The Forsaken Billionaire ( Del Valle Series 2 )

A-thena.. magpapaalam na ako"Halos hindi maihakbang ni Berting ang mga paa. Hindi niya kayang iwan si Athena. Pero kailangan. Kailangan na niyang umalis. Napakasakit na kase."Sige, Ting, maraming salamat sa lahat. Huwag ka nang mag-alala sa akin. Kaya ko 'to," sabi ni Athena. Ang paghakbang ni Berting palabas ay siya namang pagtalikod ni Athena para bumalik na sa loob. Pero sa bugso ng nasasaktang damdamin ay muling humarap si Berting at hinabol si Athena. Sa braso niya ito nahawakan.Biglang niyakap ni Berting si Athena. Hindi naman na iyong ikinagulat ni Athena dahil sanay na siya sa kilos ni Berting. Ikalawa , si Berting naman ang best friend niya at naiintindihan niya ang nararamdamang lungkot nito ngayon."Teng, bakit siya pa? pwede bang ako na lang? Ako na lang, Teng. Anong kailangan kong gawin para makalimutan mo siya? Ano ang pwede kong gawin para ako na lang ang mahalin mo, Teng?" pakiusap ni Berting at muling niyakap nang mahigpit si Athena, saka pinaghahalikan sa labi. Hi

Anim na oras na siya sa biyahe at kapag saktong alas una ng gabi ay mararating niya ang lugar na nakita niya sa internet. Madaling-araw naman ay kumakatok na si Berting sa kanilang barong-barong. Sa wakas, matapos ang nakakagigil na biyahe, ay nakabalik na rin siya sa Palawan, pero kung ang inaakalang pagod sa biyahe ang magdadala kay Berting para makatulog nang mahimbing ay nagkakamali ang binata.Kanina lamang ay libang siya sa kakaisip kung sino ang tomboy na naka-encounter. In fairness sa lahat ng tibo na nakita niya, ito ang mabango at malambot ang katawan. At ang halik nito, ah, mahirap kalimutan. Buong akala niya ay nalibang na siya sa magandang alalang iyon, pero nang malanghap ni Berting ang simoy ng hangin ng dagat. Ang mukha ni Athena na lumuluha ang bumalik muli sa kanyang alaala."Teng....." Napahawak sa batok si Berting. Kaya naman ang dapat na itutulog na lang ay ipinasyal na lamang ni Berting sa tabing-dagat. Miss na niya ang asin na pumapasok sa ilong niya, miss na n

Naiinis si Berting dahil masakit na ang ulo niya sa kalasingan, pero hindi pa rin siya makatulog. Nagawa na niya ang lahat ng posisyon sa bangka, kaya bigla siyang napasigaw sa inis. Pagkatapos ay bumangon siya sa pagkakahiga sa bangka para bumalik na lang sana sa bahay. Saktong pagtayo niya ay nakita niya ang bulto ng taong tumatakbo palayo. "Sino 'yun? May tao dito ng ganitong oras bukod sa akin? Sino namang pangahas ang dadayo dito sa lugar ko?" pagtataka ni Berting. "Hah! Pasalamat siya, pagbangon ko, paalis na siya. Baka sira ulong lasing din yun ah at sa bangka ng aking Reyna uupo tapos susukahan lang si Athena ko aba aba kukulatain ko siya," bulong ni Berting. Kaya imbes na umalis at bumalik sa bahay ay muling na lang bumalot si Berting at pinagkasya ang sarili sa bangka ni Athena. Babantayan na lang niya ang bangka, baka may sira ang ulo ng pumuwesto," sa isip-isip ni Berting. "Aray… aray naman… oh my gee… grrrrr," inis na sabi ni Akesha nang patalisod sa nakausling bato h

Pagkatapos ay sumilip si Berting sa silid kung saan naroon ang bedridden na ina ni Athena at nagpaalam na rin. Bago lumabas ng bahay ay dinalaw muna ni Berting ang mga anak nila ni Athena. Natuwa siyang malusog ang mga ito, pero nalulungkot din siya dahil palaki na ito nang palaki at kailangan na ng mga ito ang maluwang na tahanan.Dahil ayaw ni Berting na umuwi nang susuray-suray dahil masesermunan na naman siya ng kanyang ina, ay nagpalipas muna ng amats si Berting at nagpahangin sa dalampasigan. Umupo siya sa dulo ng bangka ni Athena at doon nagmuni-muni hanggang sa ang kaninang nakasalampak na puwesto ay halos naging pahiga na. Magaan talaga ang pakiramdam niya kapag nasa bangka ng pinakamamahal niyang kaibigan .Ewan niya, pero kapayapaan ng loob ang dulot sa kanya ng alaalang iyon ni Athena na naiwan sa pangangalaga niya.Isang oras na doon si Berting, kaka-emote dahil sa bigla na namang pagkamiss kay Athena.Papabagsak na naman sana ang OA niyang luha nang makaramdam ng ginaw a

Tatalak na sana si Akesha dahil sa pilit siyang nilalayo ng lalaki, ang kaso ay naalala niyang tibo nga pala ang pagpapakilala niya dito, kaya inintindi niya ang paglayo nito nang yakapin niya bigla.Eh kase naman hindi niya talaga naiwasang matuwa nang makita niya ang lalaking somehow ay naging tagapagligtas niya ng gabing iyon. At ngayon na nakita na niya ito, hindi niya hahayaang hindi makabawi dito. At masaya siyang malaman na taga-rito rin pala ito."Haha, may kakampi na siya.Yari sa kanya yung haring shokoy na yun, isusumbong niya iyon dito kay Pogi," bulong ni Akesha."Hi, ako si Akesha. Call me Shasha na lang para maikli," bati niya sa lalaki."Ah miss pasensya na ka-kase..""Aaah okay lang yun.Ako naman ang may sala, di ba? Binigla kita; siyempre naman, naguluhan ka rin. Maraming salamat talaga ha kung di dahil sa'yo, malamang napahamak ako," sabi ni Akesha."Huh! So, totoo ngang may balak magpapakamatay ang babae sa dagat? Naligtas ko ang buhay niya? Eh bakit niya ako binato