Masuk
Kararating lamang ni Amaris sa airport upang sunduin ang kanyang asawa. Sa dalawang taon nilang kasal ay hindi pa niya ito nakikita. Ito ang unang pagkakataon na magkikita silang dalawa kaya naman, wala siyang pinagsabihan na kahit sino na pupunta siya ng airport dahil gusto niyang surpresahin ang asawa. Kahit pa hindi niya ito nakikita ay tiyak naman niya na kilala siya nito. Kaya naman, tiniyak niya na pumwesto sa madali nitong makikita.
Pero habang lumilipas ang oras ay naiinip narin siya. Kaya naman, habang wala pang lumalapag na eroplano ay tumakbo muna siya upang maghanap ng banyo. Pero dahil sa laki ng lugar ay hindi niya iyon mahanap. Samantalang sa kabilang panig ng airport ay may lumapag nang pribadong eroplano. Lulan nito ang matagumpay na CEO na si Deacon John Leonardo. Pagkababa na pagkababa nito ng eroplano ay nag-iba kaagad ang kanyang pakiramdam. “Henry, where’s the car? Masama ang pakiramdam ko,” anas niya. Kaagad naman kumilos ang kanyang assistant upang tawagan ang taong susundo sa kanila. Pero mabilis nang nanaig ang kakaibang init sa katawan ni Deacon. Pakiramdam niya ay gusto niyang maghubad at magbabad sa bathtub na puno ng yelo. Pinagpapawisan na rin siya at hindi na mapakali. “I need to go to the bathroom,” aniya. Hindi na siya napansin ng kanyang assistant dahil abala ito sa pakikipag-usap sa telepono. Mabilis naman nang naglakad papasok ng isang gusali si Deacon. Walang ibang tao roon dahil tanging mga VIP persons lamang ang nagamit ng lobby na iyon. “D*mn! Am I drugged?” asik niya. Napasandal siya sa may pader habang isa-isang tinatanggal ang pagkakabutones ng kanyang suot na longsleeve. Maya-maya pa ay may narinig siyang mga yabag at tunog ng sapatos. Napailing siya habang pilit na pinapakalma ang sarili. Pero talagang matindi ang epekto ng gamot sa kanya. Kaya naman, hindi na niya namalayan pa na naglakad na pala siya upang hanapin ang pinang-gagalingan ng mga yabag. Isang impit na sigaw ang kumawala sa bibig ni Amaris nang biglang may humila sa kanya. Sinandal siya nito sa pader at kinulong sa pagitan ng mga bisig nito. “This is your fault for entering the VIP lounge. I should've controlled myself if you hadn't come,” anang boses ng lalaki na medyo garalgal. “I-I was just looking for a comfort room,” dipensa naman ni Amaris. Napatawa naman si Deacon. “What a coincidence? I guess, this is your lucky day.” Hinila ni Deacon si Amaris papunta sa isa sa mga nakasaradong silid doon. Wala na itong pakialam kung sino ang babaeng nahagilap niya. Samantalang panay naman ang reklamo ni Amaris habang pilit na binabawi ang kamay nito. Parang isang maliit na waiting area ang napasukan nilang silid. Mayroon doong malaki at mahabang couch, dispenser, mga vendo machines, at ilang cabinet na may mga puting towels sa loob. Dahil sa init na bumabalot sa katawan ni Deacon ay marahas nitong tinulak si Amaris pahiga sa couch. Pagkatapos ay pumaibabaw ito rito habang isa-isang inaalis ang suot niya na coat at longsleeve. “P-Please, pakawalan mo ako,” pakiusap ni Amaris. “I will take full responsibility if ever na mabuntis kita. So, don't worry,” tugon naman ni Deacon. Hindi na maiwasan ni Amaris na mapaiyak dahil ang sana'y masaya at unang araw na pagkikita nito at ng asawa ay nauwi sa isang malagim na pangyayari. Balewala ang pagpupumiglas nito sa lakas ni Deacon nang sapilitan na nitong hubarin ang kanyang mga damit. “Parang awa mo na. Please. I am already married!” sigaw ni Amaris. “Then, this is fine,” tugon naman ni Deacon. Tila wala na sa sariling katinuan si Deacon dahil sa matinding init ng katawan. Hindi na nito naririnig ang mga pakiusap at pagtutol ni Amaris. Mas nanaig pa ang init ng katawan nito nang makita nito ang magandang hubog ng katawan ng babae. Makinis ito at maputi. Kahit pa madilim ang silid ay naaaninag niya kung gaano ito kaganda. Kaagad naman niyang sinunggaban ang malulusog na dibdib ng babae. "P-Please," pakiusap ni Amaris. Ang unang karanasan ni Amaris na sana ay sa asawa niya ibibigay ay nakuha na ng iba. Kaya naman, hindi niya maiwasan na mandiri sa bawat paglapat ng mainit na labi at dila ng lalaki sa katawan niya. "Your husband is so lucky. You have a f*cking beautiful body," ani ni Lorean. Sa dinami-dami ng mga babae na nakasama niya ay ito na yata ang may pinakamagandanang katawan. Mas lalo naman siyang nag-init nang angkinin na nito si Amaris at nalamang isa pa pala itong birhen. “Married but still a virgin?” takang tanong nito. Napailing naman si Amaris. “P-Please. Stop!” “F*ck!” bulalas nito habang gumagalaw sa ibabaw ni Amaris. “Don't be scared. Pananagutan kita.” Pero hindi na nakatugon pa si Amaris dahil tanging iyak na lang ang lumabas sa kanyang bibig. Plano sana nito na ibigay ang sarili sa asawa sa unang gabi nila na magsasama. Pero hindi nito akalain na isang estranghero pala ang makakakuha nito. Ang pangako ng lalaki na pananagutan siya ay tila naglaho na parang bula nang magising si Amaris at nakitang wala na ito doon. Nawalan siya ng malay matapos siyang angkinin ng lalaki ng paulit-ulit. Sa tuwing maaalala niya ang boses nito ay bumabaliktad ang kanyang sikmura. “Ano na ngayon ang gagawin ko?” tanong niya sa sarili. Hinatak niya ang sarili palabas ng VIP lounge. Magulo ang buhok, lukot ang suot na damit, at tila wala sa sarili. Nakabangga pa siya ng isang staff na sumita sa kanya dahil galing siya sa pribadong parte ng airport. Hindi naman na niya iyon pinansin pa dahil hindi pa rin siya makapaniwala sa mga nangyari. “Excuse me, Miss. May susunduin ba kayo dito?” anang lalaking guard na humarang sa kanya. “Nakita ko iyang lumabas mula sa VIP section. Kapag nalaman ng mga nasa taas na nakalusot sa inyo ang isang iyan,masisisante kayo sa trabaho!” singhal naman ng babaeng staff na nakabangga niya kanina. Wala nang gana pa si Amaris na magpaliwanag pa. Hinayaan na rin niya na akayin siya ng guwardiya palabas ng airport. Napagkamalan pa siya ng mga tao roon na palaboy at nakapuslit lang sa loob upang makitulog. Gusto niyang maiyak at magwala. Pero dahil sa mga nangyari ay tila nawala na lahat ng lakas niya sa katawan"Hey, you, ugly, old lady! How dare you hurt my brother!" sigaw ni Kyrelle. Naabutan nito ang babaeng nanakit kay Silas. Akmang lalapit na sa kotse ang artista nang mabilis na tumakbo si Kyrelle upang harangan ito. "At sino ka namang bata ka?!" singhal ni Nova. Dinuro naman ito ng paslit. "Ugly and old lady. Why did you hurt my brother?!" Napanganga naman si Nova nang marinig ang mga salitamg binitiwan ng bata. Hindi nito matanggap na tinawag siya ng paslit na panget at matanda. Pero dahil nasa loob ng kotse ang lalaking matagal na nitong hinahangaan ay pinilit pa rin ni Nova na hindi magalit. Yumuko ito upang kausapin ang bata. "Umalis ka na ngayon din. Kapag hindi ka pa umalis sa harapan ko ay masasaktan ka rin kagaya ng kapatid mo!" Pero sa halip na umalis si Kyrelle ay mas ininis pa nito ang artista. Nilabas nito ang dila at nang-asar pa lalo habang nagawa ng mga nakakainis na ekspresyon sa mukha. "Ikaw, paslit ka!" bulalas naman ni Nova. "Panget ka! Matanda! Masam
Six Years later. Isa-isang bumabalik sa isipan ni Amaris ang mga ala-ala na akala niya ay naibaon na niya sa limot. Nang makababa siya ng tren ay kaagad siyang sinalubong ng mga pamanuring tingin ng mga tao. Sa simpleng puting kamiseta at kupas na pantalon ay litaw na litaw pa rin ang kagandahan nito. At ang mas nakakaagaw pansin pa rito ay ang tatlong batang lalaki na kasama niya. Malulusog ang mga ito, mapuputi at makikinis ang mga balat. At higit sa lahat ay sa kabila ng suot na facemask ng mga ito ay litaw pa rin ang angking kagwapuhan ng mga paslit. Hindi naman na pinansin pa ni Amaris ang mga tingin ng mga tao sa paligid nila. Sa dami nang hirap ang kanyang naranasan ay balewala na lamang sa kanya ang mga mapanuring tingin ng mga ito. Kung sana ay natuloy lamang siya sa pag-a-abroad ay hindi na sana siya babalik pa sa lugar na iyon. Nang magpa-medical kasi siya ay nalaman niyang buntis siya. At dahil hinihingi ng agency ang resulta ng medical ay hindi siya nakalusot. Hindi r
Sabi nga ng iba ay nasa huli ang pagsisisi. Hindi maiwasan ni Amaris na magsisi habang nililigpit at nilalagay isa-isa ang kanyang mga gamit sa mga maleta. Kung sana ay hindi siya pumayag sa arranged marriage na pinipilit sa kanya ng mga magulang niya ay wala sana siya sa sitwasyon na ito ngayon. Sana ay lumaban siya at nangatwiran noong pinasa sa kanya ng kanyang stepsister ang pagpapakasal sa walang pusong si John Leonardo. Bagamat naging maganda ang pakikitungo ng lola ng asawa sa kanya ay balewala ang lahat ng iyon sa nangyayari sa kanya ngayon. Ang lola ng lalaki ay ang matandang niligtas niya noong minsang muntik na itong masagasaan.“Ma'am Maris, nasa labas na po ang sasakyan,” anang mayordoma.Napatango naman siya. “Salamat.”Tinulungan siya ng mga katulong na bitbitin ang kanyang mga gamit papunta sa ibaba. Isa-isa rin nilang sinakay ang mga iyon sa sasakyan kasabay nang pagpasok na rin niya sa loob ng kotse.Maaga pa lamang ay natanggap na niya ang sulat mula kay Attorney Lo
Nahampas ni Deacon ang kanyang lamesa gamit ang sarili niyang kamay dahil sa galit. Kausap nito sa telepono ang mayordoma ng mansion. Kakamustahin lang sana nito ang asawa ngunit hindi niya alam na siya pala ang dapat kumustahin. “Boss, may problema po ba?” nag-aalalang anas ni Miguel na mabilis na pumasok ng opisina nang makarinig ng ingay mula sa loob. “How dare she do that to me? Matapos niyang magpakasasa sa lahat ng yaman at benefits bilang isang Leonardo ay ganito ang gagawin niya?!” galit na anas niya. Napakamot naman sa ulo nito ang assistant. “Hindi ko po kayo maintindihan.” “That f*cking b*tch is cheating behind my back,” singhal niya. “Baka naman po nagkakamali lang kayo. Mukha naman pong disente at mabait si Ma'am Maris. Hindi naman po yata nito magagawa iyon sa inyo,” tugon ni Miguel. “All the maids in the mansion told me the same news. Maris is cheating with another man,” saad naman niya. Napahinga naman ng malalim ang assistant na pinagsasalin na siya ng alak sa
Hindi pa sana babangon si Amaris sa kanyang pagkakahiga sa kama pero dahil sa ingay at komusyon sa labas ng silid niya ay napabangon na siya. Bitbit ang suklay ay dahan-dahan siyang naglakad palapit sa may pintuan. Nilapat niya ang kanyang kanang tainga sa pinto upang pakinggan ang ingay sa labas. “Talaga ba? Akala ko ay disenteng babae si Ma'am Maris, may tinatago palang kasamaan,” anang boses ng babae. “Korek ka dyan! Aba, ano pa ba ang mahihiling niya, ehh halos nasa kanya na lahat, ‘di, ba?” pagsang-ayon naman ng isa pa. Dismayado naman siyang napalayo sa may pintuan nang malaman na siya pala ang pinag-uusapan ng mga ito. Hindi niya alam kung tungkol saan ang bagay na iyon pero tiyak niya na dahil iyon sa itsura niya nang umuwi siya kahapon. Hindi alam ni Amaris kung paano pa siya nakauwi kahapon. Wala siya sa sarili at natauhan na lamang siya nang alugin siya ng mayordoma ng mansion. Tinanong siya nito kung ano ang nangyari at kung nagkita ba raw sila asawa. Hindi naman siy
Malinis ang hallway at walang laman ang elevator nang dumating si Deacon sa Leofield Corporation na pagmamay-ari nito. Kilala siya bilang istrikto, masungit, at matapang na CEO. Pagkababa pa lang nito ng mamahalin nitong sasakyan ay ramdam na kaagad ng lahat ng empleyado ng kompanya na mainit ang ulo nito. Kaya naman, lahat sila ay umiiwas na makasalubong o makita man lang ang kanilang CEO. Malayo ang tanaw ni Deacon habang nakatayo malapit sa bubog na pader ng kanyang opisina. Mula roon ay kitang-kita niya ang buong lungsod sa ibaba. Hawak niya ang isang baso ng alak habang malalim ang iniisip. “Naayos mo na ba ang divorce paper, Miguel?” matabang na anas nito nang bumukas ang pintuan at pumasok ang kanyang assistant. Napatango naman ito sa kanya habang naglalakad palapit bitbit ang isang brown envelope. “Opo, boss.” “Nagawa mo na ba ang pinapagawa ko sayo?” masungit na tanong niya. “Inaalam ko pa po kung sino ang naglagay ng drugs sa inumin nyo. Pina-paimbestigahan ko na po ang







