Chapter 6

"Makakatagpo pa ba ako ng lalaking hindi sasamantalahin na mayaman ako? Makakatagpo pa ba ako ng lalaking mamahalin ako, yung ako naman ang ipaglalaban? Yung kayang harangin ang bala ng aking ama para sa pag-ibig ko hah! Meron pa kayang ganun"

Sa isip isip ni Akesha.

"Meron in your dreams, saka sa kuwento nung magandang author na si Madam magandang author yun kaso pangit ng pangalan"

Bulong ni Akesha nang  maalala ang sinusubaybayang novel ng favorite author niya. Sa novela kase nitong "I love you Mr. Gray" ay na-inlove siya sa karakter ni Aljhon at doon niya nakuha ang standard ng gusto niyang lalaki. Pinagmasdan ni Akesha ang sarili saka nag-isip.

"Hindi na ba talaga siya dapat maniwala sa forever? Paano kung nandito pala ang forever ko, hinahanap ko pa kung saan-saan?" Bulong ng dalaga, sabay inikot ang tingin sa paligid.

"Sino dito aber? Bukod sa mga mangingisdang amoy daing na at taken na aber Akesha, sa arte mo at selan mong 'yan? Di ba nga may standard ka sa lalaki na isiniksik ni Author  Madam sa kokote mo na dapat ang hitsura at ugali ng lalaki ay tulad ng mga bida niya ganun… 'Yun kase ang hinahanap mo pang telenovela,  kaya mamumuti ang mata mo  diyan, pambubuska ng kontrabidang isip ni Akesha.

"Aba, malay mo naman, guwapo, maginoo, pero medyo bastos at higit sa lahat, naniniwala sa forever ang hari ng mga shokoy sa karagatan na 'yan. Kapag nagpakita sa akin yun naku, susundan at aakitin ko siya kahit pa sa ilalim ng karagatan. Magaling kaya ako sa scuba diving , noh?" Pakikipag-usap ni Akesha sa sarili.

Inaamin niyang somehow para na siyang desperada. "Ano pa bang maitatawag sa kanya , pero ayos lang, di bale ng tawaging desperada kaysa naman ang mapasakamay ng gahaman at manyak na yun," sa isip-isip ni Akesha nang maalala na naman ang dahilan kung bakit siya tumatakbo palayo at kung bakit pagod na pagod na siyang tumakas, pero kailangan niyang gawin.

Kung may ibang tao lang sa paligid ay mapagkakamalang na siyang baliw. Ang pagtingin ni Akesha sa buwan na nagtago sa ulap ay inalihan ng lungkot ang dalaga, pero saglit lamang iyon. Muli, kasi lumiliwanag ang kalangitan dahil  nahawi agad ang maitim na ulap. Kasabay ng muling pagliwanag ng kalangitan ay ang pagbabalik ng alala ni Akesha sa lalaking nakatabi sa bus.

Ilang beses niya itong niyakap at hinalikan pa nang madiin, pero hindi siya sinamantala nito. Kung iba yun malamig; kinabig na siya at hinalikan din, o kaya gumamit na ng Hokage moves, lalo pa at willing siya, pero tuod lang ang lintek.  Hindi man lang nagsabing...

"Parang nagkita na tayo, Miss, o kaya hindi man lang sinabing Miss, kape ka ba? Nagising mo kase ang natutulog kong puso.  Mga ganun ba, Lintek, wala man lang ganun reaction. Tuod ba yun, wait... wait, lintek, bakal ba yun? Di nga bakla yun? wow ha ayang naman masarap pa naman ang lips, malambot parang hindi maniac"

"Hoy, Akesha'ng may landi sa ugat. Strangers yung tao. Isa pang guwapo at mabango, natural, hindi 'yun easy to get, di tulad ng ex mong mukhang giraffe. Saka hello isip isip sin babaknita. Ang sabi mo, lalaki ka, at dahil boses babae ka naman na may tililing, ayun, malamang tibo ang tingin sa'yo noon, so, asa ka pa, basag trip ng sarili ring isip ng dalaga.

"Oo nga pala, nyemas, sana pala nilugay ko ang buhok ko bago umalis. Ang lambot talaga ng labi. Sayang naman kung bading. Hay, sana makita ko siya ulit," bulong ni Akesha.

"Ayan, rupok-rupukan na naman ang petchay niya, samantalang heto, nagtatago ka sa madilim na kubo," sita ng kabilang bahagi ng isip ni Akesha. Napapagod na sa kakaisip ang dalaga, kaya ipinasyang itulog na lang ang mga iniisip. Bahala na ang bukas.

Samantala, sobra naman ang excitement na naramdaman ni Berting nang malaman na si Athena ang nasa kabilang linya kanina.  Halos magkanda-untog-untog pa siya nang gisingin  dahil may tawag daw sa kanya. Ang unang pumasok sa isip ni Berting ay umiiyak na  si Athena at magpapasundo na sa kanya.

“Berting, please kunin mo na ako dito. Ayoko na dito. Diyan na lang ako sa tabi mo sa piling mo. Sana mahal mo pa ako Ting, kunin mo na kami ng anak ko dito”

Kahangalan man, pero yun ang inaasahang  tawag ni  Berting. Pero parang bumaliktad ang langit at lupa, para'y nagsilubog ang mga isla nang marinig niya ang malungkot ngang boses ni Athena, pero hindi naman siya ang hinahanap.

Inaamin ni Berting na sa mga oras na yun ay binigyan na niya ng ultimatum ang sarili niya na tama na. Ipauubaya na si Athena na simula't simula pa man ay  hindi na naging kanya kahit pa nga pakiramdam niya unang naging kanya si Athena.

Ang kaso, matapos ang tawag na iyon ni Athena, ay hindi na naman naging normal ang mundo ni Berting. Sa loob ng isang buwan ay unti-unti na sanang nagiging normal ang lahat, pero nang marinig niya ang malungkot na boses ni Athena , parang muling bumalik sa zero ang number 3 level sana na pagmo-move on niya.

Sinunod ni Berting ang mga binilin ng  kababata tungkol sa mga magulang at sa mga anak nitong iniwan. Pinuntahan agad niya ito kinahapunan. Kahit naman broken-hearted siya, hindi niya nakakalimutang may mga anak sila ni Athena na dapat niyang alagaan. Maraming ibinilin ang ama ni Athena at nangako naman si Berting na ipapaparating sa magasawa. Hindi man sigurado si Berting kung magagawa nga niya, iaisip niyang maiparating ito kay Athena sa ibang araw.

Dahil bihira makadalaw kina Athena at dahil may perang bigay ang asawa ni Athena, niyaya siya ng ama nito na  mag-inom na pinagbigyan na lamang niya. Sa palagay kase ni Berting ay kailangan nga niyang ng alak para makatulog nang mabilis dahil  sa palagay ng binata, mahihirapan siya at hindi na naman siya patutulugin ni Teng.

Inabot na ng dilim ang tagayan nila ng ama ni Athena, kaya nang makita ni Berting na  lasing na at nakayukyok na ang ama ni Athena sa upuan, sumenyas na siya sa kapatid ni Teng na alalayan na ito papasok sa silid nito.