Chapter 2

Samantha's POV

"Nakakapagod!" Sigaw ni Karen habang papalabas kami sa laboratory. Karamihan sa mga kasabayan namin ay ang mga ka-grupo ko lang rin sa Cosmetics Department.

Ang makalabas sa trabaho ng alas dyes nang gabi ay literal na gusto ko lang na humilata agad sa kama ko't magpagulong-gulong.

"Parang ang sarap mag-night club pagkatapos nang mahabang gabing pagtatrabaho, Sam!"

"Edi mas lalo kang mapapagod niyan!" Susog ko naman sa kanya. "Ang mabuti pa'y umuwi ka na sa inyo at nang—"

"Tara na't magsaya sa club, Sam! Rest day naman bukas e. Parang sinadya talaga ni Mr. de Luca ang pumunta rito upang may overtime tayo ngayon e, kakaimbyerna siya!" Bigla niya akong inakbayan.

Lakad-hinto ang ginawa ko dahil masyadong mabigat ang kanyang bisig. Itinabing ko 'yon at bahagyang pinisil-pisil ang balikat ko.

"Hoy, grabe ka naman sa'kin! Hindi naman ako mataba upang umakto ka nang ganyan."

Humalakhak ako.

Hindi nga naman talaga siya mataba. Hindi ko lang rin alam kung bakit masyadong mabigat ang kamay niya e sakto naman ang hugis ng kanyang katawan.

"Pero, ano kaya sa tingin mo ang totoong pakay ni Mr. de Luca, Sam? I heard he has a lots of hidden agenda. Naririnig mo ba ang rumors about sa kanya?"

"It's none of my business, Kar." Gatong ko. "Isa pa'y may hidden agenda man o wala, it really doesn't change the fact—"

"Na crush mo siya?" Dugtong niya sa sasabihin ko. Nilingon ko si Karen nang hindi pinapahalatang nagulat ako. "O ano? Bistado ka na ba? At ano, magdedeny ka pa?"

"Sinasabi nito?" Pagmamaang-maangan ko.

"Huling-huli ka na sa akto, Samantha. Kahit hindi mo man sa'kin sabihin, dahil kakilala na kita nang walong taon, saulo ko na kahit iyang kalyo mo!"

Umiling-iling ako. "Alam mo ikaw, Karen. Epekto yata 'yan sa overtime mo e. Tara na sa club at nang magsaya't uminom!" Alok ko sa kanya sa halip upang ibahin ang usapan.

"Kita mo 'to, binanggit ko lang kung ano ang nalalaman ko, natatakot ka na agad. Well, my dear best friend. Kahit pa ang pinakagwapong prinsipe sa bansang Spain ang magugustuhan mo, hinding-hindi ko iyon ipagsasabi. Isa pa, iyang si Mr. de Luca, noon pa man ay habulin na ng mga babae. Hindi ko lang alam na pati pala ikaw ay nahulog rin sa karisma ng lalaking iyon!"

Binusalan ko nga siya sa bibig. Masyadong matabil ang dila e, baka marami ang makakarinig.

Tinabing niya ang kamay ko at nagreklamo subalit mabilis rin siyang pumara ng taxi. "Sinabi mong sa club tayo pupunta, wala nang bawian. Pumasok ka na!" Saka siya nagpresentang maupo sa passenger's seat.

Umiling ako.

Tiyak ang binabalak kong makauwi nang maaga ay mapupurnada pa yata sa gabing 'to.

Sige na nga! Ngayon lang naman 'to. Minsan lang ako pumupunta sa club dahil hindi ko gusto ang sari-saring amoy. May amoy putok, amoy suka, pawis, kung ano-ano nalang ang nalalanghap nang makasalanan kong ilong. Isa pa'y hindi ko rin gusto ang malalakas na sigawan ng mga tao dahil sa malakas na tugtog.

Nakakabingi 'yon!

Nang makababa ako sa taxi cab ay nagulat ako sa nakita. Nilingon ko si Karen na may misteryosang ngiti sa labi at kumindat na may halong kalaswaan saka ako inakbayan.

"Seriously, Karen! Dito talaga?" Hindi ko makapaniwalang bulalas. "Marami namang ibang club na pwede nating puntahan!" Dagdag ko pa.

"Bakit ka nagrereklamo, my dear? Parang sinasabi mo na rin na hindi natin afford ang ganito ka-ekslusibong club na nararapat lang sa mga mayayamang tao," hinila niya ako palapit sa entrada ngunit umiling ako.

Naiintriga niya akong nilingon.

"Oh, come on, Samantha! Kung ang iniisip mo ay ang mamahaling babayarin, huwag ka nang mag-abala pa. Sagot ko na ang chasers at pulutan natin ngayong gabi! At saka, hindi mo na rin ako kailangang bayaran sa taxi. Nanalo sa swertress si papa noong nagdaang araw kaya marami akong pera ngayon. Pampalubag-loob sa nakakapagod na trabaho. Tara na!"

Muli niya akong hinila. Bagaman nag-aalangan, nagpatianod nalang ako kay Karen.

Ang SkyVault Nightclub ay ang pinakasosyal, pinakamahal at pinaka-eleganteng club sa bansa. Unang tapak ko pa lang sa entrada ay naririnig ko na ang kalansing nang masasayang na pera kung magtatagal kami ni Karen sa ganitong lugar.

Ang mabigat at malakas na tugtog ang sumalubong sa'kin, subalit hindi katulad sa isang pipityuging nightclub na mas mura, ang mga tao rito sa loob ay chill lang naman. Siguro may mga nagsasayawan, ngunit dahil prestihiyosong nightclub exclusive for elites, napanatili ang classy at sosyal na dating nang professionalism.

Kagaya ng mga ilang nightclubs na napasukan ko, ang SkyVault Nightclub ay mabango, malinis at walang kahit anomang hindi makatarungang amoy akong nalalanghap. Pakiramdam ko ay bigla akong naging presko dahil hindi polluted ng toxic gasses ang mga tao dito sa loob.

Hinila akong muli ni Karen.

Siguradong walang katapusang hilahan ang mangyayari kung hindi pa siya makakapili ng lamesa namin.

"Dito tayo," alok niya sa'kin nang makitang may lamesa pa ang bakante.

Buong kagamitan dito sa SkyVault Nightclub, kahit isang simpleng upuan ay magdadalawang-isip ka pang uupo dahil baka ay marumihan. "Hay naku! Tutunganga ka nalang ba riyan, Samantha! Umupo ka na!" Hinila niya ako pababa.

Napahawak ako sa shoulder bag na dala.

Pakiramdam ko ay out-of-place kami sa lugar na 'to. Ramdam ko ang iilang paninitig ng mga tao, karamihan ay sa mga babaeng sexy ang mga suot.

"Saan ka pupunta?" Tanong ko kay Karen, saka hinawakan ang balikat niya.

Pinanliitan niya ako ng mga mata. "Bakit ba ay paranoid ka? Malamang oorder ako ng inumin sa counter. Maupo ka lang riyan!"

"Sama ako," hindi ko kasi masikmura ang paninitig ng iilan. "Kung sasama ka'y baka sa pagbalik natin ay wala na tayong mauupuan. Dito ka na lang!"

Hindi ako nakapagreklamo nang mabilis siyang nawala sa paningin ko.

Naiwan akong hindi mapakali. Nang may lumapit na lalaki, umupo sa kaninang inuupuan ni Karen ay mas lalo akong kinabahan. He's dashing with his elegant tuxedo, literal na galing sa elites family, ngunit ang nakakatakot nitong ngiti na tila may hindi magandang binabalak ang nagpatigil sa'kin.

"Hi, sweetie. Wanna join with me tonight?

Oh? Kahit social elites ay may patapon na ugali rin pala? Hindi ko alam kung ano ang reaksyon ko sa mukha. "Sorry, I'm not interested. I came here to drink and to have fun! Hindi upang makipag-usap sa taong walang—"

"I'm sure you'll have fun with me," sabay hawak sa braso ko ngunit agad kong tinabing ang kamay niya. "Woah! What the..."

"Leave her alone, Iñigo," rinig kong sabi ng malamig ngunit malalim na boses. Nagulat ako nang aking lingunin, nakita kong si Adrian de Luca, may hawak na whiskey sa kamay saka nakapamulsang nakaharap sa lamesa namin ni Karen.

Sandali niya akong tinitigan nang walang emosyon bago inilipat ang tingin sa lalaking nasa tabi ko.

"Tinawag ka ni Cross. Gustong may sasabihin sa'yo," sabi niya pa.

"Adrian naman e, umeeksena pa ako."

"I said, leave her alone." Tumayo ang lalaki at lumapit kay Adrian saka niya ito tinapik sa balikat. "Chicks on your table. Marami." Rinig kong sabi niya sa lalaki bago ako muling nilingon sa huling pagkakataon, bago siya sumunod sa lalaking tinawag niyang Iñigo.