MasukAdrian's POV
H******n ko siyang muli, sa puntong ito ay mas mapusok, mas marahas, habang nilalaro ko ang kanyang pagkababae. She doesn't have a big size of boobs ngunit sapat sa'kin upang kainin ang kanyang u***g. Pabalik-balik ako at palipat-lipat. Siya naman sa kabilang banda ay pabiling-biling sa kama marahil ay nasasarapan. Dahan-dahan kong hinubad ang kanyang pang-ibaba, wala akong itinira. She never complained or even feel ashamed of, saka ako dumadausdos upang amuyin 'iyon', and to my surprise it gives mine more awaken, stiff, and ready to fight the battle. Tinikman ko ang kanyang pagkababae, dinilaan, ngunit hindi ako kuntento roon, parang gusto ko pa nang mas malalim na operasyon gamit ang dila ko. "Ahhhhhhhhhhh!!!!" Malakas niyang sigaw. I was licking, no deep kissing her vagina using my mouth. Sinipsip, dinilaan, s****p ulit, ramdam ko ang kanyang panginginig habang nakahawak sa ulo ko't pinagduldulan iyon. Kasabay niyon ay ang pagsirit ng likido diretso sa'king mukha. She already released her cum. Naging mabilis ang kanyang paghinga. Inhale-exhale, kinakapos siya na para bang tumatakbo sa karera at nawalan ng hangin. Gumapang ako paakyat. Nahanap kong muli ang kanyang u***g at iyon naman ang pinagkakainteresan kong dakmain at kainin. Dahan-dahan kong ibinaba ang pantalon na suot. Kasama na ang boxer shorts. I secretly poked mine to hers nang maramdaman kong napaliyad siya muli. "God! I can't take it anymore," Nang aking ipinasok ang aking pagkalalaki sa kanya ay malakas siyang napasigaw sa hindi ko malamang dahilan. Subalit nagpatuloy ako. Wala akong pakialam kung anoman ang mararamdaman niya sa gabing 'to. In my case, it's really good to feel mine inside her. Binaon ko pa ng dalawang beses at muli siyang nagsisigaw, napaigik sa sakit. Yet, I ignored her. Baon na baon at pasok na pasok, ipinagpatuloy ko ang paggalaw kahit na nararamdaman ko ang kanyang palad na tinutulak ako ngunit manhid ang pakiramdam ko upang pakinggan siya. Ang estranghera sa kwarto ko'y nagbigay sa'kin ng magandang sandali upang paligayahin ako. Sa pag-iisa ng aming katawan, hindi ko inalis ang paghalik sa kanyang leeg. May kakaiba sa kanyang amoy na hindi ko matatanggihan. Tila magiging kasalanan ko pa kung hindi ko siya matitikman. And I think, her smell brought me not to control myself anymore. Hindi ko mapigilan. Sinipsip ko ang kanyang u***g nang paulit-ulit na parang uhaw na sanggol. Naglikha ng kakaibang ingay ang paglabas-pasok ko sa kanyang loob at ang hindi ko matawarang pagkain sa kanyang u***g. Hindi siya nagsisigaw sa halip ay hinahayaan akong gawin ang gusto habang hindi mapirmi ang katawan kakaliyad. Deeper and faster, pikit ko ang mga mata sa labis na sarap. Hindi ako tumigil. Napaawang ang aking bibig. Hawak ko sa magkabilang kamay ang kanyang mga binti upang ibuka ng husto ang mga 'yon para magkaroon ako nang mas malaki at malawak na access sa kanyang loob. And then, I felt heaven. Tuluyan akong nilabasan. Sandali akong hindi nakagalaw, hinayaan ko pa muna ang sarili sa kanyang ibabaw bago dahan-dahang nahiga sa tabi niya hanggang sa tuluyang nakatulog dahil sa kalasingan. Kinabukasan, nagising ako dahil sa ingay ng alarm clock sa phone ko. Pikit ang mga mata kong inabot iyon sa side table saka pinatay. Bahagya kong kinapa ang babae na kaulayaw ko kagabi ngunit nagulat ako. Mabilis kong nilingon ang hinihigaan niya pero wala na siya roon. She's gone. Naupo ako sa kaliwang bahagi ng kama na sapo ang ulo. Mukhang nagkaroon pa ako nang hang-over dulot ng ininom ko kagabi sa SkyVault Nightclub. Itinabing ko ang kumot. Napansin ko ang pulang mantsa sa puting kubre-kama. Natigilan ako. Ibig sabihin, ang babaeng naka-sex ko kagabi ay isang birhen! Mabilis akong tumayo at pinulot ang nagkalat kong mga damit. Dire-diretso akong lumabas sa kwartong iyon. Hindi sinadyang napagawi ang tingin ko sa room number, mas lalong nagimbal ang mundo ko. Ang kwartong nilabasan ko ay numero 509, samantalang ang orihinal na room number ko ay 506! Oh my god! I really made a very big mistake last night! Wala ako sa sariling naglalakad palapit sa elevator. Isa pang katanungan ko ay bakit iniwan ako ng babaeng 'yon para naman sana'y mapag-usapan namin ang compensation. Mababaliw ako kakaisip sa nangyari, I think I should take responsibility with her virginity that I destroyed. Maghunus-dili ka, Adrian! You have to think a wise way to surpass this issue. Oo, tama. Kailangan kong mahanap ang babaeng iyon upang mapag-usapan namin ang nangyari. Ngunit paano ko siya mahanap? Mabilis akong nakalabas sa elevator at lumapit sa lobby receptionist. Tiningnan niya ako ng may ngiti sa labi. "Kakalabas lang 'ho ng girlfriend niyo kaninang alas kwatro ng madaling-araw, sir." Kumunot ang noo ko. "Girlfriend?" Tumango siya. "Oo. She also checked out with the same room number you had last night. Room 509, right?" Goodness, Adrian! Muntik ko pang makalimutan. Maling kwarto pala ang napasukan ko kagabi kaya marahil ay iniisip nitong babaeng receptionist na magkarelasyon kami ng babaeng iyon. Then an idea popped up in my mind. "Can you tell me the name of that woman, miss?" Tiningnan niya ako na tila ay nalilito. "I mean, yes, she's my girlfriend pero nickname niya lang ang alam kong itawag sa kanya. Not even her fullname so..." Kagat ko ang labi. This is the very biggest lie I had ever told in my entire life. Sana naman ay ma-convince ko ang babae. Nakita kong ibinaba niya ang paningin sa digital information logbook saka siya tiningnan ako. "Ang kumpletong pangalan po niya ay Karen. Karen Robles." Tugon ng babae kaya'y tumango ako. Habang patungo sa parking lot ay tinawagan ko si Iñigo at Cross. Tinatanong ko sa kanila kung may kakilala ba silang Karen Robles ngunit pareho lamang ang kanilang mga sagot. Wala! Now, this is really a headache! "...but maybe I can help you search her name on I*******m. Pero bakit mo nga pala hinahanap ang babaeng iyon, Adrian?" Kuryusong tanong ni Iñigo. "It's a long story. Tulungan mo nalang akong mahanap ang babaeng iyon at huwag nang marami pang tanong." "Okay, nahanap ko na. Ipapasa ko nalang sa messenger mo ang litrato niya. Sana makatulong ako," saka ni Iñigo pinatay ang tawag. Ibinuhay ko ang makina ng sasakyan nang marinig ko ang tunog ng cellphone ko. It was a message from Iñigo about the photo. Dali-dali kong binuksan iyon at nagulat nang makita ang nasa litrato. Siya ang kaibigan ng babaeng pinagkakainteresan ni Iñigo sa SkyVault kagabi. Now, Adrian. You already had the picture. Ang tanging magagawa mo ngayon ay ang komprontahin ang babaeng iyon nang matapos na ang issue na kinasasangkutan mo.Samantha's POVTumulong ako kay Aling Eden sa pagluluto. Marami kaming napagkwentuhan tungkol sa anak niya. Ramdam ko ang pagmamahal niya rito dahil habang nagkukwento siya'y, hindi naglaho ang munting ngiti sa labi niya.Nabanggit niya sa'kin na sa mga susunod na araw ay ipapakilala niya si Lia sa'kin. Lia ang pangalan ng kanyang anak. Wala pang oras sa ngayon dahil busy ito sa pag-aaral ayon sa kanya.Hindi rin niya nakalimutang sabihin na marami na itong mga kaibigan. Ako naman na nakikinig ay natutuwa sa development ng bata. Noon, ay tumpulan diumano ng tukso si Lia kaya'y walang gana na lumabas ng bahay. Natatakot makihalubilo sa kaedad, at humarap sa ibang tao dahil baka pagkakatuwaan lang.Pagkatapos naming makapagluto ay inalok niya ako na magtungo sa dalampasigan. Hihintayin namin ang asawa ni Aling Eden at si Adrian rin na dumaong mula sa laot.Kabado ako sa dahilang hindi ko alam.Magkasunod kami ni Aling Eden. May iil
Samantha's POVAng mahimbing kong tulog ay nagambala nang maalimpungatan ako sa labis na lamig. Iminulat ko ang mga mata. Hinila ko pataas ang kumot upang itakip lalo sa buo kong katawan. Nang mapansin kong bakante pa rin ang espasyo na inilaan ko kay Adrian ay napatingin ako sa pintuan.Hindi siya rito natulog.Naglaho rin ang kumot na nakapatong sa unan niya.Tiningnan ko ang orasan sa pader. Alas tres na nang madaling-araw. Pikit-mulat ang mga mata kong umahon nang dahan-dahan at hinanap ang sapin sa paa. Kinusot ko rin ang mga mata pagkatapos ay tumayo na.Lumabas ako sa kwarto, dire-diretso hanggang sa nahanap ng mga paa ko ang labas. Natigilan ako sa paghakbang ng makita ko si Adrian na nahiga sa sun lounger.Bagaman komportable at may nakatalukbong na kumot, ang temperatura dito sa lugar sa mga ganitong oras ay natural na bumababa. This place was indeed a countryside kaya'y namumuo na rin ang tubig sa mga dahon ng bawat ha
Samantha's POVTuluyan siyang pumasok. Walang bahid ng galit o pang-aakusa ang kanyang mukha. Sa halip ay ka-humpayan ang nakikita ko sa kanya. Simpleng nararamdaman ni Adrian ang kagustuhan kong maibalik ang cellphone pero patuloy siyang itinago 'yon.Ayaw talaga niyang ibigay.Suko na ako.Sana lang, habang wala ako sa bahay ay hindi umiyak nang umiyak si Samiel.Tahimik ako. Siya rin. Ang pwestong kinatatayuan niya ay may sapat na distansya sa'kin. Ngayon ay iniisip ko kung ano ang binabalak niya. Gusto kong alamin, gusto kong mabigyan ng kasagutan, inangat ko ang tingin sa kanya ng walang eme o kaartehan."Bakit mo ako dinala dito?" Parang inaasahan niya ng itatanong ko 'to. Sandali siyang hindi kumibo, ilang segundo pa ay ibinuka niya ang bibig, ngunit walang lumabas na salita mula roon.Naiwan niyang nakabukas ang pinto, binalikan niya ito, lumabas, at pabalang na isinarado ito.Maraming katanung
Samantha's POVBumalik ako sa deck. Hindi ko gustuhin ang sumunod sa kanya paibaba.Nakatingin ako sa bawat dinadaanan ng yate. Lumalakas at naging agresibo ang bawat hampas ng alon. Yakap ko ang sarili dahil mas lalong lumalamig ang hangin, nanunuot sa'king balat. Ilang segundo ang lumipas ay tanaw ko ang hindi pamilyar na liwanag. Nagmumula iyon sa hindi pangkaraniwang tanawin mula rito sa pwesto ko.Sa likuran ay narinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan. Ang malalaking yabag ng paparating sa'king kinaroroonan ang pumailanlang sa tainga ko.Huminto si Adrian, eksaktong nasa tapat ko. Gumilid siya upang magkapantay ang aming posisyon. Katulad sa'kin, humawak rin siya sa barandilya. Pareho kaming nakatanaw sa unti-unting lumalapit na yate sa dalampasigan. Nakikita ko ang puti at pinong buhangin, pero wala akong nararamdamang tuwa o panggigigil.For I will be Adrian's hostage for a week, dito sa mala-paraisong lugar na ito pipilit
Samantha's POVWhat now? Ano ang kasunod?Inimbitahan niya akong mag-dinner sa La Fabonita pero bakit kailangang sa yate? Marami sa mga tauhan niya ang naghihintay sa aming pagdating. Halos hindi na naporma ang mukha ko sa pagkakunot.Nilingon ko si Adrian pero diretso ang kanyang tingin. Katunayan ay wala akong alam sa La Fabonita na kanyang sinabi, baka gusto niya ng romantic pero ayaw ko sa yate."Saan ba tayo mag-di-dinner?""Maghintay ka," malamig niyang tugon.Nakatingin ako sa mga taong dahan-dahan na binabaklas ang tali ng malaking yate. Nabahala akong nakatingin sa daungan ng barko ngunit hinila ako ni Adrian palayo sa deck."Teka, Adrian! S-sandali!""Stay, still. Baka mahulog ka." Malamig pa sa hanging-dagat na kanyang boses. Halos hindi niya ako binitawan dahil lalapit talaga ako sa deck.Wala pa rin akong naiintindihan. Inilayo ko ang sarili sa kanya, kasabay ng pagbuhay ng makina
Samantha's POVDiretso siyang naupo, ginawang komportable ang sarili at walang sinabing napaghimutok. Nakasunod ako sa kanyang mga galaw. Nahihiwagaan ako kung saan niya nakuha ang lakas ng kanyang loob. Dahil unang-una, hindi naman magkalapit ang aming mga loob. Pangalawa, hindi kami magkaibigan, higit sa lahat hindi rin magkarelasyon.Ibinuka niya ang bibig. Umalingawngaw sa pandinig ko na tila ay sirang plaka ang dahilan kung bakit siya nagtungo rito. Nanginig ang buo kong kalamnan hindi dahil sa takot, kundi ay masyadong makapal ang mukha niya upang alukin ako.Hindi inaasahan ang imbitasyon na sa kanya mismo nanggaling, mabilis akong tumalima. Sinegundahan ko rin ng pag-iling.Hindi ako katulad ng ibang babae niya na palaging libre kung gugustuhin niya."Then, it's a no?" Tanong niya na intensyong bigyang-diin ang huling tanong, "okay, there's no turning back. I'm gonna report Yvren Crownwell to the embassy regarding with his allianc
Adrian's POV"Sino iyang mga babae sa kabilang lamesa. Kakilala mo ba, Adrian?" Tanong ni Cross sa'kin ng makalapit kaming dalawa ni Iñigo.Umiling ako. They probably are the workers under my family's corporations, ngunit hindi ko sila kilala sa personal na buhay. Marami akong mga empleyado at hind
Samantha's POV Naalimpungatan ako dahil sa masakit na nararamdaman ko sa katawan. Iminulat ko ang mga mata nang makitang nasa loob ako nang puting kwarto. May nakakabit na IV sa likurang bahagi ng kaliwang palad ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ng bumukas ang pintuan at pumasok ang dokto
Samantha's POV"Bakit ngayon ka lang nakauwi, Samantha? Aba'y uwian ba 'to nang matinong babae?""Ma! Nag-ayang makipag-inuman si Karen pagkatapos ng OT kaya'y pareho kaming nalasing kagabi. We stayed at the hotel together last night," sagot ko kay mama."Karen! Karen! Karen! Puro ka nalang, Karen!
"Sam, hindi ka pa ba aalis riyan sa pwesto mo? Narinig ko mula sa kasamahan natin na darating diumano ang tagapagmana ng pabrikang 'to. Batid ko'y nasa lobby na siya ngayon!"Natigilan ako. Naibaba ko ang hawak na test tubes upang tingnan si Karen.Nakabalik na siya?Hindi ko mapigilan ang sariling







