LOGINKabanata 3
Nagsindi ng sigarilyo si Hades, ibinaba ang bintana ng kotse at huminga nang malalim, pilit pinapakalma ang inis at bigat ng loob niya. Pagkatapos masilip si Persephone na nawala na sa reception hall, kinuha niya ang cellphone at may tinawagan. “Alamin mo kung anong nangyari kaya pumunta rito si Persephone Ocampo.” Sa kabilang linya ay ang personal bodyguard niya na si Clifford. “Yes, sir,” sagot nito nang may paggalang. “Sabihin mo agad sa akin pag may nalaman ka.” “Yes!” Pagkababa ng tawag, umilaw ang screen saver ng phone niya. Isang batang babae na may dalawang nakatirintas. Napabuntong-hininga ang lalaki. “Little seductress, hanggang ngayon marunong ka pa rin na paikutin ako.” ‘Persephone, hihiintayin kong ikaw na mismo ang lumapit at magmakaawa. Tignan natin kung ano ang gagawin ko sa’yo!’ ani Hades sa isipan. * Sa kabilang banda naman, dumating na si Persephone sa 18th floor at huminto sa harap ng Box 1804. Tatlong beses siyang huminga nang malalim bago kumatok at pumasok. Nang makita niyang si Mr. Culimbat lang ang nasa loob, bahagya siyang nakahinga ng maluwag. Lumapit siya na may ngiti. “Hello, Mr. Culimbat, pwede ba tayong mag-usap?” Medyo nagulat si Mr. Culimbat nang makita siya. “Miss Ocampo, bakit kayo nandito?” Bago pa man makapagpaliwanag si Persephone, agad na nagsalita si Mr. Culimbat, halatang nahihiya. “Miss Ocampo, pasensya na po sa nangyari tungkol sa exhibition.” Nakitaan ni Persephone ng pagiging mahinahon si Mr. Culimbat kaya hindi na niya pinilit. Alam naman niya na verbal agreement lang ang meron sila at wala pang kontratang pirmado. Kahit may kontrata pa, sa laki at kasikatan ng Fashion Exhibition Hall, madalas pa ring may mga under-the-table deals at biglang pagbabago ng usapan. Kaya dumiretso na siya sa punto. “Mr. Culimbat, gusto ko lang itanong, may kinalaman ba ito sa booth f*e?” Diretso niyang ipinakita ang kagustuhang makipag-cooperate. “Kung booth f*e ang problema, kaya naming magbigay ng same f*e, or we can even pay double.” Umiling si Mr. Culimbat, medyo nahihiya. “It’s not about money.” Napabuntong-hininga siya. “Alam mo naman, ako lang ang in-charge dito sa Southern District. Galing sa headquarters ang order, at wala akong choice kundi sundin.” Kumabog ang dibdib ni Persephone. Malinaw na may mas malakas na tao sa likod nito. Sabi nga nila, money makes the world go round, pero minsan mas mabigat pa ang hatak ng power at connections. Kaya imbes na direktang tanungin, dumiskarte siya nang palihis. “Mr. Culimbat, kaninong favor po ba ito galing sa headquarters?” Pinaliwanag niya, “I mean, kung posible lang, baka pwede kong lapitan sila mismo at makiusap na kahit kalahati lang ng booth ay mapunta sa amin. Ang alam ko po, foreign liquor ang sa kanila, samantalang sa amin white wine at yellow wine. Hindi naman siguro magkakaroon ng conflict.” Saglit na nag-isip si Mr. Culimbat, tapos kinuha ang cellphone. “Let me call them. Kung nandito na sila, mas maganda kung pag-usapan na rin natin sabay-sabay.” Ngumiti si Persephone. “Thank you in advance, Mr. Culimbat.” Tinawagan ni Mr. Culimbat si Madam Rica at in-on ang speakerphone. “Madam Rica, nandito na ba kayo?” Mula sa kabilang linya, may malakas na boses ng babae. “Mr. Culimbat, nandito na kami sa labas ng pintuan.” Pagkasabi niyon, bumukas ang pinto. Isang babaeng nasa edad kuwarenta ang pumasok, naka-burgundy suit, halatang isang strong woman. Kasunod niya ang isang babae na naka-white dress. Nanigas ang mukha ni Persephone nang makita kung sino iyon. Si Daniela! Paano ito napunta rito? Sa parehong oras, agad din siyang napansin ni Daniela. Pero kung si Persephone ay gulat na gulat, si Daniela ay kalmado. Nginitian pa siya nito. “Perry, long time no see. How have you been this year?” Nagulat si Madam Rica at tumingin kay Daniela. “Magkakilala kayo?” Ngumiti si Daniela at tumango, ipinakilala si Persephone. “Persephone Ocampo, the president of Samaniego Group.” Naliwanagan ang mukha ni Madam Rica at agad iniabot ang kamay. “Miss Ocampo, matagal na kitang naririnig, pero hindi ko alam na bata at maganda ka pala.” Tinanggap naman ni Persephone ang pakikipagkamay. “Thank you for the compliment, Madam Rica.” Sinubukan ni Daniela na hawakan pa ang kamay ni Persephone nang mas malapit, pero mabilis niya itong iniiwas. Sa harap ng pagtataka nina Madam Rica at Mr. Culimbat, pilit na nag-explain si Daniela. “Classmates kami ni Perry noong junior high. Magkakaibigan kami nang mahigit sampung taon, pero…” Bigla siyang nalungkot. “Nagkaroon ng misunderstanding kaya kami naglayo.” Habang nagsasalita, namumula na ang mata ni Daniela. Agad naman siyang kinomfort ni Madam Rica. “Kung misunderstanding lang, mas mabuting ayusin na.” “Naniniwala ako na hindi forgiving ang puso ni President Ocampo.” Ayaw namang maipit ni Mr. Culimbat, kaya sumabat din. “Yes, yes, sigurado akong maaayos ‘yan.” Muli sanang hinawakan ni Daniela ang kamay ni Persephone pero mabilis siyang tinabig nito. “Don’t touch me.” Nataranta si Daniela at nagsimulang umiyak. “Perry, friends tayo ng higit sampung taon. Gusto mo ba talagang sirain ang lahat?” Napabuntong-hininga si Persephone. Actor nga talaga, kayang umiyak on cue. Napangisi siya nang mapait. “Stop acting. It only disgusts me.” Nagningning ang mata ni Daniela pero hindi pa rin umatras. “I already apologized. I know I was wrong. I’ve been living in guilt for years. Can you forgive me?” Huminto si Persephone at ngumiti nang mapait. Nang muling itaas ang tingin, malamig na ang boses niya. “Not good.” Mas lalo pang lumakas ang iyak ni Daniela. “Perry, these past years, I’ve been living in pain every day. My heart aches whenever I think of you. Do you want me to kneel before you forgive me?” Umupo si Persephone at itinulak palapit ang upuan. “Then kneel. If you kneel, maybe I’ll forgive you.” Nagpigil ng galit si Daniela, pero sa huli, napilitang lumuhod. Agad siyang itinayo ni Madam Rica at tiningnan si Persephone nang malamig. “Miss Ocampo, don’t be unreasonable.” Napatawa nang mapait si Persephone. “Ako pa ang unreasonable? Bakit ko siya dapat patawarin gayong mali naman siya?” Nilabas niya ang phone at nilaro ito. “I’m always clear with my grudges. Kung hindi ko siya pinansin noon, ibig sabihin hindi pa timing. Pero ngayon? She betrayed me not just once. At alam naman niyang pinaka-ayaw ko ay betrayal.” Nang marinig iyon, nanginginig na si Daniela. Kahit ayaw niya, kusa siyang napaluhod ulit. “I’m sorry. I was wrong. Please forgive me.” Tumayo si Persephone at biglang nilapitan si Daniela. Bago pa man makagalaw ang iba, malakas na sampal ang ibinigay niya. SLAP! Malinaw at matunog. Napatitig si Daniela sa kanya, puno ng galit ang mga mata. Galit na itinuro siya ni Madam Rica. “Miss Ocampo, sobra ka na. She’s the spokesperson of RCI Cocktails in Philippines. Kung sinampal mo siya, parang sinampal mo na rin ang RCI.” Agad na umawat si Mr. Culimbat. “Madam Rica, calm down. Miss Ocampo, please, huwag kayong padalos-dalos. Hindi pa nga naaayos ang booth issue, mahirap pag lumala pa.” Ngumiti si Persephone at hinaplos ang namumulang palad. “That slap feels like I wasted ten years. Stand up. I forgive you for betraying our friendship.” Nanlaki ang mata ni Daniela. “What about me and Narcissus…” “He’s my soon-to-husband.” “You—” Ngumisi si Persephone. “And you should know what mistress means.” “Perry!” halos pabulong na sabi ni Daniela, puno ng panic. “You don’t want the booth anymore, right?” Ngumiti lang si Persephone. “Are you threatening me?” Hindi siya sinagot ni Daniela. “I’ll give you half of the booth. Can we erase the grudge between the three of us?” Persephone, “And what if I don’t want to?” Tumingin si Daniela kina Mr. Culimbat at Madam Rica. “Persephone, you’ve been preparing for this exhibition for six months. Do you really want Samaniego's to be ruined in your hands?” Tama ang sinabi ni Daniela. Pero hindi siya papayag na matalo ng banta. Kinuha niya ang bag at tumayo. Habang dumadaan sa tabi ni Daniela, ngumiti siya nang sarkastiko. “Half a booth isn’t worth swallowing two flies like you.” Nataranta si Daniela at hinawakan ang braso niya. “Persephone, wait—” Sa lakas ng pagkakahila, napunit ang kuwelyo ng damit ni Persephone. Agad niya itong tinakpan. “Are you crazy?” Natigilan si Daniela nang makita ang sariwang marka sa leeg niya. “Persephone… is that a hickey on your neck?”Chapter 163Tumingin si Persephone kay Hades, saka agad yumuko at pinaglaruan na lang ang cellphone niya.“Ano ba?” tanong ni Hades.Nang makita siyang ganito, inilayo ni Hades ang phone niya. “Hey, look at me.”Hinawakan niya ang mukha ni Persephone at pilit pinaharap sa kanya.Noong una, pilit na umiwas si Persephone, ayaw tumingin. Pero masyadong dominante si Hades, kaya napilitan siyang sumunod.Nakatingin siya sa kanya, pero parang wala rin, parang dumadaan lang ang tingin.Biglang nakaramdam ng panghihina si Hades. Hindi rin niya puwedeng pilitin nang sobra.“Sabihin mo sa’kin, please. Ano ba talaga ang problema?”Umiling si Persephone at kumawala. “Wala.”Muli siyang hinawakan ni Hades sa mukha. “Huwag kang magsinungaling!”“Kung ako ang may kasalanan, kailangan mong sabihin para maayos ko.”Muli siyang kumawala. “Hindi ikaw.”Mas galit siya sa sarili niya.Bakit ba kasi nagising siya mismo noong isinuot ni Hades ang singsing?At bakit noong tinanggal nito ang singsing, ganoon
Chapter 162Sa kabilang linya, si Wendell na nabulabog ang tulog, dahan-dahang iminulat ang malabong mga mata at sinimulang basahin ang article na ni-forward sa kanya ni Hades.Ang reaksyon niya habang binabasa ito, mula sa unang gulat, hanggang sa seryosong mukha, hanggang sa bahagyang pagkunot ng noo, halos eksaktong kapareho ng naging itsura ni Hades noon.Pagkatapos basahin ang buong article, napatawa siya nang may halong inis.Inihagis niya ang cellphone sa gilid at tumingin sa asawang mahimbing na nakayakap sa kanya.“Tsk.”Sa kanya, palagi naman siyang sunod sa lahat ng gusto nito. Inaalagaan, pinoprotektahan, parang laging itinatago sa palad. Kahit sa isip lang niya, palagi niya itong inuuna.Maselan na talaga ang asawa niya. Konting tama lang, konting sakit, ramdam na ramdam agad. Mas sensitibo kaysa sa iba.At siya? Malakas ang desire niya rito. May mga pagkakataong hindi niya napipigilan ang sarili, minsan halos mawalan ng kontrol. Pero tuwing magtatampo o magpapa-cute lang
Chapter 161“Isang beses lang!”Kakaangat pa lang ni Hades para humingi sana ng dagdag na “benefits” matapos ang limang araw na pagtitiis, naunahan na siya ni Persephone.“Hades, dahan-dahan lang tayo. Slow and steady.”“Kung masyado kang wild, mapepressure ako. Tapos kung sakaling, knock on wood, masira ang katawan mo… ano, gusto mo ba talagang lumabas ako at maghanap ng male model?”“Hoy, huwag kang ganyan!”“Persephone, sinasabi ko sa’yo, kahit hindi na ako gumana, bawal kang maghanap ng iba.”Napangisi si Persephone. “Grabe ka, cheater vibes ah. Ikaw na nga ang hindi gumagana, ako pa ang bawal maghanap.”“Hindi mangyayari ‘yan!” seryosong sagot ni Hades. “Sa katawan kong ‘to, kaya kong magtrabaho hanggang sixty, sobra-sobra pa.”Naalala ni Persephone ang isang article na sinend sa kanya ni Lucy. “May sinend akong article sa’yo kanina. Basahin mo muna ‘yon, saka mo ulitin ‘yang sinasabi mo.”Ibinalik ni Hades ang kutsara, kinuha ang phone, at mabilis na sinilip ang article. Pagkata
Chapter 160Noong mga nakaraang taon, matapos pag-aralan ng lolo at lola ni Persephone ang iba’t ibang pros and cons, at dahil na rin sa pressure ng sitwasyon noon, napagdesisyunan nilang itayo ang production factory ng Samaniego Company sa katabing lungsod ng Luxembourn City.Totoo namang may battery factory sa katabing lungsod, pero itinayo iyon mas huli na.Noon pa man, nag-aalala na ang lolo’t lola ni Persephone, pati na rin ang mga may-ari ng mga karatig na food processing factories, na baka maapektuhan ang kalidad ng tubig. Umabot pa nga sa puntong pinag-isipan nilang ilipat ang mga pabrika.Pero kalaunan, nagbigay ang lokal na pamahalaan ng maraming pangako. Nangako sila ng daily water testing, mahigpit na government supervision, at opisyal na mga report na may legal at administrative effect. Dahil doon, nanatili ang Samaniego Company at ang iba pang pabrika sa lugar.Hanggang ngayon, wala namang problema sa araw-araw na testing. Pero sa totoo lang, may kaba pa rin sa puso ni P
Chapter 159Pagkaalis ni Persephone, mariing tinitigan ni Narcissus ang likod niya habang papalayo ito, puno ng galit ang mga mata niya.Kung kanina ay hindi pa siya sigurado kung may alam ba talaga si Persephone, pero dahil sa huli nitong sinabi, sigurado na siya ngayon—may nalaman ito.“Si Kaiser ba ang nagsabi sa kanya? ‘Yung gago na ‘yon?”“Ha.”“Maghintay lang kayo.”Pero ang totoo, hindi talaga umalis si Persephone. Nagtago lang siya sa likod ng isang malaking poste.Alam ba ng pamilya Jin na may sakit si Narcissus?Sa hinala niya, hindi pa.Kung alam nila, hindi naman siguro aabot sa puntong mag-isa lang siyang nagbabayad at kumukuha ng gamot. Mukhang wala talagang kasama si Narcissus kanina.Nang tuluyan nang umalis si Narcissus, saka lang pumila si Persephone sa ibang counter para asikasuhin ang discharge ni Hades.Pagbalik niya sa kwarto, dala ang mga papeles, ayos na ang gamit ni Hades.“Ang tagal mo ah,” sabi ni Hades.Hindi na binanggit ni Persephone na nagkita sila ni Na
Chapter 158Sa isang iglap, lahat ng tao sa payment counter ay napalingon kay Persephone.Natigilan pa siya nang biglang lumuhod si Narcissus at gumapang palapit sa kanya.Hinila nito ang laylayan ng damit niya at halos pabulong na nagmakaawa, “Perry, I’m really sorry. Totoo, mali ako.”“Dati akong gago, I was a jerk, sobrang trash ko. Pero naparusahan na ako ngayon. Kahit isang beses lang, patawarin mo ako, please.”Nataranta si Persephone at umatras ng ilang hakbang. “Huwag mo akong hawakan.”Kumislap ang tingin ni Narcissus. “Ikaw…”Noong nakaraan, ang ibinunyag ng driver na nagpakalat ng balita ay tungkol sa kalokohan ni Narcissus, kung paanong nakipag-one night stand siya sa ilang babae at nasugatan pa ang katawan niya. Pero wala ni isang salita tungkol sa sakit na nakuha niya. Ibig sabihin, hindi rin alam ng driver na may sakit si Narcissus.Kaya sa isip ni Narcissus, bukod sa mismong doktor niya, wala nang ibang nakakaalam ng kondisyon niya.Pero sa takot at matinding paglayo s







