LOGINIkinabit ni Celestine ang kaniyang mga labi matapos ibaba ang bowl at walang pag-aalinlangang sinabi, "Huwag na. Maayos naman ako ngayon. Gusto kong kumain at gawin ang lahat ng gusto ko."Hindi man lang niya nagawang sabihin na baon na baon siya sa utang at halos ayaw na niyang kumain para lang makatipid.Tinitigan siya ni Sebastian Riego, "Napakawala mo talagang utang na loob!"Tinamad si Celestine na makipagtalo sa kaniya, kaya tumalikod siya at pumasok muli sa kusina.Umupo ang lalaki at pinagmasdan ang plato ng egg fried rice sa kaniyang harap. Ang bawat butil ng kanin ay malinaw, ginintuan, at napakatakam tingnan. May mga sangkap itong mais, ham, itlog, at sariwang sibuyas na may umuusok at napakabangong amoy."Ikaw ba talaga ang nagluto nito?" Kinuha niya ang kutsara at nagtatakang nagtanong.Ang hitsura nito ay maikukumpara sa mga inihahain sa limang-bituing hotel.Habang nag-aayos si Celestine sa kusina at narinig ang kaniyang pagtataka, may halong pagmamayabang niyang sinabi
Itinuro niya ang pinto, habang ang kaniyang mukha ay sobrang pula sa matinding hiya at galit.Nang makita ni Sebastian Riego na magagalit na talaga siya, naging kalmado ito nang kaunti. Napangiti siya at sinabi, "Sige na, hindi na kita aabalahin. Ituloy mo na 'yang trabaho mo. Hihiga lang ako nang kaunti."Sa buong linggong ito, sobrang napagod siya at hindi nagkaroon ng sapat na tulog.Bago pa man maibaba ni Celestine ang kaniyang nakataas na kamay, tumalikod na si Sebastian. Hinihila ang kaniyang pagod na katawan patungo sa sofa, dumeretso siyang humiga roon."Hoy! Diyan ka talaga matutulog nang ganiyan?" Tight na kumunot ang kaniyang mga kilay."Mm, sobrang pagod ko na. Magpapahinga lang ako nang kaunti tsaka ako maglilinis." Hindi pa siya nakaliligo, at ayaw niyang pumunta sa kama para matulog dahil may kaunti siyang pagiging meticulous sa kalinisan."..." Napabuntong-hininga na lang si Celestine. Wala siyang magawa sa lalaki kaya hinayaan na lang niya ito.Naging napakatahimik sa
Inikot ni Tricia ang ulo para ipakita na napakahirap niyon.Pero ang mukha ni Celestine ay napuno ng pag-asa dahil sa kaniyang mga sinabi."Pupunta muna ako sa bangko para mag-consult at susubukan kong ilaban.""Sige, ako naman ang titingin kung magkano pa ang kayang mailabas mula sa pondo ng Celestria Studios, tsaka ko susubukang punan ang kulang," sabi ni Tricia."Sige, maraming salamat." Tumayo si Celestine at taos-pusong nagpasalamat sa kaniya.Alam niyang napakalawak ng pasensya ni Tricia sa kaniya, at mula sa kaniyang puso ay sobrang thankful siya na may ganoon siyang mabait na kaibigan.Kinabukasan, pumunta si Celestine sa bangko para mag-inquire.Pagkatapos ng usapan, sinabi ng bangko na ang maximum loan lang na mai-a-approve nila ay 800,000 pesos.Sobrang malayo pa ito sa kaniyang target na halaga.Subalit, nang makita ng empleyado ng bangko na kailangan na kailangan talaga niya ng pera, nagbigay ito ng isa pang opsyon—Kung may ari-arian o bahay na nakapangalan sa kaniya, pw
Napatigil ang ngiti sa mukha ni Gabriel Domingo. Kumunot ang kaniyang mga kilay habang nakatitig sa mukha ng babae na walang anumang ekspresyon. Gumalaw ang kaniyang bibig, at ang unang reaksyon ng kaniyang isip ay ang mag-deny. Pero nang maisip niyang napakadirekta at napakatatag ng pagtatanong nito, napakalaking posibilidad na may hawak na itong ebidensya—after all, hindi naman mahirap para kay Sebastian Riego ang mag-imbestiga sa mga ganitong bagay... Sa loob lang ng ilang segundo, napakaraming kaisipan ang tumakbo sa utak ni Gabriel Domingo. Pagkatapos, bahagya niyang inangat ang kaniyang mga kilay at nagtanong, "Sinabi ba sa 'yo ni Sebastian Riego na may ugnayan kami ni Claire?" Nang makitang iniiwasan nito ang kaniyang tanong, mas lalo pang nakumpirma ni Celestine ang kaniyang hinala. "Hindi, walang kinalaman si Sebastian dito," mabilis na pinalagan at itinanggi iyon ni Celestine. Noong araw na 'yun sa Santuario Stopover, binanggit lang sa kaniya ni Tricia ang tungkol sa b
Alas-singko na ng hapon nang makabalik si Celestine sa lungsod.Pagkababa na pagkababa pa lang niya sa eroplano, tumunog ang kaniyang telepono.Inakala niyang si Sebastian Riego ang tumatawag dahil saktong oras na ito, pero nang tingnan niyang mabuti, isang tawag pala ito mula kay Rigor Hernandez.Pagkasagot sa telepono, lumabas na dumarating na pala si Rigor Hernandez sa airport nang mas maaga para maghintay sa kaniya.Iniisip na sa kabila ng napakabusy na estado ni Sebastian, nagawa pa rin nitong mag-isip na magpadala ng tao para sunduin siya—ang ganitong klaseng napaka-meticulous na pag-aalaga at atensyon ay muling nagpayanig sa kaniyang puso."Ma'am Celestine, babalik po ba tayo sa Azure Bay? Sabi po ni Yaya Belen ay nami-miss na raw po kayo ng mga bata," tanong ni Rigor Hernandez.Siyempre, sobrang nami-miss na rin ni Celestine ang kaniyang mga anak, pero may kailangan pa siyang asikasuhing trabaho ngayong araw at kailangan niyang bumalik sa kaniyang sariling condo."Ihatid mo na
Napasimangot si Celestine, "Ilang hakbang lang 'to, kailangan mo pa talagang ihatid..."Bago pa man siya makapagtapos magsalita, kusa nang lumapit ang lalaki, hinawakan ang kaniyang kamay, at hinila siya patungo sa pintuan.Ayaw na siyang makipagtalo ni Celestine, kaya napilitan na lang siyang sumunod nang may buong pasensya.Nang makarating sila sa pinto, akala niya ay bibitawan na siya nito. Sino bang mag-aakalang bigla siyang isinandal ng lalaking ito sa mismong door panel!"Sebastian, ikaw...""Sabihin mo sa 'kin, anong problema? Simula nung magising ako, halatang hindi na maganda ang mood mo."Isinandal siya ni Sebastian sa likod ng pinto habang inangat ng isang kamay ang kaniyang baba—sa ganitong posisyon, halatang hindi ito titigil kapag hindi siya nagsalita nang malinaw.Tinitigan siya ni Celestine nang may kaunting gulat, tsaka napuno ng napakaraming emosyon ang kaniyang mukha.Noong araw, tuwing umiiyak siya sa matinding sakit, ginagawang bulag ng taong ito ang kaniyang mga
Kahit sino, uusok ang ilong sa ganoong pambabastos. Pero si Celestine, hindi na nagpa-under."If you don't like me, it's probably because he has no taste. Ano’ng pake ko?" ganti ni Celestine, sabay tawa nang mapait. "And you? Your aggressive and desperate look? Nakakahiya ka. You're ruining the cla
Punung-puno ng kaba si Celestine sa kaniyang interview. Pagdating niya sa kumpanya, lula siya dahil mahigit sampung aplikante ang kasabayan niya para sa dalawang slots lang. Biglang bumalik sa isip niya ang pangmamaliit ni Sebastian Riego—na dahil wala siyang work experience, no company would want
Kakaunat pa lang ni Sebastian Riego ng binti sa kama nang marinig ang tanong ni Celestine. Biglang lumamig ang expression niya at nilingon ang likod ng ulo ng asawa. "Bakit ako lilipat ng kwarto?""Huwag mo akong mamasamain, hindi kita pinapalayas. Ayoko lang na pinipilit mo ang sarili mo," sagot n
Dahil hindi itinanggi ni Sebastian ang balita, lalong naging curious si Kristine. "Seryoso ba siya? Ang kambal niyo, hundred days pa lang, tapos gusto na niyang makipag-divorce? Hindi man lang ba niya inisip si Lolo? O kahit ang sarili niyang mga anak?"Alam ng lahat na ulila na si Celestine. Mag-i







