Chapter 3

Keizer POV

Pagkatapos kong maligo ay agad kong nakita si Sarie sa kama—hindi ko na lang siya pinansin at naglakad papunta sa isang kwarto. Matapos kong magbihis ay dumeretso ako sa sariling kama.

Pero kita ko ang paggalaw niya kaya naman agad akong lumapit sa kanya at tinggal ang kumot na nakabalot sa katawan niya.

She was sleeping soundly, her arms wrapped around herself. I took a deep breath before adjusting her position.

"You're so beautiful..." I murmured to myself, realizing my lips were already touching hers. When I felt her stir, I quickly pulled away. She slowly opened her eyes, looking directly at me.

"K-Keizer."

"Go back to sleep," saad ko at tumayo ng diretso―babalik na sana ako sa kama ko nang maramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko.

"P-pwede bang tabihan mo k-ko?" she hesitantly asks. "Kasi a-ano ahmm ano—" Hindi ko na siya pinatapos, agad akong naupo sa tabi ng kama niya at nahiga. I saw her glance at me, but she quickly turned away. I turned on my side and observed her body, facing away from me.

Her body drove me wild. After our honeymoon it took me days to recover. Every time I saw her, I felt different. That's why I threw myself into work. It's a good thing I recovered now.

Maya-maya pa ay naramdaman kong papalapit ng papalapit sakin ang katawan niya. I could feel her hand on mine, and she gently brought it to her waist. She guided my hand into her clothes. My hand seemed to have a life of its own, moving to her belly. She was surprised, but she didn't seem to want to show it.

"Does your stomach still hurt?" I asked her calmly, gently massaging her stomach, moving upwards towards her chest.

"Ah hmm… u-unti na lang s-sabi ng doctor mawawa rin d-daw to kinabukasan."

"Hmm," sagot ko at dahan-dahang ibinaba ang kamay sa suot niyang pajama. But before I could go further, I felt her hand on mine again.

She stopped me. Tss.

Kinuha niya lang ang kamay ko at ibinalik iyon sa tyan niya. Alam kong may tinatago siya sakin pero hindi ko pa magawang alamin kung ano man iyon.

I felt myself getting exhausted for the first time. Rinig ko pa ang boses ni Sarie na may sinasabi pero bago ko pa man siya marinig ay nilamon na ako ng dilim.

Sarie POV

Habang nanonood ako, biglang tumunog ang cellphone ko, hudyat na may nag-text.

From: Eren

[Sari, pwede ba tayong magkita?]

To: Eren

[May problema ba Eren?] Tanong ko rito.

From: Eren

[Oo, e. Pwede ka ba today, Sari?]

To: Eren

[Sure.]

From: Eren

[Ngayon na sana, 9:00 AM. Hintayin kita dito sa Ross Park]

Tinignan ko ang oras, malapit na rin palang mag-nine kaya naman nag-ayos na ako. Paglabas ko ng kwarto, hindi ko nakita si Manang kaya naman tinext ko nalang si Keizer kahit alam kong hindi siya sasagot. Minuto ang nag daan ay nakarating ako sa park na sinabi ni Eren, at agad ko siyang nakitang nakaupo sa swing.

"Ano ba naman kayong dalawa, ikakasal na kayo lahat-lahat, magkakaganyan pa! Kung ako, suyuin mo siya kahit ayaw niya. Baka dahil dyan, hindi pa matuloy ang kasal niyo" Pangungumbinse ko kay Eren, Matagal ko nang kaibigan si Eren. Marami ngang nag-akala na kami ang magkakatuluyan. Minsan na lang kami nag-uusap nung magka-girlfriend siya. Mas lalong hindi kami nagkaka-usap ng ikasal na ako, Ngayon na nga lang kami nagkita, eh.

"Hay nako, Eren. Puntahan mo na kaya si Kisha. Suyuin mo, baka nga hinihintay ka lang nun at nagpapasuyon."

"Kasi naman eh nagagalit talaga siya sakin hindi ko na alam ang gagawin. Simpleng away, pinapalaki niya," aniya.

"Kaya nga puntahan mo na. Mamaya maunahan ka non at tuluyang makipaghiwalay sayo. Sayang ang five years niyo" pangongonsensya ko rito.

"Sige na nga. Salamat talaga, Sari. Hindi ko talaga alam ang gagawin. Wala rin akong maisip kung pano aayusin to' e."

"Sus, maliit na bagay. Sige na, baka hinihintay ka na non," saad ko, niyakap ko muna siya bago kami tuluyang magpaalam.

4 PM ng makauwi ako. Nag-gala-gala pa kasi ako. Malapit lang ang mall sa park kaya sinulit ko na. Kinagabihan, anong oras ng nakauwi si Keizer. Siguro ay puno ang duty niya.

"Why are you still awake?" Salubong niya sa akin. Lumapit naman ako sa likod niya at tinulungan siyang magtanggal ng coat niya.

"Hindi kasi ako maka-tulog," sagot ko at sinundan siya sa paglalakad.

"Try to sleep. That's why you are always asleep in the morning, because you sleep late at night." Panenermon niya sa akin.

Nang makarating kami sa sala, agad siyang lumapit sa sofa.

"And it seems like you just watch TV all day." inis na sabi niya. Tinignan ko lang ang mga kilos na ginagawa niya.

Napatitig ako sa kanya ng manguha siya ng dalawang piling ng saging na kinakain ko kanina pa. Yun kasi ang pinaglilihian ko Paburito niya.

Napalunok ako ng makitang dalawang subuan niya lang ang isang malaking saging.

"I thought you dont like bananas?" Tanong niya at humarap sa akin.

"Y-yan nalang kasi ang napagdiskitahan ko sa ref, eh." naiilang na sagot ko.

"Okay, let's just sleep." saad niya at nauuna nang maglakad papuntang kwarto.

KINABUKASAN, ay naging normal ang araw namin, hnaggang sa dumating ang hindi ko inaasahang araw...

*BLAG--*

Halos nasira ang eardrums ko dahil sa malakas na hampas na narinig ko. Pagtingin ko sa lamesa, nakita ko ang cellphone ko, halos makalas na pero bukas parin.

"Who was that man you meet the other yesterday?!!" Ramdam ko ang galit nito sa akin.

"K-Keizer, sasaktan ako." Pilit kong tinatanggal ang pagkakahawak niya sa pisnge ko.

"You're really going to get hurt if you won't tell me the truth! Who was that man?! "

"K-kaibigan ko lang yun Keizer. Bitawan mo ko!"

"Liar!" Sigaw niya at sinakal ako.

"T-tama..na..K-Keizer...hindi ako m-makahinga!"

"If you ever meet that man again, you can never leave this house! Do you understand?!" Gigil na sabi niya at marahas akong binitawan. Halos tumalsik nako sa lakas ng pagkakabitaw niya sakin. Nang hihina man ako ay kinaya kong tumayo muli para sundan siya palabas ng kwarto ngunit hindi pa man ako nakaka layo ay namali ako ng takpak sa hagdan dahilan upang madulas ako at magpagulong pababa.

Wala nakong ideya anong nangyari dahil sa nawala nako ng malay