ログインHENDRIX'S POV
Maingat kong pinahiga ang walang-malay na si Hiraya sa ibabaw ng kama ko. Napailing na lang ako nang mapatitig ako sa kabuuan niya. Ang kaninang maingay, reklamador, at maarteng babae ay ngayon ay nakapikit na.
"Diyos ko kang bata ka!" asik ni Manang habang nagkukumahog na inayos ang nagusot kong kumot para itakip sa katawan ni Hiraya. Pagkatapos ay pinandilatan niya ako ng mata. "Ano ba kasing gusto mong mangyari at naisip mong pagtripan ang mapapangasawa mo?! Tingnan mo at hinimatay sa gulat!"
"Hindi ko siya mapapangasawa, Manang," malamig kong pagtatama, sabay kuha ng robe ko sa gilid para suotin iyon.
"Eh ano palang tawag sa inyo? Nangako ang papa mo sa papa niya na kayo ang magkakatuluyan! May kasunduan na!" bulyaw ng matanda. "Tapos ngayon, babastusin mo 'yung bata?! Kung nakikita ka lang ng Daddy mo, sigurado akong binalian ka na niya ng buto!”
Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko bago ko isinara ang sinturon ng robe ko.
"Exactly. Isang kasunduan na ginawa nang wala man lang akong kaalam-alam. At wala akong balak tuparin 'yon," seryoso kong sabi. "Kaya nga pinapunta ko siya rito, Manang. Hindi para maging asawa ko, kundi para patunayan na ang piniling babae nina Daddy para sa akin ay walang kwenta, spoiled brat, maluho, at pabigat lang."
Nag-iwas saglit ako ng tingin para pagmasdan lalo ang mukha ni Hiraya. Kahit nakapikit, halata ang pagka-pino ng kaniyang balat. Mahaba ang pilikmata niya, at hindi ko maitatanggi na mayroon talaga siyang kakaibang ganda. Ganda na ginagamit niya para makakuha ng atensyon. Ganda na naging dahilan para masira ang sarili niyang pangalan.
Isang top model na nasangkot sa pag-akit umano ng direktor para lang makuha ang pinakamalaking endorsement deal sa bansa. Kalat na kalat ang balitang 'yon, at dahil doon, lalo akong nadismaya nang malaman kong siya ang babaeng nakatakdang iharap ko sa altar.
Hindi ko kailangan ng asawang uhaw sa pera at atensyon. Ang kailangan ko ay kapayapaan para patakbuhin ang kumpanya ko nang maayos.
"Wala rin siyang alam sa kasunduan, Hendrix,” malumanay ngunit may pagdidiin na paalala ni Manang. "Ang akala niya ay kaya siya narito para hindi mawala sa kaniya ang iniwan sa kaniyang ari-arian ng magulang niya.”
"And let's keep it that way," tipid kong sagot. "Habang nandito siya, dapat lang niyang maranasan kung paano maging isang alipin. Kapag sumuko siya at nagmakaawa na gusto na niyang umalis, then good. Meaning, she failed. And that would be enough reason for me to legally void the marriage contract without completely ruining my father's reputation. Gusto ko, siya mismo ang sumuko."
"Pero bakit kailangan mo pang takutin ng gano'n ang bata?" tukoy niya sa paghuhubad ko ng pantalon kanina.
Kusa akong napangisi nang maalala ko ang itsura niya kanina. The great Hiraya Shane Morana, who supposedly seduced a high-profile director, fainted just by seeing a man in boxer briefs?
And she even thought 'blow job' meant blowing dust with her mouth!
"I was just testing the waters, Manang," sagot ko, hindi maalis ang tingin sa namumutla niyang mukha. "Gusto kong makita kung hanggang saan ang kaya niyang gawin para lang sa kayamanang hindi naman niya pinaghirapan. I just gave her a sneak peek of the reality she’s trying to play with.”
Dinig ko ang malalim na pagbuga ng hangin ni Manang, indikasyon na hindi siya pabor sa plano ko pero wala rin naman siyang magagawa. "Ikaw ang bahala, Hendrix. Sana lang talaga ay hindi mo ito pagsisisihan sa huli. Katulad mo, ulila na rin ang batang 'yan. Wala na siyang ibang masasandalan ngayon."
"I don't care about her feelings," patag kong sagot. "I care about breaking her spirit so she’ll leave me alone."
Walang imik na lumabas si Manang sa kwarto ko. Nang kami na lang dalawa ni Hiraya, dahan-dahan akong lumapit sa gilid ng higaan. Tinitigan ko muna ang buong anyo niya. Suot pa rin niya ang kaniyang designer silk robe. Ang mga kuko niya ay kulay pink at perpekto ang pagkakaayos. She looks like a fragile, expensive porcelain doll that belongs in a display case, not in my world.
Kinuha ko ang isang baso ng malamig na tubig mula sa bedside table. Tiningnan ko siya sa huling pagkakataon, iniisip kung tama ba ang gagawin ko. Pero sa huli ay tinuloy ko pa rin ang plano ko.
Walang pag-aalinlangan, ibinuhos ko ang buong laman ng baso sa mismong mukha niya.
“What the—" she gasped.
Agad siyang napabalikwas ng bangon, gulat na gulat habang habol ang kaniyang hininga. Ang kaniyang buhok ay nabasa na, lalo na ang kaniyang pisngi at leeg.
"What the hell did you do that for?!" tili niya. "You completely ruined my face, you monster!"
"My house. My rules. At sa bahay ko na ito, hindi dapat natutulog ang mga katulong habang gising pa ang amo nila," malamig kong wika, inilapag ang walang-laman na baso sa mesa.
"Hinimatay ako! Muntik na akong mamatay sa gulat sa... sa..." Hindi niya naituloy ang sasabihin dahil biglang namula ang pisngi niya nang mapatingin siya sa ibaba ko. "You m-mānyak!"
"Get up, Miss Morana," utos ko, binalewala ang pag-iinarte niya. "Gusto mong malaman ang ibig sabihin ng blow job, ‘di ba?"
Nanigas siya sa pagkakaupo, tila nakakita ng multo sa paraan ng pagkakatameme niya sa akin. Tinalikuran ko na siya at nagtungo na ako sa pintuan ng kuwarto ko.
"Sumunod ka sa’kin sa opisina," dugtong ko na hindi siya nililingon ng buo. "We have a lot of dust that needs blowing tonight…"
"Wala ‘yan sa deal natin, Hendrix! Ang usapan, kapag nalaman natin kung sino at napatigil natin, okay na!" bulyaw ko sa kaniya, kulang na lang ay ihampas ko sa mukha niya ang hawak kong baso ng champagne. "Eh nakilala na natin siya! Imposible namang hindi ka na niya lubayan, 'di ba? Ano, makapal lang ang mukha?!" “Yes, we've identified her, but that won't stop her from stalking me, especially since I introduced you as my wife,” tila tamad na tamad pa niyang sagot sa akin. "Roxanne is unstable. She will view you as a threat.”"Eh ‘di, hindi ko na ‘yun problema! Ikaw ang nagsabi sa kaniya na asawa mo ‘ko kaya problema mo nang patigilin siya! Labas na ako doon! At ano nga ulit 'yung sinabi mo kanina sa kaniya tungkol sa'kin? Maarte? Mataray? Masama ang ugali?! Wow, Hendrix Ace Villafuerte! Sa'yo talaga nanggaling, ha?! Hindi ka man lang ba kinilabutan? Eh mas masahol ka pa kay Satanas e!" "I was just describing the truth," suplado niyang tugon bago inayos ang kaniyang suit jacket. "Su
"Roxanne?!" gulantang na wika ni Hendrix habang namimilog ang matang nakatingin sa na-expose na mukha ng babae.Hindi agad nakakilos ang babae, tila napako sa sahig ang mga paa habang gulantang ding nakatitig kay Hendrix. Ang ilang bisita na malapit sa kinaroroonan namin ay napatingin din sa amin, marahil dahil dinig na dinig ang pagkakabasag n'ung mga baso. "Follow me. Now," madiing utos ni Hendrix at seryoso siyang pumauna sa paglalakad.Saglit kaming nagkatinginan n'ung babae. Umalinsunod ang mata ko sa kaniya nang mabilis siyang sumunod kay Hendrix. At dahil parte ako ng nangyayari, sumunod na rin ako sa kanila. “Hendrix, wait! I'm so sorry!" naabutan kong sabi ng babae pagkarating ko sa kinaroroonan nila ni Hendrix. Nasa isang bakanteng pasilyo kami ngayon, nasa gilid lang ng ballroom kung saan walang gaanong tao. "Hendrix, I'm sorry…” mahinang ulit ng babae nang hindi nagsalita si Hendrix. Mayamaya ay napabuga ng hangin si Hendrix. “Why are you doing this?" tanong sa mababa
"Date?!" halos lumuwa ang mga mata ko sa narinig ko. "Wow! Anong nakain mo at bigla mo 'kong isasama as your date?" Tinaasan ko siya ng kilay.“Ang daldal mo, Morana. Huwag na maraming tanong,” suplado niyang sagot. Bago pa ako makahirit ulit ay may kumatok na sa pinto ng opisina niya. Pumasok ang dalawang babaeng may bitbit na malalaking paper bags at isang selyadong garment bag."Mr. Villafuerte, ito na po ang pinahanda ninyong cocktail dress para kay Ms. Morana,” magalang na pambungad ng isa sa kanila.Tila nagliwanag ang mukha ko dahil sa narinig. Oh my god! Is this even true?!"Dress her up. We only have an hour," utos ni Hendrix bago dumeretso sa kaniyang private lounge, doon ata maghihintay.Kagat-kagat ang labi kong nilapitan ang may hawak n'ung paper bag. Pero dahil nagbabad ako kanina sa labas, kailangan ko munang maligo bago ko suotin ito. Mabuti na lang at lagi kong dala ang mga pangangailangan ng katawan ko. Pumasok ako sa banyo dito ni Hendrix at nagbabad sa kaniyang ba
Padabog kong isinarado ang pinto ng opisina niya. Akala mo naman kung sinong guwapo, mukha namang poging pinatuyong ampalaya sa sobrang pait ng mukha!Dahil sa pinaghalong matinding inis at gutom, bumaba ako sa fast food chain sa gilid ng building. Umorder ako ng naglalakihang manok at tinalakan ko iyon na parang si Hendrix ang bawat butong natinggal ko. Pagkatapos kong mag-lunch ay bumalik din ako agad sa puwesto ko. Buong hapon akong nakatitig sa elevator at sa bintana— hinintay ang pagbabalik ng babae, pero hindi na ito bumalik. Lumipas ang tatlong araw na ganoon pa rin ang routine namin. Paulit-ulit. Tuwing alas-dose, bababa si Hendrix para sa business meetings niya, susunod naman ako sa kaniya gamit ang ibang elevator para mag-abang sa labas ng coffee shop.Nakita ko agad ang stalker. Sa pagkakataong ito ay naka-uniporme naman siya ng FoodPanda delivery rider. Kahapon ay naka-uniporme siya ng pang-teacher. Pero dahil sa pagmamanman ko sa kaniya nitong nakalipas na mga araw, agad
"Morana. Payag ka ba o—" "Fine! Payag na ako!" mabilis ko siyang hinarap, medyo napatitig sa kinurot kong pisngi niya. Namumula-mula pa kasi iyon. “Pero dapat may kasulatan tayo. Baka mamaya, utuin mo 'ko at 'di ka tumupad sa usapan natin.”"Deal," maikli niyang sagot bago naupo sa swivel chair niya. "Magsisimula ka ngayon din. I'll give you a temporary desk outside my office. Doon ka pumuwesto para makita mo ang lahat ng pumapasok at lumalabas sa floor na 'to.”"Teka, anong mukha ba ng stalker mo na 'yan? Baka mamaya si Jinah na pala ‘yun, ha? May picture ka ba?""None,” sagot niya agad, ni hindi man lang pinansin ang pang-aalaska ko sa jowa niya. “She's good at hiding her face. Laging naka-hoodie o sumbrero," dugtong niya habang may tinitipa siya sa kaniyang computer. "Pero nitong mga nakaraang araw, napapansin ng mga guards na palaging may nakatambay na babae sa coffee shop sa tapat ng building tuwing tanghali, saktong oras ng paglabas ko para sa mga lunch meetings. Monitor her."
"Sige na, hija. Sumunod ka na sa kaniya," pagtaboy bigla sa akin ng Papa ni Stephen gamit ang mahinahon niyang boses. "Pasensya na, pero kahit gusto ka naming tulungan, ayaw kong madamay ang pamilya ko sa anumang gulo niyo ng mga Villafuerte.""Dad, no! Hiraya will stay here!" giit ni Stephen, akmang lalapitan ako pero mabilis siyang hinawakan sa braso ng Papa niya para pigilan."Huwag ka nang makialam, Stephen! Sige na, pumasok ka na muna sa kuwarto mo!" madiing utos ng Papa niya. Nanghihina akong napatingin kay Stephen. Gusto kong magmakaawa dahil sila lang naman ang malalapitan ko sa sandaling ito, pero nang makita ko ang babalang sulyap sa akin ng Papa niya, mabigat ang dibdib kong napayuko bago ibalik kay Hendrix ang tingin ko. "Let's go, Morana," malamig na utos ni Hendrix at naunang maglakad palabas.Wala akong nagawa kundi ang bitbitin ang backpack ko at napilitang sumunod sa kaniya sa labas. Pumasok kami sa likod ng sasakyan niya. Pagka-start pa lang ng driver sa makina ay
HENDRIX'S POVKahit kitang kita ko ang lantaran niyang pagdadabog, sumunod pa rin siya sa akin pababa sa opisina ko. Bitbit ang kaniyang malaking maleta, matalim siyang nakatingin sa likod ko habang nasa loob kami ng elevator. Siguro sa inis niya'y hindi niya namamalayan na nakikita ko ang repleksy
Napatulala ako sa likod ni Hendrix habang naglalakad siya palayo. Is he insane? Ibig sabihin ba ng working naked ay magwawalis ako nang walang suot? Like, literal na hubad?! My goodness! Ang bastos pala niyang lalaki kung ganun?! Pero teka, sinabi din niyang malawak ang kwarto niya? Ibig sabihin b
"Blow job? What the hell is that?! You mean blowing some dust? Bakit kailangan ko pang i-blow gamit ang bibig ko? Wala ka bang air dust blower? O kaya vacuum cleaner?!"Sunod-sunod na asik ko habang nakapamewang sa harap ng lamesa niya. I mean, hello? Anong klaseng bilyonaryo ang walang pambili ng
"I’m sorry, Miss Hiraya, but we have a court order."Halos malaglag ang panga ko habang nakatingin sa lalaking naka-barong na nasa harap ng aming mansyon. It’s a sunny Tuesday, for goodness’ sake! Dapat ay nagpapa-pedicure ako ngayon habang umiinom ng iced latte, hindi nakikipag-talo sa pangit na n







