CHAPTER 4

“Oy, grabe ka naman. Baka kung ano na naman ang iniisip mo,” natatawang sabi ni Gigi. Sinansala kaagad ang namumuong ideya sa isipan niya.

“Pinagpanggap ko lang naman siyang nobyo ko para pagselosin si Calvin.” dagdag nito.

"Puwede iyon?" manghang tanong niya.

Bahagya itong tumawa sa reaksyon niya.

“Actually kinulit ko lang talaga siya, noong una ayaw pa nga niya. Bawal daw sa rules and regulations nila iyon. Alam mo naman, ibang usapan kapag lumabas na ng club ang male hosts, tanging sa loob lang sila pwedeng mag-entertain ng customers.” patuloy nito. “Pero napakiusapan ko siya… at dahil naawa siya sa akin, tinulungan niya ako.”

Sa narinig, biglang may kumislot na interes sa dibdib ni Kianna.

“Wait… so what happened? Effective ba yung ginawa mo?” curious na tanong niya.

Tumango si Gigi, nakangiting parang naaalala ang tagumpay.

“Super effective, Kianna. Nang malaman ni Calvin na may nakaka-date akong iba, nag-panic siya.” malapad ang mga ngiti nitong sabi. Nanlaki ang mga mata niya.

“Then?”

“Then…” humagikhik si Gigi, “sinabi ko sa kanya na kailangan ko ng atensyon. Tapos dumating si Hyde, siya yung host na nakuha ko, binigay niya lahat ng oras at atensyon na hindi ko nararanasan noon.”

Napakurap siya habang nakikinig.

“Sinabi mo talaga yon sa kanya?”

Tumango si Gigi, natatawa pa rin.

“Oo. At hindi naman siya nagalit. Mas naging guilty pa siya kasi alam niyang may pagkukulang talaga siya. Kaya nag-sorry siya… humingi ng isa pang chance.” Sandaling huminto si Gigi, tila kinikilig. “At siyempre, yon naman talaga ang gusto ko, yung oras niya. Yung atensyon niya. Ngayon, ramdam na ramdam ko na ulit na mahal niya ako.” Nagliwanag ang mga mata nito habang nagkukwento.

“And take note, may lunch date kami ngayon. First time yon na nangyari in ages.” may pagmamalaking sabi nito.

Hindi pa nakakapagsalita ulit si Kianna nang biglang bumukas ang pinto ng opisina. Napalingon silang dalawa. Isang lalaking nakangiti ang pumasok, gwapo, maayos ang porma, at may dalang puting rosas.

Lumapit ito kay Gigi at iniabot ang bulaklak.

“Hi, hon,” malambing nitong bati bago hinalikan si Gigi sa pisngi. “Ready ka na?”

Tumango si Gigi habang hindi maitago ang saya sa mukha.

“Yes, kanina pa ready. Maiwan ka muna namin, Kianna. Mag lunch lang kami ni honey pie ko.” paalam nito.

Napangiti siya kahit may kung anong kirot sa dibdib niya.

“Go ahead,” mahina niyang sagot.

Pagkaalis ng dalawa, nanatili siyang nakaupo. Tahimik at malalim ang iniisip. Nakatingin siya sa hawak niyang pumpon ng mga bulaklak mula sa nobyo niya. Pero ngayon, hindi na ganoon kalakas ang dating ng kilig sa kanya.

Sa halip, may pumalit na kakaibang bigat sa dibdib niya. Dahan-dahan siyang napasandal sa upuan, tila hinahabol ang hininga na hindi niya namamalayan na nawala.

Hiniling niya sa isip niya na sana bumalik na rin ang dating init ng pagmamahal ni Preston sa kanya. Sana hindi na ito palaging abala sa trabaho, sana hindi na puro dahilan ang mga natatanggap niya tuwing tatawag ito. Sana mabigyan ulit siya ng oras at atensyon, yung simpleng presensya lang nito na dati ay sapat na para mapasaya siya buong araw.

Ilang mahahalagang okasyon na rin ang nakaligtaan nito. Anniversaries na dapat pinagsasaluhan nila, mga simpleng date na nauuwi sa paghihintay niya, at mga pangakong paulit-ulit na “bawi next time” pero laging nauudlot. Kahit nga ang kaarawan niya ay hindi na nito matandaan dahil sa sobrang abala sa trabaho. At sa bawat palampas na sandali, unti-unting may nababasag sa tiwala niya, kahit pilit niya itong pinipikit at binabalewala.

Napakagat siya sa labi, pilit pinipigil ang emosyon.

“Bakit pakiramdam ko… ako na lang lagi ang naghihintay?”