Chapter 6

Samantha's POV

Naalimpungatan ako dahil sa masakit na nararamdaman ko sa katawan. Iminulat ko ang mga mata nang makitang nasa loob ako nang puting kwarto.

May nakakabit na IV sa likurang bahagi ng kaliwang palad ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ng bumukas ang pintuan at pumasok ang doktor.

Hindi lang ako basta nagulat.

Siya ang lalaking kaibigan ni Adrian noong gabing nagtungo kami ni Karen sa SkyVault Nightclub. Sadyang maliit talaga ang mundo. Ngumiti siya sa'kin. Hindi ko alam kung bakit iba ang nararamdaman ko sa kanya, o sadyang palakaibigan lang ba talaga siya.

"Magandang balita't naggising ka na, binibini,"

"Ano ang nangyari?" Tanong ko.

He has a friendly smile on his face nang biglang yumukod siya upang magpantay ang mga mukha namin. Literal na inilayo ko ang sarili sa kanya. Hindi naman niya iyon binigyan ng pansin. "Well, you passed out while doing your job at my friend's laboratory, Adrian de Luca. You had shortage of breathing kaya'y dinala ka rito sa ospital nang madalian,"

"Well, thank you,"

"I shouldn't be the one you have to thank of, siya!" Itinuro niya ang bahaging pintuan. Nakita kong nakatayo roon ay si Adrian de Luca. "Siya ang nagdala sa'yo rito sa tulong na rin ng mga kasamahan mo sa lab, well maiwan ko muna kayong dalawa."

Gusto kong sabihing dapat siyang hindi umalis ngunit mabilis siyang nakalapit kay Adrian upang tapikin ang balikat nito sabay bulong na hindi ko marinig kung ano ang sinasabi niya.

Adrian has a serious smile on his face nang nilingon ako ng kaibigan niya upang kindatan nang pagkalandi-landi.

"Goodbye, beauty! Hope you'll recover from my friend's...um, okay gotta go!" Mabilis siyang nawala sa mga mata ko.

Lumapit si Adrian pagkatapos maisarado ang pintuan. Tumigil siya sa'king tapat na nakapoyus ang mga braso.

"You feel better now?"

Tumango ako nang hindi sa kanya nakatingin. "Bakit hindi mo ako matingnan sa mata? Guilty?" Kumunot ang noo ko. Ibinaling ko ang atensyon sa kanya.

"Ano ang ibig mong sabihin?"

Istriktong nagpang-abot ang mga kilay niya. "I supposed you know what I'm talking about, Miss Romano."

"Then I'm sorry, Mr. de Luca. You got the wrong person, I think." Umahon ako sa kama. Dahan-dahan kong tinanggal ang IV na nakakabit sa'kin at mabilis na hinubad ang suot na hospital gown.

Tumayo ako. Hinarangan niya ang daraanan ako. "Umalis ka!"

"Matigas ang ulo mo. Hindi mo dapat inalis ang mga bagay na ikinabit sa'yo ni Iñigo."

"Edi, ikaw ang pumalit sa pwesto ko kung gusto mo," pinanliitan niya ako ng mata. "Is this the way how you treat your boss, Miss Romano? O baka gusto mong parusahan kita kagaya ng ginawa ko sa'yo noong gabing nagpunta kayo sa SkyVault Nightclub ng kaibigan mong si Karen."

Itinulak ko siya nang malakas. Hindi ko sinadya ngunit hindi naman siya natibag.

"Hindi ko alam kung ano ang pinagsasasabi mo Mr. de Luca," lumapit ako sa pintuan upang buksan sana iyon ngunit naunahan niya ako. Ini-lock niya pa ang pinto.

Ipinuyos niya ang mga braso at madilim ngunit seryoso na tinitigan ako.

"Something had happened between us that night, hadn't we? At gusto kong sabihin sa'yo na natukoy ko na ang pagkatao mo. Ang kaibigan mong si Karen mismo ang nagsabi sa'kin sa tunay na pangyayari nang gabing iyon."

Napasabunot ako sa buhok. Hindi ko alam kung ano ang ipinuputok ng budhi niya ngayon. "May nangyari man o wala, it doesn't change the fact that it was all nothing from you. You should be grateful, Mr. de Luca. Pero sa tingin ko ay nagkamali rin si Karen sa pagbibigay sa'yo ng impormasyon—"

"She left you behind that night dahil hindi niya kayang isakay ka sa kotse pauwi dahil lasing rin. She booked the nearby hotel for you instead. She registered the room number 509 using her name kaya'y akala kong ikaw ay siya ang nakasiping ko sa gabing iyon—" ako naman ang pumutol sa sasabihin niya.

"Ano ang pakay mo't pumarito ka upang sabihin sa'kin ang mga 'yan, Mr. de Luca?!"

"I want to take responsibility of your virginity, Romano. Oo, marahil nahihiwagaan ka sa'kin pero hindi ko maaatim na matulog sa gabi habang iniisip na may naagrabyado akong tao—"

"Huwag kang mag-alala. Wala rin naman akong gustong makuha mula sa'yo. It was just my virginity, nothing more. Isa pa'y lalaki ka. Dapat siguro ay matuwa ka pang birhen ako nang makuha mo sa gabing iyon—" hindi ko natapos ang pagsasalita dahil bigla niya akong itinulak pasandal sa pader nang may kalakasan.

Napaigik ako. "Mr. de Luca, nasasaktan ako!" He holds me in the arm. Dahan-dahan iyon na bumaba sa'king baywang saka niya inilapit ang mukha sa leeg ko upang kagatin iyon.

Napasigaw ako sa sakit. Naging mahigpit ang hawak niya sa'king magkabilang pulsuhan habang hinalik-halikan ang kaliwa kong leeg.

"It's you! Ang amoy mo. Katulad na katulad sa babaeng nakasiping ko sa gabing 'yon!" Inangat niya ang kanang kamay upang itaas ang laylayan ng suot kong bistida subalit mabilis kong tinuhod ang napapagitnaan ng hita niya.

"Fuck!" Nagkaroon ako ng tyansa upang makatakas ngunit nahablot niya ako sa baywang. Inangat niya ako na parang sako ng bigas upang ilapag sa may kahabaang sofa at mabilis na dinaganan.

"Mr. de Luca! Tama na!" Hinalikan niya ako sa labi. Paraan niya upang matigil ako sa pagsasalita.

"You dared to kicked the thing between my legs so this will be your punishment for doing so. At kung inaaakala mong makakalabas ka sa kwartong ito. Nagkakamali ka roon. Nasa akin ang orihinal na susi dahil technological device made ang pintuan ng bawat kwarto sa ospital na 'to."

Tuluyan niyang naipasok ang kamay sa'king pagkababae upang ramdamin iyon.

"God, Samantha Romano. Ano ang ginawa mo sa'kin upang gawin sa'yo ito?"

"Mr. de Luca, please tama na!" Sinira niya ang suot kong damit, at ekspertong binuksan ang bra ko sa likuran, revealing my breasts.

He sucked and licked them like what he did that night. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi kami lasing pareho. He aggressively rummaged my breasts na takot maagawan ng kahit sino. Hindi ako nakapalag.

I was crying out loud ngunit tila siya baliw na hindi mapigilan ang sariling alisin ang sinturon sa kanyang suot na pantalon.

"No, no, no! Mr. de Luca, please...huwag! M-masakit!" Subalit hindi siya nakinig. Sa halip, hinawakan niya ang magkabilang binti ko upang ipasok ang naghuhumindig niyang pagkalalaki saka ako napasigaw nang sunod-sunod muli.

"Shh! Shh! It's okay. Dahan-dahanin ko this time," napahagulhol ako.

I was half-naked in front of him habang haplos niya ang buhok ko saka siya nagpakawala nang mas malalim na kadyot sa loob ko.

"Mr. de Luca, M-masakit, sir. Tama na 'ho!"

"Alam ko kaya nga dinahan-dahan ko di'ba?" Ngunit patuloy siya sa paglabas-pasok, sa una ay mabagal.

Pinalis ko ang iilang butil ng mga luha sa mukha ko dahil ramdam ko pa rin ang hapdi noong gabing inangkin niya ako.