LOGIN
Clark's POV
"Spread it wider baby, ugghh" napakainit at basang basa ang loob nya. "F*ck, your p*ssy is s*cking my dick so hard" "Like this babe?" ginawa nya nga ang iniutos ko kaya lalo kong naramdaman ang spot nya. "Uughhh yes, don't stop baby" "You're driving me crazy, woman" lalo kong isinagad habang pinapanood ang bawat reaksyon nya. Pareho na kaming nalalasing sa sarap nang biglang may kumatok. "Aaargghh!" irita nyang ungol at ibinato ang unan sa pinto. "Chill baby" hinalikan ko siya sa pisngi. Gustong gusto ko talaga kapag ganitong nababaliw siya sa sarap at biglang nabibitin. Lalo kasi siyang nanggigigil kapag nagagalit. Kinumutan ko sita at nagsuot ako ng robe bago buksan ang pinto. "Yes?" "Sir yung order nyo po" isang waiter na may tulak na tray ng pagkain ang dumating "Oh, yes. Ako na ang kukuha nyan. Can you wait here for a second?" tumango siya kaya ipinasok ko na ang mga pagkain at itinulak pabalik sa labas ang cart. "Here, and a tip for you. Thank you" nginitian ko siya at pagpasok ko, nakabusangot na mukha ng girlfriend ko ang bumungad. "Kainis, istorbo" grabe na ang pag-irap nya kaya kaagad na akong kumuha ng french toast at dinala sa higaan. "Chill babe, here kain ka muna" "Kain muna ako?" nakangisi nyang sabi. "Yes, here" susubuan ko sana siya pero may iba pala siyang balak. Bumaba siya sa bed, lumuhod sa harap ko at itinaas ang suot kong robe. "F*ck" inilapag ko ang plato sa kama. Kagat labi ko siyang pinapanood habang ginagawa nyang almusal ang pagkalalake ko. Panay pa ang tingin nya sa akin habang dinidilaan ang dulo nito kaya lalo akong nawawala sa sarili. "Your d*ck kept throbbing inside my mouth, look" bigla nyang isinubo ng buo at sagad na sagad kaya napatirik ang mga mata ko. "I said, look!" kinurot nya ang n*pple ko. "Awww! Ugghh you're such a masochist!" "Look!" ulit nya ng may pagbabanta. Tinitigan ko na siya dahil siguradong sasaktan nya ako ulit kapag hindi ko siya sinunod. Nakatitig siya sa akin, habang unti unti nyang isinusubo ang kabuuan ko. Ramdam na ramdam ko na pati lalamunan nya. Hindi na ako makahinga sa sobrang sarap. "T*ngina talaga" I whispered under my breath. Mainit, misikip, at basa. Tuluyan akong nawalan ng kontrol at naiputok ko sa mismong lalamunan nya. "Uuuughh uugghh ayan na, sh*t I'm sorry, uughhhh sobrang sarap" sinabunutan ko siya at lalo pang isinagad sa pagkalalake ko. Kitang kita ko ang pagnanasa at kayabangan sa mga mata nya. Gustong gusto nya akong paglaruan, gustong gusto nya kapag nababaliw ako at walang magawa kung hindi ang sundin siya. "Parang ang konti ngayon" nakangisi nyang sabi. "Stop, I'm tired" pakiusap ko. "Fine, lilinisin ko lang" nagsimula siyang dilaan na naman at talagang sa ulo pa siya nag focus. Lupaypay akong nakahiga habang nanginginig sa sarap. "F*ck! Ang sakit ng ulo ko, Claire!" angal ko. She pouted, she looks so cute. "Sabi mo kaya mo labasan ng tatlong beses? Bakit ka nagrereklamo?" she said in a cute voice na akala mo hindi nya sinamantala ang pagkalalake ko. "Oo na lang" "Aaah!" I fed her blueberries. "Matagal pa ba tayo?" tanong ko habang naghihiwa ng steak for her. "Malapit na, mamayang hapon nandon na tayo" pauwi kami ngayon sa kanila. Gaya ng paalam namin kina Kenji at Adda, sa Visayas muna kami habang nagpapalamig sa mga mata ni Elijah. Umabot ang hapon at nakatungtong na nga kami sa bayan nila. Hirap na hirap akong magbitbit ng maleta at madaming bag habang papunta sa kanila. "Ang bigat babe, mag-upa na kasi tayo ng magbubuhat." "Ako na lang ang magbubuhat, di ka marunong magtipid" akmang aagawin nya ang mga bag nang iiwas ko ito. "No, sa kama ka lang dapat mapapagod- aray! Bakit nanghahampas?" tinitigan ko siya ng masama. "Sorry, ingay mo kasi eh" Claire's POV "Clark maliit lang ang bahay namin ha? Wala kaming aircon don saka yung kalsada maalikabok" paliwanag ko. "Babe, anim na beses mo nang sinabi 'yan mula ngayong umaga" "Kasi naman nagaalala ako baka di mo kayanin eh." "I'm fine, okay? Ayun na pala ang kotse tara na" Alas sais na ng gabi nang makarating kami. "Grabe babe, ang layo ng sa inyo." "Sabi sa 'yo eh, oh ayon na sila mama" itinuro ko ang isang bahay na may tindahan sa harap. Nag park na kami sa may tapat ng gate at akmang bababa na ako nang bigla nya akong pigilan. "Wait babe, kamusta itsura ko? Magulo ba buhok ko? Wala ba 'kong dumi sa mukha? Mabango naman ako 'di ba?" "Hahaha oo, pogi ka 'wag ka mag-alala. Tara na" Bumaba na kami ng sasakyan at pumunta sa harap ng tindahan. "Mama!" "Clara!" kaagad na lumapit si mama at yumakap sa akin. "Mabuti naman at nakauwi na kayo, pagka tagal tagal mo naman. Ito na ba yung boypren mo?" nakatingala si mama sa katangkaran nya. "H-Hello po tita" magmamano sana siya pero bigla siyang hinampas ni mama. "Anong tita? Mama na." gusto kong matawa dahil halatang halata sa mukha nyang nasaktan siya sa hampas na 'yon pero hindi siya maka angal. "Ma madami kaming dala. Asa likod ng kotse" "Ay sige tara na, teka tawagin ko mga kuya mo" nauna kami ni Clark para maghakot ng mga gamit. Pagdating sa likod ng kotse ay kaagad siyang humawak sa braso nya. "Awww" "Hahaha mag-ingat ka talaga kay mama" "Bunso!" dinig kong tawag ni kuya Miko. "Kuya!" yayakap sana ako sa kanya pero kaagad nyang niyakap ang leeg ko. "Aray ko!" "Asan na si Clara?" isa isa na ngang nagdatingan ang mga kuya ko, at lahat sila nakatitig kay Clark. "Yan na 'yon?" si Kuya Carlo. "H-Hello po mga kuya" "Hi" si Kuya Von. "'Yan na ba yung mga dala nyo?" masungit na kinuha ni kuya Miko ang isang ice box. "Kuya 'wag po 'yan, akin po 'yan" agaw nya. "Arte nito" irap ni Kuya. Palipat lipat ang tingin ko sa kanilang apat. 'Mukhang dito ka mahihirapan Clark, goodluck na lang talaga sayo'This chapter is dedicated to Annaliza Aga, thank you po for your support ’s POV “Ako naman kasi ha? Teka makinig muna kayo. Ganito kasi ‘yan, hanggat kaya kong ibigay sa anak ko lahat ng gusto at pangangailangan nila ibibigay ko! Kung kailangan na pati mga braso at binti ko ibigay ko ibibigay ko talaga. Gano’n ko kamahal ang mga anak ko,” paliwanag ni Tita Mayet na dinuduro-duro pa sina Mama. Pulang-pula na ang mga mukha nila at halatang mga wala na sa sarili. Nasa kusina ako at nagluluto ng sisig para ipang pulutan nila. “Ako ate, ganito. Dati ganyan din ako mag-isip eh. Kasi syempre sobrang hirap ng buhay natin nila Mama dati, kakain tayo isang beses sa dalawang araw. Kaya sabi ko hindi ko hahayaang maghirap ang mga anak ko.” “Tama!” sabat ni Tita Mayet, “‘Yan mismo ang dahilan ko kaya hindi ko talaga kayang tiisin ang mga anak ko!” “Teka patapusin mo si Fatima, ang ingay mo eh!” saway ni Tita Lizeth. Nakapamewang ako habang hawak ang sandok at nanonood sa kanila
Claire’s POV “Babe, I cooked champorado. Sinamahan ko na rin ng fried pusit. Gusto mo ‘to ‘di ba?” Umupo siya sa tabi ko. Bumangon ako at sumandal sa headboard ng kama, “Saan ka galing?” tanong ko. Pagbangon ko kanina wala na naman siya. Ugaling-ugali niya talagang iwan ako. Nag-iwas siya ng tingin, halatang nag-iisip, “Kay Emily ba?” Mabagal siyang tumango. Hihiga at tatalikod na sana ulit ako nang hawakan niya ako sa braso at pigilan ako. “I resigned.” Napalingon ako sa kanya, “Ayokong makita kang nagkakaganyan. Hindi na ako magtatrabaho sa kanya and I assure you hinding-hindi na magkukrus ang landas namin.” Hindi ako kumibo pero hinayan ko siyang subuan ako ng champorado. Masarap ‘yon lalo at sinamahan pa ng pritong pusit maliliit. Patapos na akong kumain nung may nareceive akong text kay Kuya Von. [From: Kuya Von Clara, pwede mo ba samahan dito si Mama bukas? Wala kasi kaming lahat may mga importanteng lakad. Ayaw namin siya maiwang mag-isa baka lalo siyang malungko
“Kaya mas mabuting wala ka na lang sa buhay ko, Clark. Tutal kaya ko naman ng wala ka.” My mind went blank. How could she say that? I have my reasons too, I didn't stay there because I wanted to. I'm saving up for her, for us. I want to give her the life she deserves. I hate seeing her worry especially about money. I'm just trying to be a good partner pero bakit parang naging kasalanan ko pa? “Claire, this is not the solution. I'm sorry. I know marami akong pagkukulang. But please hayaan mong makabawi ako.” “Maraming beses na kitang binigyan ng pagkakataong makabawi,” pagmamatigas niya pero hindi rin ako nagpatinag. Hinawakan ko ng mahigpit ang kamay niya, “I promise, this time I won't mess up.” Hinila niya pabalik ang kamay niya saka ako tinalikuran. Bakit ganito ang mga nangyayari? Bakit nasisira lahat? I thought I'm doing good but I kept messing everything up. Masakit pa rin sa akin ang pagkawala ni Papa. Dalawang Tatay ko ang nawala sa akin. Gustong-gusto kong umuwi
Clark's POV Pumunta ako sa kusina at nag-init ng tubig habang hinihintay ko siya. Kinuha ko rin ang pang hot compress niya para magamit niya mamaya. I ran to her when I heard the door open. “Are you okay?” I asked her again. Nakatapis lang siya ng twalya habang tumutulo pa ang tubig sa buhok niya. She nodded, I went to her and carried her to the bedroom, “Magbihis ka muna and wait for me okay?” Nag-init ako ng tubig para sa hot compress niya and then I made three mugs of hot chocolate for us. Una akong pumunta kay Elly, pinunasan ko ang luha ko at inayos ang sarili bago pumasok sa kwarto ng anak namin. “Hello baby? Are you reading again?” Sinara ko ang pinto sa likod ko at saka siya nilapitan sa study table niya. “Yes po Papa. Wow! Hot choco and butter cookies?” Inihapag ko ang hawak kong tray sa harap niya. “Yes baby, mag mirienda ka muna okay?” Hinaplos ko ang buhok niya saka siya hinalikan sa noo, “Aalagaan ko muna si Mama, hindi maganda ang pakiramdam niya. If you ne
Claire’s POV “Naku magwawala na naman si Clara kapag nakita niya ‘yan eh.” “Bakit ba kasi nandito ‘yan? Yung Nanay niya hindi man lang talaga dumalaw dito.” “Eh paano dadalaw ‘di ba inagawan niya ng mga customers si Clara?” “Totoo ba?” “Oo kaya nga nagsara yung ibang business ni Clara eh.” Ngayon ang libing ni Papa. Busy kami sa pagrerepack ng kanin, menudo, adobo, at pritong manok sa mga styro habang nakikinig sa mga chismosang nakiki tulong dito. Hindi naman sila nagkakamali. Talagang gusto ko nang ibaon sa lupa ang babaeng ‘yan. “Babe, pupuntahan ko lang si Emily ha? Babalik din ako kaagad.” Tumango na lang ako kaya tumayo na siya at nilapag ang basong ginagamit niya pantakal sa mainit na kanin. “Bakit ba pabalik balik dito yang babaeng ‘yan Clara? Invited ba ‘yan?” bulong ni Tita Mayet. “Hindi po.” “Gusto mo palayasin ko na teh? Jombagin ko paalis ‘yan.” Biro ni Berto na hindi ko pinansin. Panay ang okray ng mga Tita at Pinsan ko kay Emily habang ako naman
Claire’s POV Maghapon ko siyang iniiwasan. Kasama niya si Mama sa harap ng kabaong, panay ang iyak niya kanina habang hinihimas ni Mama ang likod niya. Gusto kong maawa pero hindi ko magawa. Gusto kong lapitan siya pero para bang wala na akong pakialam. “Kinausap mo na ba siya?” tanong ni Kuya habang naghahapag kami ng mga butong pakwan. “Ayoko.” “Bakit?” “Ayoko siyang kausap. At ayaw din kitang kausap kaya pwede ba lubayan mo ‘ko?” Inirapan ko siya saka tinalikuran. “Clara!” “Naku ayan na naman siya.” “Hayaan mo muna ang kapatid mo ijo, dalawang araw nang may sapi ‘yan hindi na talaga nirespeto ang lamay ng Papa niya.” “Ganyan talaga ‘yan eh bastos ralaga yan si Clara.” “Hoy mga chismosa!” Boses ni Tita Mayet ‘yon. Patuloy ako sa pagseserve ng buto ng pakwan at hindi sila nililingon, “Namatay na nga ang bayaw namin tapos pagchichismisan niyo pa ang anak niya. Wala na talaga kayong pinalampas?!” Sunod na sumingit si Tita Lizeth, “Akala niyo ba hindi namin napapans
Claire's POV “Mapapahamak lang sila hanggat nandito ka. Maayos naman na ang kalagayan mo hindi ba? Pwede ka nang umalis.” Sino ‘yon? Nagising ako ng alas dos ng madaling araw at napansin kong wala na sa tabi namin si Clark. Malapit na ako sa balkon nang marinig kong may nag-usap. “I already fix
Claire's POV “Aba bakit? Hindi ba totoo?! Sige nga, sabihin mo sa amin ngayon kung walang katotohanan mga sinabi ko.” Nakapalibot na silang lahat sa akin pati si Tito at mga pinsan ko ay nandito na rin. “HI-hindi! Hindi totoo!” “Ha! Sinungaling!” Nakakainis ang mukha niya, sorry Mama pero sobr
Claire's POV “Kumain ka Bro, kayang-kaya na nga kita ibalibag oh hahaha!” Pinanlakihan ko ng mata si Kuya Carlo, apaka gag* talaga ng taong ‘to eh! “Gusto mo bilhan kita ng Ceelin pampagana kumain?” gatong ni Kuya Miko.
Claire's POV “Pasensya ka na at nagtanong pa namin iyon ijo ha?” Ipinagpatuloy ko ang pagluluto. Imbis na tanungin pa siya nila Mama sa mga nangyari sa kanya, minabuti nilang kwentuhan na lang siya tungkol sa mga nangyari nung panahon







