MasukHindi ko agad inalis ang tingin ko kay Zale. Nasa pagitan namin ang laptop. Sa screen, nakabukas pa rin ang dalawang file.‘17-B.’‘DIZON.’At sa cellphone ko, nandoon ang mensaheng malinaw na nagsasabing huwag naming buksan ang pangalawa.Hindi ako natatakot sa mismong message. Mas nakakainis lang na may taong nanonood sa amin. At mas nakakainis dahil mukhang alam nila kung ano ang ginagawa namin bago pa namin ito matapos."Don't."Napatingin ako kay Zale."Ano?""Don't react to the message.""Too late.""I mean don't reply."Hindi ko na nga binuksan ang keyboard. Muli kong binasa ang huling linya.‘Huwag si Zale ang tanungin ninyo.’Napatingin ako sa kanya. "May gusto akong itanong.""I know.""Pero hindi ko alam kung gusto mong sagutin.""I'll answer what I can.""At kung ayaw mo?""Then I'll tell you I don't know."Napabuntong-hininga ako. "At least hindi mo ako lolokohin."Hindi siya sumagot. Sa halip, kinuha niya ang cellphone ko."What are you doing?""Checking the message.""W
Hindi kami nagtagal sa storage unit dahil hindi ko gustong manatili roon nang mas matagal matapos naming malaman na may ibang taong pumasok sa lugar bago kami.Nang makalabas kami, nandoon pa rin ang staff sa counter. Hindi na siya nagsasalita tungkol sa taong nakita niya, pero bago kami umalis, tinanong siya ni Zale nang isang beses."Did he leave alone?"Tumango ang lalaki. "Yes.""Did he say anything?"Umiling. "Just asked where Unit 17-B was."Napatingin ako kay Sha.‘Unit 17-B.’‘Hindi SA-17.’Ibig sabihin, alam ng taong iyon ang designation na ginagamit namin."May sinabi pa ba?""Something about a missing record."Napakunot-noo ako. "What record?"The man shook his head. "Hindi ko na po narinig."Hindi na siya pinilit ni Zale. Paglabas namin, agad akong nagsalita."Narinig mo?""Yes.""He asked about the missing record.""Yes.""Then he wasn't looking for the envelope.""Maybe he was.""Why ask about the record?"He looked at me. "Because the envelope may contain information ab
Napatigil kami ni Zale sa loob ng unit. Hindi ko na kailangan pang itanong kung ano ang narinig namin.May yabag sa labas, mabilis ngunit isang beses.Pagkatapos ay tumahimik.Napatingin ako sa pintuan. "May tao.""I know."Mabilis na inilagay ni Zale ang envelope sa kamay ko. "Keep that.""Ano?""Don't let anyone see it."Hindi ko na siya tinanong kung bakit. Lumapit siya sa pintuan at bahagyang sumilip sa maliit na puwang sa gilid. Nanatili naman akong nakatayo malapit sa cabinet, hawak ang envelope.Si Sha naman ay nasa likod ko. "Anong nakita mo?" bulong niya.Zale didn't answer. Maya-maya, umatras siya."Nothing.""Nothing?""Whoever was there is gone."Napatingin ako sa kanya. "Then bakit parang may nakita ka?""Because I did."Tumahimik siya. "May tao sa kabilang hallway.""At?""He left before I could see his face."Napabuntong-hininga ako. "Then bakit hindi mo hinabol?"He looked at me. "Because we don't know who he is.""Pero baka alam niya kung ano'ng nasa envelope.""Exact
Hindi namin binuksan agad ang envelope. Iyon ang unang napagkasunduan namin.Hindi dahil natatakot ako kundi dahil gusto kong malaman kung ano ang tamang paraan para buksan iyon.Hindi ko na gustong basta-basta kumuha ng bagay na iniwan ni Niko nang walang alam kung bakit.Inilagay namin ang envelope sa isang transparent document sleeve. Hindi ito binuksan. Hindi rin namin ipinahawak sa kahit sino.Si Sha ang unang nakakita sa amin nang lumabas kami sa study."So?"Napatingin siya sa akin. "May sagot?""May konti.""That's not encouraging.""May property.""Okay.""Connected sa old address namin ni Niko."Bahagyang nagbago ang expression niya. "How?""Storage facility."Napatingin siya kay Zale. "17-B?"Tumango ako. "Possibly.""Possibly?""May isa pang problema.""Ano?""Rafael Dizon.""Anong problema sa kanya?""Sinabi niyang dapat kong tanungin si Zale."Natahimik si Sha. "Why?""That's what I asked.""And?""May alam si Zale tungkol sa property."Napatingin siya kay Zale. "How muc
Hindi ako gumalaw. Nakatitig lang ako sa pintong kinaroroonan ni Rafael Dizon ilang segundo matapos siyang lumabas. Parang may iniwan siyang bomba sa loob ng study at ako lang ang hindi nakakaalam kung kailan sasabog.‘I think you should ask Zale…’Iyon lang ang sinabi niya, pero sapat na iyon para biglang maging mabigat ang hangin sa loob ng silid.Dahan-dahan kong ibinaling ang tingin ko kay Zale. Hindi siya nakatingin sa akin. Nasa mesa pa rin ang mga kamay niya, pero mahigpit ang pagkakasara ng mga daliri niya na para bang pinipigilan niyang gumawa ng isang bagay."Zale."Wala siyang sagot."Look at me."Unti-unti siyang tumingin."Did you know?"His expression remained unreadable. "Know what?"Napatawa ako nang maikli. "Don't.""Don't what?""Don't do that thing.""What thing?""Yung magtatanong ka ulit kahit alam mo naman kung ano ang tinatanong ko."Hindi siya nagsalita. Kinuha ko ang envelope sa mesa."Sinabi ni Dizon na may property na na-transfer under a name connected to my
Kinabukasan, si Sha ang unang nakapansin na may problema sa documents."Wait."Nasa dining table kami nang bigla niyang agawin ang folder sa harap ko."Anong wait?""Give me that."Kinuha niya ang property record at tiningnan niya ang resibo. Pagkatapos, ang litrato ng storage annex."Look at the dates."Napatingin ako doon. "Anong meron?""These two." Itinuro niya ang resibo at property record. "Same reference. Different dates.""Oo.""Pero look at this." Itinuro naman niya ay ang date ng property transfer, then the receipt. "May gap.""Anong ibig mong sabihin?""Three days."Napakunot-noo ako. "Three days before what?""Before Dizon showed up at the compound."Napatingin ako sa visitor log.‘Rafael Dizon.’Tatlong araw matapos ang pagkamatay ni Niko.‘10:35 AM.’Napatingin ako kay Sha. "Wait."Kinuha ko ang isa pang litrato, ang visitor log."There's another entry.""M.A.""11:12.""Forty-seven minutes after Dizon.""Could be M. Arceo.""Could be."Hindi kami agad nagsalita. "Chayo.
HENDRIX'S POVKahit kitang kita ko ang lantaran niyang pagdadabog, sumunod pa rin siya sa akin pababa sa opisina ko. Bitbit ang kaniyang malaking maleta, matalim siyang nakatingin sa likod ko habang nasa loob kami ng elevator. Siguro sa inis niya'y hindi niya namamalayan na nakikita ko ang repleksy
HENDRIX'S POVMaingat kong pinahiga ang walang-malay na si Hiraya sa ibabaw ng kama ko. Napailing na lang ako nang mapatitig ako sa kabuuan niya. Ang kaninang maingay, reklamador, at maarteng babae ay ngayon ay nakapikit na."Diyos ko kang bata ka!" asik ni Manang habang nagkukumahog na inayos ang
Napatulala ako sa likod ni Hendrix habang naglalakad siya palayo. Is he insane? Ibig sabihin ba ng working naked ay magwawalis ako nang walang suot? Like, literal na hubad?! My goodness! Ang bastos pala niyang lalaki kung ganun?! Pero teka, sinabi din niyang malawak ang kwarto niya? Ibig sabihin b
"Blow job? What the hell is that?! You mean blowing some dust? Bakit kailangan ko pang i-blow gamit ang bibig ko? Wala ka bang air dust blower? O kaya vacuum cleaner?!"Sunod-sunod na asik ko habang nakapamewang sa harap ng lamesa niya. I mean, hello? Anong klaseng bilyonaryo ang walang pambili ng







