Chapter 4

Keizer POV

*KNOCK *KNOCK

"Come in." sagot ko ng marinig ang sunod-sunod na pagkatok.

"Doc Keizer." Agad na napunta ang tingin ko dito ng marinig ko ang isang pamilyar na boses. "Doc. Michael wants to see you," saad ni Dra. Hiraya.

"What's it about?" tanong ko at deretso syang tinignan.

"Your wife was rushed in here, and she’s in the operating room..." Agad naman akong mapatayo mula sa pagkakaupo ng marinig ang sinabi niya.

Walang sabing lumabas ako ng opisina at dumiretso sa operating room. Nang makarating ako ay agad kong nakita si Doc Michael—may kausap na nurse.

"Doc Michael, how is my wife? Where is she? What happened?" I anxiously ask. Wala akong idea kung anong nangyari sa kanya matapos naming mag-away. And now she was rushed to the hospital? What the heck happened?

Seryoso niya lang akong tinignan at inabot ang isang folder sa akin.

"A-Anong ibig sabihin nito? Why does it say they’re going to remove the baby from my wife’s womb?" taka kong tanong dito.

"We were checking on your wife's condition. She's seven weeks pregnant. Don't tell me hindi mo alam?" he asked, clearly surprised. Natahimik naman ako.

No! That's impossible!

"Then what is this?!" tukoy ko sa papel na ibinigay niya.

"It says you need to sign this. It gives us permission to remove the baby from your wife’s womb," he said. I immediately shook my head.

"I know! Pero bakit kailangan niyong tanggalin yung bata?!"

"Keizer, hindi maganda ang lagay ng mag-ina mo. The baby in her womb is gone, and I need to operate on her to prevent further complications."

Para akong nanigas mula sa pagkakatayo matapos marinig ang sinabi niya.

"No! Doc Michael, wala ba kayong pwedeng gawin to save both of them?" I knelt down and pleaded with him.

"I'm sorry, Keizer, your wife has lost too much blood, and it affected the baby. The best thing to do is to sign the paper so that nothing bad happens to your wife."

Anger, regret, sadness, and pity. Halo halo ang nararamdaman ko mg wala akong nagawa kung hindi pirmahan ang papel na ibinigay niya. Matapos kong pirmahan iyon ay umalis agad si Doc Michael at dumiretso sa operating room. Narinig ko naman ang boses ni Mommy; nang linggonin ko siya ay kasama niya ang magulang ni Asarie.

"Keizer! What happened to my daughter?" her mom anxiously asks. Hindi ko naman siya nagawang sagutin.

Lumapit sakin si mommy at niyakap ako.

"M-Mom, I-I didn't mean to. I'm s-sorry. I'm sorry, I didn't want to—" I couldn't even finish my words as I broke down in front of them.

Sarie POV

Nagising ako sa hindi pamilyar na lugar, puti lahat ang nakikita ko. Pinilit kong umupo sa pag kakahiga kahit napaka sakit ng katawan ko. Nilibot ko ang paningin ko. Si Keizer lang ang nakikita ko nakaupo sa tabi ko habang naka tukdok sa higaan.

"K-Keizer gumising k-ka dyan."

"S-sarie." Tawag nito sakin nang magising.

"Y-yung b-baby... yung baby n-natin kamusta n-na siya?" Natataranta kong tanong, napahawak sa tyan ko. "B-bakit hindi ko siya maramdaman?"

Kita ko sa mga mata niya ang sakit na nararamdaman niya. Unti unti naring namamasa ang mga mata niya. Gusto ko siyang sampalin dahil sa emosyong pinapahiwatid niya.

"Keizer ano ba!" Diko papigilang sigawan siya dahil wala siyang ginawa kung hindi umiyak, wala man lang akong naririnig sa kanya.

"Keizer yung baby natin asan siya!? Sabihin mo sakin!" Agad siyang umiling, at nag-iwas ng tingin..

"W-wala na s-siya..." Pagkasabi niyanon agad niya kong niyakap. Napailing nalang ako sa kawalan. Ayokong maniwala, ayoko!

"Nagsisinungaling ka! Nung nakaraan lang nag pacheack up ako nakita ko siya, asan na siya!"

"I-im sorry." Pinaghahampas ko siya sa dibdib niya matapos niyang bitawan ang salitang yun.

"K-keizer, b-bakit? Bakit! W-wala kang g-ginagawa! Bakit kaylangang madamay siya?! Bakit hinayaan mo siyang nawala!!"

"S-shhh tahan na t-tama na." Pag papatahan nito sakin.

"A-ang b-baby ko." Bulong ko at dahandahang nilamon ng dilim.

...

HINDI ko man lang namalayan nahalos kalahating taon na ang lumipas, pero heto pa rin kami at parehas na miserable. Tulala lang ako habang kumakain.

"Ma, pwede bakong mag bakasyon? Ayoko muna dito." Saad ko at humarap kay mama na katabi ko ngayon. Tatlo lang kami dito bahay namin ni Keizer. Nang umayos na kasi ang lagay ko, subsub nanaman siya sa trabaho. Ang sabi kasi ni tita gusto daw muna nitong maka limot kaya gusto ko ring mag bakasyon para maka limot.

"Are you sure?" Tanong ni Mama. Agad naman akong tumango.

"Gusto ko lang pong pag isa."

"Sige ako ng mahabala." Saad niya kaya nag paratuloy na kami sa pagkain.

Past nine na kaya naman napagdesisyonan ko nang ayusin ang gamit ko.

Bukas na kasi ang alis ko. Nagpabook si Mama sa isang sikat na beach resort. Habang nag-aayos ako ng gamit ay biglang may yumakap sa akin. Hindi ko man lang naramdaman ang presensya niya.

"Saan ka pupunta?" Tanong niya at siniksik ang mukha sa leeg ko. Medyo nakikiliti ako.

"Magbabakasyon lang... saglit lang naman mga ilang linggo lang," saad ko at humarap sa kanya.

*Sniff

"Bat ka nag inom? Diba't bawal ka na ng alak? mukhang lasing kapa." Inis na sabi ko at pinaupo sa kama niya. Aalis nasana ako para pununtang bathroom pero nagulat ako ng hawakan niya ang magkaibang bewang ko at hinatak papalapit sa kanya―kaya naman napa-upu ako sa hita niya.

"Baby…don't leave," Bulong niya at mahigpit akong niyakap mula sa likod ko.

"K-keizer." His warm and surprisingly gentle hand traced a path down my waist. He leaned in close, his lips brushing against my ear.

"You're so beautiful," he whispered with a husky voice filled with desire. I can feel his hand traveling through my back, going down to my legs until he finds what he wants.

I tried to hold my voice as I remembered that we were not home alone. Nakakahiya naman kay Manang Nil kung maririnig niya kami.

"Ahh…Keizer…A-ano baka magising si Manang Nil…" Pigil ko sa kanya, ngunit parang wala siyang marinig dahil patuloy parin ang paghaplos siya sa katawan ko.

"Stay still." Tanging responde niya, para akong nalulunod sa bawat haplos na pinapadama niya, hanggang sa hindi ko namalayan ay na malayo na ang narating ng mga haplos niya.

Nagising ako dahil sa init na nararamdaman ko. Pinag papawisan nako kaya naman kinuha ko ang remote ng aircon at binukasan. Muli akong bumalik sa pag kakahiga dahil inaantok patalaga ako.

Doon ko lang napansin ang posisyon ko sa pag kakahiga. Naka yakap ako kay Keizer at ang braso niya ang ginagamit kong unan.

Sa sobrang sarap sa pakiramdam ay hinayaan ko na lang ang sarili ko na makatulog ulit sa tabi niya.