تسجيل الدخولSamantha's POV
Haplos niya ako sa braso. Inalalayan niya akong maupo sa waiting area. Pinakalma niya ang katawan ko sa pamamagitan ng pagkulong nang mainit niyang mga palad sa palad ko.Kailangan ko siya. Kailangan ko ng katuwang!Kailangan siya ni Miel."Samiel will be fine. You have a tough son, Samantha." Pampalubag-loob ni Yvren sa'kin.******Alas dyes ng umaga natapos ang operasyon. Hindi ako nakaramdam ng antok, tahimik kong pinagmaSamantha's POVKailangan kong magmadali. Kailangan kong kumbinsihin si Adrian.Wala akong sinayang na oras. Pagkatapos kong maisulat ang pangalan ni Adrian bilang blood donor, tinanong ako ng doktor kung ano ang koneksyon niya kay Miel."Siya ang ama ng anak ko, dok.""That's great. Then call him. Papuntahin mo agad dito, I'll give you time. Call me when everything's ready."Mabilis akong nakalabas sa ospital. Hindi ko pinasama si Yvren at sinabihan ko siyang bantayan ang walang malay kong anak. Kasama rin niya si mama sa ward.Wala akong isinamang isa sa kanila.Mabilis kong natawagan si Adrian."Now you need me, but with those times I want to talk to you, saka ka naman wala.""Please, Adrian, this is urgent!" Pahayag ko, halos nagmamakaawa.Mula sa kabilang linya ay rinig ko ang kanyang masidhing pagsinghap."Ano ba iyang sinasabi mong urgent?""Nasaan ka ngayon at pupuntaha
Samantha's POVHaplos niya ako sa braso. Inalalayan niya akong maupo sa waiting area. Pinakalma niya ang katawan ko sa pamamagitan ng pagkulong nang mainit niyang mga palad sa palad ko.Kailangan ko siya. Kailangan ko ng katuwang!Kailangan siya ni Miel."Samiel will be fine. You have a tough son, Samantha." Pampalubag-loob ni Yvren sa'kin.******Alas dyes ng umaga natapos ang operasyon. Hindi ako nakaramdam ng antok, tahimik kong pinagmamasdan ang mahimbing na natutulog kong anak sa operating room.Dulot ng anaesthesia, mananatili siyang tulog sa loob ng twenty-four hours.It was long time to wait, pero dahil ang sabi ng doktor na posibleng magigising siya bago ang dalawampu't-apat na oras, napanatag ako.Ipinagbabawal muna ng mga doktor na pumasok dahil maselan ang naging operasyon. Nakuntento na lamang ako sa pagnanakaw ng tingin sa anak ko.I received lots of messages from Adrian pero wala
Samantha's POVSa klasikong Spanish restaurant ako ni Adrian dinala. Ang light mellow music ang tanging naririnig mula sa grupo na bumuo ng banda. Sila ngayon ay ang nasa dulo ng stage, tumutugtog at kumakanta.Pinaghila niya ako ng upuan. Naupo siya sa tapat. Natapos siyang makapag-order, nangungumusta naman siya tungkol sa trabaho ko."Okay naman. Everything seems normal. How about you?""It's fine. Doing well, I guess." Mahinahon niyang tugon.Kusang dumating ang kanyang inorder na pagkain kaya'y nagkaroon ako ng interes upang magtanong pagkatapos ma-iserved ng crew ang mga dishes."Nagtungo pala sa kompanya ko ang fiancee mo kanina." Panimula ko. Pinag-aralan ang kanyang reaksyon, nakita ko kung paanong nagulat si Adrian."She did that?"Tumango ako. "She even spilled the tea. Was it true that you suffered from any anxieties or worse depression when—""I don't want to talk about it, Samantha." Malam
Samantha's POVMatagal akong humalik sa pisngi ni Miel.Hawak ko ang working bag sa bisig dahil handa na sa pag-alis. Papasok ako sa trabaho ng yakapin niya ako nang mahigpit. Nagkatinginan kami ni mama. Sa likuran niya ay si Kristoff na nakababa ang tingin sa pamangkin. Sa bawat galaw ni Samiel, lahat kami ay nahihinuha kong ano ang ibig sabihin.Samiel doesn't want me gone for a long time.Ang anak ko mismo ang nagsabi sa'kin tungkol doon, kagabi ng ako ay makauwi. I was worried. Na-miss niya ako sa buong linggo na hindi ako nakikita at nakakasama. Dahil sa tanang buhay ko, iyon ang unang pagkakataong naghiwalay kami sa isa't-isa.Pagkatapos niya akong yakapin ay nagmungkahi naman siyang halikan ko siya sa labi. Yumukod ako.Kinintalan siya ng malambot at mapagmahal na halik ng isang ina sa nangungulilang anak sa labi gaya ng kanyang request. Hindi siya nakuntento, niyakap niya ako muli nang mahigp
Samantha's POVUmakto akong walang nakikita. Umakto akong walang napansin.Si Adrian mismo ay hindi nagtanong. Parang binibigyan niya ako ng kahungkagan sa sariling isipan upang buuin ang mga haka-haka sa utak ko.Simpleng pagpapagamit niya sa cellphone, kalahati ng nakaraan ay biglang naungkat. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko sa kaisipang nalaman ko ang mga 'yon?Patuloy ang araw. Lumipas ang gabi, hanggang sa mag-umaga.Nanatili ang closure naming dalawa. Nagtatalik na parang tunay na mag-asawa. Ini-enjoy namin ang mga araw na libre pa.Habang pababa sa bangkang de-motor ay napahiyaw ako sa labis na pagod.Lumipad ang mga mata ko kay Adrian.Kausap niya ang lalaking nagmamaniobra sa bangka. Hawak niya ang dulo niyon at tinatali naman ng lalaki ang de-motor upang hindi tangayin ng alon palayo.Malapit rin ang loob ng lalaki sa kanya.Kakatapos lang naming aliwin ang sarili. We already r
Samantha's POVPareho kaming pagod. Habol namin ang hininga at hikahos. Nakatalukbong ang aming mga katawan sa kumot. Ang ulo ko ay nakaunan sa bisig niya habang niyayakap niya ako mula sa likuran gamit ang braso.Walang ni isa sa'min ang nagsalita. Parang nagpapakiramdaman lang sa pamamagitan ng tahimik na puso na nakaramdam ng tuwa at galak.Aminado ako noong una'y hindi ko nagugustuhan ang isiping magkasama kaming dalawa. Subalit ngayon, nilunok ko lang pala ang sariling laway. Nakalimutan ko pansamantala ang responsibilidad ko sa syudad.Bandang alas tres ng hapon ng tumigil ang pagbagsak ng ulan.Pareho kami ni Adrian na lumabas. Tanaw ko ang buong karagatan na nanatiling malalakas ang bawat hampas ng alon. Ang iilan sa mga dahon ng niyog at mangga ay nagkalat kung saan-saan. Pero ang nakakamanghang isipin ay walang ni isa ang nagkaroon ng danyos o pinsala.Lalo na ang bawat kabahayan.Nilingon ko si Adrian. Nakita
Samantha's POV Naalimpungatan ako dahil sa masakit na nararamdaman ko sa katawan. Iminulat ko ang mga mata nang makitang nasa loob ako nang puting kwarto. May nakakabit na IV sa likurang bahagi ng kaliwang palad ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ng bumukas ang pintuan at pumasok ang dokto
Samantha's POV"Bakit ngayon ka lang nakauwi, Samantha? Aba'y uwian ba 'to nang matinong babae?""Ma! Nag-ayang makipag-inuman si Karen pagkatapos ng OT kaya'y pareho kaming nalasing kagabi. We stayed at the hotel together last night," sagot ko kay mama."Karen! Karen! Karen! Puro ka nalang, Karen!
Adrian's POVHinagkan ko siyang muli, sa puntong ito ay mas mapusok, mas marahas, habang nilalaro ko ang kanyang pagkababae. She doesn't have a big size of boobs ngunit sapat sa'kin upang kainin ang kanyang utong.Pabalik-balik ako at palipat-lipat. Siya naman sa kabilang banda ay pabiling-biling s
Adrian's POV"Sino iyang mga babae sa kabilang lamesa. Kakilala mo ba, Adrian?" Tanong ni Cross sa'kin ng makalapit kaming dalawa ni Iñigo.Umiling ako. They probably are the workers under my family's corporations, ngunit hindi ko sila kilala sa personal na buhay. Marami akong mga empleyado at hind







