CHAPTER 3

SYRNN POV

4:00 AM.

Mabigat ang ulo ko parang umiikot pa rin ang buong mundo kahit nakapikit ako. Ang ingay… pero hindi na tulad ng kanina hindi na ‘yung malakas na bass, hindi na ‘yung tawanan. Tahimik na mas lalong nakakabingi dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Madilim pa rin ang paligid, tanging ilaw lang galing sa city lights na tumatagos sa manipis na kurtina.

“Where… am I…?” mahina kong bulong sa sarili ko. Napahawak ako sa noo ko, ramdam ang sakit ng hangover. Ngunit mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang mapansin ko ang sarili ko nakahiga ako at wala akong suot.

“What the—” Mabilis akong napabangon, sabay hawak sa kumot. Nanginginig ang kamay ko habang dahan-dahan ko itong tinaas. At doon ko siya nakita isang lalaki nakatagilid, nakatalikod sa’kin, mahimbing na natutulog. Malapad ang balikat, halatang hindi ordinaryo ang katawan.

“Shit…” napatampal ako sa noo ko. “Anong ginawa mo, Syrnn…” Mabilis akong napamura, halos mapaiyak sa gulat at kaba. Hindi ko na inalala pa, hindi ko na tinignan ang mukha niya. Hindi ko na gustong malaman mabilis akong bumangon, pinulot ang mga damit ko na nagkalat sa sahig. Nanginginig pa rin ang kamay ko habang nagbibihis.

“Hindi totoo ‘to… hindi ‘to nangyari… hindi” Pero alam kong nangyari ramdam ko lahat napapikit ako saglit, pilit tinataboy ang alaala ayokong balikan, ayokong isipin. 

Kailangan ko lang umalis ngayon na pagkatapos kong makapagbihis, hindi na ako lumingon pa. Ni hindi ko sinilip kung gumalaw siya. Hindi ko na hinintay na magising siya. Binuksan ko ang p***o at tumakbo palabas hindi ko napansin. May nahulog mula sa leeg ko isang kwintas may maliit na pendant.

“YRNN.”

Nahulog ito malapit sa gilid ng mesa… naiwan… kasama ng gabing pilit kong tinatakasan. Paglabas ko ng VIP room, sinalubong agad ako ng ingay ng club at… si Miks.

“GIRL!” Napalingon ako, halos matumba sa bilis ng paglapit niya sa’kin.

“Nasaan ka?! Hinahanap kita!” sigaw niya, sabay hawak sa braso ko.

“Miks…” hingal kong sagot. “Umalis na tayo.”

“Ha? Bakit? Anong—”

“Please. Umalis na tayo.” Siguro nakita niya sa mukha ko ang takot. Kasi hindi na siya nagtanong hinila niya ako palabas ng club, hanggang sa makarating kami sa parking. Sumakay kami agad sa kotse niya, at wala pang ilang segundo.

VROOOOM! Pinaharurot niya agad ang sasakyan.

“OH MY GOD!” sigaw niya habang tumatawa. “Girl, ang wild ng gabi na ‘to!” Tahimik lang ako nakatingin sa bintana hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Hanggang sa bigla siyang napatingin sa’kin, may kakaibang ngiti.

“Wait…” Unti-unti siyang napangisi. "Girl…” Napalingon ako sa kanya.

“Ano?”

“May nangyari ba sa inyo?” Nanlaki ang mata ko.

“Miks”

“Don’t lie!” sigaw niya, sabay tili. “Girl! Lumabas ka sa VIP room ng alas-kwatro ng umaga, magulo ang buhok mo, at mukha kang–” Tumigil siya, sabay taas ng kilay.

“Hindi nakatulog ng maayos.”

“Tumigil ka nga!”

“WAIT!” halos sumigaw siya. “Malaki ba?!”

“Miks!!”

“Girl, I need details!” tawa niya habang nagmamaneho. “Was it worth it? May sparks ba? Or… regret agad?” Napahawak ako sa ulo ko.

“Hindi ko maalala…” Bigla siyang natahimik.

“Wait… seryoso?” Tumango ako, mahina.

“Hindi ko maalala… kung sino siya.” Napabuntong-hininga ako, sabay yakap sa sarili ko.

“Hindi ko alam kung anong ginawa ko kagabi… pero pakiramdam ko… mali.” Hindi na siya nagsalita, hindi na siya tumawa. Tahimik na ulit ang sasakyan pero sa loob ko. Mas lalong lumakas ang ingay dahil pakiramdam ko hindi pa tapos ang gabing ‘to. Hindi pa tapos ang problema ko at may isang bagay na naiwan ko. Na maaaring bumalik para guluhin ang buhay ko.

RYNZ POV

“Shit…”

Napahawak ako sa ulo ko parang sasabog ang utak ko sa sakit. Dahan-dahan akong umupo, pilit inuunat ang katawan ko habang hinihilot ang sentido ko.

“What the hell happened…” Napatingin ako sa paligid. VIP room pamilyar pero may mali. Napakapa ako sa sarili ko at doon ko napagtanto.

“Damn.” Mabilis akong tumayo at nagbihis. Nanginginig ang kamay ko, hindi dahil sa lamig… kundi dahil sa pakiramdam na may kulang. May nangyari pero wala akong maalala kahit isang detalye.

“Think, Rynz… think.” Pero wala, blangko napahawak ako sa buhok ko, frustrated. Hanggang sa napatingin ako sa kama may kumot na nakalatag may bakas at…

“Shit.”.Nakita ko isang mantsa ng dugo sa bedsheets napamura ako, malakas.

“Damn it!”.Napaatras ako ng isang hakbang hindi ko maalala ang mukha niya. Hindi ko maalala kung sino siya pero malinaw hindi lang basta ‘yon.

“Who the hell was she…” Biglang tumunog ang cellphone ko napatingin ako sa screen…..  Dad……  Napapikit ako sandali bago sinagot.

“What?”.Galit na agad ang tono ko.

“WHERE THE HELL ARE YOU?!” sigaw niya sa kabilang linya napangiwi ako.

“Busy.”

“Busy?!” mas lalong tumaas ang boses niya. “You have a meeting in two hours! Investors are waiting, and you’re nowhere!” Napabuntong-hininga ako.

“I’ll be there.”

“Don’t you dare mess this up, Rynz,” malamig niyang dagdag. “You’re already testing my patience.” Napakunot ang noo ko.

“Then stop calling me like I’m still a kid.”

“Act like a man first,” sagot niya, matalim. “Hindi ‘yung nagpapakalunod ka sa kalokohan!” Napahigpit ang hawak ko sa phone.

“Watch your words.”

“Or what?” hamon niya. “You think you can run the company with that attitude?” Tahimik ako sandali then–

“I’m already running it.” Pinatay ko ang tawag mabigat ang dibdib ko. Galit, agod at… may kakaibang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag. Habang naglalakad ako palabas ng kwarto, may naapakan ako.

“Hmm?” Yumuko ako at pinulot iyon isang pendant maliit at simple pero may nakaukit.

“YRNN.” Napakunot ang noo ko.

“Yrnn…?” Napatingin ako sa kama sa pintuan sa kwarto.

“Sa kanya ba ‘to…?” Napahigpit ang hawak ko sa pendant. Isang bagay lang ang malinaw sa’kin ngayon may babae na pumasok sa gabi ko. At nawala na parang bula pero iniwan niya ‘to at hindi ko alam kung bakit. Pero pakiramdam ko hindi ito ang huli naming pagkikita.