Chapter One: Ang Eldest Witch

Chapter One: Eldest Witch                                                           

       

       

      

      

      

     

     

       

       

       

     

      

       

        

       

       

     

     

     

   

     

   

     

 

        Hapon matapos ang klase nina Deborah ay dali-dali niyang nilikas ang kanilang silid-aralan. Ilang Gypto mountain pa ang tatakbuhin niya para makauwi sa kanilang witch cabin.

      "Ano Eldest Witch! Ba't parang nagmamadali ka 'ata?" tanong ng isa sa kanyang mga mag-aaral na si Sherif.

       Ang tatlo namang mga kasama nito ay nagtawanan sa sinabi nito. Inirapan lamang ni Deborah ang mga ito at umalis.

      "Hoy! Kinakausap ka pa namin!" muli ay sabi ni Sherif.     

       Si Varga naman na isa sa tatlong kasama nito ay hinarang siya, "Ang bastos mo, ah! Baka inaakala mo ns dahil nasa sayo ang Eldest Witch Position ng inyong witch clan ay pwede mo na kaming bastosin ng ganyan..."

       Nagulat ang lahat nang itulak ito ni Deborah, "Tumabi ka nga diyan!" naiirita niyang sabi kay Varga na hindi pa makatayo mula sa pagkakatulak niya.

      "Ang yabang nito, ah!" sabi naman Juvy matapos tulungan si Varga na makatayo at itinulak din si Deborah.

       Nang makatayo ay sinugod ni Deborah si Juvy, "Ang lakas ng loob mong itulak ako, ah!"

       Nang susuntukin sana niya si Juvy ay dumating sina Jonaner at Elj upang awatin siya.

       Si Juvy naman ay inawat na din nila Sherif, Varga at Loth. Ang iba namang mga mag-aaral ay naglapitan sa kanila.

      "Pigilin mo ang galit mo Deborah, kapag naparusahan ka dito sa Academy ay tiyak na magagalit sayo ang mama mo..." pigil sa kanya ni Elj.

        Kumawala si Deborah sa pagkakaawat ni Elj at lumisan na ng kanilang silid-aralan.

        Si Juvy naman ay inayos ang sarili.

      "May araw din satin ang Deborah na yan!" nanlilisik ang mata na sabi ni Lot.

      "Deborah, sandali!" sigaw naman ni Elj habang sinusundan si Deborah.

      "Bakit ba ang bilis mong maglakad? Tinalo mo pa ako na isang makisig na Mortano..." pagod na sa paglalakad na sabi ni Jonaner.

      "Sino ba kasing nagsabing sundan niyo 'ko..." "Hatid kana namin..." pagyayaya ni Elj

      "Ayoko! Gusto ko umuwing mag-isa..."

      "Half blood moon ngayon, sige ka baka may masalubong kang vampire sa daan..." pananakot naman ni Jonaner.

      "Akala mo naman matatakot ako..." pagmamatigas ni Deborah.

      "Kung ayaw mong ihatid, sasabayan kana lang namin sa paglalakad!" pursigidong sabi ni Jonaner.

      "Ah, sasabayan niyo ako sa paglalakad....paano kung tumakbo ako?" paghahamon niya.

     "Takbo lang pala eh, alam mo namang hindi lang ako makisig, maliksi din ako pagdating sa takbuhan!" puno ng pagmamalaking sabi ni Jonaner.

     "Anong makisig at maliksi ka diyan? Makulit kamo!" kontra naman ni Elj.

       Natawa na lamang si Deborah sa pang-aasar ni Elj kay Jonaner at nagsimula nang tumakbo.

     "Hoy sandali! Ang daya ah!" tumatakbong sigaw naman ni Jonaner.

      Si Elj naman ay nagbalat-kayo bilang isang Gypto rabbit at sumunod sa pagtakbo.

      Bagamat napagod ang tatlo sa paghahabulan ay masaya naman silang narating ang witch cabin nina Deborah.

     "Salamat sa pagsabay sa pagtakbo sakin..." nahihiya niyang sabi sa dalawa.

     "Wala 'yon! Basta huwag mo na kaming iiwan ulit sa paglalakad..." pangangantyaw ni Jonaner.

       Si Elj naman ay naluluhang yumakap kay Deborah, "Pwede bang palagi na ulit tayong sabay-sabay na umuwi tulad ng dati?"

       Gumanti na din siya ng yakap dito habang pinipigilan ang pagluha, "Oo na sige na...ayoko namang makasalubong ang vampires..." At nagtawanan silang tatlo.

       Masaya si Deborah na muli ay nakasama niya ang kanyang mga kaibigan. Matagal na din nang huling niyang makausap ang mga ito.

      Ngunit nawala ang saya niya nang bumungad sa kanya si Mishael.

    "Eldest Sister! Eldest Sister! Sumakay ka ba ng broomstick?" tuwang hula nito.

      Biglang ibinaling niya ang kanyang tingin kay Anarah.

      Pansin niyang nakaramdam ito ng kaba dahil sa nang-uusisa niyang tingin.

    "Hindi Mishael, tumakbo lamang kami pauwi nina Elj at Jonaner" malamig ang tinig niyang tugon sa kanyang kapatid.

    "Bakit kayo tumakbo lang Eldest Sister? Nakalimutan mo na bang sumakay ng broomstick?" tanong naman ni Mishael.

     Sa tanong nito ay mas naunawaan na niyang tama ang kanyang hinala na maaaring naikuwento na dito nina Anarah at Hananiah na dati siyang sumasakay ng broomstick noon.

    "Marunong ngunit ayoko nang sumakay doon ulit..."

    "Ganun? Pero Eldest Sister, gusto ko ring sumakay ng broomstick..." paglalambing ni Mishael.

    "Pero ayoko na ulit sumakay doon..." medyo naiirita na niyang sabi at umiwas na dito.

     Ngunit kinulit pa din siya ni Mishael, "Sige na Eldest Sister, isakay mo rin ako sa broomstick..."

     "Ayoko nga e!" sigaw niya.

     Nagulat siya sa ginawa niya. Hindi niya ugaling sumigaw lalo na't sa harap ng kanyang mga nakababatang kapatid.

     Nairita na lamang siya dahil muli na naman siyang pinipilit sa isang bagay na may kinalaman sa witchcraft.

     Hindi alam ni Deborah na narinig ng mama niya ang ginawa niyang pagsigaw sa kanyang younger brother.

     Kararating lamang ng mama niya galing sa pangongolekta ng Gypto wildflowers sa mga wild mountains.

    "Deborah! Huwag mong masigawsigawan ang younger brother mo!"

     Doon lamang napansin ni Deborah ang pagdating ng mama niya.

     Hindi niya alam ang mararamdaman. Alam niyang nagagalit ito dahil sa ginawa niya.

     Sanay na siya sa pamamalo nito at pagpapaluhod sa kanya tuwing hindi siya dumadalo ng pag-eensayo ng witchcraft.

     Sanay na siya sa pananakit ng mama niya ngunit ayaw niyang maririnig na tinatalakan siya nito.

     Imbes na humingi ng tawad ay tinungo na lamang niya ang kanyang silid.

    "Kung matapang kayo sa harap ng mga kapatid ninyo ay kailangang mas matapang kayo sa iba! Maliwanag?" narinig niyang sabi ng mama niya.

      Sabay namang sumagot sina Anarah at Hananiah, "Opo..."

     "Tama nang iyak, Mishael... ang matikas na Mortano ay hindi umiiyak..." malumanay na turan ng mama niya kay Mishael.

     Akma namang bubuksan ni Deborah ang pinto ng kanyang silid nang bumaling na sa kanya ang mama niya, "Narinig mo ba ang sinabi ko Deborah?"

    "Opo..." mahina niyang sagot habang binuksan ang pinto ng kanyang silid.

     Isang hapon, dahil sa paglalaro ay hindi na napansin nina Anarah at Hananiah na napasok na pala nila ang Zombies' Border dahilan upang magambala ang mga nahihimlay na zombies doon.

    "Big Sister... Big Sister... mga zombies, oh..." mahina ang boses na sabi ni Hananiah.

     Si Anarah naman ay dahan-dahang nilingon ang direksyong itinuro ng kanyang younger brother, "Naku po... nasa Zombies' Border na pala tayo..."

    "Huminahon ka lamang Big Sister... hindi magtatagal ay magigising na ang lahat ng mga zombies dito..."

     Kaya nang sumenyas sa kanya si Hananiah na maglakad sila ng dahan-dahan ay sumakay na siya dito sa paglalakad.

    "Younger Brother... gaano kaya katagal bago tayo makalabas dito?" kinakabahang tanong ni Anarah.

    "Mabilis lang..."

    "Mabilis?" pagtataka ni Anarah, "Gaano kabilis?"

    "Huwag ka nang magtanong... pagsabi kong takbo, takbo na tayo..."

    ''Ano?" tanong ni Anarah habang nararamdamang naapakan na pala niya ang kamay ng isa sa mga natutulog pang zombies sa paligid nila, "Patay!"

     Nang makita ni Hananiah na nagising ang zombie na naapakan ni Anarah ang kamay ay sumigaw ito, "Big Sister, takbo!!!"

     Ang mga zombies naman ay hinabol na sila nang mapansin ang kanilang pagtakbo.

     Batid nilang mahihirapan silang mahanap ang daan palabas.

     Ang tanging naiisip nilang gawin ay tumakbo palayo sa mga zombies.

    "Kung nandirito lang sana ang Eldest Sister..." humihingal na sambit ni Anarah.

    "Kung nandirito siya ay baka kanina pa tayo kinain ng mga zombies na 'yan!" tumatakbong kontra naman ni Hananiah.

     Hindi na pinansin ni Anarah ang sinabing iyon ni Hananiah.

     Alam niya sa kanyang puso na matalino at matapang ang Eldest Sister niya.

    "Basta, alam ko... kung nandirito siya, maliligtas niya tayo..."

    "Totoo ba itong nakikita ko?" narinig ni Anarah na sabi ni Hananiah...

    "Ang alin?" nagtataka niyang tanong.

    "Ang Eldest Sister!!!"

    "Saan?" paghahanap ni Anarah.

    "Ayun oh!" pagturo naman ni Hananiah.

    "Eldest Sister?!" gulat niyang bulalas.

     Hindi makapaniwala si Anarah sa kanyang nakita. Ang Eldest Sister nilang si Deborah ay nakasakay muli sa broomstick nito.

     "Sakay!" seryoso ang mukha na pagyayaya ni Deborah.