ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป

ก่อนก้าวออกไปเผชิญโลกภายนอก เธอเริ่มพิธีกรรมอันพิถีพิถันที่ทำให้เธอกลายเป็น “เขา” อย่างสมบูรณ์แบบ เอวาร์รวบผมยาวสีเข้มทั้งหมดไปด้านหลังบิดเป็นเกลียวแน่นแล้วม้วนซ่อนขึ้นไปเหนือท้ายทอย จากนั้นใช้หวีซี่ถี่บรรจงเก็บเส้นผมที่รุ่ยออกมาอย่างประณีต ก่อนจะตรึงด้วยกิ๊บโลหะเล็กๆ หลายตัว เป็นการปิดบังรูปกายที่แท้จริง

จากนั้นเธอหยิบ หมวกข่าวพับปีกสีดำ ที่มีน้ำหนักพอจะกดเส้นผมให้แนบสนิทกับศีรษะมาสวมทับ เมื่อหมวกเข้าที่ เสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายแข็งสีดำสนิท ก็ถูกติดกระดุมขึ้นไปจนถึงคอ ห่อหุ้มลำคอระหงให้หายไปภายใต้เนื้อผ้า ก่อนจะสวมทับด้วย เสื้อกั๊กทวิลสีดำไร้ลวดลาย ซึ่งให้ความรู้สึกเป็นทางการทว่ายังคงไว้ซึ่งความคล่องตัวยามเคลื่อนไหว

เธอสวมโค้ทชายยาวทรงผู้ชาย เนื้อผ้าหนา ทิ้งชายโค้ทให้แกว่งไกวตามจังหวะลมอย่างสง่างาม ขั้นตอนสุดท้ายคือการ ผูกเนกไทสีดำเข้ม เธอจงใจผูกให้แน่นเกินกว่าปกติเล็กน้อย เพื่อให้รู้สึกถึง “ภาระ” และความหนักอึ้ง อันเป็นลักษณะเฉพาะของบุรุษเพศในยุควิกตอเรีย ปลายแขนเสื้อโค้ทที่ยาวคลุมหลังมือเล็กๆ ของเธอ ทำให้มองผ่านๆ แล้วดูเหมือนเป็นมือของ นักข่าวหนุ่มผู้เงียบขรึมและมีไหวพริบ ที่พร้อมจะเผชิญก