Chapter 2

Masakit ang ulo kong bumangon sa higaan, buti na lang pag uwi ko kagabi ay tulog na si Mamay, kung hindi ay malilintikan talaga ako pag naamoy niya akong amoy alak.

Pag labas ko ng kuwarto ko ay naabutan ko si Mamay na nagluluto ng sinangag, may nakalapag na rin sa hapag na piniritong itlog at longganisa.

“Good morning, Mamay.” bati ko kay mamay at diretsyo agad ako sa banyo para mag hilamos at mag toothbrush.

Pag tapos kong mag hilamos at mag toothbrush ay nagpunas ako ng mukha tsaka ako lumapit kay Mamay at kiniss ito sa pisngi.

“May kasalanan ka no?” bigla nitong sabi sakin habang yung tingin niya ay para bang may kailangan siyang malaman, kahit wala naman.

“Bawal ba maglambing, ma? pag naglalambing ba otomatik na may kasalanan?” nakabusangot kong sabi na ikinatawa ni Mamay.

“Aynako, kumain na lang tayo at sigurado ako na napagod ka kagabi sa trabaho mo” ani mamay, kaya naman pasimple akong napakagat sa labi ko.

“H-hindi naman po masyadong pagod ma, hehe” pag sisinungaling ko.

Habang kumakain kami ni Mamay ay napahinto kami ng marinig kong mag ring ang phone ko mula sa loob ng kuwarto ko. Agad naman akong tumayo at pumasok sa kuwarto ko at ng tignan ko kung sino ang tumatawag ay numero lang ang nakalagay kaya sinagot ko agad ito.

“H-hello po?” sagot ko.

“Ah, yes hello.. kay Ms. Marianne Mercadejas po?” sagot ng sa kabilang linya.

“Ahh, yes speaking po.” sagot ko pa

“Good morning, Ms. Mercadejas. This is Ann Cruz from the Human Resources Department of Dominion Corporation. Tumatawag po ako regarding sa application ninyo for the Administrative Assistant position.” Agad akong napaupo sa gilid ng kama habang hawak ang cellphone. Habang pinipigilan ang sarili ko na mapasigaw.

“Ah, yes po,” sagot ko na para bang wala akong alam sabihin ngayon kund yes lang.

“We reviewed your application and we would like to invite you for an interview. Are you available to come to our office today at 10:00 in the morning?” halos manlaki ang mata ko sa narinig at bigla nalang akong napatayo.

“Opo, available po ako,” sagot ko habang pilit pinapakalma ang sarili ko.

“Alright. Kindly bring a copy of your resume and valid ID when you come.” saad pa nito.

“Sige po, thank you very much.”

“You’re welcome, Ms. Mercadejas. We look forward to meeting you. Have a good day.”

“Thank you po. Have a good day din po.” saad ko at narinig ko na ibinaba na ang tawag.

“AHHHHH!” sigaw ko sa saya ata nagpatalon talon pa, habang si mamay naman ay tarantang napatakbo palapit sakin

“Napano ka? anong nangyari sayo?” tanong ni mamay sakin, hindi ako agad sumagot at lumapit lang ako sakaniya tsaka ko siya niyakap.

“May interview ako ngayon, mamay! malaking kumpanya to” masaya kong sabi, hanggang sa bigla nalang akong napahikbi at humagulhol.

“O bakit naman umiiyak ka?” tanong ni mamay sakin

“Kasi… kasi kapag natanggap ako sa trabaho kong to, iingatan ko talaga mamay… hindi na tayo papalayasin ni Aling Cusing.” hikbi ko pa. Ngumiti lang si mamay sakin at pinunasan ang luha ko sa mukha ko gamit ang kamay niya.

“Masaya ako para sayo anak, kahit may mga kailangan tayong bayaran… ang gusto ko lang ay paglaanan mo pa rin ang sarili mo ha? masaya ako at proud ako sayo” nakangiting sabi ni mamay kaya naman niyakap ko ito ulit.

Matapos naming mag almusal ni mamay ay naligo na ako at nag ayos. Mag-co-commute pa kas ako papunta sa kumpanya kaya kailangan ay maaga akong makaalis ng bahay, lalo na at malayo layo rin ang lalakarin ko pakanto.

Suot ang crisp white blouse at knee-length skirt ay humarap ako sa salamin, atleast kahit sa ganitong suot ay maging presintable naman ako. Sinuot ko lang rin ang close heels ko na ga 2 inch lang naman ang taas, pag tapos ay pinusod ko lang ang buhok ko, nag lagay rin ako ng lip and cheek tint, tsaka ako nagpolbo. Hindi talaga kasi ako sanay mag make up.

“Oh, aalis ka na?” tanong ni mamay ng makita akong lumabas ng kuwarto ko.

“Opo ma, baka ma traffic pa ako, interview pa lang malelate na ako. nakakahiya naman yung ganon.” sagot ko naman at sinakbit ang bag ko sa balikat ko habang yakap naman ang naka envelope na mga requirements ko.

“Sige sige, mag iingat ka ha? good luck sa interview mo. Sana makatanggap ka anak” ani mamay tsaka ko na ito kiniss sa pisngi.

Paglabas ko sa maliit na gate ng bahay ay mabilis akong naglakad para agad kong marating ang kanto.

Nang marating ko ang kanto ay pumara agad ako ng jeep at nagbayad, tsaka ko naman isinaulo ang mga posibleng tanong at sagot mamaya sa interview.

“Para po!” saad ko ng makitang nasa harap na ako ng building ng kumpanya at huminto naman ang jeep. Pag baba ko ay halos takbuhin ko na ang entrance makapasok lang ako dahil 9:20 na pag tingin ko sa wrist watch ko.

Pag pasok ko ng building ay halos mapanganga ako sa laki, pero dahil malelate na ako ay isinantabi ko muna ang pagkamangha ko tsaka na ako dali daling pumasok sa elevator.

Habang inaayos ang buhok ko at pasara ang pinto ng elevator ay napansin ko ang isang pamilyar na lalaki na tutok lang sa phone niya, hanggang sa mapatingin ito sakin.

Shit! anong ginagawa niya dito?!

mabilis kong pinindot ng pa ulit ulit ang close button ng elevator hanggang sa tuluyan itong magsara at binelatan ko pa siya ng may kakaunti pang siwang na natira at halatang inis na inis siya.

Maghagdan siya! sino ba siya!

Nang marating ko ang HR Floor ay agad namang sumalubong sakin ang isang babaeng naka tailored suit.

“Ms. Mercadejas?” tanong nito sakin

“Ahh yes po, kayo po ba si Miss Ann?” tanong ko at agad naman siyang ngumiti sakin at nakipagkamayan.

“Halika pasok ka na sa loob.” aniya sakin at inassist ako papasok sa conference room.

“Siya na ba ang tinawagan mo Ms. Ann?” tanong ng isang babaeng sa naka white suit, straight ang buhok at kung titignan mo ay parang siya ang ceo ng kumapanya. gosh! nakakahiya.

“Ahh yes Ms. Lai.” sagot naman ni Ms. Ann.

“She’s the Department head. Medyo strict yan pagdating sa interview, pero mabait naman siya” bulong sakin ni Ms. Ann at nginitian ako, pagtapos ay pinaupo niya ako sa upuan sa harap nila.

“Good morning, Ms. Mercadejas” bati nito, sobrang diretsyo lang at wala kang makikita na kahit anong emosyon sakaniya.

“Good morning rin po.” sagot ko naman, pilit na ikinakalma ang sarili ko para hindi masira ang pag ka professionalism lo.

“Okay, let's start to your… educational background. How you’re prepared for this position as Administrative Assistant?” tanong nito sakin.

Gusto ko sana isagot na nakalagay naman sa resume ko yung educational background ko, bakit pa itatanong? charing!

“I graduated from a vocational program in Office and Hospitality Services. I’ve trained in administrative duties, scheduling, and customer relations. I’m detail-oriented, quick to learn, and I’m ready to contribute immediately to the company.” sagot ko at bahagyang napabuga ng malalim na hininga.

Nakita kong nag pa tango tango ito, habang si Ms. Ann naman ay nakangiti lang na nakatingin sakin at pasimpleng nag thumbs up sakin.

“Okay, you mentioned you’re detail-oriented and can handle multiple tasks. Can you give me an example of a time when you had to manage several responsibilities at once? How did you prioritize?” biglang tanong ni Ms. Lai, pareho kaming napatingin ni Ms. Ann sakaniya.

“During my vocational training, I often had to manage multiple administrative tasks at the same time—scheduling appointments, preparing documents, and assisting clients. I learned to prioritize by assessing deadlines and urgency first, keeping a checklist, and tackling high-priority tasks immediately. This way, everything was completed on time and with accuracy.” deretsyo kong sagot at siniguro kong hindi ako mauutal.. halos bumaon na rin ang kuko ko sa palad ko dahil sa pagkuyom at sobrang kaba.

Nakita ko ang bahagyang pag ngiti ni Ms. Lai habang tinitignan ang mga requirements ko. Kaya naman mas lalo pang tumindi ang kaba ko.

“Interesting. You handled all that while keeping accuracy intact? That shows you’re very capable under pressure. That’s exactly the kind of mindset we need for this rol—”

“Oh? We have an applicant who needs to be interviewed? And no one bothered to tell me?” napatayo sina Ms. Ann at Ms. Lai sa pumasok at nagsalita habang ako ay nanatili lang na nakaupo at nakataas ang kilay na tinignan ito.

Anong ginagawa niya dito?!

“I apologize, sir. We didn’t know you’d be visiting the office today. This is a standard candidate interview, and we tried to ensure it wouldn’t interfere with your schedule.” ani Ms. Ann

Sir? don't tell me he is the… no! wag naman sana!

“It’s fine. As a CEO of this company i just wanted to see who the applicant is… and what position she’s applying for.” saad nito at humarap sakin ng nakangisi.

Shit! malas ka sa buhay ko, Laxamana!