LOGINAdrian's POV
"Sino iyang mga babae sa kabilang lamesa. Kakilala mo ba, Adrian?" Tanong ni Cross sa'kin ng makalapit kaming dalawa ni Iñigo. Umiling ako. They probably are the workers under my family's corporations, ngunit hindi ko sila kilala sa personal na buhay. Marami akong mga empleyado at hindi ko saulo ang mga pangalan nila isa-isa, ngunit ang babaeng nakatalikod sa lamesa namin ay siya ang babaeng hindi nakapag-representa ng test results sa produktong susuriin ko sana dapat kanina. I'm not interested to any of my employees. Isa pa'y hindi ko naman kasi mapapakinabangan ang kanilang talento at kasanayan kung palaging malaki ang kumpyansa nila sa sarili gayong palpak naman pala ang resulta ng tests. Sa basurahan lang ang bagsak niyon. Sayang sa mga combinations at efforts na naipundar makalikha lamang ng hindi mapapakinabangang produkto. "Hindi mo kilala, bakit lumapit ka roon upang tawagin si Iñigo? I think he's interested with the woman who had her back on our table. Maganda siya, sexy at... siguro masarap sa kama!" Humalakhak ang dalawa. Nanatili akong nakahawak ang kamay sa kupita. Nang hindi ako nakisabay sa kanila'y natahimik sila sa ginagawa. After all, SkyVault Nightclub is my safe house. Ang lugar na ito ay ekslusibo lamang sa mga high class society at elites. Welcome naman ang lahat, nakadepende lang rin kung makakaya bang makisabay ang iilang taong pumapasok rito nang hindi magkakaroon ng galit o sama ng loob, lalo na sa mga mayayamang kababaehan na grabe makaalipusta sa estado ng buhay nila kumpara sa hindi sanay sa magagarang buhay. "Sa tingin ko'y ayaw makipagkilala. Tabingin ba naman ako sa kamay!" Rinig kong reklamo ni Iñigo. Nilingon ko ang lamesang kinaroroonan ng dalawang babae. Nakita kong nagulat ang sa tingin ko'y kaibigan ng babaeng pinagkakainteresan ni Iñigo nang makitang lumingon ako sa gawi nila. Iniwas ko ang paningin at mabilis na tinungga ang baso ng alak. "Easy, man. May nangyari ba sa laboratory mo?" Tanong ni Cross. "Oo, nga pala, Cross. Sabi nitong si Adrian ay may sasabihin ka 'raw sa'kin. Ano 'yun?" "Ha?" Nakakunot-noo na tanong ni Cross sabay tiningnan ako. "What does he mean by that, Adrian?" Nagkibit-balikat ako. "Sa counter lang ako," paalam ko sa kanila at nakabulsa ang kamay na tinungo ang counter paharap sa bartender saka ako naupo. "Another shot, please," gagad ko. Sumunod naman ang bartender saka ko nakita ang pinaghalo niyang inumin na paborito ko. Humarap ako sa gawing labas. Ang nakakahalinang tanawin na hindi ko matatanggihan dito sa SkyVault Nightclub ay ang mga naglalakihang buildings ng hotels na konektado rin sa club na 'to. Karamihan sa mga socialites, pagkatapos nang isang masayang gabing pag-eenjoy, pag-iinom ng alak, ay biglang malalasing kaya'y pipiliin na lang ang magbook ng hotel kaysa ang bumyahe na lango sa inumin. Sa kaso ko ngayon ay bukas na ako uuwi. Pansamantala akong makikitulog rito ngayong gabi sapagkat ayaw ko rin namang bumyahe lalo at pagod rin ako sa trabaho. I won't risk my life for some reckless driving dahil nakainom na rin. Sina Cross at Iñigo ay hindi ko alam kung ano ang binabalak nila since tumungo lang sila rito upang i-welcome ako sa'king pagbabalik galing America. "Heto na po ang inumin ninyo, sir. Enjoy!" Mabilis kong tinungga ang baso. Para akong hinahabol sa mabilis kong pag-inom. I only wanted to release my stress at pagkatapos ay matutulog na sa hotel. "Isa pa," gagad ko. Napamaang ang bartender ngunit hindi nagreklamo. Marami sa mga kababaehan ang lumapit sa'kin ngunit wala ako sa mood ngayon upang makipaghalubilo. Naging sunod-sunod ang pagtungga ko sa baso. Ilang sandali pa'y namalayan ko nalang na tila'y umiikot ang paningin ko. Umiling ako. I shouldn't be drank at this point dahil kailangan ko pang magtungo sa hotel room ko. Umalis ako sa counter, dahan-dahan na tumayo ngunit nawalan ako ng balanse. Mabuti nalang at dumulog sa'kin sina Cross at Iñigo. "Lasing na agad? Naalala pa kaya niya ang room number niya?" Tanong ni Iñigo. "Hindi ako lasing. Kaya kong tumungo sa kwarto ko," reklamo ko saka silang dalawa itinabing. "Sigurado ka, Adrian?! Aalis na kasi kami!" Ikinaway ko ang kamay kahit nakatalikod sa kanila. "Umalis na kayo! Ako nang bahala sa sarili ko," Ngunit mali pala ako. Bawat hakbang na ginagawa ko'y katumbas niyon ay ang pananakit ng ulo ko at ang bahagyang pag-ikot ng paningin ko. Napahawak ako sa pader ng hotel bilang suporta nang makarating ako sa second floor. Pikit-mulat ang mga mata'y naaninag ko ang kwarto ko. Inangat ko ang paningin, saktong 509 ang nakalagay roon kaya'y diretso akong pumasok saka hinubad ang t-shirt ko na suot at basta nalang na itinapon iyon sa kung saan. Nakabukas na ang air-conditioner kaya'y humilata agad ako sa kama, subalit ramdam kong may matigas na bagay akong nadaganan. Narinig ko ang mahinang ungol ng babae na tila'y nasasaktan. Lango akong napabalikwas ng bangon. Nakita ko ang pamilyar na mukha ng babaeng narito sa kwarto ko. "Sino ka? Bakit nandito ka sa loob, nasaan ang kaibigan ko?" She's also drunk. Napangiti ako. Hindi nga niya masabi ng diretso ang mga salita. Hindi ko matanto kung saang lugar ko ba nakita ang mukhang 'to, siguro ay sa labis na kalasingan at malabo rin siya sa paningin ko. "At saka, bakit ka n*******d?!" Kumunot ang noo niya. Looking at her innocent face, and the smell she brought to my nostrils, something inside me has awaken. Masyado siyang mabango na parang hinahalina akong gawin ang bagay na bago lang sa'king pakiramdam. Gusto ko siyang angkinin. Gusto kong maging akin siya ngayong gabi. "S-sandali, a-anong ginagawa mo?" H******n ko siya ng diretso sa labi. Dahan-dahang naglakbay ang palad ko sa mayayaman niyang dibdib. Pinisil-pisil ko iyon pinaglalaruan ang kanyang u***g. Naglikha siya nang pagtutol ngunit ikinulong ko ang mga braso niya gamit ang malaya kong kamay sa ibabaw ng kama kaya siya'y natigilan. She never responded to my kisses. Ngunit alam kong katulad ng nararamdaman ko'y ganoon rin sa kanya. She's controlling herself, maybe not anymore. I want to explore her. Ang mga labi ko ay hindi nilulubayan sa pagsilibasib ang kanyang katawan. May kakaiba sa kanya na hindi ko mapigilan ang sarili. May kakaiba sa kanya na hindi ko mawari. "Ahh...t-teka sandali l-lang... ahhh!" Ungol niya. Ramdam ko ang pagliyad ng kanyang katawan. Nakawala siya sa hawak ko't tinulak-tulak ako subalit wala iyong pwersa. Ano lang kaya ang maipanlaban ng babae sa lakas ng lalaki kaya'y nabigo siyang gawin iyon sa'kin? Saka ako tumigil. Tinitigan ko siya subalit malabo talaga ang kanyang mukha. "A-anong pangalan mo?!" Mahina ngunit mapusok kong bulong. Kinagat ko ang kanyang tainga ng hindi siya sumagot. "Are you a virgin?" "Umalis ka riyan!" Sigaw niya ngunit matigas na ang katawan ko. Nahanap ng kamay ko ang pribadong parte ng kanyang katawan. She was already wet. Narinig ko ang sunod-sunod niyang pag-ungol at ang katawan na hindi mapakali. God! She's a heaven.Samantha's POVKailangan kong magmadali. Kailangan kong kumbinsihin si Adrian.Wala akong sinayang na oras. Pagkatapos kong maisulat ang pangalan ni Adrian bilang blood donor, tinanong ako ng doktor kung ano ang koneksyon niya kay Miel."Siya ang ama ng anak ko, dok.""That's great. Then call him. Papuntahin mo agad dito, I'll give you time. Call me when everything's ready."Mabilis akong nakalabas sa ospital. Hindi ko pinasama si Yvren at sinabihan ko siyang bantayan ang walang malay kong anak. Kasama rin niya si mama sa ward.Wala akong isinamang isa sa kanila.Mabilis kong natawagan si Adrian."Now you need me, but with those times I want to talk to you, saka ka naman wala.""Please, Adrian, this is urgent!" Pahayag ko, halos nagmamakaawa.Mula sa kabilang linya ay rinig ko ang kanyang masidhing pagsinghap."Ano ba iyang sinasabi mong urgent?""Nasaan ka ngayon at pupuntaha
Samantha's POVHaplos niya ako sa braso. Inalalayan niya akong maupo sa waiting area. Pinakalma niya ang katawan ko sa pamamagitan ng pagkulong nang mainit niyang mga palad sa palad ko.Kailangan ko siya. Kailangan ko ng katuwang!Kailangan siya ni Miel."Samiel will be fine. You have a tough son, Samantha." Pampalubag-loob ni Yvren sa'kin.******Alas dyes ng umaga natapos ang operasyon. Hindi ako nakaramdam ng antok, tahimik kong pinagmamasdan ang mahimbing na natutulog kong anak sa operating room.Dulot ng anaesthesia, mananatili siyang tulog sa loob ng twenty-four hours.It was long time to wait, pero dahil ang sabi ng doktor na posibleng magigising siya bago ang dalawampu't-apat na oras, napanatag ako.Ipinagbabawal muna ng mga doktor na pumasok dahil maselan ang naging operasyon. Nakuntento na lamang ako sa pagnanakaw ng tingin sa anak ko.I received lots of messages from Adrian pero wala
Samantha's POVSa klasikong Spanish restaurant ako ni Adrian dinala. Ang light mellow music ang tanging naririnig mula sa grupo na bumuo ng banda. Sila ngayon ay ang nasa dulo ng stage, tumutugtog at kumakanta.Pinaghila niya ako ng upuan. Naupo siya sa tapat. Natapos siyang makapag-order, nangungumusta naman siya tungkol sa trabaho ko."Okay naman. Everything seems normal. How about you?""It's fine. Doing well, I guess." Mahinahon niyang tugon.Kusang dumating ang kanyang inorder na pagkain kaya'y nagkaroon ako ng interes upang magtanong pagkatapos ma-iserved ng crew ang mga dishes."Nagtungo pala sa kompanya ko ang fiancee mo kanina." Panimula ko. Pinag-aralan ang kanyang reaksyon, nakita ko kung paanong nagulat si Adrian."She did that?"Tumango ako. "She even spilled the tea. Was it true that you suffered from any anxieties or worse depression when—""I don't want to talk about it, Samantha." Malam
Samantha's POVMatagal akong humalik sa pisngi ni Miel.Hawak ko ang working bag sa bisig dahil handa na sa pag-alis. Papasok ako sa trabaho ng yakapin niya ako nang mahigpit. Nagkatinginan kami ni mama. Sa likuran niya ay si Kristoff na nakababa ang tingin sa pamangkin. Sa bawat galaw ni Samiel, lahat kami ay nahihinuha kong ano ang ibig sabihin.Samiel doesn't want me gone for a long time.Ang anak ko mismo ang nagsabi sa'kin tungkol doon, kagabi ng ako ay makauwi. I was worried. Na-miss niya ako sa buong linggo na hindi ako nakikita at nakakasama. Dahil sa tanang buhay ko, iyon ang unang pagkakataong naghiwalay kami sa isa't-isa.Pagkatapos niya akong yakapin ay nagmungkahi naman siyang halikan ko siya sa labi. Yumukod ako.Kinintalan siya ng malambot at mapagmahal na halik ng isang ina sa nangungulilang anak sa labi gaya ng kanyang request. Hindi siya nakuntento, niyakap niya ako muli nang mahigp
Samantha's POVUmakto akong walang nakikita. Umakto akong walang napansin.Si Adrian mismo ay hindi nagtanong. Parang binibigyan niya ako ng kahungkagan sa sariling isipan upang buuin ang mga haka-haka sa utak ko.Simpleng pagpapagamit niya sa cellphone, kalahati ng nakaraan ay biglang naungkat. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko sa kaisipang nalaman ko ang mga 'yon?Patuloy ang araw. Lumipas ang gabi, hanggang sa mag-umaga.Nanatili ang closure naming dalawa. Nagtatalik na parang tunay na mag-asawa. Ini-enjoy namin ang mga araw na libre pa.Habang pababa sa bangkang de-motor ay napahiyaw ako sa labis na pagod.Lumipad ang mga mata ko kay Adrian.Kausap niya ang lalaking nagmamaniobra sa bangka. Hawak niya ang dulo niyon at tinatali naman ng lalaki ang de-motor upang hindi tangayin ng alon palayo.Malapit rin ang loob ng lalaki sa kanya.Kakatapos lang naming aliwin ang sarili. We already r
Samantha's POVPareho kaming pagod. Habol namin ang hininga at hikahos. Nakatalukbong ang aming mga katawan sa kumot. Ang ulo ko ay nakaunan sa bisig niya habang niyayakap niya ako mula sa likuran gamit ang braso.Walang ni isa sa'min ang nagsalita. Parang nagpapakiramdaman lang sa pamamagitan ng tahimik na puso na nakaramdam ng tuwa at galak.Aminado ako noong una'y hindi ko nagugustuhan ang isiping magkasama kaming dalawa. Subalit ngayon, nilunok ko lang pala ang sariling laway. Nakalimutan ko pansamantala ang responsibilidad ko sa syudad.Bandang alas tres ng hapon ng tumigil ang pagbagsak ng ulan.Pareho kami ni Adrian na lumabas. Tanaw ko ang buong karagatan na nanatiling malalakas ang bawat hampas ng alon. Ang iilan sa mga dahon ng niyog at mangga ay nagkalat kung saan-saan. Pero ang nakakamanghang isipin ay walang ni isa ang nagkaroon ng danyos o pinsala.Lalo na ang bawat kabahayan.Nilingon ko si Adrian. Nakita
Samantha's POV"Bakit ngayon ka lang nakauwi, Samantha? Aba'y uwian ba 'to nang matinong babae?""Ma! Nag-ayang makipag-inuman si Karen pagkatapos ng OT kaya'y pareho kaming nalasing kagabi. We stayed at the hotel together last night," sagot ko kay mama."Karen! Karen! Karen! Puro ka nalang, Karen!
Adrian's POVHinagkan ko siyang muli, sa puntong ito ay mas mapusok, mas marahas, habang nilalaro ko ang kanyang pagkababae. She doesn't have a big size of boobs ngunit sapat sa'kin upang kainin ang kanyang utong.Pabalik-balik ako at palipat-lipat. Siya naman sa kabilang banda ay pabiling-biling s
Samantha's POV"Nakakapagod!" Sigaw ni Karen habang papalabas kami sa laboratory. Karamihan sa mga kasabayan namin ay ang mga ka-grupo ko lang rin sa Cosmetics Department.Ang makalabas sa trabaho ng alas dyes nang gabi ay literal na gusto ko lang na humilata agad sa kama ko't magpagulong-gulong."
"Sam, hindi ka pa ba aalis riyan sa pwesto mo? Narinig ko mula sa kasamahan natin na darating diumano ang tagapagmana ng pabrikang 'to. Batid ko'y nasa lobby na siya ngayon!"Natigilan ako. Naibaba ko ang hawak na test tubes upang tingnan si Karen.Nakabalik na siya?Hindi ko mapigilan ang sariling







