CHAPTER 2

Samantala, pagkapasok ni Drake sa loob ng sasakyan ay agad niyang hinubad ang suot na mamahaling polo at pinalitan ng nakasabit na long sleeves.

Binuksan niya ang bintana at akmang ihahagis sa basurahan ang nasirang polo nang pigilan siya ng driver niya.

“Boss, sayang naman! Akin na lang po. Tatahiin lang iyan ng misis ko.” sabi nito.

Tahimik niya iyong iniabot dito.

“Salamat, bossing! Ang ganda pa naman nito. Mukhang bago pa. Saan mo nabili?” usisa nito habang sinusuri ang tela.

“I bought it in Madrid last week,” kaswal niyang sagot habang muling isinasara ang bintana.

Napailing na lamang ang driver.

“Imported pala! Salamat talaga, boss.”

Hindi na sumagot si Drake.

Bahagya niyang ipinikit ang mga mata at isinandal ang ulo sa upuan. Ngunit imbes na ang sunod-sunod na problema sa kumpanya ang pumasok sa isip niya, mukha ng babaeng nakaengkwentro kanina ang nasa isip niya.

Muli niyang naalala ang nabaling takong ng sapatos nito.

Napabuntong-hininga siya.

Hindi naman talaga niya intensyong pagbuntungan ito ng inis. Nagkataon lamang na ito ang unang taong nakausap niya matapos ang walang kwentang meeting na halos sumira sa buong araw niya.

Nakaramdam siya ng pagka-guilty. Ngayon niya pinagsisisihan ang ginawang pagsusungit sa babae.

He couldn’t sit still after what happened. He had always been the kind of man who hated hurting other people’s feelings especially women.

Ini-start na ng driver ang sasakyan nang mapadako muli ang tingin niya sa labas.

Naroon pa rin ang babaeng pinagsungitan niya kanina. At ngayo’y pilit na naglalakad kahit halatang hirap dahil sa sirang sapatos.

Bahagyang kumunot ang noo niya nang makita itong napapangiwi habang nakapaa na ang isang paa sa semento.

“Baka matunaw ’yung babae, boss. Pero ibang klase rin taste n’yo ah, maganda na, sexy pa,” kantiyaw ng driver.

Hindi niya ito pinansin. Tahimik lamang niyang pinagmasdan ang babae. Kahit mukha na itong stressed at mukhang inis na inis na, hindi pa rin maitago ng babae ang natural nitong ganda.

There was something strangely charming about her. She wasn’t the overly polished or elegant type. In fact, her hair was slightly messy and she looked utterly exhausted.

Pero may kung anong buhay sa ekspresyon nito na hindi niya maipaliwanag. Nagbuntong hininga siya, inalis niya sa isipan ang mga bagay na iyon, wala siyang panahon para pumuri at ituon ang atensyon sa mga bagay na walang kinalaman sa pag uwi niya ngayon sa bansa.

Siguro para maalis ang nararamdaman niyang guilty. Kailangan niyang bumawi na lang sa babae. May inabot siya mula sa likod ng sasakyan at iniabot iyon sa driver.

“Ano ito, boss? Pasalubong mo sa’kin?” nakangising tanong nito.

Umiling siya at itinuro ang babae sa labas. Naguguluhang binuksan naman nito ang kahon at nang makita ang laman ay agad na napangisi nang makahulugan.

“Ibang klase ka rin dumiskarte sa babae, boss. Bilis ah. Kukunin ko na rin ba ang pangalan at cellphone number niya?”

Muli siyang umiling.

“Just give it to her,” malamig niyang sabi. “And don’t tell her it came from me.”

Sa totoo lang, pasalubong sana niya iyon kay Arlee, ang nakababatang kapatid ng kaibigan niyang si Koen Legazpi.

Designer heels iyon mula sa isang luxury brand sa Spain. Hindi pa nga iyon nagagamit. Pero nang makita niya ang babaeng hirap na hirap maglakad dahil sa sirang sapatos, bigla na lamang niyang naisip na baka mas mapakinabangan nito iyon.

“Sigurado ka, boss? Mukhang mamahalin ito ah.”

Hindi siya agad sumagot. Tahimik lamang niyang pinagmasdan ang babae sa labas ng bintana pagkatapos ay tumango siya.

“She needs it more.”

Bahagyang natahimik ang driver dahil sa seryosong tono niya.

Tumango na lamang ito bago bumaba ng sasakyan at naglakad papalapit sa babae.

Samantala, nanatiling nakamasid si Drake mula sa loob ng sasakyan. Hindi niya alam kung bakit pero gusto niyang makita ang magiging reaksyon ng babae.