MasukShare
Chapter Ten: Walang Haplos
Tanggal publikasi:
2026-11-06 06:34:33
Bab terbaru
The CEO's Runaway Wife Chapter Ten: Walang Haplos
DroSa ikaapat na araw sa Tagaytay, tinawag ni Tala si Dro na “Dada,” at kinailangan niyang magtago sa pantry nang dalawampung minuto.Hindi pa iyon opisyal. Hindi iyon sinabi ni Bela. Narinig lang ni Tala na tinawag siya ni Nanay Ising na “tatay mo” sa kausap nito sa telepono noong tanghali, at ang batang may kilay ni Dro at tenga ni Bela at mga tanong ng isang buong departamento ng imbestigasyon, ay hindi nag-aksaya ng oras. Pagbaba ni Dro mula sa study, nakaupo si Tala sa hagdan, hawak ang pusa niya, at nang makita siya, kumunot ang noo.“Dada?”Natigil ang mundo niya, sa pang-apat na beses mula noong Huwebes.“Tala...”“Sabi ni Lola, Dada ka raw.” Nakakunot pa rin. “Totoo?”Huminga siya. Huminga ulit. Sa likod ng bata, sa ilalim ng arko ng pintuan ng kusina, nakatayo si Bela, hawak ang tuwalyang basa, at nakita niya ang mukha nito: takot, at pagod, at isang uri ng pag-asang hindi pa nagpapasya kung lalabas.Hindi siya sumagot. Tumingin siya kay Bela. Hindi para magtanong. Para hum
The CEO's Runaway Wife Chapter Nine: Tagaytay
BelaAng bougainvillea sa arko ng hardin ay namumulaklak pa rin.Iyon ang una kong nakita nang bumaba kami sa kotse, sa ilalim ng malamig na hangin ng Tagaytay. Magenta at rosas, nakasabit sa kahoy na arko na dinaanan ko ilang taon na ang nakakaraan, sa ilalim ng maputlang puting bestida, na hindi ko alam na papunta pala ako sa isang kasalan na hindi ko iniisip.Parang walang nagbago. Ang malawak na lawn. Ang puting bahay na may bubong na pula. Ang mga bintanang nakaharap sa Taal, na parang may nagpinta ng ulap sa tubig.“Mama!” sigaw ni Tala mula sa bisig ni Nanay. “Bahay! Ang laki! May aso!”May aso nga. Isang golden-brown na aspin, malaki ang tainga, tumatakbo sa damuhan nang nakalabas ang dila. Inilapag ni Nanay si Tala, at sinalubong ng aso ang bata na parang matagal na silang magkakilala, dinilaan ang pisngi niya, at tumawa si Tala nang malakas, ang uri ng tawa na hindi ko pa naririnig mula nang ma-ospital siya.“Kape,” sabi ni Dro, sa tabi ko. “Adopted. Noong...” Hindi niya tin
The CEO's Runaway Wife Chapter Eight: Ang Sumulat
DroAlas-dos ng madaling-araw, nakaupo si Dro sa dilim ng penthouse, hawak ang telepono, naghihintay ng tawag na alam niyang ayaw niyang matanggap.Tumunog ito.“Dro.” Ang boses ni Dr. Arnel Magat, ang forensic document examiner na dalawang beses na niyang naligtas sa mga kaso ng kumpanya at hindi kailanman nagtanong ng kahit ano. “Nakita ko na ang page thirteen. Gusto mo ba ng mahaba o ng maikli?”“Maikli.”“Peke.”Hindi gumalaw si Dro. Hindi siya nagulat. Pero kakaiba pa rin ang pakiramdam ng makumpirma ang isang bagay na pinagdududahan mo nang tatlong taon, parang pagkakita sa multong matagal mong naririnig.“Paliwanag.”“Tatlong bagay. Una, ang papel. Magkaiba ng timbang at ng brightness sa labindalawa. Idinagdag lang. Ikalawa, ang font. Ang labindalawang pahina, ginawa sa isang inkjet printer, 2019 ang model. Ang page thirteen, laser. Ibang makina. Ibang opisina.”“Ikatlo?”“May notarial stamp. Atty. Hilario Cruz, Notary Public, Makati. Doc. No. 413, Page No. 83.” Tumahimik sanda
The CEO's Runaway Wife Chapter Seven: Ang Katotohanan
BelaSa pasilyo ng ospital, sa ilalim ng umaandap na ilaw, nakita ko kung ano ang itsura ng isang lalaking kinakain ng sariling pagmamahal.Nakasandal si Dro sa dingding, ang kamay sa mukha, ang dibdib ay mabigat ang paghinga. Kakalabas lang namin sa kuwarto. Hinayaan namin si Nanay na magbantay kay Tala, na mahimbing na natutulog, ang daliri ay nakalaya na sa kamay niya pagkatapos ng labinlimang minutong pakikipag-agawan ng tulog at lagnat.“Bakit?” tanong niya.Isang salita. Hindi galit. Hindi pa. Parang butas na tinatanong kung bakit may butas.“Dro...”“Bakit hindi mo sinabi?” Dahan-dahang nag-angat ng tingin ang mga mata niya, pula, basa, walang bigat ng CEO. “Noong buntis ka. Noong nanganak ka. Noong unang beses siyang ngumiti. Hindi mo ba naisip na may karapatan akong malaman?”“Ang karapatan,” sabi ko. Hindi ko na napigilan. “Nasa Clause 13.”Kumunot ang noo niya. “Anong...”Hindi ko na kayang magpigil.Sinabi ko sa kaniya ang lahat. Hindi nang may sigaw. Nang tahimik, parang
The CEO's Runaway Wife Chapter Six: Si Tala
DroNarinig ni Dro ang lahat. Hindi niya sinasadyang makinig. Pero tahimik ang opisina, at ang boses sa kabilang linya ay basag at mataas, at may isang salita na tumama sa kaniya na parang bato.Tala.Tala. Ang pangalang nasa bag ni Bela. Ang pangalang nakita niya kahapon sa isang maliit na guhit ng krayola, nakaipit sa notebook niya, na itinago niya agad nang makita siyang tumingin.Nakatayo si Bela, hawak ang telepono, ang mukha puting-puti. “Oo, Nay. Papunta na ako. Huwag mong— Sige. Sige, gagawin ko.” Ibinaba niya ang tawag at nagsimulang magtipon ng gamit, nanginginig ang mga kamay, parang hindi alam kung alin ang kukunin.“Bela.”“Family emergency. Kailangan kong umalis.”“Anong nangyari?”“Wala. Hindi mo na kailangang...”“Bela.” Hinawakan niya ang pulso nito. Hindi mahigpit. Nanginginig din ang kamay niya, hindi niya alam kung bakit. “Ano ang nangyari?”Tumingin siya sa kaniya, at sa unang pagkakataon mula noong Huwebes, nakita niya ang totoong mukha ng takot nito. Hindi takot
The CEO's Runaway Wife Chapter Five: Unang Araw
BelaAng opisina ni Alessandro Valderrama ay nasa 41st floor, at ang mesa ko, na nilagay nila sa labas lang ng pintuan niya, ay gawa sa salamin.Salamin! Para akong isda sa aquarium. Lahat ng dumadaan, nakikita ako. Lahat ng sumisilip sa opisina ni Dro, nakikita rin ako. At siya, sa loob, may sariling glass wall na nakaharap sa akin, at hindi niya binababa ang blinds. Hindi ito aksidente.“Good morning, Miss Dimaculangan,” sabi ni Trish nang bumaba ako sa elevator, mas maganda pa sa kahapon. “Ang ganda po ng blazer n’yo.”“Salamat. Hiniram ko lang.”“Hehe.” Hindi ko alam kung bakit nakangiti siya sa akin na parang may alam. “Naka-set na po ang schedule n’yo. 7:00, briefing kay Sir. 9:00, Legal and Compliance. 12:00, lunch—”“Lunch?”“Opo, with Sir.” Nag-aalangan. “Hindi ko po alam kung alam n’yo—hindi po siya kumakain sa labas. Ever.”Huminga ako nang malalim. “Salamat, Trish.”Pumasok ako nang eksaktong alas-siyete, hindi isang segundo na huli, kasi hindi ko siya bibigyan ng kahit ka
Anda juga akan menyukai
Soldier's First Love (Tagalog)
AVA NAH380.9K DibacaA Night with Gideon
pariahrei2.2M DibacaMy Innocent Maid
SANTIAGO371.5K DibacaMiracle Twins(Tagalog)
B.NICOLAY/Ms.Ash636.6K DibacaMy Husband's Billionaire Brother Wants Me
nerdy_ugly34 DibacaVoiceless Love: Lorenzo Valdezco
LavenderPen23 DibacaMy Teacher turned My Wife
castrojasmin420 DibacaMiss Naughty Little Masseuse
zirkpen 20 Dibaca
