, tuwing umiiyak siya sa matinding sakit, ginagawang bulag ng taong ito ang kaniyang mga
Natigilan nang husto si Celestine. Ito... Gusto pa sana niyang magsalita, pero nang maalala niyang kalahating oras na lang ang natitirang pahinga ng lalaki, agad niyang pinigil ang kaniyang sarili para hindi maaksaya kahit isang segundo. Kagabi sa loob ng kotse, maawtoridad siyang inilagay ni Sebastian sa kaniyang kandungan. Sino bang mag-aakalang ngayong tanghali sa hotel, maawtoridad din itong hihiga sa kaniyang kandungan. Talagang "an eye for an eye, a tooth for a tooth"—hinding-hindi talaga papatalo ang isang 'to. Kahit hindi masaya si Celestine, hindi naglakas-loob na gumalaw ang kaniyang katawan. Para siyang estatwa na obedient na nakaupo, hinahayaan ang lalaki na makasandal sa kaniyang kandungan, hanggang sa mabilis itong makatutog. Nasa ibabaw ng mesa ang kaniyang telepono, at wala siyang paraan para kunin iyon, kaya napilitan na lang siyang maghintay. Dahil walang ibang mapaglibangan, ang buo niyang atensyon ay natuon na lang sa lalaki—sa kaniyang mukha. A p
"Pumikit lang ako nang kaunti nung nasa daan tayo, hindi pa ako gaanong inaantok." Inayos ni Sebastian ang kaniyang damit at lumapit para halikan siya sa labi. "I'm sorry, maiiwan muna kita rito sa hotel. Kailangan ko nang dumeretso sa branch natin.""Kailangan mo talagang pumunta roon ngayon din?" Napasimangot si Celestine at nagulat."Mm, kapag hindi naayos nang tama 'tong safety accident sa production line, magiging napakalaki ng epekto nito sa grupo. Dumating na rin ang mga local officials doon." Seryoso ang mukha ni Sebastian habang nagpapaliwanag."Sige, magtrabaho ka na.""Matulog ka na uli, tsaka ka na lang maghanap ng kakainin pagkagising mo. Babalik ako agad kapag nagkaroon ako ng libreng oras." Nag-aalala si Sebastian na mag-isa ito sa hotel. Habang naglalakad siya patungo sa pinto, lumingon siya at maingat na nagpaalala.Medyo nawalan ng masasabi si Celestine, "Hindi na ako tatlong taong gulang. Kaya ko na ang sarili ko. Asikasuhin mo na 'yang trabaho mo."Pagkaalis ni Seb
"Sige, aayusin ko na at pupunta ako riyan overnight." Ang huling linya ni Sebastian ay matagumpay na nagpagising sa lumilipad na isip ni Celestine. Bigla siyang nabalik sa sarili. Pinakinggan muna niya ang bilin ng lalaki bago binuksan ang kaniyang bibig: "Tapos na ang tawag mo. Lumayo ka nang kaunti, baka mabasa ka." "Ah, oo." Tumugon si Celestine at humakbang nang dalawang beses pabalik. Nakita niyang binilisan na ni Sebastian ang pagbabanlaw ng kaniyang katawan. Iniisip ang narinig niya mula sa tawag kanina, napasimangot siya at nagmamadaling nagtanong, "Kailangan mo talagang mag-business trip overnight ngayong gabi?" "Mm." Nakatapos na si Sebastian sa pagshampoo at kumuha ng tuwalya para punasan ang kaniyang buhok. Inangat niya ang kaniyang guwapong mukha at tinitigan ang babae. "Mag-stay ka muna rito nang isang gabi. May maghahatid sa 'yo sa railway station bukas ng umaga para makabalik ka agad sa lungsod." "Eh paano ka?" Subconscious na naitanong iyon ni Celestine. Tuming
Inangat ni Celestine ang kaniyang tingin, nakita ang malalim na ipinahihiwatig ng kaniyang mga mata, at simpleng inirapan na lang ito nang bahagya. Napangiti si Sebastian at tumabi sa kaniya: "Anong ibig sabihin niyan? Napakalambing at napakaasikaso ko kaya ngayong araw. Hindi man lang kita pinalagpas o ininis ah." Siyempre hindi siya nanggulo. Pero nawalan ng masasabi si Celestine nang makita ang nakatutukso nitong ngiti. Hindi niya napansin noon na napakalibog pala ng taong ito. Bakit parang naging ibang tao siya pagkatapos ng diborsyo? "Maglinis ka na muna. Magpapahinga lang ako nang sandali," ayaw niyang sakyan ang kaniyang mga sinasabi, kaya nagpanggap na lang siyang walang naiintindihan. Malambing at may pahiwatig na nag-alok si Sebastian: "Para makatipid sa oras, sabay na tayo." "Ayaw ko nga, masyado pang maaga." Hindi pa naman malalim ang gabi para magmadali. Hirit ni Sebastian: "Edi para makatipid sa tubig. Tinuturan na tayo simula bata pa na magtipid ng tubig, 'di
"Sige, thank you." Mahinang pasasalamat ni Celestine bago dahan-dahang humigop ng mainit na tsaa."Sabi ni Yaya Belen, makakatulong din daw 'to," dagdag ng lalaki sabay abot ng isang malambot at mabalahibong hot water bottle.Kinuha ito ni Celestine nang dahan-dahan. "Salamat uli.""You don't have
Punung-puno ng kaba si Celestine sa kaniyang interview. Pagdating niya sa kumpanya, lula siya dahil mahigit sampung aplikante ang kasabayan niya para sa dalawang slots lang. Biglang bumalik sa isip niya ang pangmamaliit ni Sebastian Riego—na dahil wala siyang work experience, no company would want
Kakaunat pa lang ni Sebastian Riego ng binti sa kama nang marinig ang tanong ni Celestine. Biglang lumamig ang expression niya at nilingon ang likod ng ulo ng asawa. "Bakit ako lilipat ng kwarto?""Huwag mo akong mamasamain, hindi kita pinapalayas. Ayoko lang na pinipilit mo ang sarili mo," sagot n
Dahil hindi itinanggi ni Sebastian ang balita, lalong naging curious si Kristine. "Seryoso ba siya? Ang kambal niyo, hundred days pa lang, tapos gusto na niyang makipag-divorce? Hindi man lang ba niya inisip si Lolo? O kahit ang sarili niyang mga anak?"Alam ng lahat na ulila na si Celestine. Mag-i







