LOGIN"Hey, you, ugly, old lady! How dare you hurt my brother!" sigaw ni Kyrelle.
Naabutan nito ang babaeng nanakit kay Silas. Akmang lalapit na sa kotse ang artista nang mabilis na tumakbo si Kyrelle upang harangan ito. "At sino ka namang bata ka?!" singhal ni Nova. Dinuro naman ito ng paslit. "Ugly and old lady. Why did you hurt my brother?!" Napanganga naman si Nova nang marinig ang mga salitamg binitiwan ng bata. Hindi nito matanggap na tinawag siya ng paslit na panget at matanda. Pero dahil nasa loob ng kotse ang lalaking matagal na nitong hinahangaan ay pinilit pa rin ni Nova na hindi magalit. Yumuko ito upang kausapin ang bata. "Umalis ka na ngayon din. Kapag hindi ka pa umalis sa harapan ko ay masasaktan ka rin kagaya ng kapatid mo!" Pero sa halip na umalis si Kyrelle ay mas ininis pa nito ang artista. Nilabas nito ang dila at nang-asar pa lalo habang nagawa ng mga nakakainis na ekspresyon sa mukha. "Ikaw, paslit ka!" bulalas naman ni Nova. "Panget ka! Matanda! Masama ang ugali!" sigaw naman ni Kyrelle. Akmang hahawakan na sana ni Nova ang bata nang umiwas ito at tumakbo. Sinadya naman na tumigil si Kyrelle upang mang-asar para habulin siya ng artista. Naghabulan sila paikot ng mamahaling kotse hanggang sa tumigil ang bata at maglabas ng isang maliit na patalim. Mula iyon sa suot nito na kwintas na may malaking pendant na parang espada. "Anong gagawin mo?!" tanong ni Nova. "Panget na matandang babae na may masamang ugali!" sigaw ni Kyrelle. Napatawa naman ang babae. "Sinusubukan mo talaga pasensya ko. Bitawan mo yan, kumag ka?!" Pero hindi nakinig si Kyrelle bagkus ay mas inasar pa niya ang babae. Kaya naman, muli silang naghabulan paikot ng sasakyan. Pero sa pagkakataon na ito ay pinupunterya ng bata ang mga gulong ng kotse. Samantalang sa loob ng kotse ay tahimik lang na nanonood si Deacon John Leonardo. Nagpunta siya sa train station upang sunduin si Nova. Pero hindi naman nito akalain na makikita niya ang artista na nakikipaghabulan sa isang paslit. "Awatin mo na sila, Henry. May mas importante pa akong gagawin kaysa sa panoorin sila at maghintay matapos sa paglalaro," matabang na anas ni Deacon. Napatango naman ang assistant. "Yes, Boss." Pero hindi pa man nahahawakan ni Henry ang pintuan ng sasakyan ay apat na magkakasunod na pagsabog ang gumulat sa kanila mula sa labas. Kasunod nito ang pag-galaw at pag-gewang ng sasakyan. Pagkatapos ay bigla na lang nahulog at lumapat sa sahig ang mamahalin nitong kotse. "What the hell?!" bulalas ni Deacon. Dahil sa gulat ay mabilis na lumabas ng sasakyan si Deacon. Nanlaki naman ang mga mata nito nang makita na flat na ang lahat ng mga gulong ng mamahalin nitong sasakyan. "Who did this to my car?!" bulalas nito. Napatakbo naman si Nova palapit sa lalaki. "Honey." Hindi naman nito pinansin ang babae bagkus ay napalingon ito sa batang naglalakad na palayo. Malalaki naman ang kanyang mga hakbang na hinabol ang paslit. "W-What? Put me down!" sigaw ni Kyrelle. Hinawakan ni Deacon ang kwelyo at likurang bahagi ng suot na damit ng bata tsaka nito iyon tinaas sa ere. Inikot pa nito ang kamay para maiharap nito sa kanya ang paslit. "Who the f*ck are you? Why did you do that to my car?" matabang na anas ni Deacon. Pero balewala kay Kyrelle ang nakakatakot na aura ni Deacon. Sa halip na takot ang maramdaman nito ay pagkagulat at pagtataka ang namuo sa loob nito. Natigilan ito habang masusing tinititigan ang mukha ng lalaking kaharap. Hindi siya maaaring magkamali. Tila ba ang kaharap niya ay ang grown-up version nilang tatlong magkakapatid. "Where are your parents?" tanong pa ni Deacon. Mula sa makapal nitong kilay, matangos na ilong, malantik at mahabang mga pilikmata, at ang hulma ng buo nitong mukha, ay parehong pareho sa hilatsya ng mukha nilang tatlong magkakapatid. Pero ang sabi ng ina sa kanila ay patay na raw ang kanilang ama. Kaya naman, bakit nakikita niya ang sarili sa lalaking kaharap. "Are you deaf?" anas ni Deacon. "Are you mute? I am asking you about your parents. Where are they?" Napailing naman si Kyrelle. "You may look like my dad, but you don't have any right to do this to me! Put me down." Habang tumatagal ang pagtitig ni Kyrelle sa lalaki ay mas lalong tumitindi ang kanyang kutob na ito ang kanilang ama. Pero ayaw naman niyang maniwala dahil may tiwala siya kay Amaris. Isa pa ay ayaw niyang maging tatay ang isang masungit at mayabang na lalaki. "Where are your parents? Did you know how much my car costs? Do you even have enough money to pay the damage you've caused?" matalas na singhal ni Deacon. Hindi naman pwede na walang managot sa nangyari sa mamahalin niyang sasakyan. Kung hindi niya pwedeng panagutin ang bata ay babawi naman siya sa mga magulang nito. Gusto rin niyang malaman kung anong klaseng magulang ang mayroon ang paslit at lumaki itong walang modo. "Tell me where your parents are. I will talk to them. Or maybe I will take them to jail," pananakot pa ni Deacon. "No. Put me down!" sigaw naman ni Kyrelle. Hindi mapigilan ni Deacon na hindi mamangha sa kinikilos ng bata. Nasanay na kasi siya na nilalayuan at kinatatakutan ng ibang tao at lalo na ng mga bata. Pero ang iba ang paslit na nasa kanyang harapan ngayon. Hindi lang ito natatakot sa kanya bagkus ay lumalaban pa. "Henry, investigate what happened and look for the culprit's parents. They need to pay for my car," utos niya. Tumango naman ang assistant na kanina pa nakatayo sa may tabi niya. "Yes, boss." "Put me down! That ugly and old lady provoked me first!" singhal ni Kyrelle. Mabilis naman na lumapit si Nova. "No. Don't listen to that little guy." "She hurt my brother!" dagdag pa ng bata. Napailing naman ang artista. "No. Bakit naman ako mananakit ng bata? Hindi totoo ang sinasabi ng batang iyan!" "You're not just ugly and old but you are also a big liar!" asik ni Kyrelle. Sumama naman ang tingin ni Nova sa paslit. Hindi na nito kaya pang tanggapin ang paulit-ulit na pagtawag ng bata na panget at matanda sa kanya. "Come on, honey. Drop that kid. Let's get another car," aniya. "Henry, call his parents," anas ni Deacon. "No! My Mommy is busy. You should call my father instead," biglang saad naman ng bata. Napatango naman si Deacon. Mas mabuti pa nga siguro kung ang tatay ng paslit ang makakausap niya dahil ayaw niya na makipag-usap sa nanay nito. Hindi siya komportable sa mga babae. "Okay. Where's your dad?" tanong niya. Napangiti naman sa kanya si Kyrelle. "My dad? He is in the eighteenth level of hell. You must go and find him now." Napaawang naman ang mga labi ni Deacon. Hindi makapaniwala sa narinig mula sa bata. Hinawakan naman ni Nova ang kabilang braso nito. "Just drop that kid. He is cursing you to go to hell! Ano bang klase ng magulang mayroon ka at ganyan ang ugali mo?!" bulalas nito. "This is all your fault, you ugly, old lady!" sigaw ni Kyrelle. "I am only twenty-eight!" sigaw naman ni Nova. "Ohh, akala ko, eighty-eight!" balik naman ng paslit. Hahawakan na sana ni Nova ang bata nang sumipa ito sa ere sabay taas ng mga maliliit na kamay. Then, he successfully slid off his coat. "Sa inyo na ang jacket ko. Ba-bye!" ani nito sabay takbo palayo.Tahimik lamang na nakaupo si Deacon sa may sofa habang abala sa kanyang laptop. Kailangan niyang maayos ang malaking halaga na nawala sa kompanya noong mga nakaraang araw na hindi niya nakuha ang mga deals at properties. Alam niya na isa iyon sa dahilan kung bakit nagpakita ang kanyang mga pinsan. Umaasa ang mga ito na magagamit nila iyon na dahilan upang alisan siya ng kapangyarihan at mana. At dahil sa wala silang nakuhang impormasyon tungkol sa kanyang anak ay tiyak niyang ang kompanya naman ang pupunteryahin nila. "Dee," anang boses ng kaibigan na kakapasok pa lamang ng ward. Hindi niya nilingon ang doctor bagkus ay nag-focus lamang siya sa ginagawa. Naupo naman ito sa katapat niya na sofa. "Ito na ang hinihintay mo," dagdag nito. Kaagad naman siyang napahinto nang iabot sa kanya ng kaibigan ang isang papel na nakatupi. Binaba niya nag laptap sa may lamiseta tsaka niya kinuha ang papel. "Ikaw mismo ang gumawa nito?" tanong niya. Napatango naman ang kaibigan. "Yes. Hind
Nang makauwi na si Amaris ay kalmado na ang tatlo niyang mga anak. Wala siyang kaalam-alam sa mga ginagawa ng mga anak kapag wala siya. Sa kanyang mga mata ay pawang mga normal na mga bata lamang ang tatlo. "Mommy!" sabay-sabay na bati ng tatlo. Sinalubong siya ng tatlo na kaagad naman niyang niyakap. Pinaulanan din niya ang mga ito ng mga halik tsaka sila nagpunta sa may sofa upang doon maupo. Nang makapagpahinga siya ay naglinis muna siya ng sarili bago sila sabay-sabay na kumain ng hapunan. Alam ng tatlo na pagod ang kanilang ina kaya naman, ginawa nila ang lahat upang pasayahin si Amaris. Minasahe nila ang mga braso, paa, at likod nito. Pinagsilbihan din nila ang ina na parang prinsesa. Dahil iisa lamang ang motto ng tatlo, "Treat your Mom as a Princess.". Samantalang sa kabilang banda naman ay kasalukuyang kaharap ni Deacon ang mga kamag-anak niya. Pilit niyang hinaharangan ang mga ito upang hindi makapasok sa ward ng anak. "John, nagmadali kami na magpunta rito nang marinig
Bagsak ang mga balikat ni Amaris na naglakad palabas ng Leona's Garden. Labis na pagkadismaya at inis ang kanyang nararamdaman. Halos abot kamay na niya ang divorce na matagal na niyang hinahabol ngunit nawala pa. Naiinis siya dahil palagi na lang siyang pinaghihintay at tinataguan ng kanyang asawa. Lingid naman sa kaalaman ni Amaris na ang mysterious phonecall ay mula kay Nevan. Alam ng tatlong magkakapatid kung gaano na nahihirapan ang kanilang ina. Kaya naman, nag-research si Nevan tungkol sa lalaking nakabangga nila sa may train station. Inalam nitoang lahat ng tungkol sa lalaki at pamilya nito. "Is he our father?" tanong ni Silas. Marahas naman na napailing si Kyrelle. "No! I don't want him as our father. He didn't deserve our gentle and kind Mommy." "But he is our Mommy's husband so, there's a hundred percent possibility that he is also our Dad," dipensa ng bunso. Napahawak naman sa sariling mga bewang si Kyrelle. "He hurt our Mommy. He lied, kidnapped, and treated our
Malayo ang tanaw ni Deacon habang hawak ang isang stick ng sigarilyo na may sindi at nakaupo sa isang wooden chair. Lumilipad ang kanyang isip at tila wala siya sa sarili. Ilalapat na sana siya ang sigarilyo sa kanyang mga labi nang biglang tumunog ang kanyang cellphone. Kinuha niya iyon at walang pag-aalinlangan na sinagot. "M-Mr. Leonardo, tumawag po rito si Ma'am Maris sa Leona's Garden. She keeps insisting that you're still staying here at the mansion. She says she wants to talk about the divorce," anang boses ng isang babae.Napakunot naman ang noo niya. "Who told her that I am there at Leona's Garden?" "Kung ayaw nyo raw pong makipag-usap ng maayos, gagamit na raw po sya ng dahas. Pinagbantaan din po niya ako na kapag hindi ko raw po sinabi sa inyo ang demand niya ay mag-iskandalo raw po sya rito sa mansion," dagdag pa ng mayordoma.Napahinga naman siya ng malalim. "Is she threatening me?""Papunta na raw po sya rito sa mansion. Nakikiusap po siya na kausapin nyo raw po sya ng
"Hindi ba sya pumapasok sa school? May ilang case na nakakatulong ang pagpasok sa paaralan. It can make them busy, calm and lessen complicated things inside their head," anas ni Amaris. Napailing si Arki. "No. Delikado. Nasubukan na namin iyon pero naging komplikado lang. Ayaw ni Dee na makapanakit si Lyle ng iba so, he decided to take him home." "How about hypnosis? Para makalimutan niya ang ilang mga bagay at makapaglagay ng bagong memories," tanong niya. Muling umiling ang doctor. "We tried everything, Miss. Lamorosa." Hindi maiwan ni Amaris na maawa sa bata. Hindi niya lubos maisip kung ano ang mga bagay na gumugulo sa isip nito at kung gaano kasakit ang emosyon na kumokontrol dito. Base sa kwento nila ay tiyak niyang napakalungkot ng paslit. "Hindi ako isang doctor. Wala rin akong proper study about medicine. Tinuruan lamang ako ng aking Tatay at Nanay ng traditional way ng panggagamot at herbal medicine. Sa libro ko lang din nabasa ang about sa child psychology na gina
Natigilan ang lahat nang biglang nag-alarm ang monitor na nasa tabi ng bata. Nag-iba ang rate ng pulso at tibok ng puso nito at nagsimula na ring mangisay ang katawan ng paslit. Kinalma naman ni Amaris ang sarili tsaka niya muling tiningnan ang bata."He was now in a shock stage. Hindi na nakikipag-cooperate ang katawan niya sa utak niya. Napipilitan lang itong kumalma dahil sa gamot," aniya."It was urgent. To avoid further damge and para hindi na saktan ni Lyle ang sarili niya, kinailangan namin siyang turukan ng sedatives," tugon naman ni Arki.Hindi dapat nararanasan ng isang bata ang ganoong paghihirap. Kailangan niyang gumawa ng paraan. Kaya naman, nilabas niya ang isang maliit na pouch na kulay pula mula sa kanyang maliit na bag. Nilabas niya ang isang manipis ngunit malaking karayom. Akmang itutusok niya iyon sa may braso ng bata nang hawakan ni Deacon ang kanyang kamay upang pigilan siya."What are you doing? Are you going to kill my child?!" asik nito.Marahas naman niyang b







